Relaties
alle pijlers
Zijn ex
zaterdag 8 september 2018 om 07:51
Beste vivaforummers
Nou, na lang twijfelen besloten om toch hier eens mijn verhaal te delen. In onze omgeving wordt er vaak met een gekleurde bril gereageerd en ik wil toch zeker weten dat ik geen blinde vlek heb op mijn eigen handelen.
Sinds enkele jaren heb ik een fantastische lieve vriend. We hebben beiden kinderen uit een eerdere relatie. De eerste periode van onze relatie hebben de kinderen volledig uit beeld gehouden maar na ruim anderhalf jaar langzaam maar zeker betrokken in de relatie.
Het gaat nu onderling heel goed. Het is hard werken soms, maar dat is niet erg. Dat is het waard. Mijn vriend gaat heel goed met mijn zoon, ik klik leuk met zijn dochter. We zijn beiden bereid te investeren en praten open en transparant over deze situatie.
Mijn vriend heeft een relatie gehad met een vrouw die is gediagnosticeerd met borderline problematiek. En god, wat heb ik dat onderschat.
In het begin was er niets aan de hand. Ze was vooral heel blij voor hem. Ze is zelf vrij snel na hun relatie getrouwd met de man met wie ze nu nog steeds samen is. Mijn vriend is een poos alleen geweest, dus toen ik in beeld kwam gaf ze aan dat ze erg blij was en hem een fijne relatie gunde.
Inmiddels maakt ze onze relatie kapot.
EIgenlijk is dat begonnen toen ik zijn dochter leerde kennen. In eerste instantie vond ze het natuurlijk fijn dat we elkaar leerde kennen en dat het zo klikte. Maar toen ze merkte dat zijn dochter mij erg leuk vond, dat ze graag bij ons was, enthousiaste verhalen vertelde thuis; toen veranderde alles zo'n 180 graden.
Na een weekend die we gezamenlijk (mijn vriend, kinderen en ik) doorbrengen, komen er op maandag een sloot appjes binnen met beschuldigingen over eventuele mishandelingen (zo zou ik zijn dochter een paar flinke klappen op haar rug hebben gegeven, ze heeft foto's gemaakt van de "blauwe plekken" op haar rug) en nog meer gekkigheid. Telkens als je denkt; nu hebben we het dieptepunt gehad, komen er nog gekkere dingen naar voren waar je niet op voorbereid bent dat die komen. Het zijn vervelende verrassingen.
Mijn vriend en ik konden dit eerst samen dragen. Maar inmiddels zijn we op maandag super gespannen op wat er weer gaat komen. Gesprekken heeft geen zin, hebben we geprobeerd. Ze ontkent en ze ontkent zelfs dat ze dit soort dingen heeft gestuurd. Dit doet ze met heel veel overtuiging.
We maken ons ook veel zorgen over zijn dochter, die er soms vanuit haar midden in zit. Zo schreef ex afgelopen week dat dochter niet wilde komen omdat ze mij niet leuk vindt. Mijn vriend wilde dochter toch graag even zien en heeft haar mee uit eten genomen. TIjdens dat etentje bleek dat dochter wel heel graag wilde maar dat moeder haar had gezegd dat wij niet wilden dat ze kwam. Voor mijn vriend was de maat vol, hij gaat maandag hulp in schakelen.
Zelf denk ik steeds vaker dat als ik uit beeld ga, de rust in hun leven weer terug komt en dat de storm gaat liggen. Maar dan geef ik een enorme fijne relatie op en dat idee doet mij zoveel verdriet.
Ik weet het gewoon niet meer...
Nou, na lang twijfelen besloten om toch hier eens mijn verhaal te delen. In onze omgeving wordt er vaak met een gekleurde bril gereageerd en ik wil toch zeker weten dat ik geen blinde vlek heb op mijn eigen handelen.
Sinds enkele jaren heb ik een fantastische lieve vriend. We hebben beiden kinderen uit een eerdere relatie. De eerste periode van onze relatie hebben de kinderen volledig uit beeld gehouden maar na ruim anderhalf jaar langzaam maar zeker betrokken in de relatie.
Het gaat nu onderling heel goed. Het is hard werken soms, maar dat is niet erg. Dat is het waard. Mijn vriend gaat heel goed met mijn zoon, ik klik leuk met zijn dochter. We zijn beiden bereid te investeren en praten open en transparant over deze situatie.
Mijn vriend heeft een relatie gehad met een vrouw die is gediagnosticeerd met borderline problematiek. En god, wat heb ik dat onderschat.
In het begin was er niets aan de hand. Ze was vooral heel blij voor hem. Ze is zelf vrij snel na hun relatie getrouwd met de man met wie ze nu nog steeds samen is. Mijn vriend is een poos alleen geweest, dus toen ik in beeld kwam gaf ze aan dat ze erg blij was en hem een fijne relatie gunde.
Inmiddels maakt ze onze relatie kapot.
EIgenlijk is dat begonnen toen ik zijn dochter leerde kennen. In eerste instantie vond ze het natuurlijk fijn dat we elkaar leerde kennen en dat het zo klikte. Maar toen ze merkte dat zijn dochter mij erg leuk vond, dat ze graag bij ons was, enthousiaste verhalen vertelde thuis; toen veranderde alles zo'n 180 graden.
Na een weekend die we gezamenlijk (mijn vriend, kinderen en ik) doorbrengen, komen er op maandag een sloot appjes binnen met beschuldigingen over eventuele mishandelingen (zo zou ik zijn dochter een paar flinke klappen op haar rug hebben gegeven, ze heeft foto's gemaakt van de "blauwe plekken" op haar rug) en nog meer gekkigheid. Telkens als je denkt; nu hebben we het dieptepunt gehad, komen er nog gekkere dingen naar voren waar je niet op voorbereid bent dat die komen. Het zijn vervelende verrassingen.
Mijn vriend en ik konden dit eerst samen dragen. Maar inmiddels zijn we op maandag super gespannen op wat er weer gaat komen. Gesprekken heeft geen zin, hebben we geprobeerd. Ze ontkent en ze ontkent zelfs dat ze dit soort dingen heeft gestuurd. Dit doet ze met heel veel overtuiging.
We maken ons ook veel zorgen over zijn dochter, die er soms vanuit haar midden in zit. Zo schreef ex afgelopen week dat dochter niet wilde komen omdat ze mij niet leuk vindt. Mijn vriend wilde dochter toch graag even zien en heeft haar mee uit eten genomen. TIjdens dat etentje bleek dat dochter wel heel graag wilde maar dat moeder haar had gezegd dat wij niet wilden dat ze kwam. Voor mijn vriend was de maat vol, hij gaat maandag hulp in schakelen.
Zelf denk ik steeds vaker dat als ik uit beeld ga, de rust in hun leven weer terug komt en dat de storm gaat liggen. Maar dan geef ik een enorme fijne relatie op en dat idee doet mij zoveel verdriet.
Ik weet het gewoon niet meer...
dinsdag 11 september 2018 om 09:21
Als dat meisje nu buiten de relatie wordt gehouden, zal ze het misschien als onverdiende straf ervaren. Het kind vindt het leuk met de vriendin van haar vader en haar zoon. Vanaf nu mag ze geen contact meer. Hoe je het ook brengt, voor het kind is het teleurstellend.
Als de moeder dit doorzet is er echter geen andere oplossing.
Als de moeder dit doorzet is er echter geen andere oplossing.
dinsdag 11 september 2018 om 10:24
parbleumondieu schreef: ↑11-09-2018 09:21Als dat meisje nu buiten de relatie wordt gehouden, zal ze het misschien als onverdiende straf ervaren. Het kind vindt het leuk met de vriendin van haar vader en haar zoon. Vanaf nu mag ze geen contact meer. Hoe je het ook brengt, voor het kind is het teleurstellend.
Als de moeder dit doorzet is er echter geen andere oplossing.
Dit dus. Het kind buiten de relatie houden heeft nu geen zin meer. Hoe zou dat dan moeten worden aangepakt zonder schade aan te richten?
Creativity is intelligence having fun
dinsdag 11 september 2018 om 10:32
dinsdag 11 september 2018 om 10:45
Waarom denk jij niet even helder na? Het schadelijke hier is namelijk de moeder, niet de nieuwe vriendin of de kinderen.
Problemen dien je namelijk aan te pakken bij de bron en die bron is hier de moeder.
Als je het kind er nu buiten gaat houden en je kan niet uitleggen waarom en zal gaan denken dat het aan zichzelf ligt.
Dus dan zit je met een moeder waarvan dit gedrag word beloond en met een kind de aan zichzelf gaat twijfelen.
Dus to, ik zou inderdaad kijken wat voor instantie je hierbij kan helpen en vooral alle berichten etc. bewaren mocht het eens nodig zijn.
dinsdag 11 september 2018 om 10:46
Ik kan je volgen Meds, maar zijn dochter geeft overduidelijk aan dat ze het fijn vindt om met ons samen te zijn. Moeten we dat dan negeren? En hoe leggen we dat aan haar uit? Ze is al erg gevoelig, mogelijk ziet ze dit ook weer als een verlating?
Het betrekken in de relatie hebben we in overleg met moeder gedaan die dit juist in het begin heel erg aanmoedigde. Maar toen bleek dat dochter het dus erg prettig begon te vinden en enthousiaste verhalen begon te vertellen thuis, sloeg de sfeer om.
Ik kan je dus zeker volgen en het is zeker door mijn hoofd geschoten om haar niet meer te betrekken. Maar ik vind het ook heel rot, juist omdat dát zo goed gaat. En waar stel je dan de grens?
Dochter is 11 trouwens en we hebben zo'n 3 jaar een relatie. Waarbij 1,5 zonder kinderen, 1,5 jaar mét (geen gezamenlijke vakanties, dat doen we nog apart)
Wat betreft hulp is dat denk ik ook de grootste hulpvraag. Niet om moeder te veranderen, maar hoe gaan wij (in het grootste geval mijn vriend) om met deze situatie. Wat kunnen we doen naar dochter, zonder moeder af te vallen of haar te diskwalificeren.
Het betrekken in de relatie hebben we in overleg met moeder gedaan die dit juist in het begin heel erg aanmoedigde. Maar toen bleek dat dochter het dus erg prettig begon te vinden en enthousiaste verhalen begon te vertellen thuis, sloeg de sfeer om.
Ik kan je dus zeker volgen en het is zeker door mijn hoofd geschoten om haar niet meer te betrekken. Maar ik vind het ook heel rot, juist omdat dát zo goed gaat. En waar stel je dan de grens?
Dochter is 11 trouwens en we hebben zo'n 3 jaar een relatie. Waarbij 1,5 zonder kinderen, 1,5 jaar mét (geen gezamenlijke vakanties, dat doen we nog apart)
Wat betreft hulp is dat denk ik ook de grootste hulpvraag. Niet om moeder te veranderen, maar hoe gaan wij (in het grootste geval mijn vriend) om met deze situatie. Wat kunnen we doen naar dochter, zonder moeder af te vallen of haar te diskwalificeren.
dinsdag 11 september 2018 om 10:59
Nee, ex heeft er niet om een psychische aandoening gevraagd. Maar ex is er wel verantwoordelijk voor hoe zij er mee omgaat. Niet TO en haar vriend spelen het uit over de rug van het kind. Dat doet moeder. En ja, als het nodig is om een relatie te beschermen (TO en vriend) én dochter stabiliteit te geven, dan is de juridische weg de enige juiste weg. Dochter hoort nu eenmaal bij vriend, net zoals TO deel uit maakt van leven vriend. Het is niet OF maar EN.S-Meds schreef: ↑10-09-2018 23:56doe niet zo dramatisch. die ex heeft ook niet gevraagd om een psychische aandoening. feit is dat ze hem heeft en niemand kan dat veranderen. feit is ook dat dochter er last van heeft. TO en vriend kunnen het heel simpel oplossen door het kind buiten de relatie te laten. Iedereen blij
dinsdag 11 september 2018 om 11:21
Je schrijft dat ze foto’s stuurt van de mishandeling dus van de blauwe plekken. Hoe komt dat meisje aan die blauwe plekken?jazzyjazz84 schreef: ↑11-09-2018 08:57Dank jullie wel voor jullie reacties; Heftig sommigen maar evengoed bedankt.
We hebben de kinderen ongeveer 1,5 jaar buiten de relatie gehouden. Daarna merkten we bij beiden kinderen dat ze nieuwsgierig werden en dat er ruimte was om elkaar te introduceren. En daarnaast wonen we ook niet samen. Het weekend trekken we overdag grotendeels op,'s avonds verblijven we in ieders huis. Heel af en toe blijft zij logeren, maar dat noemen we dan logeren. Het klikt goed tussen onze kinderen. We hebben de kinderen dus wel degelijk wel als prioriteit gezet. Vanuit de kinderen, met name zijn dochter, is er een vaak een wens om meer met elkaar om te gaan. Dat gaat namelijk ook gewoon goed.
Niemand heeft het over heropvoeden Meds. Ik hou me er buiten, maar ik kan zeggen dat het vrij pittig is om beschuldigingen te incasseren over eventuele mishandeling van dochter. Na een serieus gesprek met mijn vriend, trok ze die beschuldigingen weer in maar goed...het blijft wel gezegd.
Naar dochter toe hou ik mezelf altijd neutraal. Ik bemoei me niet met opvoeding, ik investesteer graag in haar als zijnde de vriendin van haar vader. Ik heb niet het idee dat we hier ongezond mee bezig zijn of schadelijk zelfs.
Er komen ook signalen vanuit school, dat er problemen zijn rondom moeder. Vriend is gisteren naar huisarts geweest.
dinsdag 11 september 2018 om 11:26
Het kenmerk van een persoonlijkheidsstoornis is nou juist dat ze geen verantwoordelijkheid kùnnen nemen.Kleppeboxx schreef: ↑11-09-2018 10:59Nee, ex heeft er niet om een psychische aandoening gevraagd. Maar ex is er wel verantwoordelijk voor hoe zij er mee omgaat. Niet TO en haar vriend spelen het uit over de rug van het kind. Dat doet moeder. En ja, als het nodig is om een relatie te beschermen (TO en vriend) én dochter stabiliteit te geven, dan is de juridische weg de enige juiste weg. Dochter hoort nu eenmaal bij vriend, net zoals TO deel uit maakt van leven vriend. Het is niet OF maar EN.
Het kind hoort inderdaad hij pa en het kan prima zonder contact met TO.
Ik zou het contact fiks terug schroeven.
dinsdag 11 september 2018 om 11:35
dinsdag 11 september 2018 om 11:37
Borderline kan genezen worden met therapie. M'n moeder is het levende bewijs. Het moet niet zo zijn dat ze maar kan doen en laten wat ze wil en het dan wegmoffelt onder het mom van een persoonlijkheidsstoornis. Het is heel erg dat ze die stoornis heeft maar ze trekt er nu wel andere mensen in mee, inclusief haar eigen dochter. Daar kan ze wel degelijk haar verantwoordelijkheid voor nemen.
dinsdag 11 september 2018 om 11:39
Nee, dat kan ze niet want dit is inherent aan haar stoornis.Faye- schreef: ↑11-09-2018 11:37Borderline kan genezen worden met therapie. M'n moeder is het levende bewijs. Het moet niet zo zijn dat ze maar kan doen en laten wat ze wil en het dan wegmoffelt onder het mom van een persoonlijkheidsstoornis. Het is heel erg dat ze die stoornis heeft maar ze trekt er nu wel andere mensen in mee, inclusief haar eigen dochter. Daar kan ze wel degelijk haar verantwoordelijkheid voor nemen.
Behandeling kan je niet afdwingen, tenzij via de Raad.
Zal de boel iig lekker nog meer op scherp zetten.
dinsdag 11 september 2018 om 11:39
Dat zal ze waarschijnlijk niet willen. En je kunt haar niet dwingen.Faye- schreef: ↑11-09-2018 11:37Borderline kan genezen worden met therapie. M'n moeder is het levende bewijs. Het moet niet zo zijn dat ze maar kan doen en laten wat ze wil en het dan wegmoffelt onder het mom van een persoonlijkheidsstoornis. Het is heel erg dat ze die stoornis heeft maar ze trekt er nu wel andere mensen in mee, inclusief haar eigen dochter. Daar kan ze wel degelijk haar verantwoordelijkheid voor nemen.
dinsdag 11 september 2018 om 11:45
Sterkte!
Hier ervaring. Onze relatie heeft het niet overleeft. Helaas want ex vriend en zijn kinderen zijn prima mensen maar die ex.. Nachtmerrie!
De stempel die zij op alles drukte dmv waarschijnlijk vergelijkbare acties was dusdanig groot dat iedereen continue op eieren liep of er was ruzie.
Ook sterkte hier...
Het team dat je kinderen buiten een relatie moet houden is groot...
Ook hier zul je het nooit goed doen.
Hier ervaring. Onze relatie heeft het niet overleeft. Helaas want ex vriend en zijn kinderen zijn prima mensen maar die ex.. Nachtmerrie!
De stempel die zij op alles drukte dmv waarschijnlijk vergelijkbare acties was dusdanig groot dat iedereen continue op eieren liep of er was ruzie.
Ook sterkte hier...
Het team dat je kinderen buiten een relatie moet houden is groot...
Ook hier zul je het nooit goed doen.
dinsdag 11 september 2018 om 11:52
To, ik zou contact opnemen met de GGZ, er bestaan cursussen, voorlichting voor familieleden van patiënten met een persoonlijkheidsstoornis. Dat zou jullie handvatten kunnen geven. Daarnaast zou ik voor dochter ook hulpverlening inschakelen. Ken je de term kopkinderen? Kop= kinderen van ouders met een psychische stoornis.
Psychische hulp voor dochter zal wel via de gemeente lopen.
Sterkte met de situatie to
Psychische hulp voor dochter zal wel via de gemeente lopen.
Sterkte met de situatie to
dinsdag 11 september 2018 om 11:56
Ze kunnen haar inderdaad niet dwingen, maar dat betekent dat ze dus inderdaad weigert om die verantwoordelijkheid te nemen en moeten er naar mijn mening ergens grenzen gesteld worden. Ik vind dat er soms nogal koeltjes wordt gereageerd. Oh dan houden we dat kind toch gewoon bij TO weg, alsof dat geen enkele impact heeft op zowel kind als vader en TO. Zo zwart-wit is het niet, daar is heel veel professionele hulp en ondersteuning bij nodig. Ik vind het dan ook goed dat er hulp wordt ingeschakeld en dat ze er niet meteen voor kiezen om dochter bij TO weg te houden.parbleumondieu schreef: ↑11-09-2018 11:39Dat zal ze waarschijnlijk niet willen. En je kunt haar niet dwingen.
dinsdag 11 september 2018 om 11:58
dinsdag 11 september 2018 om 12:02
Dit klopt niet, je kan niet genezen van een persoonlijkheidsstoornis waarvan borderline er een is. Wel kan je leren om er mee om te gaan en hoe je de gevolgen, ook die voor je omgeving zoveel mogelijk kan beperken.Faye- schreef: ↑11-09-2018 11:37Borderline kan genezen worden met therapie. M'n moeder is het levende bewijs. Het moet niet zo zijn dat ze maar kan doen en laten wat ze wil en het dan wegmoffelt onder het mom van een persoonlijkheidsstoornis. Het is heel erg dat ze die stoornis heeft maar ze trekt er nu wel andere mensen in mee, inclusief haar eigen dochter. Daar kan ze wel degelijk haar verantwoordelijkheid voor nemen.
Maar dat moet je wel zelf willen.
dinsdag 11 september 2018 om 12:06
Ben je diep van binnen nog erg boos op je moeder, dat je zo emotioneel (en vrij agressief) reageert op mensen die onderkennen dat borderline niet zoiets is als tokkie-gedrag maar een stoornis?Faye- schreef: ↑11-09-2018 11:37Borderline kan genezen worden met therapie. M'n moeder is het levende bewijs. Het moet niet zo zijn dat ze maar kan doen en laten wat ze wil en het dan wegmoffelt onder het mom van een persoonlijkheidsstoornis. Het is heel erg dat ze die stoornis heeft maar ze trekt er nu wel andere mensen in mee, inclusief haar eigen dochter. Daar kan ze wel degelijk haar verantwoordelijkheid voor nemen.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
dinsdag 11 september 2018 om 12:08
Dat kan wel degelijk, met schematherapie. Dat borderline niet genezen kan worden is achterhaald. Even snel opgezocht:delicious35 schreef: ↑11-09-2018 12:02Dit klopt niet, je kan niet genezen van een persoonlijkheidsstoornis waarvan borderline er een is. Wel kan je leren om er mee om te gaan en hoe je de gevolgen, ook die voor je omgeving zoveel mogelijk kan beperken.
Maar dat moet je wel zelf willen.
"Van de borderliners die gedurende drie jaar twee maal per week Schema Focused Therapy kregen, herstelde 52% volledig. Een klinisch betekenisvolle verbetering werd bereikt door tweederde van de patiënten."
Of het makkelijk is, zeker niet, maar het kan wel. Dan moeten ze inderdaad wel willen.
dinsdag 11 september 2018 om 12:09
Je klinkt als een lieverd die het erg graag goed wil doen TO
Er zullen altijd mensen zijn die gewoonweg pertinent tegen nieuwe relaties zijn als er kinderen zijn en vinden dat je buiten beeld moet blijven tot al het kroost is uitgevlogen. Dat kan al niet meer.
Een vriend van mij heeft een kind met iemand met borderline. Helaas kan ik daar niets positiefs over kwijt. Dat is uiteindelijk uitgelopen op ontvoering van het kind (door haar) en een heftige rechtszaak. Vader heeft nu volledige voogdij, moeder een nieuw kind gemaakt met een andere man. Vanuit wat ik daarvan heb meegekregen kan ik alleen maar adviseren om dossier op te bouwen voor het geval dat. Kind is wel behoorlijk beschadigd. Maar door moeder. Niet door vader en diens vriendin.
Er zullen altijd mensen zijn die gewoonweg pertinent tegen nieuwe relaties zijn als er kinderen zijn en vinden dat je buiten beeld moet blijven tot al het kroost is uitgevlogen. Dat kan al niet meer.
Een vriend van mij heeft een kind met iemand met borderline. Helaas kan ik daar niets positiefs over kwijt. Dat is uiteindelijk uitgelopen op ontvoering van het kind (door haar) en een heftige rechtszaak. Vader heeft nu volledige voogdij, moeder een nieuw kind gemaakt met een andere man. Vanuit wat ik daarvan heb meegekregen kan ik alleen maar adviseren om dossier op te bouwen voor het geval dat. Kind is wel behoorlijk beschadigd. Maar door moeder. Niet door vader en diens vriendin.
dinsdag 11 september 2018 om 12:14
Faye- schreef: ↑11-09-2018 12:08Dat kan wel degelijk, met schematherapie. Dat borderline niet genezen kan worden is achterhaald. Even snel opgezocht:
"Van de borderliners die gedurende drie jaar twee maal per week Schema Focused Therapy kregen, herstelde 52% volledig. Een klinisch betekenisvolle verbetering werd bereikt door tweederde van de patiënten."
Of het makkelijk is, zeker niet, maar het kan wel. Dan moeten ze inderdaad wel willen.
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achter ... ~b365a4f4/
"Arntz is de eerste die kanttekeningen zal plaatsen bij het begrip ‘herstel’. ‘We spreken niet van volledig genezen’, waarschuwt hij. ‘In het algemeen zullen patiënten toch een grotere emotionele kwetsbaarheid hebben dan gemiddeld. Een aantal van hen zal ook medicijnen, zoals antidepressiva, blijven gebruiken."
In de wereld van vandaag lopen de domkoppen over van zelfverzekerdheid, terwijl de slimmeriken een en al twijfel zijn. B. Russell
dinsdag 11 september 2018 om 12:15
Precies. En dat niet willen heeft dus consequenties. De moeder kan er wel wat aan doen maar moet willen.delicious35 schreef: ↑11-09-2018 12:02Dit klopt niet, je kan niet genezen van een persoonlijkheidsstoornis waarvan borderline er een is. Wel kan je leren om er mee om te gaan en hoe je de gevolgen, ook die voor je omgeving zoveel mogelijk kan beperken.
Maar dat moet je wel zelf willen.
Niet willen is geen vrijbrief om zich maar te gedragen zoals zij dat in zich op voelt komen. Zonder dat daar enige consequenties aan zijn verbonden.
Borderline hebben is geen keuze. Hoe ermee omgaan wel!
Ik ben het er dus niet mee eens dat iemand met Borderline geen verantwoordelijkheid kan nemen. In grote mate kan dat namelijk wel maar daar zal moeder zelf mee aan de slag moeten. En ja het is hard werken.
Borderline hebben is zeker geen feestje!
Ex van mijn ex vriend had ik ook best wel vaak begrip voor. Maar zoals ook bij mij het internet op knallen dat ik dochter sexueel zou hebben misbruikt enz.. Daar is geen enkel excuus voor!
In dit geval heb ik ook vooral te doen met de dochter. Maar ik ben juist voor contact blijven houden. Stabiel en fijn is het contact.
Daarnaast hulp. Voor TO en haar vriend en misschien ook wel voor dochter.
TO. Jullie hebben het keurig gedaan tot nu toe. In rustig tempo. Oog voor belang van de kinderen.
Ik hoop dat het goed komt.
Zoals in eerdere post van mij.. Mijn relatie heeft het niet gered en grootste reden was ex.
dinsdag 11 september 2018 om 12:19
Een vriend met een aan borderline lijdende ex is vast geen pretje, voor die ex kies je niet, maar hoe je met haar omgaat wel! Dus technisch gesproken is die ex niet de reden van jullie relatiebreuk.benmamma schreef: ↑11-09-2018 12:15Precies. En dat niet willen heeft dus consequenties. De moeder kan er wel wat aan doen maar moet willen.
Niet willen is geen vrijbrief om zich maar te gedragen zoals zij dat in zich op voelt komen. Zonder dat daar enige consequenties aan zijn verbonden.
Borderline hebben is geen keuze. Hoe ermee omgaan wel!
Ik ben het er dus niet mee eens dat iemand met Borderline geen verantwoordelijkheid kan nemen. In grote mate kan dat namelijk wel maar daar zal moeder zelf mee aan de slag moeten. En ja het is hard werken.
Borderline hebben is zeker geen feestje!
Ex van mijn ex vriend had ik ook best wel vaak begrip voor. Maar zoals ook bij mij het internet op knallen dat ik dochter sexueel zou hebben misbruikt enz.. Daar is geen enkel excuus voor!
In dit geval heb ik ook vooral te doen met de dochter. Maar ik ben juist voor contact blijven houden. Stabiel en fijn is het contact.
Daarnaast hulp. Voor TO en haar vriend en misschien ook wel voor dochter.
TO. Jullie hebben het keurig gedaan tot nu toe. In rustig tempo. Oog voor belang van de kinderen.
Ik hoop dat het goed komt.
Zoals in eerdere post van mij.. Mijn relatie heeft het niet gered en grootste reden was ex.
In de wereld van vandaag lopen de domkoppen over van zelfverzekerdheid, terwijl de slimmeriken een en al twijfel zijn. B. Russell
dinsdag 11 september 2018 om 12:23
Dat klopt, maar dat betekent niet dat ze dan nog gediagnosticeerd zullen worden met een persoonlijkheidsstoornis. De gevolgen zullen in ieder geval aanzienlijk verminderd worden, zowel voor haarzelf als voor haar omgeving.inkepinkje schreef: ↑11-09-2018 12:14https://www.volkskrant.nl/nieuws-achter ... ~b365a4f4/
"Arntz is de eerste die kanttekeningen zal plaatsen bij het begrip ‘herstel’. ‘We spreken niet van volledig genezen’, waarschuwt hij. ‘In het algemeen zullen patiënten toch een grotere emotionele kwetsbaarheid hebben dan gemiddeld. Een aantal van hen zal ook medicijnen, zoals antidepressiva, blijven gebruiken."
Ik wist dat er reacties zouden komen over woede richting mijn moeder. Ik realiseer me dat ik vrij fel reageer. Mijn oprechte excuses daarvoor, dat is niet mijn bedoeling. Ik ben hier absoluut niet om mensen met borderline af te kraken. Ik reageer zo omdat ik weet welke impact dit kan hebben op het leven van een ander, ook al weet ik heel goed dat borderline geen tokkiestoornis is en dat dit gepaard gaat met heel veel woede, verdriet, angst en onmacht. Dat verandert echter niet mijn standpunt over het feit dat ik vind dat ze daar haar verantwoordelijkheid voor kan nemen.
