Kinderen
alle pijlers
Problemen kleuterklas
woensdag 3 april 2019 om 14:49
Owlette schreef: ↑03-04-2019 14:26Mijn vier jarige verzint vaak zijn eigen details bij simpele gebeurtenissen, niet omdat hij bewust liegt maar meer omdat hij het zelf anders heeft ervaren. Ik zou in ieder geval niet te veel op zijn kant van het verhaal vertrouwen.
Mijn zoontje is sinds hij naar school gaat ook verschrikkelijk brutaal. En als hij heel moe is kan hij zo een half uur om niks vreselijk huilen. Dan huilt hij dat hij mij zoooo heeft gemist, of dat hij zoooo graag Transformers wilt.
Ja precies, daar ga ik ook vanuit.Maar ik wilde het neertikken zo letterlijk als mogelijk zeg maar. Verder hoopte ik ook dat school hem wat stoerder zou maken.Had alleen niet zoiets in gedachten. Mijn vraag ging ook meer om de aanpak ivm het omgaan hiermee.Ik ken ouders die snel boos worden, ik laat alles juist te lang doorgaan voordat ik ingrijp.Dus peilen hoe en wat gewoonlijk is
Ik zou het gesprek aan gaan met de juf, en zeggen dat je liever niet wilt dat ze jullie zoontje voor straf afzondert, maar ik neem aan dat hij niet in het pikke donker zat en dat het lokaal ernaast nog geen minuut lopen is?
woensdag 3 april 2019 om 14:53
Het gaat niet over juichen bij een tekening. Het gaat erom dat jij klakkeloos aanneemt dat een juf hem in een duistere klas heeft gezet en de volgende dag nog eens met kindjes die "niet konden praten" (en nu wellicht een trauma heeft-jouw woorden). Omdat je kind zo 'volwassen' is. Terwijl het ventje vier jaar is, nog moet wennen op school, moeite heeft met de dynamiek en gewoon een kleuter is. Met zijn nukken, raar (kopieer)gedrag en soms onnavolgbare en ondenkbare acties.
woensdag 3 april 2019 om 14:54
Ja zoiets ging ik ook doen.Ik had een tweestrijd in mijzelf of ik niet te slap ben als ik het zo open houd.Maar inderdaad
woensdag 3 april 2019 om 14:58
Wat anders, wou je er met gestrekt been in?
Mijn ervaring is dat het al-tijd goed is om met de leerkracht het gesprek aan te gaan. Niet in de vijf minuten voor de les begint want veel te druk, maar even een afspraak maken. Dat zou altijd moeten kunnen, is mijn ervaring.
Verhaal van kind hoeft namelijk zoals al eerder aangegeven is, niet helemaal de werkelijkheid te zijn. Ik hoop dat ook jouw kind, ondanks 'volwassen' gedrag, gewoon kind is en daarmee nog lerende is op het gebied van hoofd- en bijzaken, en nog het magisch denken bezit dat hij denkt dat iets (niet) is gebeurt wat niet helemaal zo is.
woensdag 3 april 2019 om 14:58
Sorry hoor maar ik vind je alles behalve bescheiden overkomen hier. Integendeel.
Verder: ga eerst met d ie juf praten. Gewoon, een open vraag, wat gebeurde er die dag? Daar is geen voorbereiding of plan van aanpak voor nodig.
Afhankelijk van het wat er dan gebeurt kun je kijken of jullie of jullie kind of die juf dingen anders aan moeten gaan pakken.
woensdag 3 april 2019 om 15:00
Ik denk dat je rekening moet houden met het feit dat je kind op die leeftijd nog veel fantasie heeft en stress van een nieuwe situatie. Ik zou eens open het gesprek aan gaan met de juf. Hoe gaat het in de klas?
Aangeven dat je kind thuis wat stressend gedrag vertoond en aan de juf vragen wat haar ideeën daar over zijn.
Aangeven dat je kind thuis wat stressend gedrag vertoond en aan de juf vragen wat haar ideeën daar over zijn.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 3 april 2019 om 15:01
Nesse, je denkt toch niet dat ik ECHT denk dat die klaslokaal zo donker was of dat de kindjes op de tweede dag ECHT niet konden praten?nessemeisje schreef: ↑03-04-2019 14:53Het gaat niet over juichen bij een tekening. Het gaat erom dat jij klakkeloos aanneemt dat een juf hem in een duistere klas heeft gezet en de volgende dag nog eens met kindjes die "niet konden praten" (en nu wellicht een trauma heeft-jouw woorden). Omdat je kind zo 'volwassen' is. Terwijl het ventje vier jaar is, nog moet wennen op school, moeite heeft met de dynamiek en gewoon een kleuter is. Met zijn nukken, raar (kopieer)gedrag en soms onnavolgbare en ondenkbare acties.
Ik verwoord zijn ERVARING daarvan zoals hij het verwoord heeft en zijn gevoel.Die ervaring is ongeacht wat ik of jij ervan vindt echt en reken maar dat ik mijn kind zijn gevoel serieus zal nemen en alles wat hij zegt zal aanhoren. Als je goed leest dan zie je hoe IK erover denk. Maar goed, inlevingsvermogen heet het.Dank je voor je bijdrage.Ik hoop dat je toch nog een fijne dag hebt.
woensdag 3 april 2019 om 15:05
Bij kleuters hoeft de ervaring dus helemaal niet echt te zijn. Gevoel is ook niet altijd waar en inlevingsvermogen is niet hetzelfde als alles voor waar aannemen.anima schreef: ↑03-04-2019 15:01Nesse, je denkt toch niet dat ik ECHT denk dat die klaslokaal zo donker was of dat de kindjes op de tweede dag ECHT niet konden praten?Ik verwoord zijn ERVARING daarvan zoals hij het verwoord heeft en zijn gevoel.Die ervaring is ongeacht wat ik of jij ervan vindt echt en reken maar dat ik mijn kind zijn gevoel serieus zal nemen en alles wat hij zegt zal aanhoren. Als je goed leest dan zie je hoe IK erover denk. Maar goed, inlevingsvermogen heet het.Dank je voor je bijdrage.Ik hoop dat je toch nog een fijne dag hebt.
Maar ja, ik heb ook een kille persoonlijkheid.
woensdag 3 april 2019 om 15:05
Je schiet wel flink in de verdediging zeg. Is dat nodig? Men kent je niet, en reageert alleen op wat jij hier schrijft.
En natuurlijk ga je open het gesprek met de juf in, hoe anders?
Ik neem aan dat je haar niet meteen van wangedrag wil beschuldigen maar graag uitleg over de situatie krijgt. En haar daarna eventueel je zoons interpretatie voorlegt.
En natuurlijk ga je open het gesprek met de juf in, hoe anders?
Ik neem aan dat je haar niet meteen van wangedrag wil beschuldigen maar graag uitleg over de situatie krijgt. En haar daarna eventueel je zoons interpretatie voorlegt.
woensdag 3 april 2019 om 15:09
Nou, laat ik het zo zeggen.Soms hoor ik andere ouders zich opwinden over zaken waar ik niet eens twee keer over zou nadenken. En dan evalueer ik mijn standpunt in een dergelijk geval. Hoe dan ook, er is geen dag dat ik niet oprecht en dankbaar naar de juf van mijn kind heb geknikt. Ik vind leraren waardevol. Vandaar dat dit alles een beetje als een verrassing komt. Vooral het gedrag van mijn eigen kind. Ik begrijp dat jij ook moeite hebt met het woord ‘volwassen’ (voor zijn leeftijd) en dat is je recht. Magisch denken, oh je zou de werelden moeten zien die hier thuis gecreeerd worden, en hij zegt er zelf nog weleens letterlijk bij wanneer iets toch echt ‘voor neppie’ is, jazeker.Tia.Dalma schreef: ↑03-04-2019 14:58Wat anders, wou je er met gestrekt been in?
Mijn ervaring is dat het al-tijd goed is om met de leerkracht het gesprek aan te gaan. Niet in de vijf minuten voor de les begint want veel te druk, maar even een afspraak maken. Dat zou altijd moeten kunnen, is mijn ervaring.
Verhaal van kind hoeft namelijk zoals al eerder aangegeven is, niet helemaal de werkelijkheid te zijn. Ik hoop dat ook jouw kind, ondanks 'volwassen' gedrag, gewoon kind is en daarmee nog lerende is op het gebied van hoofd- en bijzaken, en nog het magisch denken bezit dat hij denkt dat iets (niet) is gebeurt wat niet helemaal zo is.
woensdag 3 april 2019 om 15:15
Onder de 10 kan hij fantasie en werkelijkheid niet goed scheiden. Dat is gewoon een feit. Daarom kan hij nog wel stress hebben van hoe het in de klas gaat. Maar doen alsof hij een volwassen vent is die de waarheid in pacht heeft, daar ga jij hem niet mee helpen. Het is belangrijk om de kant van de juf te horen voordat je een conclusie trekt.
viva-amber wijzigde dit bericht op 03-04-2019 15:18
1.02% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 3 april 2019 om 15:16
Te slap? Is er al sprake van slap of sterk dan? Ga gewoon praten over hoe het met je kind gaat, dat je zorgen hebt over zijn gedragsverandering, dat je af en toe wat onduidelijke verhalen hoort en wilt weten hoe je die moet plaatsen etc. Zoek de samenwerking, hou het lijntje kort en goed en evalueer wat jullie nu afspreken eind mei. School en kind moeten wel de kans krijgen aan afspraken te werken. Oh en onthoud... je zoon is je dochter niet.
woensdag 3 april 2019 om 15:16
Jemig zeg, zo raar is het toch niet om volwassen in deze context te gebruiken. Ik ken ook best ‘volwassen’ 4 jarigen. En ‘volwassen’ 12 jarigen. Met de eerste ga ik uiteraard geen discussie over de Brexit beginnen, en de tweede laat ik niet autorijden want ze zijn niet écht volwassen, dat weet ik ook wel. Ze doen gewoon dingen die meestal meer bij een ouder kind horen.
De ene 4 jarige kan lezen, houdt van boekjes en thee drinken en zou je in principe alleen thuis kunnen laten want zal echt nooit iets raars doen (let wel: zou kunnen!), de andere wil alleen nog maar met blokken spelen, melk uit een fles en kun je geen seconde uit het oog verliezen of ze breken de tent af. Dan voelt de eerste ‘volwassener’, ook al weet je heus wel dat ze dat nog lang niet zijn.
De ene 4 jarige kan lezen, houdt van boekjes en thee drinken en zou je in principe alleen thuis kunnen laten want zal echt nooit iets raars doen (let wel: zou kunnen!), de andere wil alleen nog maar met blokken spelen, melk uit een fles en kun je geen seconde uit het oog verliezen of ze breken de tent af. Dan voelt de eerste ‘volwassener’, ook al weet je heus wel dat ze dat nog lang niet zijn.
woensdag 3 april 2019 om 15:17
Ik ga even voor de spiegel oefenen om oprecht en dankbaar te knikken. Nog nooit gedaan.
Nogmaals: jij veronderstelt dat dit allemaal echt zo gegaan is. Dat is niet helemaal eerlijk tegenover de juf. Vraag haar wat er gebeurd is. Als het echt zo gegaan is als hij zegt, merk je dat vanzelf. Het lijkt me handiger dat je dan pas boos/teleurgesteld/wat dan ook bent en niet nu al.
Nogmaals: jij veronderstelt dat dit allemaal echt zo gegaan is. Dat is niet helemaal eerlijk tegenover de juf. Vraag haar wat er gebeurd is. Als het echt zo gegaan is als hij zegt, merk je dat vanzelf. Het lijkt me handiger dat je dan pas boos/teleurgesteld/wat dan ook bent en niet nu al.
woensdag 3 april 2019 om 15:19
Ik zou er ook van schrikken. Ik vind dit reden om een gesprek aan te vragen en daar open in te gaan. Dus 'ik hoorde van kind dit en dit en dit'.
Dan merk je vanzelf hoe de juf reageert en wat de reactie is.
Hier op school is het heel fijn dat de reactie is dat het niet perse waar hoeft te zijn maar dat het kind het zo ervaart en dat je daar wat mee moet .
Ik zou dat dus in mijn achterhoofd houden.
Mijn kind wordt in de drukte ook nog weleens de mond gesnoerd en is een type dat vaak in gedoetjes terechtkomt.
Dus ik snap ook heel goed dat er dan niet altijd heel erg op wordt ingegaan. Alleen toen ik kind steeds onder de krabben bij zijn oog terugkreeg en niemand me kon vertellen hoe of wat (was niet eens opgevallen, het kind kwam de school uit en andere ouders stonden er ook gelijk bij omdat het er echt sneu uitzag) ben ik gaan vragen of ze hem eens een beetje in het oog kon houden tijdens buiten spelen.
Dat heeft toen een stagiair gedaan, prima.
Maar kind kan daar ook erg verdrietig van worden dat juf niet luistert en een heel waargebeurd woensdagavond drama van maken, omdat hij niet snapt dat als je 9 keer al ninja trappend wordt aangesproken de 10e keer niemand echt medelijden heeft als je pijn hebt.
woensdag 3 april 2019 om 15:19
Dit is een forum, geen dagboek. Genoeg mensen die heel vriendelijk zeggen dat ze de juf eerst moet vragen naar wat er gebeurd is. Dat lijkt TO minder leuk te vinden dan hier alvast maar aan te nemen dat de juf een gemene heks is, met niets goeds in de zin.
En dat kan natuurlijk, want die juffen bestaan. Maar dat weet ze nog helemaal niet zeker, want ze heeft de juf niet gevraagd wat er gebeurd is.
woensdag 3 april 2019 om 15:22
Ik ben inderdaad niet bescheiden naar mensen die dat ook niet naar mij toe zijn. Ik heb een bericht geplaatst omdat ik op constructieve en zo objectief mogelijke mening van moeders hoopte (die eh niet boos zijn?). Voor zover mogelijk in een paar forumberichten op Viva forum. Mensen die soms in een soortgelijke situatie hebben gezeten. Ik hoef niet uit te leggen waarom ik allereerst liefde voel voor mijn kind en ondanks dit bericht mij besef dat wij midden in een complex proces zitten dat opgroeien heet. Ik schrik van de negativiteit van sommige mensen, had ik ook niet verwachtHKr schreef: ↑03-04-2019 14:58Sorry hoor maar ik vind je alles behalve bescheiden overkomen hier. Integendeel.
Verder: ga eerst met d ie juf praten. Gewoon, een open vraag, wat gebeurde er die dag? Daar is geen voorbereiding of plan van aanpak voor nodig.
Afhankelijk van het wat er dan gebeurt kun je kijken of jullie of jullie kind of die juf dingen anders aan moeten gaan pakken.
Ik besef mij ook dat niemand perfect is en dat naast mij iedereen waarmee ik te maken heb in een constant leerproces zit dat het leven heet.Ik ga maar weer verder want ik merk dat ik inderdaad geen gedachten of gevoelens moet delen op een forum.Kijk, een constant leerproces zoals ik zei.Bedankt
woensdag 3 april 2019 om 15:23
Ik ben het met je eens.viva-amber schreef: ↑03-04-2019 15:00Ik denk dat je rekening moet houden met het feit dat je kind op die leeftijd nog veel fantasie heeft en stress van een nieuwe situatie. Ik zou eens open het gesprek aan gaan met de juf. Hoe gaat het in de klas?
Aangeven dat je kind thuis wat stressend gedrag vertoond en aan de juf vragen wat haar ideeën daar over zijn.
woensdag 3 april 2019 om 15:23
Oooooh, je nam de verhalen van je kind wél met een korreltje zout? Vandaar dat je het over trauma hebt, over jouw vaststelling dat de juf je negeerde, vervolgens niet weet hoe je de juf aan moet spreken maar het kennelijk naar aanleiding van de reacties opeens als een verrassende optie zag om gewoon eens open het gesprek in te gaan met de juf.anima schreef: ↑03-04-2019 15:01Nesse, je denkt toch niet dat ik ECHT denk dat die klaslokaal zo donker was of dat de kindjes op de tweede dag ECHT niet konden praten?
Tuurlijk, my bet.
woensdag 3 april 2019 om 15:24
Ja dat het wordt inderdaad, dank je.Betty_Slocombe schreef: ↑03-04-2019 15:04Ik zou een gesprek met de juf aanvragen en dan vragen wat er precies voorgevallen is. Eerst eens gewoon naar de juf luisteren.
woensdag 3 april 2019 om 15:30
Ik vind jouw aannames heel interessant. Ik trek zeker geen conclusies vandaar ook het oorspronkelijke bericht.viva-amber schreef: ↑03-04-2019 15:15Onder de 10 kan hij fantasie en werkelijkheid niet goed scheiden. Dat is gewoon een feit. Daarom kan hij nog wel stress hebben van hoe het in de klas gaat. Maar doen alsof hij een volwassen vent is die de waarheid in pacht heeft, daar ga jij hem niet mee helpen. Het is belangrijk om de kant van de juf te horen voordat je een conclusie trekt.