Ziekte goede vriend
zondag 23 juni 2019 om 01:03
Hallo dames, (en heren,)
Ik weet even niet meer hoe ik sterk moet blijven en hoop eigenlijk een beetje op iemand die gevoelsmatig kan begrijpen (of voorstellen) hoe moeilijk het is om je hoofd boven water te houden.
Mijn goede vriend kwam vorige week met slecht nieuws.
Al 8 jaar lang loopt hij te vechten tegen zijn auto immuunziekte. Hij is op het punt gekomen dat zijn lichaam zo erg tegen zichzelf aan het vechten is dat hij nog zo’n 4 tot 5 maanden heeft.
Ik weet me geen raad!!
Ik heb al die jaren aan zijn zij gestaan en hij bij mij en ik moet nu zo sterk zijn om er voor hem te zijn maar het gevoel van breken overheerst waardoor ik me juist afkeer.
Ik zoek met dit topic geen hulp maar iemand die in een soort gelijke situatie zit (of heeft gezeten.)
Alvast bedankt!
Ik weet even niet meer hoe ik sterk moet blijven en hoop eigenlijk een beetje op iemand die gevoelsmatig kan begrijpen (of voorstellen) hoe moeilijk het is om je hoofd boven water te houden.
Mijn goede vriend kwam vorige week met slecht nieuws.
Al 8 jaar lang loopt hij te vechten tegen zijn auto immuunziekte. Hij is op het punt gekomen dat zijn lichaam zo erg tegen zichzelf aan het vechten is dat hij nog zo’n 4 tot 5 maanden heeft.
Ik weet me geen raad!!
Ik heb al die jaren aan zijn zij gestaan en hij bij mij en ik moet nu zo sterk zijn om er voor hem te zijn maar het gevoel van breken overheerst waardoor ik me juist afkeer.
Ik zoek met dit topic geen hulp maar iemand die in een soort gelijke situatie zit (of heeft gezeten.)
Alvast bedankt!
zondag 23 juni 2019 om 08:12
Wat naar! Ik sta niet in jouw schoenen, maar.. Ik snap dat het heel zwaar voor je is. Hoe is zijn situatie? Ik denk dat het voor hem heel fijn is als je er gewoon bent. Je mag best uitspreken dat je het moeilijk vindt, dat zal voor hem ongetwijfeld hetzelfde zijn. Is er iets dat jullie samen kunnen doen, wat hij leuk vindt/graag wil? Ik zou me zo voor kunnen stellen dat hij er het beste van wil maken, dit vul ik dan zelf even in. Wellicht dat dat het wat minder zwaar maakt voor je, waardoor de ‘confrontatie’ met dat wat er te gebeuren staat ook minder groot wordt.
-
zondag 23 juni 2019 om 08:27
Het afkeren is heel natuurlijk gedrag. Hem zo zien confronteert je met je eigen vergankelijkheid. Ik had het ook toen mijn vriendin haar palliatieve fase inging. Het was retemoeilijk maar ik heb het tot het eind volgehouden. In de auto naar huis ging ik dan wel een potje janken. Niet waar zij bij was. Ze wilde vooral weten wat ik allemaal had meegemaakt die dag omdat ze zelf niets meer meemaakt dan de man die haar medicijnen kwam toedienen en wat mensen die op bezoek kwamen en zelf continu aan het huilen waren zodat zij die dan moest troosten. Dat wilde ze echt niet meer. Heelveel mensen kwamen niet meer. Verschrikkelijk. Maar ik heb het wel leren snappen toen.het is gewoon moeilijk voor veel mensen. Maar her maakt de zieke wel eenzaam..
Heel stom maar we hebben zelfs nog hilarisch gelachen toen we muziek voor haar uitvaart aan het uitzoeken waren. Dat werd meer een soort Pub quiz.
Het is echt heel moeilijk, maar kijk jezelf aan in de spiegel, raap jezelf weer bij elkaar, stap in die auto en blijf gaan. Echt hoor. Blijf gaan. Vraag waar HIJ behoefte aan heeft. En natuurlijk vloeit er soms een traan, zolang hetmaar geen deprimerende bende wordt want daar heeft hij echt niets aan.
Heel stom maar we hebben zelfs nog hilarisch gelachen toen we muziek voor haar uitvaart aan het uitzoeken waren. Dat werd meer een soort Pub quiz.
Het is echt heel moeilijk, maar kijk jezelf aan in de spiegel, raap jezelf weer bij elkaar, stap in die auto en blijf gaan. Echt hoor. Blijf gaan. Vraag waar HIJ behoefte aan heeft. En natuurlijk vloeit er soms een traan, zolang hetmaar geen deprimerende bende wordt want daar heeft hij echt niets aan.
zondag 23 juni 2019 om 08:55
Ze mag best af en toe breken. Maar niet continu of altijd. Het klinkt raar, maar ook mensen die komen te overlijden hebben nog behoefte aan leuke momenten is mijn ervaring. En hulp daar waar nodig. Dingen voorbereiden als ze daar behoefte aan hebben.Summerdance schreef: ↑23-06-2019 08:38Waarom moet je sterk zijn?
Van wie mag je niet breken?
Denk dat echte goeie vrienden juist behoefte hebben aan echte emoties
Ook al zijn ze heel verdrietig.
Sterkte voor jullie alletwee.
zondag 23 juni 2019 om 09:28
Wat enorm verdrietig, je beste vriend te verliezen. Ik weet wat het is, heb zelf 3 jaar geleden ook afscheid moeten nemen van mijn beste vriend. Eerst heb ik uitgesproken hoe enorm geschrokken en verdrietig ik was. Daarop kwamen de tranen, ook bij hem, en we hebben samen gehuild. Troost zoekend bij elkaar. Ook hij had dat nodig, gaf hij aan. Toen dat verdriet geuit was, kwamen de plannen en de humor weer terug. Wat wilde hij perse nog doen? We zijn toen samen zijn lijstje gaan uitvoeren en herinneringen gaan maken.
Dus mijn tip: Ja, het is een groot verlies, maar nu is hij er nog. Dus ga naar hem toe, laat het verdriet toe en als dat eruit is zal je zien dat jullie band niet is veranderd. Gun het hem en jezelf.
Dus mijn tip: Ja, het is een groot verlies, maar nu is hij er nog. Dus ga naar hem toe, laat het verdriet toe en als dat eruit is zal je zien dat jullie band niet is veranderd. Gun het hem en jezelf.
zondag 23 juni 2019 om 09:28
Beetje vroeg om al zo dronken te zijn?moonlight schreef: ↑23-06-2019 09:18Wat een medeleven. Ik zal de enige zijn die denkt: dit is egoïsme ten top!
Dat je je goede vriend die ook veel voor jou heeft gedaan de rug wilt toekeren. Totdat jij ziek en alleen achterblijft en iedereen zich van jou afkeert, want, te moeilijk.
Maar bestaat karma wel?
Heel veel sterkte TO
zondag 23 juni 2019 om 10:02