Relaties
alle pijlers
Kiezen voor jezelf, maar ook zoveel houden van....
dinsdag 4 juni 2019 om 14:07
Ok ik waag het er op omdat ik nu switch tussen verschillende topics om overal goede woorden, adviezen, ervaringen vandaan te slurpen om mezelf hier doorheen te slepen.
Ik heb zulke mooie en rake woorden gelezen op onder andere het minnaartopic, en hier op de relatiepijler in de topics ''van minnares naar verlaten voor vrouw'' en "(alleen) en gelukkig zijn met jezelf"
Dit topic is bedoeld voor iedereen die (rationeel) gezien wel inziet dat de relatie, op wat voor basis dan ook en hoe lang dan ook, niet goed of gelijkwaardig is of elk ander gevoel van onrust geeft. Maar dat het gevoelsmatig zo moeilijk is om los te laten, omdat je gewoon zoveel van diegene houdt en diegene je ook heel veel fijne momenten geeft.
Ik heb zulke mooie en rake woorden gelezen op onder andere het minnaartopic, en hier op de relatiepijler in de topics ''van minnares naar verlaten voor vrouw'' en "(alleen) en gelukkig zijn met jezelf"
Dit topic is bedoeld voor iedereen die (rationeel) gezien wel inziet dat de relatie, op wat voor basis dan ook en hoe lang dan ook, niet goed of gelijkwaardig is of elk ander gevoel van onrust geeft. Maar dat het gevoelsmatig zo moeilijk is om los te laten, omdat je gewoon zoveel van diegene houdt en diegene je ook heel veel fijne momenten geeft.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:08
Laat ik dan maar beginnen met mijn eigen verhaal.
Mijn verhaal circuleert hier al wat rond op de verschillende topics. Maar mijn relatie is vrijdag geëindigd, nadat hij voor de zoveelste keer weer aangaf tijd en ruimte nodig te hebben. Die heb ik hem meerdere keren gegeven, maar zonder het contact helemaal te stoppen, dan trok hij altijd weer naar me toe, tot het weer te intens werd, dan was er weer ruimte nodig om alles op een rij te zetten. Vooral door de twijfel of hij wel voor een volledige relatie kon gaan met iemand met jonge kinderen.
En nu heb ik gezegd dat ik dan helemaal geen contact meer wil en dat is zo moeilijk.
Want de liefde zit er echt, ook van zijn kant dat geloof ik oprecht. Hij heeft mij zoveel gegeven, een deel van mezelf laten zien en teruggeven en het voelt alsof ik dat allemaal weer kwijt ben.
Daarbij ook het besef dat ik bang ben, bang om alleen te zijn, bang om ongelukkig te blijven en bang om nooit meer iemand te vinden bij wie het zo voelde als bij hem.
Dus wees welkom, praat van je af, gooi je boosheid eruit, leg je verdriet op tafel, vraag om advies. Haal uit dit topic wat je wil.
En wees welkom met mooie, steunende en kritische woorden.
Loze kreten als ga gewoon weg helpen vaak niet als je je zo voelt, dus inhoudelijk er meer op ingaan wordt gewaardeerd.
Mijn verhaal circuleert hier al wat rond op de verschillende topics. Maar mijn relatie is vrijdag geëindigd, nadat hij voor de zoveelste keer weer aangaf tijd en ruimte nodig te hebben. Die heb ik hem meerdere keren gegeven, maar zonder het contact helemaal te stoppen, dan trok hij altijd weer naar me toe, tot het weer te intens werd, dan was er weer ruimte nodig om alles op een rij te zetten. Vooral door de twijfel of hij wel voor een volledige relatie kon gaan met iemand met jonge kinderen.
En nu heb ik gezegd dat ik dan helemaal geen contact meer wil en dat is zo moeilijk.
Want de liefde zit er echt, ook van zijn kant dat geloof ik oprecht. Hij heeft mij zoveel gegeven, een deel van mezelf laten zien en teruggeven en het voelt alsof ik dat allemaal weer kwijt ben.
Daarbij ook het besef dat ik bang ben, bang om alleen te zijn, bang om ongelukkig te blijven en bang om nooit meer iemand te vinden bij wie het zo voelde als bij hem.
Dus wees welkom, praat van je af, gooi je boosheid eruit, leg je verdriet op tafel, vraag om advies. Haal uit dit topic wat je wil.
En wees welkom met mooie, steunende en kritische woorden.
Loze kreten als ga gewoon weg helpen vaak niet als je je zo voelt, dus inhoudelijk er meer op ingaan wordt gewaardeerd.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:30
Ik volg graag mee.
Mijn relatie is momenteel niet gelijkwaardig door (psychische) ziekte van mijn man.
Sinds de geboorte van onze kinderen is het bergaf gegaan: meer paniekaanvallen en psychotische episodes, vaker obsessief-compulsieve fixaties en gedrag met een grotere impact op het dagelijks leven.
Scheiden zou mij veel rust geven, anderzijds is de liefde groot en hebben we veel mooie momenten samen. Op crisis momenten denk ik 'hier ga ik aan onderdoor'. De mooie momenten compenseren dat.
Ik heb moeite met:
- grenzen bewaken
- evenwicht zelf doen vs verantwoordelijkheid bij partner laten voor praktische dingen
Ik hoop hier tips te vinden om hiermee om te gaan.
Mijn relatie is momenteel niet gelijkwaardig door (psychische) ziekte van mijn man.
Sinds de geboorte van onze kinderen is het bergaf gegaan: meer paniekaanvallen en psychotische episodes, vaker obsessief-compulsieve fixaties en gedrag met een grotere impact op het dagelijks leven.
Scheiden zou mij veel rust geven, anderzijds is de liefde groot en hebben we veel mooie momenten samen. Op crisis momenten denk ik 'hier ga ik aan onderdoor'. De mooie momenten compenseren dat.
Ik heb moeite met:
- grenzen bewaken
- evenwicht zelf doen vs verantwoordelijkheid bij partner laten voor praktische dingen
Ik hoop hier tips te vinden om hiermee om te gaan.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:33
Joh geef jezelf even de tijd om er overheen te komen,dat kan even duren maar het komt echt goed.
Stel je over een tijdje eens de vraag hoe erg het nou echt zou zijn als je de rest van je leven geen relatie meer zou vinden.
Sterkte
Stel je over een tijdje eens de vraag hoe erg het nou echt zou zijn als je de rest van je leven geen relatie meer zou vinden.
Sterkte
Ik had jou op negeer maar door de quotes las ik het. Op aktueel ben jij simpelweg een full blown racist. Doe niet alsof wij hier gek zijn.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:35
Zelf ook meegemaakt, jaren geleden. Op zo'n moment ben je letterlijk even alles kwijt. Je trekt de deur dicht van de woning die ooit van jullie beiden was. Je laatste spullen staan op straat. Dit was het dan. 4,5 jaar lang was zij je levenspartner, je maatje, je alles.
Dat steekt en doet ongelofelijk veel zeer. Tegelijkertijd het besef dat je opnieuw het avontuur aan mag gaan, op zoek naar een nieuwe leuke vrouw.
Dat je even zelf mag ervaren wat het vrije leven inhoudt. Het is heel spannend, soms heel eenzaam, maar uiteindelijk wordt het beter.
Langzaamaan bouw je weer een nieuw leven op, vol met nieuwe energie, nieuwe mensen en nieuwe perspectieven.
Beschouw het als een hoofdstuk wat is afgelopen, een periode van je leven die heel fijn was, maar dat je nu verder moet. Bekijk het positief, er zijn echt hele mooie kanten naast het verdriet van de eerste periode. Sterkte!
Dat steekt en doet ongelofelijk veel zeer. Tegelijkertijd het besef dat je opnieuw het avontuur aan mag gaan, op zoek naar een nieuwe leuke vrouw.
Dat je even zelf mag ervaren wat het vrije leven inhoudt. Het is heel spannend, soms heel eenzaam, maar uiteindelijk wordt het beter.
Langzaamaan bouw je weer een nieuw leven op, vol met nieuwe energie, nieuwe mensen en nieuwe perspectieven.
Beschouw het als een hoofdstuk wat is afgelopen, een periode van je leven die heel fijn was, maar dat je nu verder moet. Bekijk het positief, er zijn echt hele mooie kanten naast het verdriet van de eerste periode. Sterkte!
dinsdag 4 juni 2019 om 14:36
dinsdag 4 juni 2019 om 14:41
Ik zou willen dat ik het zo ook kon zien, maar ik voel niet dat ik een vrij leven heb. Ik heb 2 jonge kinderen, geen co-ouderschap (Wat nu ook echt niet kan), heb dus vrijwel geen tijd voor mezelf om iets op te bouwen.Polderbewoner schreef: ↑04-06-2019 14:35Dat je even zelf mag ervaren wat het vrije leven inhoudt. Het is heel spannend, soms heel eenzaam, maar uiteindelijk wordt het beter.
Langzaamaan bouw je weer een nieuw leven op, vol met nieuwe energie, nieuwe mensen en nieuwe perspectieven.
Ja ik kan overal oppas voor inschakelen, maar ben al deels afhankelijk van mijn ouders die 2 tot 3 ochtend hier vroeg zijn om mijn kinderen naar school te brengen. Voel me bezwaard om meer te vragen.
En daarnaast geeft oppas ook beperkingen.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:44
Nee geen minnares. Beiden waren we vrijgezel toen we elkaar ontmoette, maar dat was vrij snel nadat we beiden uit een lange relatie kwamen. Ik heb mijn relatie wel volledig achter mij gelaten, los van het accepteren hoe de situatie nu is. Maar hij heeft zijn relatie nog niet achter gelaten denk ik...is hij wel mee aan de slag, maar gaat langzaam. Bedoel ik niet verwijtend overigens.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:44
Oei.. Ja, dan is het toch een andere situatie.. Heel veel sterkte!Soumis schreef: ↑04-06-2019 14:41Ik zou willen dat ik het zo ook kon zien, maar ik voel niet dat ik een vrij leven heb. Ik heb 2 jonge kinderen, geen co-ouderschap (Wat nu ook echt niet kan), heb dus vrijwel geen tijd voor mezelf om iets op te bouwen.
Ja ik kan overal oppas voor inschakelen, maar ben al deels afhankelijk van mijn ouders die 2 tot 3 ochtend hier vroeg zijn om mijn kinderen naar school te brengen. Voel me bezwaard om meer te vragen.
En daarnaast geeft oppas ook beperkingen.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:45
Het positie aan dit bericht is dat ik niks over je ex lees. Je kunt dus prima zonder hem. Het is de toekomst van sleur waar je bang voor bent.Soumis schreef: ↑04-06-2019 14:41Ik zou willen dat ik het zo ook kon zien, maar ik voel niet dat ik een vrij leven heb. Ik heb 2 jonge kinderen, geen co-ouderschap (Wat nu ook echt niet kan), heb dus vrijwel geen tijd voor mezelf om iets op te bouwen.
Ja ik kan overal oppas voor inschakelen, maar ben al deels afhankelijk van mijn ouders die 2 tot 3 ochtend hier vroeg zijn om mijn kinderen naar school te brengen. Voel me bezwaard om meer te vragen.
En daarnaast geeft oppas ook beperkingen.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:47
Je mag je daar best aan ergeren hoor. Als je een relatie hebt, kies je voor elkaar. Nu ben je min of meer gedwongen tot een driehoekrelatie.Soumis schreef: ↑04-06-2019 14:44Nee geen minnares. Beiden waren we vrijgezel toen we elkaar ontmoette, maar dat was vrij snel nadat we beiden uit een lange relatie kwamen. Ik heb mijn relatie wel volledig achter mij gelaten, los van het accepteren hoe de situatie nu is. Maar hij heeft zijn relatie nog niet achter gelaten denk ik...is hij wel mee aan de slag, maar gaat langzaam. Bedoel ik niet verwijtend overigens.
En hoe meer ruimte jij geeft, hoe meer hij inneemt,want je begrijpt hem immers.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:47
Ik ging hier in op het stukje vrijheid, dat staat los van mijn nu-ex, op basis waarvan ik dit topic heb gestart. Dat is niet de vader van mijn kinderen.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:49
dinsdag 4 juni 2019 om 14:52
Daar heb je denk wel een punt. Ben altijd meegegaan in de ruimte die hij vroeg. Ook op basis van hoop hoor, dat hij daarna wel voor 100% voor mij zou durven gaan. En telkens leek dat ook wel, want hij zocht me altijd weer op, hij nam altijd initiatief tot meer contact.
Maar nu wilde hij weer ruimte, terwijl het juist weer intens was en dat deed zo'n pijn.
Het lijkt nooit voldoende wat ik geef, al weet ik dat ik het niet op mezelf moet betrekken,, toch doe ik het.
Maar daarnaast heb ik hem.ook nodig, ik ben nu nog ongelukkiger dan de verdrietige momenten die ik soms had.
Twijfel daarom ook of ik wel de juiste keuze heb gemaakt met geen contact.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:56
Dat is inderdaad lastig maar de kinderen worden groot, en iemand die echt voor jou gaat, gaat ook voor jouw kinderen. Dit heb ik wel zo ervaren.Soumis schreef: ↑04-06-2019 14:41Ik zou willen dat ik het zo ook kon zien, maar ik voel niet dat ik een vrij leven heb. Ik heb 2 jonge kinderen, geen co-ouderschap (Wat nu ook echt niet kan), heb dus vrijwel geen tijd voor mezelf om iets op te bouwen.
Ja ik kan overal oppas voor inschakelen, maar ben al deels afhankelijk van mijn ouders die 2 tot 3 ochtend hier vroeg zijn om mijn kinderen naar school te brengen. Voel me bezwaard om meer te vragen.
En daarnaast geeft oppas ook beperkingen.
Mijn vrijheid is ook beperkt, geen spontane dingen, uitgaan, vakanties enz. Mijn zoon gaat 1x in de 2 weken een weekend naar zijn vader. Mits vader in een goede flow zit. Ik heb dit leren accepteren en weet dat het niet voor eeuwig is want ook mijn kind wordt ooit een volwassen kerel.
Begrijp je frustratie overigens wel hoor, maar zou mij niet teveel vastklampen aan een persoon die eigenlijk jouw kinderen niet ziet zitten. Sterkte.
) mee.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:57
Nee je lekker als een jojo laten gebruiken, beter concentreer jij je op je eigen leven en kids. Komt vanzelf wel een lieve en zorgzame man langs die echt 100 procent voor jou gaat en de kids.Soumis schreef: ↑04-06-2019 14:52Daar heb je denk wel een punt. Ben altijd meegegaan in de ruimte die hij vroeg. Ook op basis van hoop hoor, dat hij daarna wel voor 100% voor mij zou durven gaan. En telkens leek dat ook wel, want hij zocht me altijd weer op, hij nam altijd initiatief tot meer contact.
Maar nu wilde hij weer ruimte, terwijl het juist weer intens was en dat deed zo'n pijn.
Het lijkt nooit voldoende wat ik geef, al weet ik dat ik het niet op mezelf moet betrekken,, toch doe ik het.
Maar daarnaast heb ik hem.ook nodig, ik ben nu nog ongelukkiger dan de verdrietige momenten die ik soms had.
Twijfel daarom ook of ik wel de juiste keuze heb gemaakt met geen contact.
Echt emotionele chantage wat die ex gast van jou toepast, of je moet pijn lekker vinden dan moet je hier vooral mee doorgaan.
dinsdag 4 juni 2019 om 14:58
Je twijfelt, denk ik, omdat je voor het eerst een grens hebt getrokken waarvan je nog niet weet hoe hij daarop gaat reageren. Ergens hoop je dat hij hierdoor het licht ziet en voorgoed voor jou kiest. Je hebt nooit in deze positie gestaan en dat is eng.Soumis schreef: ↑04-06-2019 14:52Daar heb je denk wel een punt. Ben altijd meegegaan in de ruimte die hij vroeg. Ook op basis van hoop hoor, dat hij daarna wel voor 100% voor mij zou durven gaan. En telkens leek dat ook wel, want hij zocht me altijd weer op, hij nam altijd initiatief tot meer contact.
Maar nu wilde hij weer ruimte, terwijl het juist weer intens was en dat deed zo'n pijn.
Het lijkt nooit voldoende wat ik geef, al weet ik dat ik het niet op mezelf moet betrekken,, toch doe ik het.
Maar daarnaast heb ik hem.ook nodig, ik ben nu nog ongelukkiger dan de verdrietige momenten die ik soms had.
Twijfel daarom ook of ik wel de juiste keuze heb gemaakt met geen contact.
Het liefst wil je waarschijnlijk hem gelijk opbellen en alles, weer voor lief nemen zoals het was. Dan weet je in ieder geval waar je deels aan toe bent.
Liefdesverdriet doet pijn. Je moet er echt doorheen om na verloop van tijd rationeel naar de situatie te kunnen kijken. Jouw mooie herinneringen vertroebelen het verdriet wat hij jou eigenlijk al die tijd al aandeed.
dinsdag 4 juni 2019 om 15:00
Ik schrijf ook graag mee. Ik heb sinds paar maanden een nieuwe relatie en op heel veel gronden zijn we echt gemaakt voor elkaar maar er is 1 hele belangrijke grond waardoor het niet werkt tussen ons: verwachtingen en behoeftes. Hij is veel conservatiever dan ik ben en leeft heel erg naar waar het "hoort" en hij is daar totaal niet flexibel in. Heel moeizaam.
Dit staat zo erg tussen ons in sinds de afgelopen weken dat we hebben uitgesproken dat we twijfels hebben aan de relatie. Rationeel gezien ben ik er wel oke mee, als het niet werkt dan werkt het niet. Emotioneel roept alles in mij dat ik er echt ALLES aan moet doen om het te fixen maar ik heb geen idee hoe, zonder mezelf te verliezen.
Ik blijf me focussen op het rationele want anders ga ik de hele dag door huilen dat het "misschien" over gaat tussen ons en tot nu toe gaat dat nog best goed. Ik zie wel wat de toekomst ons brengt, maar dat dit al zo'n moeilijke start maakt zegt voor mij ook wel genoeg (soms dan). Kijk daar ga ik weer, de eeuwige twijfels
Dit staat zo erg tussen ons in sinds de afgelopen weken dat we hebben uitgesproken dat we twijfels hebben aan de relatie. Rationeel gezien ben ik er wel oke mee, als het niet werkt dan werkt het niet. Emotioneel roept alles in mij dat ik er echt ALLES aan moet doen om het te fixen maar ik heb geen idee hoe, zonder mezelf te verliezen.
Ik blijf me focussen op het rationele want anders ga ik de hele dag door huilen dat het "misschien" over gaat tussen ons en tot nu toe gaat dat nog best goed. Ik zie wel wat de toekomst ons brengt, maar dat dit al zo'n moeilijke start maakt zegt voor mij ook wel genoeg (soms dan). Kijk daar ga ik weer, de eeuwige twijfels
dinsdag 4 juni 2019 om 15:03
Het is logisch dat je je zo voelt. Je hebt immers nog maar een paar maanden met hem. De roze bril staat nog deels op je neus. Het grote ergeren is nog niet begonnen. Wacht maar.. Over 2 jaar ofzo.doel_jaar2100halen schreef: ↑04-06-2019 15:00Ik schrijf ook graag mee. Ik heb sinds paar maanden een nieuwe relatie en op heel veel gronden zijn we echt gemaakt voor elkaar maar er is 1 hele belangrijke grond waardoor het niet werkt tussen ons: verwachtingen en behoeftes. Hij is veel conservatiever dan ik ben en leeft heel erg naar waar het "hoort" en hij is daar totaal niet flexibel in. Heel moeizaam.
Dit staat zo erg tussen ons in sinds de afgelopen weken dat we hebben uitgesproken dat we twijfels hebben aan de relatie. Rationeel gezien ben ik er wel oke mee, als het niet werkt dan werkt het niet. Emotioneel roept alles in mij dat ik er echt ALLES aan moet doen om het te fixen maar ik heb geen idee hoe, zonder mezelf te verliezen.
Ik blijf me focussen op het rationele want anders ga ik de hele dag door huilen dat het "misschien" over gaat tussen ons en tot nu toe gaat dat nog best goed. Ik zie wel wat de toekomst ons brengt, maar dat dit al zo'n moeilijke start maakt zegt voor mij ook wel genoeg (soms dan). Kijk daar ga ik weer, de eeuwige twijfels
dinsdag 4 juni 2019 om 15:19
Ik lees ook mee,
Ben getrouwd met een hele fijne lieve grappige stoere knappe man die ook nog eens een super papa is voor onze dochter en mijn dochters uit vorig huwelijk,
Maar
hij heeft ook nog kinderen uit vorig huwelijk, en die krijgt hij niet mee van zijn ex
zijn ex maakt hem helemaal kapot , hij blijft vechten voor zijn kinderen , en dat vind ik heel mooi , maar hij gaat eraan kapot en sleept mij en de kinderen hier thuis ook in mee
zijn ex betrekt mijn kinderen ook in haar zieke spelletjes, niet alleen wij maar ook mijn kinderen worden beschuldigd door haar , en misschien egoistisch , maar ik denk dat mijn man moet stoppen met vechten en dat hij voor zichzelf én ons moet kiezen , omdat hij anders gewoon geen leven heeft
ik heb al gezegd dat ik dit niet lang meer vol hou, hij zei toen dat hij er ook zo over denkt , maar dat hij alles gedaan wil hebben , maar waar de grens dan ligt dat weet hij niet
En de kinderen zijn de dupe
Ben getrouwd met een hele fijne lieve grappige stoere knappe man die ook nog eens een super papa is voor onze dochter en mijn dochters uit vorig huwelijk,
Maar
hij heeft ook nog kinderen uit vorig huwelijk, en die krijgt hij niet mee van zijn ex
zijn ex maakt hem helemaal kapot , hij blijft vechten voor zijn kinderen , en dat vind ik heel mooi , maar hij gaat eraan kapot en sleept mij en de kinderen hier thuis ook in mee
zijn ex betrekt mijn kinderen ook in haar zieke spelletjes, niet alleen wij maar ook mijn kinderen worden beschuldigd door haar , en misschien egoistisch , maar ik denk dat mijn man moet stoppen met vechten en dat hij voor zichzelf én ons moet kiezen , omdat hij anders gewoon geen leven heeft
ik heb al gezegd dat ik dit niet lang meer vol hou, hij zei toen dat hij er ook zo over denkt , maar dat hij alles gedaan wil hebben , maar waar de grens dan ligt dat weet hij niet
En de kinderen zijn de dupe
