Peutertopic

Nijntje* dinsdag 6 februari 2018 om 18:53

Na het babytopic en het dreumestopic..

Tijd voor de eigenwijze peuters!

Ik ben twee en ik zeg nee
Ik ben drie en ik wil het nie
Afbeelding

Kom maar door met alle vragen, ervaringen, frustraties en vooral ook trotse verhalen over de leeftijdsfase waarin onze kleine ukjes ineens uitgroeien richting slimme, nieuwsgierige kleuters!

Anoniem_370054 zondag 13 januari 2019 om 18:44

Maartje2016 schreef: ↑
13-01-2019 17:54
O, maar dat vind ik dan geen dreigen, maar een consequentie.

"Als je nu niet ophoud met A, dan gebeurt er B"
Dan heeft zoon zelf de keus wat hij gaat doen.

(Gebruiken we wel bij ergere dingen zoals slaan/schoppen/bijten. Voor het weigeren van opruimen vind ik dat wel wat grof)

Ja maar A mag gewoon niet.

Ik vind het gek om te dreigen met een consequentie alsof peuter een keuze heeft tussen wel en niet A doen. Ik geef daar dus geen keuze in. Als onze peuter A doet dan gebeurt B. Ik denk dat de link tussen oorzaak en gevolg dan sneller wordt gemaakt bij onze peuter.

Ik doe dit omdat een peuter nog geen geweten en zelfbeheersing heeft. Het dreigen met consequenties zorgt voor een extern geweten maar het zelf kunnen beheersen komt pas veel later. Het dreigen is eigenlijk jaren lange energieverspilling.

Paadjes in de hersenen aanleggen waarbij oorzaak en gevolg direct aan elkaar gekoppeld zijn, is veel effectiever

‘Ik mep een kind in de speeltuin, shit we gaan daarom naar huis’ wordt dan ‘ik mep niet, want dan gaan we naar huis’.

Ik schrijf trouwens altijd heel bondig. Dat bedoel ik nooit aanvallend. Ik schrijf zoals ik spreek. Ik zeg het er maar bij want ik blijk onaardiger te schrijven dan ik ben

Anoniem_370075 zondag 13 januari 2019 om 18:48

Tja, wat is dreigen dan hè? Het woordenboek zegt dat het "bang proberen te maken met woorden" is. Dat doen wij ook niet zo bewust. Maar bijvoorbeeld wel na 3x iets vragen het dan maar op een manier doen die peuter minder leuk vindt. Dat zou toch ook een lichte vorm van bang kunnen zijn. Tegelijkertijd is het ook een consequentie. "Als je gevaarlijk doet tijdens het fietsen mag je niet meer fietsen"

Daarover gesproken, peuter heeft gisteren ruim 5km afgelegd op zijn loopfiets, voor een deel op het fietspad. Hij was helemaal in z’n nopjes en wil nog steeds graag een fiets met trappers voor zijn verjaardag

Anoniem_370075 zondag 13 januari 2019 om 18:51

Ik snap eerlijk gezegd het verschil niet tussen wat Maartje zegt en GC. Bedoelen Julie niet gewoon hetzelfde? Of heeft het te maken met de "niet" in de zin?

Anoniem_370054 zondag 13 januari 2019 om 18:53

Tof zo ver fietsen! @Morgenstond.

Anoniem_370075 zondag 13 januari 2019 om 18:59

Jaa, echt gaaf. En hij hield zich ook zo goed aan de afspraak om te luisteren. Ik ben ook mega trots. Hij is lichamelijk niet zo'n held, maar dat komt ook doordat hij hypermobiel is en fietsen is dan natuurlijk veel minder belastend voor je gewrichten en spieren.

Ohja, nog een mijlpaal hier. Hij is al 3 nachten in slaap gevallen zonder speen. De opvang wil nieuwe spenen en ze dan ook iedere 6 weken vervangen. Ik vond het toch een beetje stom om dat voor iemand van bijna 3 te doen, dus toen maar de speen thuis ook verwijderd. Was niet meteen makkelijk, maar hij is er heel trots op een grote jongen te zijn.

Maartje2016 zondag 13 januari 2019 om 19:33

GlitterCupcake schreef: ↑
13-01-2019 18:44
Ja maar A mag gewoon niet.

Ik vind het gek om te dreigen met een consequentie alsof peuter een keuze heeft tussen wel en niet A doen. Ik geef daar dus geen keuze in. Als onze peuter A doet dan gebeurt B. Ik denk dat de link tussen oorzaak en gevolg dan sneller wordt gemaakt bij onze peuter.

Ik doe dit omdat een peuter nog geen geweten en zelfbeheersing heeft. Het dreigen met consequenties zorgt voor een extern geweten maar het zelf kunnen beheersen komt pas veel later. Het dreigen is eigenlijk jaren lange energieverspilling.

Paadjes in de hersenen aanleggen waarbij oorzaak en gevolg direct aan elkaar gekoppeld zijn, is veel effectiever

‘Ik mep een kind in de speeltuin, shit we gaan daarom naar huis’ wordt dan ‘ik mep niet, want dan gaan we naar huis’.

Ik schrijf trouwens altijd heel bondig. Dat bedoel ik nooit aanvallend. Ik schrijf zoals ik spreek. Ik zeg het er maar bij want ik blijk onaardiger te schrijven dan ik ben

*Kak. Mijn hele verhaal weg. Nog een keer

*

Dat weet ik toch?

Hier geven we dus wel met een consequentie aan dat hij iets niet mag. Als hij zijn zusje als snelweg voor zijn graafmachine gebruikt, wil ik dat hij van mij hoort waarom hij de hoek in gaat. Ook wil ik dat hij na zijn straf 'excuses' gaat maken.
Als ik hem zonder het benoemen van de fout en het aangeven van een consequentie in de hoek zet, kan het in zijn peuterbrein ook betekenen dat het is omdat hij a) niet hard genoeg over zijn zusje heen rijdt, b) hij er wel/niet bij praat/schreeuwt/zingt of c) tja, wat er nog meer in dat koppie kan omgaan.

Als zijn zusje hem een keer te pakken heeft, leg ik ook aan haar uit dat het niet mag. Dan weet ik echt wel dat het voor haar als elk ander sprookje klinkt en dat ze er geen ruk van mee krijgt, maar ik wil wel dat zoon weet dat hij niet de enige is die dingen niet mag in huis.
(En bij andere zaken zoals bijten op speelgoed probeer ik dan wel weer uit te leggen dat zij dat mag omdat ze nog een baby is, en hij het niet mag omdat hij geen baby meer is)

Edit: ik weet dat ik het de komende jaren nog 3000x per kind moet gaan zeggen, maar dat is het me voor nu de moeite wel waard. Vooral om de verschillen aan te kunnen geven tussen zoon en dochter onderling.
En als het zoals nu andersom wél werkt ("als je A doet, krijg je B"), heb ik stiekem de hoop dat er wel iets van het principe blijft hangen bij hem

Anoniem_240865 zondag 13 januari 2019 om 20:17

Wij gebruiken "als-dan" ook wel als consequentie om uit te leggen waarom iets is of niet mag. Elkaar meppen met een stuk houten treinrails mag niet (duh!), maar alleen een Nee Niet Doen komt nooit aan. We beginnen dan met "je mag niet met de houten treinrails je zus slaan, want dat doet pijn". En als er dan doorgegaan wordt verandert dat in iets als "dat mag niet, dat doet pijn en als je doorgaat, mag je even afkoelen op de gang" of iets in die strekking.

Bij de kleuter kunnen we nu de zinnen inkorten naar "je mag niet slaan, dat doet pijn". Zij begrijpt nu wel dat dat pijnlijk is en er een consequentie volgt als je doorgaat. De peuter snapt dat niet en gaat lachend door. Chucky trek ik dan ook af en toe even uit de scene om het gedrag te doorbreken.

Gek genoeg snapt hij dan wel "geen slabje om is geen eten" (hij kliedert nogal)..... maarja, zijn leven lijkt wel eens alleen maar te draaien om eten.

Dreigen of consequentie... ik denk dat het hem ook een beetje in de woorden zit en persoonlijke uitleg. Zo even hier op het forum wat neer typen kan ook anders overkomen dan de situatie is.

Maartje2016 zondag 13 januari 2019 om 20:30

Ik heb er nog even over na kunnen denken, volgens mij begrijpen peuters toch meer dan we denken.

Als we hier bijvoorbeeld bij iemand op bezoek zijn en zoon doet keer op keer iets waarvoor hij keer op keer een "nee, dat mag niet, (want...)" krijgt, dan zeggen we er de laatste keer bij "als je het nu nog eens doet, dan gaan we naar huis".
Tot nu toe hebben we nog nooit een bezoek voortijdig moeten afbreken, wat toch inhoud dat die consequentie langer dan een half uur in zijn peuterbrein blijft hangen.

Anoniem_370856 zondag 13 januari 2019 om 20:33

Wat doen jullie met dramarische huilbuien als ze iets hebben gedaan wat niet mag en je daar wat van zegt? Of iets afpakt? Zoon duld weinig tegenspraak en laat zich dan gillend op de grond vallen of gaat op zijn kont stuiterend whee-hee-heeee huilen. (door het stuiteren klinkt het zo grappig

)
Ik weet niet zo goed wat ik er soms mee aan moet. Als ik het negeer raakt hij snel over de toeren. Maar ik wil wel 'streng' / consequent / duidelijk blijven. Dit mag niet, punt. Hij wil meteen geknuffeld worden als hij iets stouts heeft gedaan en ik hem daarop aanspreek... Maar dan leert hij het nooit denk ik dan.

Anoniem_240865 zondag 13 januari 2019 om 20:35

Boheme, die laat ik gewoon even lekker op de grond uitbrullen (en ik stap er gewoon overheen als ik aan de andere kant moet zijn). Even laten uitrazen en afkoelen, daarna staat hij vanzelf op en gaat weer normaal doen.

Maartje2016 zondag 13 januari 2019 om 20:40

ShaunTheSheep schreef: ↑
13-01-2019 20:35
Boheme, die laat ik gewoon even lekker op de grond uitbrullen (en ik stap er gewoon overheen als ik aan de andere kant moet zijn). Even laten uitrazen en afkoelen, daarna staat hij vanzelf op en gaat weer normaal doen.

Precies dit.

Hij weet hier ook precies hoe hard hij zijn hoofd op de grond kan gooien voor het dramatische effect. Als het per ongeluk te hard gaat troost ik hem (dat is dan wel aan zijn eigen reactie te merken), maar dan weet hij ook niet meer waarom hij ook alweer boos was.

Anoniem_370856 zondag 13 januari 2019 om 21:24

ShaunTheSheep schreef: ↑
13-01-2019 20:35
Boheme, die laat ik gewoon even lekker op de grond uitbrullen (en ik stap er gewoon overheen als ik aan de andere kant moet zijn). Even laten uitrazen en afkoelen, daarna staat hij vanzelf op en gaat weer normaal doen.

Daar neig ik ook naar. Maar afkoelen doet hij niet, hij gaat niet op staan en weer normaal doen. Vandaar dat ik even niet weet wat wijsheid is. Dus uiteindelijk ga ik maar naar hem toe om hem te troosten.

Maartje2016 zondag 13 januari 2019 om 21:28

@Boheme: even voor mijn beeldvorming, maar hoe lang laat je hem liggen en brullen voor je naar hem toe gaat?

Anoniem_370856 zondag 13 januari 2019 om 21:36

Niet lang hoor. Ik houd de tijd niet bij. Maar zeker geen 5 minuten. Ik ben tegen laten huilen en hij weet dat hij stout is geweest. En dat is voor nu 'genoeg straf' denk ik. Hij is pas bijna 2 jaar. Dus hem zelf laten uitrazen vind ik voor nu nier persee nodig.

Maar ik vind het moeilijk, ik raak zelf helemaal in de stress van zijn huilen. Misschien moet ik het langer aankijken en hem leren zelf uitrazen, maar dat voelt ook niet, of nog niet als mijn opvoedstijl.

Ik vind het opvoeden sowieso heel moeilijk op momenten. Ben nog heel erg zoekende, weet wel wat ik niet wil, maar hoe ik het dan wel wil...

Anoniem_240865 zondag 13 januari 2019 om 21:43

Boheme schreef: ↑
13-01-2019 21:36
Ik vind het opvoeden sowieso heel moeilijk op momenten.

Het is ook helemaal niet makkelijk en we doen allemaal maar wat. Soms pakt dat goed uit, soms moet je eens wat anders proberen.

Moeilijk in te schatten, maar mijn peuter is meestal met max een minuut wel helemaal klaar met dramatisch op de grond liggen brullen. Soms wordt het even minder, dan kijkt hij op om te zien of ik kijk en zo ja, start het drama weer. Vermoeidheid maakt het erger. Als hij hysterisch wordt, pak ik hem uiteraard op om te troosten. Maar bij aanstelleritis mag hij echt even afkoelen op de grond.

Maartje2016 zondag 13 januari 2019 om 21:45

Boheme schreef: ↑
13-01-2019 21:36
Niet lang hoor. Ik houd de tijd niet bij. Maar zeker geen 5 minuten. Ik ben tegen laten huilen en hij weet dat hij stout is geweest. En dat is voor nu 'genoeg straf' denk ik. Hij is pas bijna 2 jaar. Dus hem zelf laten uitrazen vind ik voor nu nier persee nodig.

Maar ik vind het moeilijk, ik raak zelf helemaal in de stress van zijn huilen. Misschien moet ik het langer aankijken en hem leren zelf uitrazen, maar dat voelt ook niet, of nog niet als mijn opvoedstijl.

Ik vind het opvoeden sowieso heel moeilijk op momenten. Ben nog heel erg zoekende, weet wel wat ik niet wil, maar hoe ik het dan wel wil...

Maar dit is toch geen straf? Dit is een huilbui omdat hij zijn zin niet krijgt.

Anoniem_370856 zondag 13 januari 2019 om 22:07

Maartje2016 schreef: ↑
13-01-2019 21:45
Maar dit is toch geen straf? Dit is een huilbui omdat hij zijn zin niet krijgt.

Wist het even niet beter te benoemen, daarom staat het ook tussen haakjes.

Maartje2016 zondag 13 januari 2019 om 22:18

Maar je zegt ook dat je tegen 'laten huilen' bent. Kan het zijn dat jíj zo'n huilbui dan (onbewust) als straf ziet? Want laten huilen betekent in mijn optiek niet dat je een (bijna-)peuter zijn boosheid laat uithuilen, maar dat je een baby huilend in zijn bed laat liggen terwijl hij aandacht nodig heeft.

Edit: ben je in dezelfde ruimte of in een andere ruimte? Hier werden de buien in het begin erger als ik er bij bleef, maar nu ga ik zelf even naar de wc of keuken en dan wordt zoon rustiger. Misschien omdat zijn publiek wegloopt, misschien omdat hij er beter mee om kan gaan. Geen idee

Anoniem_370856 zondag 13 januari 2019 om 22:25

Nee, ik zie het ook niet als straf. Ook niet onbewust. Nogmaals, ik schreef het tussen haakjes omdat ik er even niks beters van kon maken.

Maar het is bij hem niet huilen om boosheid. Hij vind het vreselijk als ik zeg dat hij iets niet mag doen. Niet omdat iets niet mag, maar omdat hij iets stouts deed. Het is echt verdriet en daarom vind ik hem laten uithuilen onnodig. Omdat het geen boosheid is, maar eerder verslagenheid.
Als hij boos is begint hij te foeteren en met zijn vinger te wijzen, huilt dan niet persee.

Maartje2016 zondag 13 januari 2019 om 22:34

Ow, maar dat klinkt compleet anders dan je eerst schreef! Toen klonk het als een huilbui voor aandacht (door je toevoeging 'dramatisch'), nu klinkt het als een jochie dat niet weet hoe hij met zijn gevoelens om moet gaan.

Dan zou ik hem meteen troosten, en proberen uit te leggen dat iedereen wel eens iets stouts doet, maar dat dat helemaal niet erg is (om straf te krijgen). En misschien kijken of er ergens een boekje is over straf krijgen, zodat hij het beter gaat begrijpen.
(Ontwijk Nijntje krijgt straf, dat gaat over winkeldiefstal

)

Anoniem_370071 zondag 13 januari 2019 om 22:34

Ik ga er meestal op de grond naast zitten. Dan komt hij vaak gewoon naar me toe en dan krijgt hij een knuffel.

Ik vind het opvoeden ook maar lastig. Hij loopt in ontwikkeling voor, maar is ondanks dat nog steeds een dreumes van bijna 2. En ben zoekende naar middenweg in wat zijn behoeftes zijn en wat wij als ouders kunnen bieden en willen. Klinkt wat zwaar maar weet niet hoe ik het anders moet verwoorden.

Anoniem_370856 zondag 13 januari 2019 om 22:36

Maartje2016 schreef: ↑
13-01-2019 22:34
Ow, maar dat klinkt compleet anders dan je eerst schreef! Toen klonk het als een huilbui voor aandacht (door je toevoeging 'dramatisch'), nu klinkt het als een jochie dat niet weet hoe hij met zijn gevoelens om moet gaan.

Dan zou ik hem meteen troosten, en proberen uit te leggen dat iedereen wel eens iets stouts doet, maar dat dat helemaal niet erg is (om straf te krijgen). En misschien kijken of er ergens een boekje is over straf krijgen, zodat hij het beter gaat begrijpen.
(Ontwijk Nijntje krijgt straf, dat gaat over winkeldiefstal )

Ja, dat zie ik nu zelf ook in. Oeps, gooi het maar op vermoeidheid. Maar bedoelde dramatisch als in hysterisch.

Anoniem_370856 zondag 13 januari 2019 om 22:39

1-Aapje schreef: ↑
13-01-2019 22:34
Ik ga er meestal op de grond naast zitten. Dan komt hij vaak gewoon naar me toe en dan krijgt hij een knuffel.

Ik vind het opvoeden ook maar lastig. Hij loopt in ontwikkeling voor, maar is ondanks dat nog steeds een dreumes van bijna 2. En ben zoekende naar middenweg in wat zijn behoeftes zijn en wat wij als ouders kunnen bieden en willen. Klinkt wat zwaar maar weet niet hoe ik het anders moet verwoorden.

Ik denk dat ik er ook zo in sta. Ik ben ook steeds zoekende naar een middenweg. Blijft lastig.

Ik ga er meestal ook even bij zitten. Maar voordat ik zit heeft zoon zich al aan mij geklemd.

nootboek zondag 13 januari 2019 om 22:40

Ik heb het hoofdstuk 'hoe te handelen bij driftbuien' helaas nog niet gevonden in de gebruiksaanwijzing van mijn peuter. Wat vandaag werkt kan volgende keer juist olie op het vuur zijn en vice versa. Sinds hij goed kan praten is het gelukkig wel een stuk beter geworden. Het een temperamentvolle doorzetter, hij geeft niet makkelijk op - op zich een goede eigenschap maar ook best vermoeiend. Rond zijn 2e verjaardag kon hij makkelijk een half uur compleet over de rooie zijn, en zich niet laten troosten. Was niet eens aanspreekbaar.

Nu een jaar verder kan hij zich iets beter uiten en dan roept hij 'ik ben boos! Ik ga slaan of schoppen!'

HIJ weet dat dat niet mag maar doet het dan toch, heel zachtjes, vergezeld van boos gegrom

Daarna springt hij bijna letterlijk mijn armen en vraagt hij om een knuffel. Echt van de een op de andere seconde is het voorbij.

Vaak zijn we allebei boos (ik omdat hij niet luistert, hij omdat hij zijn zin niet krijgt), maar het helpt echt enorm als ik zelf rustig blijf. Man heeft daar moeite mee en dat werkt juist averechts, dan duurt het een stuk langer voordat kind weer bij zinnen is.

Mijn tactiek, die dus niet altijd werkt, is hem laten uitrazen maar zelf rustig en beschikbaar blijven.

nootboek wijzigde dit bericht op 13-01-2019 22:43

0.64% gewijzigd

Anoniem_370071 zondag 13 januari 2019 om 22:42

Boheme schreef: ↑
13-01-2019 22:39
Ik denk dat ik er ook zo in sta. Ik ben ook steeds zoekende naar een middenweg. Blijft lastig.

Ik ga er meestal ook even bij zitten. Maar voordat ik zit heeft zoon zich al aan mij geklemd.

Ja hier een ontzettende knuffelkont en ik ben met 33 weken niet zo meer zo mobiel dus hij is sneller dan ik kan gaan zitten. Zoekt momenteel ook alle grenzen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Actieve topics

Peutertopic

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten. Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Actieve topics

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.