Thuis
alle pijlers
Stel ik me aan?
woensdag 19 september 2018 om 00:20
Ik woon samen met 3 andere meiden. 1 Daarvan is een halfjaartje aan het backpacken, en de ander is eigenlijk altijd bij haar vriend. Dat betekend dat ik nog met één meisje samen ben. Het huis waar we in wonen is van haar ouders. Zij heeft een vriend die regelmatig over de vloer kwam, maar sinds kort is hij er ineens altijd. Maar dan ook echt altijd. Hij is ook nog eens student met 2 contacturen (ofzo) per week, waardoor hij letterlijk altijd thuis is. En daar erger ik me aan, en eigenlijk weet ik niet eens precies waarom ik me daaraan erger. Het lijkt wel alsof ik niet echt meer thuis ben in m'n eigen huis, ofzo. Heel raar. Misschien is het wel omdat ze het nooit echt heeft aangekondigd dat hij er vanaf nu altijd is, ik weet het niet, maar ik vind het maar wat irritant dat die gozer altijd in ons huis rondloopt.
Het is niet dat het een vreselijke vent is, of dat hij heel veel kosten maakt oid, maar het is meer het gevoel alsof ik samenwoon met een stelletje, dat vind ik heel raar. ik voel me op de een of andere manier buitengesloten ofzo. Terwijl m'n huisgenoot en ik niet eens mega close waren met elkaar. Maar bijvoorbeeld met eten, vragen ze nooit of ik mee-eet.
Kunnen jullie me alsjeblieft wat common-sense bijpraten dat ik op moet houden met zeuren? Want ergens vind ik dat ik zeur maar toch lig ik in m'n eigen bed met een brok in m'n maag want ik voel me hier helemaal niet thuis.
Het is niet dat het een vreselijke vent is, of dat hij heel veel kosten maakt oid, maar het is meer het gevoel alsof ik samenwoon met een stelletje, dat vind ik heel raar. ik voel me op de een of andere manier buitengesloten ofzo. Terwijl m'n huisgenoot en ik niet eens mega close waren met elkaar. Maar bijvoorbeeld met eten, vragen ze nooit of ik mee-eet.
Kunnen jullie me alsjeblieft wat common-sense bijpraten dat ik op moet houden met zeuren? Want ergens vind ik dat ik zeur maar toch lig ik in m'n eigen bed met een brok in m'n maag want ik voel me hier helemaal niet thuis.
woensdag 19 september 2018 om 00:49
Ik zou het ook echt irritant vinden, vooral omdat hij ineens ongevraagd elke dag daar rondloopt. Ze had het best even netjes tegen je kunnen zeggen, dan was je voorbereid en kon je misschien nog snel zoeken naar een andere woning, of ook een vriend om hetzelfde te doen bij haar:p
begrijpelijk dat het voelt als een derde wiel
begrijpelijk dat het voelt als een derde wiel
woensdag 19 september 2018 om 01:17
Aanstellen vind ik een groot woord. Hoe is jouw contact met de meiden die nu weg zijn? Heb je daar leuk contact mee, mis je die en voel je je daarom een vijfde wiel aan de wagen? Of is het echt die vriend waar jij je aan stoort als in zijn doen en laten? Of is het meer het idee dat het een stelletje is en jij ook graag een vriend/vriendin zou willen als in een relatie?
Wat doe je graag in je vrije tijd? Ben je veel thuis, studeer je, heb je geregeld vrienden over de vloer en jij naar hun?
Gewoon wat gedachten die bij mij opkomen nadat ik je OP had gelezen.
Wat doe je graag in je vrije tijd? Ben je veel thuis, studeer je, heb je geregeld vrienden over de vloer en jij naar hun?
Gewoon wat gedachten die bij mij opkomen nadat ik je OP had gelezen.
viva-life22 wijzigde dit bericht op 19-09-2018 10:12
0.62% gewijzigd
woensdag 19 september 2018 om 01:29
lijkt me ook vervelend voor jou. Van hen uit gezien natuurlijk geen misdaad, ze zijn gewoon verliefd en willen veel samen zijn.
Maar kaart het eens aan als je alleen met haar bent. Zeg waar je mee zit. Dat je je buitengesloten voelt, minder vrij voelt oid. Ik verwacht dat ze hier nog geen seconde bij stil heeft gestaan, maar als je t aangeeft er vast wel rekening mee wil houden?
Als je je daarna echt blijft storen kan je altijd nog op zoek naar een andere kamer natuurlijk. Maar doorgaans verdwijnt een verrassend groot deel van de frustratie zodra men (jij in dit geval) het gevoel heeft invloed uit te kunnen oefenen op de situatie, en weet dat de ander rekening met hen houdt.
Maar kaart het eens aan als je alleen met haar bent. Zeg waar je mee zit. Dat je je buitengesloten voelt, minder vrij voelt oid. Ik verwacht dat ze hier nog geen seconde bij stil heeft gestaan, maar als je t aangeeft er vast wel rekening mee wil houden?
Als je je daarna echt blijft storen kan je altijd nog op zoek naar een andere kamer natuurlijk. Maar doorgaans verdwijnt een verrassend groot deel van de frustratie zodra men (jij in dit geval) het gevoel heeft invloed uit te kunnen oefenen op de situatie, en weet dat de ander rekening met hen houdt.
woensdag 19 september 2018 om 02:34
Je stelt je aan.
Twee vaste bewoonsters zijn er nooit, dus er is plek zat.
Bovendien is het huis van de ouders van de medebewoonster, dus veel inbreng zul je sowieso niet hebben.
En ze vragen nooit of je mee eet??
Wat ben jij, hun kleine zusje of zo die verzorgd moet worden??
Als je een band met hen tweeen wil opbouwen. nodig hen dan uit voor een leuk etentje en wil je dat niet, dan lijkt het me het beste om zo snel mogelijk andere woonruimte te zoeken.
Twee vaste bewoonsters zijn er nooit, dus er is plek zat.
Bovendien is het huis van de ouders van de medebewoonster, dus veel inbreng zul je sowieso niet hebben.
En ze vragen nooit of je mee eet??
Wat ben jij, hun kleine zusje of zo die verzorgd moet worden??
Als je een band met hen tweeen wil opbouwen. nodig hen dan uit voor een leuk etentje en wil je dat niet, dan lijkt het me het beste om zo snel mogelijk andere woonruimte te zoeken.
woensdag 19 september 2018 om 05:22
woensdag 19 september 2018 om 07:11
Het zou mij totaal niet storen, maar als het jou stoort, maak je het toch gewoon bespreekbaar? Overigens vind ik wel dat het netjes was geweest als ze je vooraf geïnformeerd hadden.
Als ik lees 'ze vragen mij nooit om mee te eten', vraag ik me af of jij dat omgekeerd wel doet? Het is nl. nogal makkelijk om te verwachten dat het initiatief bij de ander ligt. Initiatief kun je ook zelf nemen.
Als ik lees 'ze vragen mij nooit om mee te eten', vraag ik me af of jij dat omgekeerd wel doet? Het is nl. nogal makkelijk om te verwachten dat het initiatief bij de ander ligt. Initiatief kun je ook zelf nemen.
woensdag 19 september 2018 om 08:31
Ik snap je wel. Al zou ik er zelf denk geen last van hebben als ik niet veel met haar zou hebben. Vraag zelf vaker of ze zin heeft met jou te eten. Als dat niet werkt vraag je andere bekende eens te komen eten.
Niet iedereen die op kamers woont wil dat sociale gebeuren erom heen ook. Dat maakt wel verschil in deze denk ik.
Niet iedereen die op kamers woont wil dat sociale gebeuren erom heen ook. Dat maakt wel verschil in deze denk ik.
woensdag 19 september 2018 om 09:07
woensdag 19 september 2018 om 10:58
Bedankt voor jullie reacties! En goed om te lezen dat het toch niet zo heel raar is dat ik t niet zo chill vind.
Ik wil ook heel graag in m'n eentje gaan wonen, maar ik woon in 1 van de grote steden, dus dat is praktisch onmogelijk. Ik reageer me een ongeluk op allerlei woningen, sociaal en vrije sector, maar bijna niet te doen. Om een indicatie te geven: laatst gereageerd op een studiootje (sociaal), 28m2, rond de 600 euro, nog 1200 andere mensen die ook gereageerd hebben. Dit was loting, dus iedereen evenveel kans, maar zo zie je wel hoe ontzettend lastig het is.
Over logees zijn wel afspraken gemaakt: een keer een logee hebben is prima. Maar dit is geen logee meer, dit is iemand die bij ons in huis woont. Dat is zo'n specifieke situatie, die is niet eerder besproken.
Als ik thuis ben dan vraag ik wel vaak of ze zin heeft om samen te eten. Maar ik moet zeggen, ik ben vaak ook niet thuis. Maar het gaat me meer om het principe, dat we niet meer even bij elkaar checken wat de ander doet met eten, maar er al helemaal vanuit gaan dat we niet samen eten. Ik probeerde dit eerst nog wel, maar nu krijg ik ook het idee dat ze liever samen eten, dus ik vraag dan ook niks meer.
En ik ben echt goed bevriend geraakt met één van de meiden die nu weg is, komt gelukkig over niet al te lange tijd weer terug. En ik mis haar gewoon heel erg in het huis. Het voelt nu alsof niemand het echt leuk vindt dat ik er woon, en alsof ik hen tot last ben. Maar dat is hoogstwaarschijnlijk ook mijn eigen gevoel, en ik neem aan dat ik ze echt niet tot last ben. Maar, laten we eerlijk zijn: als ze het zouden kunnen betalen, zouden ze natuurlijk het liefste lekker met z'n tweeën wonen zonder dat ik er ook nog bij ben.
En ja, ik ben best wel vaak weg, ik werk de ene week 3, de andere week 2 dagen, en verder studeer ik. Ik heb vrienden hier in de stad en in mijn eigen thuisplaats (waar mn ouders wonen) en doe ook veel aan hobby's. Maar dat haalt niet weg dat ik ook nog de ene week 2, de andere week 3, dagen thuis ben om te studeren (heb ook weinig contacturen).
Ik ga denk ik binnenkort eens met haar zitten, een aangeven dat ik het jammer vind dat ze niet even heeft gemeld dat haar vriend nu ook (praktisch gezien) bij ons in huis woont, en dat ik me zorgen maak dat we eruit worden gezet en ik straks op straat sta.
Zo, even m'n hart gelucht, haha.
Ik wil ook heel graag in m'n eentje gaan wonen, maar ik woon in 1 van de grote steden, dus dat is praktisch onmogelijk. Ik reageer me een ongeluk op allerlei woningen, sociaal en vrije sector, maar bijna niet te doen. Om een indicatie te geven: laatst gereageerd op een studiootje (sociaal), 28m2, rond de 600 euro, nog 1200 andere mensen die ook gereageerd hebben. Dit was loting, dus iedereen evenveel kans, maar zo zie je wel hoe ontzettend lastig het is.
Over logees zijn wel afspraken gemaakt: een keer een logee hebben is prima. Maar dit is geen logee meer, dit is iemand die bij ons in huis woont. Dat is zo'n specifieke situatie, die is niet eerder besproken.
Als ik thuis ben dan vraag ik wel vaak of ze zin heeft om samen te eten. Maar ik moet zeggen, ik ben vaak ook niet thuis. Maar het gaat me meer om het principe, dat we niet meer even bij elkaar checken wat de ander doet met eten, maar er al helemaal vanuit gaan dat we niet samen eten. Ik probeerde dit eerst nog wel, maar nu krijg ik ook het idee dat ze liever samen eten, dus ik vraag dan ook niks meer.
En ik ben echt goed bevriend geraakt met één van de meiden die nu weg is, komt gelukkig over niet al te lange tijd weer terug. En ik mis haar gewoon heel erg in het huis. Het voelt nu alsof niemand het echt leuk vindt dat ik er woon, en alsof ik hen tot last ben. Maar dat is hoogstwaarschijnlijk ook mijn eigen gevoel, en ik neem aan dat ik ze echt niet tot last ben. Maar, laten we eerlijk zijn: als ze het zouden kunnen betalen, zouden ze natuurlijk het liefste lekker met z'n tweeën wonen zonder dat ik er ook nog bij ben.
En ja, ik ben best wel vaak weg, ik werk de ene week 3, de andere week 2 dagen, en verder studeer ik. Ik heb vrienden hier in de stad en in mijn eigen thuisplaats (waar mn ouders wonen) en doe ook veel aan hobby's. Maar dat haalt niet weg dat ik ook nog de ene week 2, de andere week 3, dagen thuis ben om te studeren (heb ook weinig contacturen).
Ik ga denk ik binnenkort eens met haar zitten, een aangeven dat ik het jammer vind dat ze niet even heeft gemeld dat haar vriend nu ook (praktisch gezien) bij ons in huis woont, en dat ik me zorgen maak dat we eruit worden gezet en ik straks op straat sta.
Zo, even m'n hart gelucht, haha.
woensdag 19 september 2018 om 11:13
jep, ondertussen stel je je wel aanStephje123 schreef: ↑19-09-2018 10:58Maar dit is geen logee meer, dit is iemand die bij ons in huis woont. Dat is zo'n specifieke situatie, die is niet eerder besproken.
Maar het gaat me meer om het principe,
En ja, ik ben best wel vaak weg, ik werk de ene week 3, de andere week 2 dagen, en verder studeer ik. Ik heb vrienden hier in de stad en in mijn eigen thuisplaats (waar mn ouders wonen) en doe ook veel aan hobby's. Maar dat haalt niet weg dat ik ook nog de ene week 2, de andere week 3, dagen thuis ben om te studeren (heb ook weinig contacturen).
Ik ga denk ik binnenkort eens met haar zitten, een aangeven dat ik het jammer vind dat ze niet even heeft gemeld dat haar vriend nu ook (praktisch gezien) bij ons in huis woont, en dat ik me zorgen maak dat we eruit worden gezet en ik straks op straat sta.
woensdag 19 september 2018 om 11:34
alleen al, dat je zegt, dat je bang bent, dat JIj eruit gezet wordt
Lulkoek
woensdag 19 september 2018 om 11:45
waar de f heb je het nou over ?
Ja, daar ben ik óók bang voor. Omdat zij dan samen gaan wonen in het huis, zij samen de huur gaan betalen en ons eruit zetten. Dit kan gewoon, Of in ieder geval, haar ouders. Wel met een opzegtermijn natuurlijk.
Maar zij kunnen gewoon het huurcontract opzeggen en als hun dochter wil gaan samenwonen en in haar eentje de huur wil gaan betalen, dan is dat prima. Dus zit niet zo raar te doen met je lulkoek.
Dus nee, ik vind het niet meer leuk om hier te wonen, maar ik moet wel een dak boven m'n hoofd he, dus liever een wat minder leuk huis dan helemaal geen huis. Of begrijp jij dat soms niet, lilalindatje?
Ja, daar ben ik óók bang voor. Omdat zij dan samen gaan wonen in het huis, zij samen de huur gaan betalen en ons eruit zetten. Dit kan gewoon, Of in ieder geval, haar ouders. Wel met een opzegtermijn natuurlijk.
Maar zij kunnen gewoon het huurcontract opzeggen en als hun dochter wil gaan samenwonen en in haar eentje de huur wil gaan betalen, dan is dat prima. Dus zit niet zo raar te doen met je lulkoek.
Dus nee, ik vind het niet meer leuk om hier te wonen, maar ik moet wel een dak boven m'n hoofd he, dus liever een wat minder leuk huis dan helemaal geen huis. Of begrijp jij dat soms niet, lilalindatje?
woensdag 19 september 2018 om 11:48
nou weet je, laat maar...
woensdag 19 september 2018 om 11:52
Als zij jou en de andere meisjes er zomaar uit zouden kunnen zetten omdat zij wil gaan samenwonen met haar vriend dan zou dat natuurlijk óók kunnen gebeuren als haar vriend maximaal drie keer per week bij jullie logeerde en zij het allemaal netjes had overlegd met jou. Sterker nog, ik denk dat de behoefte om officieel te gaan samenwonen dan eerder een stuk groter zou zijn dan nu.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 19 september 2018 om 12:13
Nee, ze heeft al weleens gezegd dat ze dat opzich wel zouden willen, maar dat haar vriend dat nóóit, zou kunnen betalen in z'n eentje (zij werkt niet). maar dat is alweer een tijd geleden en misschien verdient hij nu wel beter. En dat is wel degelijk een reële situatie want als de financiën ernaar zouden zijn, dan zouden ze allang samenwonen. Dit heeft ze namelijk al weleens gezegd, en het is niet 'er zomaar uit zetten', ze zeggen dan gewoon het huurcontract op, wat in principe heel normaal is. Wel met een lange opzegtermijn, maar ga maar eens een ander plekje vinden. En nee, net buiten de stad vind ik geen zak aan. Ik heb net m'n sociale leventje hier opgebouwd en buiten de stad is dan weer net een andere sfeer.