Relaties
alle pijlers
Vriendschap verbreken?
maandag 22 juli 2019 om 07:55
Ik heb een vriendin die ik al sinds de lagere school ken. We hebben over het algemeen veel contact en we hebben al veel met elkaar meegemaakt. De laatste +/- 5/6 jaar is er iets zuurs in geslopen. Afgelopen week was er een incident en ik overweeg nu maar eens echt afstand te nemen. Maar dat valt me wel zwaar omdat we elkaar al zo lang kennen en ik zou eens willen horen hoe anderen dat zien.
Ik hou er niet zo van om in vriendschappen de dingen op een weegschaal te leggen, maar ik heb bij haar wel het gevoel dat de balans te ver doorslaat en al jaren doet. Ik heb het gevoel dat we geen echt contact meer maken en dat ze geen idee meer heeft wat er in mijn leven gebeurt. Onze gesprekken gaan vooral over haar zaak en haar relatie, als ik probeer om het ergens anders over te hebben loopt het al snel stroef. Ik kan de afgelopen jaren een paar momenten terughalen waarin ik het lastig had, en geen van die keren was ze er voor me. Zowel met praktische dingen als emotionele dingen. Ze belooft dan bijvoorbeeld te bellen maar dat vergeet ze dan en dan krijg je een week later een appje “had het ineens heel druk, hoop dat alles nu weer goed gaat”.
Edit: klaagzang verwijdert
Vorig jaar heb ik een tijdje wat afstand gehouden, maar zij blijft dan wel contact zoeken. Als ik niet meer op haar onderwerpen in ga word het gesprek dus alleen maar nóg oppervlakkiger. Dat had zij wel door en toen kreeg ik een verwijt dat ik zo afzijdig was. Toen hebben we wel een goed gesprek gehad waarin ik heb verteld hoe ik me voelde en dat ik niet het idee had dat we nog echt contact maakten. Ze gaf toen wel aan dat het door dat gesprek tot haar doordrong dat ze er niet echt voor me geweest was. Dat was op zich wel een goed gesprek maar er is niet zo heel veel veranderd.
Afgelopen weekend was ze bij mij thuis en heeft ze iets kapot gemaakt dat me dierbaar was. Het was natuurlijk geen opzet maar ze sprong er heel laks en veel te lomp mee om. Ik had al gevraagd of ze het wilde laten staan maar toen zei ze dat ze alleen maar heel even... en toen was het al gebeurd. Ik kan haar dat niet echt verwijten want het was natuurlijk een ongeluk. Maar het was voor mij toch de spreekwoordelijke druppel.
Ik overweeg haar een brief te schrijven en daarmee dan ook het contact echt te verbreken (of in elk geval voorlopig) Maar ik vind dat toch wel heftig. We kennen elkaar al meer dan 25 jaar. Het rare is dat ik mezelf niet zo’n goede vriendin vind of zo. Ik heb niet het gevoel dat ik er echt voor haar ben. En misschien wil ik haar wel teveel mijn ‘moraal’ opdringen. Maar tegelijkertijd heb ik het gevoel dat ze een soort toneelstukje opvoert en ik heb geen zin om daar aan mee te doen.
Ik hou er niet zo van om in vriendschappen de dingen op een weegschaal te leggen, maar ik heb bij haar wel het gevoel dat de balans te ver doorslaat en al jaren doet. Ik heb het gevoel dat we geen echt contact meer maken en dat ze geen idee meer heeft wat er in mijn leven gebeurt. Onze gesprekken gaan vooral over haar zaak en haar relatie, als ik probeer om het ergens anders over te hebben loopt het al snel stroef. Ik kan de afgelopen jaren een paar momenten terughalen waarin ik het lastig had, en geen van die keren was ze er voor me. Zowel met praktische dingen als emotionele dingen. Ze belooft dan bijvoorbeeld te bellen maar dat vergeet ze dan en dan krijg je een week later een appje “had het ineens heel druk, hoop dat alles nu weer goed gaat”.
Edit: klaagzang verwijdert
Vorig jaar heb ik een tijdje wat afstand gehouden, maar zij blijft dan wel contact zoeken. Als ik niet meer op haar onderwerpen in ga word het gesprek dus alleen maar nóg oppervlakkiger. Dat had zij wel door en toen kreeg ik een verwijt dat ik zo afzijdig was. Toen hebben we wel een goed gesprek gehad waarin ik heb verteld hoe ik me voelde en dat ik niet het idee had dat we nog echt contact maakten. Ze gaf toen wel aan dat het door dat gesprek tot haar doordrong dat ze er niet echt voor me geweest was. Dat was op zich wel een goed gesprek maar er is niet zo heel veel veranderd.
Afgelopen weekend was ze bij mij thuis en heeft ze iets kapot gemaakt dat me dierbaar was. Het was natuurlijk geen opzet maar ze sprong er heel laks en veel te lomp mee om. Ik had al gevraagd of ze het wilde laten staan maar toen zei ze dat ze alleen maar heel even... en toen was het al gebeurd. Ik kan haar dat niet echt verwijten want het was natuurlijk een ongeluk. Maar het was voor mij toch de spreekwoordelijke druppel.
Ik overweeg haar een brief te schrijven en daarmee dan ook het contact echt te verbreken (of in elk geval voorlopig) Maar ik vind dat toch wel heftig. We kennen elkaar al meer dan 25 jaar. Het rare is dat ik mezelf niet zo’n goede vriendin vind of zo. Ik heb niet het gevoel dat ik er echt voor haar ben. En misschien wil ik haar wel teveel mijn ‘moraal’ opdringen. Maar tegelijkertijd heb ik het gevoel dat ze een soort toneelstukje opvoert en ik heb geen zin om daar aan mee te doen.
anoniem_260577 wijzigde dit bericht op 22-07-2019 11:20
20.14% gewijzigd
maandag 22 juli 2019 om 10:43
Ja, naar familieleden..Lucifer2018 schreef: ↑22-07-2019 10:39Pas nog een topic over brieven schijven door een man naar diverse familieleden. Dus ja ook mannen hebben zulke rare ideetjes.
maandag 22 juli 2019 om 11:16
Ik heb 2 jaar geleden een vriendschap van 35 jaar beëindigd. We deelden echt heel veel met elkaar, maar sinds 1,5 jaar waren er soms al wat strubbelingen. Zij in een relatie, ik single en dat ging op zich prima. Totdat ik merkte dat zij soms een bepaalde jaloezie vertoonde naar hoe ik mijn leven leidde en dit op een vervelende manier liet merken door wat valse opmerkingen te maken.
Regelmatig met elkaar gesproken over het waarom, maar nooit een duidelijk antwoord op gekregen en eindigde vaak in een heftige discussie. Ze zoog echt al mijn energie op.
Het contact dood laten bloeden vind ik laf en te makkelijk, zo ga je niet met vriendschappen om als deze echt veel hebben betekend. Ik ben het gesprek face-to-face met haar aangegaan. Aangegeven dat ik voorlopig afstand wilde nemen, dat dat de enige manier was onze vriendschap te redden. Zij zag dit echter als een doodsteek van onze vriendschap.
We komen elkaar zeer regelmatig tegen en de 1e keer dat ik haar zag na dit gesprek ben ik tóch naar haar toe gegaan. Ze liep echter weg en zei geen woord meer tegen mij. Oké, duidelijk, de vriendschap was kapot!
In het begin heb ik haar zeker heel erg gemist, maar nu ben ik vooral erg opgelucht en geeft het mij zoveel rust.
Regelmatig met elkaar gesproken over het waarom, maar nooit een duidelijk antwoord op gekregen en eindigde vaak in een heftige discussie. Ze zoog echt al mijn energie op.
Het contact dood laten bloeden vind ik laf en te makkelijk, zo ga je niet met vriendschappen om als deze echt veel hebben betekend. Ik ben het gesprek face-to-face met haar aangegaan. Aangegeven dat ik voorlopig afstand wilde nemen, dat dat de enige manier was onze vriendschap te redden. Zij zag dit echter als een doodsteek van onze vriendschap.
We komen elkaar zeer regelmatig tegen en de 1e keer dat ik haar zag na dit gesprek ben ik tóch naar haar toe gegaan. Ze liep echter weg en zei geen woord meer tegen mij. Oké, duidelijk, de vriendschap was kapot!
In het begin heb ik haar zeker heel erg gemist, maar nu ben ik vooral erg opgelucht en geeft het mij zoveel rust.
maandag 22 juli 2019 om 11:23
Ik vind het niet laf om iets dood te laten bloeden. Ook uit het verhaal van loisnvt blijkt maar weer dat de andere kant de reden toch niet snapt als de vriendschap ver heen is. Dan wordt jij op het eind de boeman, terwijl die ander jarenlang druppelsgewijs fout zat.
anoniem_363018 wijzigde dit bericht op 22-07-2019 12:17
1.11% gewijzigd
maandag 22 juli 2019 om 11:33
Op een bepaalde manier zitten we natuurlijk allebei “fout”. (Voor zover je van goed en fout kunt spreken in dit soort situaties) Ik geef haar ook niet wat ze van mij vraagt, want dat voelt voor mij als een toneelstukje. Je zou ook kunnen zeggen: speel gewoon dat toneelstukje als haar dat nou gelukkig maakt. Maar dat trek ik erg slecht.
Een paar jaar terug was ik super overwerkt en toen was ik ook heus niet altijd de leukste persoon. Toen heb ik ook al eens afstand van haar genomen omdat ik haar er niet meer bij kon hebben, en dat heeft ze later wel aangegeven dat ze dat echt niet leuk vond.
Mijn dilemma zit inderdaad vooral in wel/niet laten doodbloeden. Ik denk namelijk dat een gesprek ook alleen maar jij-bakken wordt. Maar ja dat wordt een brief uiteindelijk ook. Ik dacht het dan te beperken tot iets als “ik heb niet het gevoel dat het ons lukt om nog echt contact te maken. Misschien in de toekomst weer maar voor nu neem ik liever afstand”. Maar dat roept misschien ook alleen maar vragen op.
Een paar jaar terug was ik super overwerkt en toen was ik ook heus niet altijd de leukste persoon. Toen heb ik ook al eens afstand van haar genomen omdat ik haar er niet meer bij kon hebben, en dat heeft ze later wel aangegeven dat ze dat echt niet leuk vond.
Mijn dilemma zit inderdaad vooral in wel/niet laten doodbloeden. Ik denk namelijk dat een gesprek ook alleen maar jij-bakken wordt. Maar ja dat wordt een brief uiteindelijk ook. Ik dacht het dan te beperken tot iets als “ik heb niet het gevoel dat het ons lukt om nog echt contact te maken. Misschien in de toekomst weer maar voor nu neem ik liever afstand”. Maar dat roept misschien ook alleen maar vragen op.
maandag 22 juli 2019 om 11:39
Ik had een gesprek ook nodig om het af te kunnen sluiten. Zo’n lange vriendschap is niet niks en dat ik uiteindelijk de boeman was, zo zie ik het absoluut niet. Sterker nog, ik zag mezelf juist als een persoon die het op een volwassen manier heeft proberen op te lossen, dat zij reageerde zoals zij reageerde bevestigde het voor mij alleen maar en dat gaf mij het gevoel dat ik er goed aan gedaan had de vriendschap te beëindigen.
maandag 22 juli 2019 om 11:44
maandag 22 juli 2019 om 12:12
Ben ik niet per se eens. Over een brief (of een mail) kan je langer nadenken en woorden verstandig afwegen. Kan je iets heel moois over de vriendschap zeggen zonder te jij-bakken. In een face-to-face gesprek word je sneller emotioneel, wat maar zelden tot goede resultaten leidt. Ook kan iemand continu meer willen weten over 'waarom dan', terwijl je misschien meer te zeggen hebt en dat wordt dan ook weer erg vervelend. Een gesprek heeft m.i. veel meer risico op mensen kwetsen.Lucifer2018 schreef: ↑22-07-2019 11:44Wel dood laten bloeden. Echt zo'n brief zal altijd anders aankomen dan jij hem bedoeld. Het is iets wat bewaart kan worden en doet bijna altijd meer kwaad dan goed.
Mocht ze ooit blijven aandringen op contact, gewoon aangeven met 1 of 2 zinnen dat je er wel klaar mee bent.
Kijk, leuk is het sowieso niet, en er zitten voordelen aan het schriftelijk doen en voordelen aan face-to-face. Maar net wat bij jullie past.
Laten doodbloeden is vaak ook wel erg pijnlijk hoor en ook bijzonder onpraktisch, voor alle partijen. Op een gegeven moment gaat iemand minder ruimte geven voor doodbloeden en appen: "Zullen we in de aankomende maand afspreken, ik kan iedere dag". En dan zeg jij dat je druk bent. Krijg je weer terug: "Oh echt, maar een uurtje in de buurt van je werk dan?". En zo blijf je bezig. Dat gaat sudderen en etteren.
maandag 22 juli 2019 om 12:16
Oh ja, dat snap ik ook wel weer.loisnvt schreef: ↑22-07-2019 11:39Ik had een gesprek ook nodig om het af te kunnen sluiten. Zo’n lange vriendschap is niet niks en dat ik uiteindelijk de boeman was, zo zie ik het absoluut niet. Sterker nog, ik zag mezelf juist als een persoon die het op een volwassen manier heeft proberen op te lossen, dat zij reageerde zoals zij reageerde bevestigde het voor mij alleen maar en dat gaf mij het gevoel dat ik er goed aan gedaan had de vriendschap te beëindigen.
maandag 22 juli 2019 om 12:30
Soms is praten zinloos en lijkt het meer op het willen halen van je gelijk.
Bij een incident kan je nog denken dat het iets oplost, en vaak kan dat ook wel. Maar als het structureel niet goed loopt is praten vrij zinloos.
Probeer het los te laten. Reageer alleen als je daar zin in hebt, spreek alleen af als je er zin in hebt.
Bij een incident kan je nog denken dat het iets oplost, en vaak kan dat ook wel. Maar als het structureel niet goed loopt is praten vrij zinloos.
Probeer het los te laten. Reageer alleen als je daar zin in hebt, spreek alleen af als je er zin in hebt.
maandag 22 juli 2019 om 12:46
Ik krijg het eerlijk gezegd ook een beetje benauwd van dit soort vriendschappen. Vrienden komen en gaan, dat is een heel natuurlijk proces. Ze bloeien op en bloeden dood. De ene wat sneller dan de andere. Zodra je een vriendschap per brief op gaat zeggen dan is het toch al lang geen vriendschap meer?
maandag 22 juli 2019 om 12:51
Die mooie woorden worden alleen maar als hypocriet gezien en werken woede op als de hoofdboodschap is dat je iemand niet meer moet. Logisch ook.Evenaar schreef: ↑22-07-2019 12:12Ben ik niet per se eens. Over een brief (of een mail) kan je langer nadenken en woorden verstandig afwegen. Kan je iets heel moois over de vriendschap zeggen zonder te jij-bakken. In een face-to-face gesprek word je sneller emotioneel, wat maar zelden tot goede resultaten leidt. Ook kan iemand continu meer willen weten over 'waarom dan', terwijl je misschien meer te zeggen hebt en dat wordt dan ook weer erg vervelend. Een gesprek heeft m.i. veel meer risico op mensen kwetsen.
Kijk, leuk is het sowieso niet, en er zitten voordelen aan het schriftelijk doen en voordelen aan face-to-face. Maar net wat bij jullie past.
Laten doodbloeden is vaak ook wel erg pijnlijk hoor en ook bijzonder onpraktisch, voor alle partijen. Op een gegeven moment gaat iemand minder ruimte geven voor doodbloeden en appen: "Zullen we in de aankomende maand afspreken, ik kan iedere dag". En dan zeg jij dat je druk bent. Krijg je weer terug: "Oh echt, maar een uurtje in de buurt van je werk dan?". En zo blijf je bezig. Dat gaat sudderen en etteren.
.
maandag 22 juli 2019 om 12:57
Hmmm, ik kan enigzins wel verplaatsen in jouw situatie, heb zelf drie vrienden (tevens ook mijn beste vrienden) die ik sinds de basisschool ken en er nog steeds wekelijks mee om ga eigenlijk. Met twee er van heb ik pieken en dalen gehad; die zag ik dan wat minder, maar we kwamen wel bij elkaar terug later.
Met één van die vrienden heb ik een maand geleden eigenlijk alles uitegpraat over die 'mindere periode'. We hebben elkaar uitgelegd waarom het zo ging, van elkaars perspectief... En weet je, achteraf kunnen we er hard om alchen omdat het nergens over ging, maar tegelijkertijd konden we elkaar wel begrijpen.
Wat ik hiermee probeer te zeggen, is het kán zijn dat jullie gewoon ff ruimte moeten hebben en misschien wordt het later uitgepraat, misschien ook niet, maar afstand hoeft niet meteen het einde te betekenen in vriendschappen. Het ligt er maar net aan hoe de chemie en bereidheid tussen jullie twee is. Echter, zoals je haar beschrijft denk ik dat het einde verhaal is... Hoewel, die afstand kan haar aan het denken zetten natuurlijk, maar het lijkt me niet slim om een dergelijke 'scheve' vriendschap te blijven behouden zoals die nu is.
Jijzelf moet op één staan natuurlijk. Een decennialange vriendschap is mooi, erg mooi zelfs, maar het moet niet ten koste gaan van het 'nu van jou'.
Met één van die vrienden heb ik een maand geleden eigenlijk alles uitegpraat over die 'mindere periode'. We hebben elkaar uitgelegd waarom het zo ging, van elkaars perspectief... En weet je, achteraf kunnen we er hard om alchen omdat het nergens over ging, maar tegelijkertijd konden we elkaar wel begrijpen.
Wat ik hiermee probeer te zeggen, is het kán zijn dat jullie gewoon ff ruimte moeten hebben en misschien wordt het later uitgepraat, misschien ook niet, maar afstand hoeft niet meteen het einde te betekenen in vriendschappen. Het ligt er maar net aan hoe de chemie en bereidheid tussen jullie twee is. Echter, zoals je haar beschrijft denk ik dat het einde verhaal is... Hoewel, die afstand kan haar aan het denken zetten natuurlijk, maar het lijkt me niet slim om een dergelijke 'scheve' vriendschap te blijven behouden zoals die nu is.
Jijzelf moet op één staan natuurlijk. Een decennialange vriendschap is mooi, erg mooi zelfs, maar het moet niet ten koste gaan van het 'nu van jou'.
anoniem_64c7f31e9a26f wijzigde dit bericht op 22-07-2019 14:10
0.11% gewijzigd
maandag 22 juli 2019 om 14:08
Precies dit. Die vriendin zal ook wel door hebben dat het allemaal niet zo leuk is. Nooit meer concreet worden om af te spreken en je bent er al denk ik.kadanz schreef: ↑22-07-2019 12:46Ik krijg het eerlijk gezegd ook een beetje benauwd van dit soort vriendschappen. Vrienden komen en gaan, dat is een heel natuurlijk proces. Ze bloeien op en bloeden dood. De ene wat sneller dan de andere. Zodra je een vriendschap per brief op gaat zeggen dan is het toch al lang geen vriendschap meer?
maandag 22 juli 2019 om 14:12
Uit de reactie van de vriendin maakte ik op dat zij dat in elk geval niet zo had ervaren. Ik kreeg een heel fijne tekst terug en de hoofdboodschap was van beiden hetzelfde: "het is echt heel mooi geweest, jammer dat het niet meer werkt, misschien in de toekomst, maar voor nu is het verdrietig maar goed zo."
Ik weet niet of we deze mooie uitkomst face-to-face ook zo hadden gehad. Volgens mij heeft zij mijn woorden ook niet als hypocriet beschouwd. Dat waren ze natuurlijk ook niet. Je kunt de vriendschap niet meer zien zitten, maar nog wel van iemand houden. Voor mij voelde het in die zin niet zo anders als een relatie verbreken: je houdt van elkaar, maar in deze vorm werkt het niet meer.