Werk & Studie
alle pijlers
Ontslag nemen?
maandag 18 februari 2019 om 14:12
Vorige week wederom een conflict met werkgever, zoveelste in de rij sinds ze vijf jaar geleden de zaak hebben overgenomen. Werkgerelateerde stress heeft ondertussen ook zijn weerslag op het gezinsleven (genieten van het weekend zit er niet meer in, het is vooral recupereren). Vorig jaar driemaal ontslagbrief geschreven maar nooit verzonden en nu raadt mijn vrouw aan om ontslag te nemen, enkele weken tot rust te komen en vervolgens in een andere sector te starten.
Voordelen huidige job: 10 min fietsafstand, loon 15à20% hoger dan vergelijkbare functie in dagjob, geen supervisie op werkvloer, geen verveling.
Nadelen huidige job: slechte relatie werkgever, gebrekkig onderhoud met regelmatig pannes tot gevolg, nachtwerk en elk weekend, geen vervanging bij ziekte/vakantie dwz extra overuren voor overgebleven werknemer, feestdagen zijn (extra)werkdagen, constante dreiging met ontslag, lekken van privé-gegevens.
Financieel: volledig schrappen van mijn inkomsten bij gelijkblijvende parameters zou erin resulteren dat we vier jaar kunnen overbruggen met ons spaargeld.
Adder onder het gras: introverte autist, dus veel snel beschikbare banen (tapper, verkoper...) vallen af.
Morgen nog overleggen met vakbond en arts want zelf geraak ik er niet uit. Rationeel: stel je niet aan en evalueer de situatie over een half jaar wanneer het privé wat minder druk wordt; emotioneel: het is mooi geweest, maar kan ik wel wat anders?
Ter info: andere wetgeving hier. Zelf ontslag nemen zorgt ervoor dat de uitkering geschorst wordt, doorgaans voor een periode van 12 weken met als maximum 52 weken.
Voordelen huidige job: 10 min fietsafstand, loon 15à20% hoger dan vergelijkbare functie in dagjob, geen supervisie op werkvloer, geen verveling.
Nadelen huidige job: slechte relatie werkgever, gebrekkig onderhoud met regelmatig pannes tot gevolg, nachtwerk en elk weekend, geen vervanging bij ziekte/vakantie dwz extra overuren voor overgebleven werknemer, feestdagen zijn (extra)werkdagen, constante dreiging met ontslag, lekken van privé-gegevens.
Financieel: volledig schrappen van mijn inkomsten bij gelijkblijvende parameters zou erin resulteren dat we vier jaar kunnen overbruggen met ons spaargeld.
Adder onder het gras: introverte autist, dus veel snel beschikbare banen (tapper, verkoper...) vallen af.
Morgen nog overleggen met vakbond en arts want zelf geraak ik er niet uit. Rationeel: stel je niet aan en evalueer de situatie over een half jaar wanneer het privé wat minder druk wordt; emotioneel: het is mooi geweest, maar kan ik wel wat anders?
Ter info: andere wetgeving hier. Zelf ontslag nemen zorgt ervoor dat de uitkering geschorst wordt, doorgaans voor een periode van 12 weken met als maximum 52 weken.
maandag 18 februari 2019 om 14:15
maandag 18 februari 2019 om 14:16
maandag 18 februari 2019 om 14:27
De ervaring leert dat “machteloosheid” in dit soort situaties vaak het zwaarste drukt. Op het moment dat je zelf de regie pakt, bijv door actief te gaan solliciteren, zal de situatie anders gaan voelen. Je bent geen slachtoffer meer maar staat op het punt de werkgever te vertellen dat hij het uit kan gaan zoeken met zijn zooitje. Je zal zien dat je je alleen daardoor al stukken beter gaat voelen. Het wordt opeens veel makkelijker om zaken van je af te laten glijden, grenzen te stellen, enz.
Ik zou dat dus eerst proberen. Ook al is het voor het geld niet nodig, het solliciteert vaak veel fijner vanuit een dienstverband. Omdat je niet het gevoel hebt maar aan te moeten nemen wat er op je pad komt, heb je meer keuze en sta je sterker in de onderhandelingen. En dan bedoel ik niet alleen de onderhandelingen met je toekomstige werkgever, maar ook die met jezelf (accepteer ik dat loon, met die arbeidsvoorwaarden, of kijk ik nog even verder).
Ik zou dat dus eerst proberen. Ook al is het voor het geld niet nodig, het solliciteert vaak veel fijner vanuit een dienstverband. Omdat je niet het gevoel hebt maar aan te moeten nemen wat er op je pad komt, heb je meer keuze en sta je sterker in de onderhandelingen. En dan bedoel ik niet alleen de onderhandelingen met je toekomstige werkgever, maar ook die met jezelf (accepteer ik dat loon, met die arbeidsvoorwaarden, of kijk ik nog even verder).
maandag 18 februari 2019 om 14:29
Bedrijfsarts inschakelen.
Ziekmelden, vervolgens reintegreren.
Of ontslag nemen en tot jezelf komen.
Heel veel meer keuzes zijn er niet. Tenzij je je kunt laten ontslaan d.m.v. een vaststellingsovereenkomst.
Als ik 4 jaar zou kunnen overbruggen zou ik het wel weten.
Want zo'n ziekteverloop kost je nog steeds veel hoofdpijn en stress qua contact met werkgever en wat je allemaal 'moet'.
En: lekken van prive gegevens? Hoe bedoel je dat?
Hoe serieus zijn de gevolgen daarvan?
Ziekmelden, vervolgens reintegreren.
Of ontslag nemen en tot jezelf komen.
Heel veel meer keuzes zijn er niet. Tenzij je je kunt laten ontslaan d.m.v. een vaststellingsovereenkomst.
Als ik 4 jaar zou kunnen overbruggen zou ik het wel weten.
Want zo'n ziekteverloop kost je nog steeds veel hoofdpijn en stress qua contact met werkgever en wat je allemaal 'moet'.
En: lekken van prive gegevens? Hoe bedoel je dat?
Hoe serieus zijn de gevolgen daarvan?
maandag 18 februari 2019 om 14:46
@nummer*Zoveel: solliciteren vanuit huidige positie is voor mij ook de meest logische oplossing. Het argument van mijn vrouw daartegen is dat ik het momenteel mentaal niet zou trekken om dadelijk om te schakelen naar een andere baan, en ergens heeft ze daar wel een punt. De voorbije jaren hebben hun effect wel gehad op dat vlak.
@K(veel a's)tje: zit vrijwel wekelijks naar vacatures te kijken. Werk niet meenemen naar huis is lastiger, ben er ook deels thuis mee bezig mede omdat het geen vaste uren zijn. Je werkt tot het af is, niet zo dat ik het rustig aan kan doen en kan stoppen om vijf bij wijze van spreken.
@K(veel a's)tje: zit vrijwel wekelijks naar vacatures te kijken. Werk niet meenemen naar huis is lastiger, ben er ook deels thuis mee bezig mede omdat het geen vaste uren zijn. Je werkt tot het af is, niet zo dat ik het rustig aan kan doen en kan stoppen om vijf bij wijze van spreken.
maandag 18 februari 2019 om 14:49
Je hoeft een nieuwe baan toch niet per direct te accepteren? Neem gewoon een maand extra de tijd om bij te komen.Valdemar_II schreef: ↑18-02-2019 14:46@nummer*Zoveel: solliciteren vanuit huidige positie is voor mij ook de meest logische oplossing. Het argument van mijn vrouw daartegen is dat ik het momenteel mentaal niet zou trekken om dadelijk om te schakelen naar een andere baan, en ergens heeft ze daar wel een punt. De voorbije jaren hebben hun effect wel gehad op dat vlak.
maandag 18 februari 2019 om 14:58
Valdemar_II schreef: ↑18-02-2019 14:12
Nadelen huidige job: slechte relatie werkgever, gebrekkig onderhoud met regelmatig pannes tot gevolg, nachtwerk en elk weekend, geen vervanging bij ziekte/vakantie dwz extra overuren voor overgebleven werknemer, feestdagen zijn (extra)werkdagen, constante dreiging met ontslag, lekken van privé-gegevens.
Dat laatste is enorm fout. Bespreek dat direct met de vakbond!
Ze dreigen met ontslag blijkbaar, als jij niet al die overuren maakt, niet de vakantiedagen van je collega overneemt en weigert om op feestdagen te werken? Ik zou denken dat je dat dan gewoon eens moest doen, weigeren om al die extra uren te maken (evt in overleg met je vakbond). Het ergste wat er kan gebeuren is dat je ontslagen wordt, en zo te lezen vind je dat niet heel erg.
maandag 18 februari 2019 om 15:33
Ook in België (neem ik aan?) geldt de AVG of GDPR. Ook in België heb je rechtsbescherming als werknemer. Het advies van je vrouw klinkt goed, maar ik zou het nooit doen. Eerst een andere baan, dan een maand overgangsperiode afspreken om bij te komen en dan pas ontslag nemen.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
