Is de koek op?
maandag 14 januari 2019 om 16:13
Ik ben eind 20 en heb al >8 jaar, sinds ik 17 ben, een stabiele relatie. In het begin hadden we beiden niet het idee dat we lang bij elkaar zouden blijven. Maar nu is mijn hele leven ingericht met hem als partner. We leven samen (huur) , geen kinderen of andere verplichtingen.
Ik twijfel sinds kort, maar wel heel diep. Dat vind ik heel zwaar, hij was juist lang het enige (op mijn beste vriendin na, hoi babe) waaraan ik niet twijfelde. Maar then again de gedachte aan een hele leven lang met 1 partner trekt me totaal niet.
Ik twijfel sinds kort, maar wel heel diep. Dat vind ik heel zwaar, hij was juist lang het enige (op mijn beste vriendin na, hoi babe) waaraan ik niet twijfelde. Maar then again de gedachte aan een hele leven lang met 1 partner trekt me totaal niet.
anoniem_355059 wijzigde dit bericht op 15-01-2019 20:25
Reden: Herkenbaarheid en voldoende reacties waar ik wat mee kon.
Reden: Herkenbaarheid en voldoende reacties waar ik wat mee kon.
70.20% gewijzigd
maandag 14 januari 2019 om 16:17
maandag 14 januari 2019 om 16:18
Weinig relaties die starten op je 17de houden het forever and ever uit.
Blijkbaar ben je volwassener geworden en zijn jullie uit elkaar gegroeid.
Beter nu ermee kappen dan straks als er een huis en kinderen zijn.
En het drama dus des te groter is.
Je bent "nog maar" 25 of iets daaromtrent.
Ga dus ontdekken wat er meer is ipv persé "huisje boompje beestje" te willen met iemand waar je zo veel mogelijk van wegloopt.
Blijkbaar ben je volwassener geworden en zijn jullie uit elkaar gegroeid.
Beter nu ermee kappen dan straks als er een huis en kinderen zijn.
En het drama dus des te groter is.
Je bent "nog maar" 25 of iets daaromtrent.
Ga dus ontdekken wat er meer is ipv persé "huisje boompje beestje" te willen met iemand waar je zo veel mogelijk van wegloopt.
maandag 14 januari 2019 om 16:21
maandag 14 januari 2019 om 16:23
Ik herken je verhaal. Niet zozeer mbt de relatie, maar wel de behoefte om jezelf te ontwikkelen en zelfstandiger (en daarmee meer verzekerd) te worden. Ik vond dit ook doodeng, wilde graag groeien maar had ergens het gevoel dat het beter was als ik zou blijven in het leven dat ik kende en dat veilig voelde. Uiteindelijk, met buikpijn, toch mijn eigen plekje gaan huren en mijn leven ingericht naar mijn wens (en dus uiteindelijk zonder vriend). Beste. Keuze. Ooit. Ik heb twee jaar gekeken of mijn twijfel zou verdwijnen, en dat gebeurde niet. Bang om die twijfel voor altijd te houden deze keuze dus gemaakt, en nu, 1.5 jaar verder, zit ik zoveel beter in mijn vel en zoveel zelfverzekerder en onafhankelijker. Ik had dit nodig. En omdat ik dit gevoel nu heb, kon ik ook weer open staan voor een relatie. Sinds kort een vriend en alles klopt nu; ik ben onafhankelijk en heb mijn eigen leven, maar weet ook hoe ik dit moet combineren met een partner en hoe ik hem kan geven wat hij verdient.
Hoop dat je hier wat aan hebt. Het klinkt cliché, maar het komt aan op het volgen van je gevoel. En hoe eng dat gevoel is, volgens mij weet je wel wat je wil..
Hoop dat je hier wat aan hebt. Het klinkt cliché, maar het komt aan op het volgen van je gevoel. En hoe eng dat gevoel is, volgens mij weet je wel wat je wil..
maandag 14 januari 2019 om 16:24
Daar ben ik het roerend mee eens. De moeilijke vraag is of ik blijven zal of niet.VelvetVolvo schreef: ↑14-01-2019 16:18Ik denk dat je een paar jaar moet genieten van het leven als vrijgezel. En daarna weer een nieuwe partner zoeken.
Maar niet gelijk van deze naar een nieuwe.
maandag 14 januari 2019 om 16:26
maandag 14 januari 2019 om 16:27
Het klinkt inderdaad alsof het voor jou wel op is. Je schrijft dat hij dominant is, is dat ook niet gewoon iets wat je begint tegen te staan? Ik kan me zo indenken dat ik het geen aantrekkelijke eigenschap zou vinden.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 14 januari 2019 om 16:27
Alles wat je aandacht geeft, groeit en bloeit.
Je geeft overduidelijk geen aandacht meer aan je relatie, en ja, dan raakt de koek snel op.
Gun je vriend iemand die wel bereid is om energie en aandacht te steken in de relatie.
Je geeft overduidelijk geen aandacht meer aan je relatie, en ja, dan raakt de koek snel op.
Gun je vriend iemand die wel bereid is om energie en aandacht te steken in de relatie.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 14 januari 2019 om 16:28
Tiesss schreef: ↑14-01-2019 16:23Ik heb twee jaar gekeken of mijn twijfel zou verdwijnen, en dat gebeurde niet.
Hoe kan je zoiets 2 jaar aankijken? Was dat een afspraak tussen jullie?
Hoop dat je hier wat aan hebt. Het klinkt cliché, maar het komt aan op het volgen van je gevoel. En hoe eng dat gevoel is, volgens mij weet je wel wat je wil..
Gevoel en verstand zijn in strijd. Dank voor je reactie, ik heb er wat aan.
maandag 14 januari 2019 om 16:31
Dankjewel Roosh, ik overweeg zeker een goeie minivakantie te plannen en te kijken of de twijfel omslaat.Roosh schreef: ↑14-01-2019 16:26Hier vanaf 17 jaar samen. Inmiddels 20 jaar. Genoeg ruimte om mijzelf te ontwikkelen en mijn eigen ding te doen. Waarom zou dat niet kunnen? En echt, het gras is niet groener aan de andere kant. Je moet je eigen gras groen houden. En rondom mij meerdere met zo'n lange relatie van jongs af aan.
Gras groen houden, hoe doe je dat.
maandag 14 januari 2019 om 16:33
Eigenlijk wat ik al eerder in mijn post zei; ik was bang mijn bekende, ''veilige'' leventje achter te laten. Ik had eigenlijk alles, dus waarom zou ik dat achterlaten voor het enge onbekende (wat misschien wel slechter zou kunnen zijn dan wat ik had)? Daarnaast had ik een beetje hetzelfde gevoel bij mijn partner als bij de jouwe. Ik voelde nog wel wat voor hem, en het was allemaal wel stabiel, maar het was niet hoe de liefde van je leven zou moeten voelen. Dat hele proces van durven loslaten en durven accepteren dat hij het dus niet meer voor mij was, of dat hij niet in het leven paste dat ik wilde, kostte me inderdaad twee jaar..
maandag 14 januari 2019 om 16:34
Ik denk dat als je eerlijk bent, dat je vrij wil zijn om allerlei dingen uit te proberen en te kijken wat de wereld voor je in petto heeft.
Gun jezelf en je vriend die vrijheid. Mocht je na verloop van tijd weer bij elkaar komen, dan zij dat zo. Maar waarschijnlijk ben je dan zodanig veranderd, dat de relatie toch niet meer wordt zoals het was.
Gun jezelf en je vriend die vrijheid. Mocht je na verloop van tijd weer bij elkaar komen, dan zij dat zo. Maar waarschijnlijk ben je dan zodanig veranderd, dat de relatie toch niet meer wordt zoals het was.
maandag 14 januari 2019 om 16:34
je weet het wel, je vraagt hier bevestiging. Als je twijfelt moet je iets niet doen lijkt mij. Wat zou je een soortgelijke vriend/in aanraden dan ?
Vrienden, huis, toekomst...dat is allemaal niets als je je daarmee niet kunt verenigen.
Je moet doen wat goed voor jou is. Wees blij dat je er nu achter komt, en niet later
Vrienden, huis, toekomst...dat is allemaal niets als je je daarmee niet kunt verenigen.
Je moet doen wat goed voor jou is. Wees blij dat je er nu achter komt, en niet later
maandag 14 januari 2019 om 17:56
@Suzan Hij is een beetje dominant, en of hij is veranderd of ik heb me wat gevoegd in de loop der jaren. We hebben iets goeds, maar ik twijfel of ik wel mezelf ben of dat ik me aanpas.
@Tiesss Die tijd ga ik zeker nemen. Die tijd heb ik toch. Ik geloof ook niet echt in de ware.
@Because Enerzijds denk ik dat wel, anderzijds worden al mijn keuzes bepaald door hoe iemand anders daar over denkt. Hij heeft het goed met me voor, maar wat ik zelf wil is soms wel ver weg gestopt.
Jullie advies ga ik als volgt meenemen. Als mijn gevoel voor hem te lijden heeft door m'n eigen gedrag moet ik dat aanpassen. Maar ik moet ook doen wat ik wil in overleg met hem.
Ik zal weer naar huis gaan deze week en een weekendje weg met hem plannen.
Misschien zelfs in therapie.
Hij zal zich niet aan een lijntje laten houden.
@Tiesss Die tijd ga ik zeker nemen. Die tijd heb ik toch. Ik geloof ook niet echt in de ware.
@Because Enerzijds denk ik dat wel, anderzijds worden al mijn keuzes bepaald door hoe iemand anders daar over denkt. Hij heeft het goed met me voor, maar wat ik zelf wil is soms wel ver weg gestopt.
Jullie advies ga ik als volgt meenemen. Als mijn gevoel voor hem te lijden heeft door m'n eigen gedrag moet ik dat aanpassen. Maar ik moet ook doen wat ik wil in overleg met hem.
Ik zal weer naar huis gaan deze week en een weekendje weg met hem plannen.
Misschien zelfs in therapie.
Hij zal zich niet aan een lijntje laten houden.
maandag 14 januari 2019 om 19:59
dinsdag 15 januari 2019 om 22:50
Door elkaar ruimte te gunnen, jezelf te blijven ontwikkelen. Zorg dat je over dingen met elkaar kunt praten. Geïnteresseerd zijn in elkaar. Leuke dingen met elkaar ondernemen. Maar ook niet steeds op elkaars lip zitten. Proberen bij discussies een middenweg te vinden i.p.v. altijd je gelijk te willen halen/krijgen. En mocht het toch ruzie worden, leg het bij en blijf er niet in hangen. Klaar is klaar. En zorg dat je genoeg onderneemt met andere mensen. Maak je wereldje niet te klein.
Maar....dan moet de ander dit ook willen en er moeite voor doen. Geen 1-richtingsverkeer. En tsja...karaktertrekken kunnen echt tegen gaan staan. Overheersende dominantie kan ik niks mee en zal ik ook niks mee kunnen bv. Dan zou ik er wel een punt achter zetten.