2e kans!

Hallo allemaal,

Omdat ik nieuw ben zal ik me eerst even voorstellen.
34 jaar, getrouwd en moeder van 3 boys in de leeftijd van 3,8 en 9 jaar. De jongste was een kadootje nooit gepland, ook totaal niet handig () maar wel heel leuk!
Manlief is internationaal chauffeur en de hele week, soms 2, van huis af.
We wonen buitenaf en in onze tuin bevinden zich zo'n 100 postduiven(hobby man lief), 15 kippen en 2 paarden. We hebben ook een prachtige en ontzettende lieve witte herder die alweer 9 jaar is, mijn aller beste vriendin.

Zélf heb ik jaren een hondengedragscentrum gehad waarbij ik 20 kennels vol had met honden die wegens agressie ingeslapen zouden moeten worden. Een soort laatste kans, en ik heb er werkelijk 100den kunnen herplaatsen. Fantastisch werk, maar 24/7 En dat brak me op. Ik kampte mijn hele leven al met over gewicht, rookte door de stress van het werk als een ketter en at zelden fatsoenlijk, 1+1+1+1 =... in mijn geval een longembolie met dubbele long ontsteking. Ik heb 3 weken in het ziekenhuis gelegen, zowel mijn linker als mijn rechter long aderen zaten vol met bloedpropjes. Ik heb zelf toen niet beseft hoe dichtbij t einde ik eigenlijk was. In die tijd heeft mijn man het bedrijf stop gezet en toen ik thuis kwam was mijn levenswerk dus weg... Dat was even slikken. Maar ik snapte meteen waarom, het was eigenlijk ook geen doen met 3 kinderen. Maar dat wou ik nooit toegeven.
Na een paar weken bijkomen besloot ik mijn leven om te gooien en te gaan doen wat IK echt wou. Ik leefde eigenlijk altijd in dienst van de honden en mijn kinderen.. voor mezelf was gewoon niet echt tijd.
Ik begon ermee om me in te schrijven bij de obesitas kliniek. Ik besloot de kinderen iets meer uit handen te geven aan de oppas. En ik ging me oriënteren op een opleiding.

Nu bijna twee jaar later, ben ik bijna 50 kilo lichter, mountainbike ik zeer fanatiek 3x per week, rijdt ik 30 sept mijn eerste tour van 65km en start ik volgende week als 34 jarige aan een MBO opleiding Hoefsmid.
Ik ga dus 3 jaar terug naar school
Wel een BBL opleiding, dus 1 dag in de week school en 4 dagen stage lopen. De stage loop ik bij mijn eigen hoefsmid die tevens ook een goede vriend is EN mijn MTB maatje. Dus ik ben gezegend met het feit dat er veel flexibiliteit is omtrent de kinderen. De jongste gaat naar de dagopvang, woensdag de hele dag en de rest tot 14 uur. Dat zal best even pittig zijn voor hem, maar omdat zijn ontwikkeling vlotter gaat met 2 grote broers is hij er denk ik ook wel klaar voor.

Ik heb er enorm veel zin in en ben ontzettend benieuwd hoe onze toekomst er nu uit gaat zien.
Zijn er meer moeders die t roer omgegooid hebben?

Lieve groet van mij

gelieve niet mijn man aan te vallen . Ik ben erg blij met hem. Dit is wat wij verstaan onder echte liefde. En dat is voor iedereen (gelukkig) anders.
Ik ben hem erg dankbaar, ik zat namelijk muurvast maar zou dat never nooit niet toe hebben gegeven.

Je hoeft het niet met onze keuzes eens te zijn, er is echter geen haar op mijn hoofd die eraan denkt mijn man te verlaten. No way!

Bedankt voor alle leuke reacties! En leuk te lezen dat er meer zijn die toch nog terug de schoolbanken in (willen) duiken.

Hetismogelijk schreef: ↑

22-08-2018 22:06

Ikigai, ga je er misschien vanuit dat het werken met honden haar ikigai is? Misschien is het wel het werken met dieren en geeft ze nu op een andere manier vorm aan haar ikigai?

Precies! Een vorm waarbij er een begin en eindtijd is.