Thuisblijfmoeder kletsgroepje

20-08-2019 16:03 89 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hai allemaal,

Het leuk me leuk eens een draadje te openen voor moeders die niet 'buiten de deur werken'. Thuisblijfmoeders dus...

Wat houdt je bezig, wat wil je graag in de toekomst, ben je al lang thuis, mis je werken, waar loop je tegenaan... gewoon gezellig kletsen dus 😉

Dit woord roept altijd meteen een heleboel uitspraken op en laat ik eerlijk zijn dat ik daar inmiddels echt wel op uitgekauwd ben... dus dat is niet heel erg de bedoeling 😉
Alle reacties Link kopieren
Maums schreef:
20-08-2019 19:50
Bijna hetzelfde als mijn situatie, alleen ik heb een dochtertje van bijna 2 jaar.
Wat doe jij ter ontspanning?
Ik heb heel lang niks gehad, nu sinds kort heb ik een nieuwe hobby, beetje prutsen met giethars. Dat is voor mij echt een wereld van verschil. Voel me echt een stuk fijner nu ik niet echt alleen mijn dochter heb om m'n hoofd over te breken zegmaar.
Leuk, ik schrijf mee. :) Ik heb een zoon die bijna 4 wordt en een dochter van 1,5. Ik vind het heerlijk om met ze thuis te zijn, al vind ik het soms ook behoorlijk pittig. Zoon start binnenkort bij de kindergarten, dochter wil ik proberen volgend jaar te laten starten (vind het fijn ze zo lang bij me te hebben maar zie nu wel de nadelen bij zoon). Daarna zien we wel verder wat werk betreft...
Alle reacties Link kopieren
Goedemorgen!

Kwam er helaas gisteravond niet meer aan toe; moest oudste dochter naar logeeradresje brengen.

Wat leuk dat het al zo gaat lopen hier! Ik zal even iets meer vertellen... wij hebben 4 kinderen, twee jongens en twee meiden. Vind ik onwijs leuk!! Ze zijn 12, 9, 7 en 2,5... De oudste start volgende week op het voortgezet onderwijs. Reuzespannend, en echt 'groot'!!. Zal er aan moeten wennen dat ie niet meer tegelijk mee en van school gaat enz... maar ook zin in!

Mijn jongste ga ik binnenkort opgeven voor de peuterspeelzaal. Heb er iets langer mee gewacht dan de anderen, dochter is erg verlegen en kan soms echt in paniek raken als ik (of vader) er niet ben. Heeft niks met mijn thuisblijven uit te staan, ze deed dit van baby af aan al. Zo heeft ze vanaf 3 maanden tot 1,5 jaar bij niemand anders op schoot gezeten dan mij, want was echt pure paniek. Niks hielp en alhoewel het soms erg vervelend was, heb ik ne er niet teveel druk om gemaakt. Als was het voor grootouders wel echt sneu... hihi. Ik schijn dit vroeger ook 'gehad' te hebben, aldus nijn moeder. Afijn... dochter wordt net wat losser hierin en kan inmiddels lekker rondteuten als er visite is, en vice versa... dus het moment komt dat ze er bijna aan toe gaat zijn.

Voor de rest ben ik een van de weinihe tbm' ers in de omgeving. Ik stuit vaak op opgetrokkeb wenkbrauwen, en ik weet ook hoe mijn eigen familie hierover denkt en soms krijg ik een sneer maar meestal is het 'zwijgend- niks- vinden'...

Dat ligt bij mij dus toch gevoelig, omdat het zeer frequent voorkomt dat ik een opmerking krijg... heel vervelend. Ik vraag me altijd af waarom ze dr iets van moeten vinden en dan waarom dat dan benoemen, met welk recht ze dat menen te doen... ik vind 'niks' van hun baan enz... dring dat ook niet op. Maar klaar.

Mijn man vindt het heerlijk dat ik thuis ben. Ik heb wel een tijdje gewerkt na kind 1 en zwangerschap 2 maar hij vond het vreselijk... kind wegbrengen en ophalen, was dan moe en snel eten en dan op bed om weer te werken volgende dag. Het vrat aan hem...

Wat doen jullie ter ontspanning, lees ik... goeie vraag! Moet eerlijk bekennen heel weinig voor mezelf te doen/ weinig alleen op pad enz. Maar af en toe laat ik de boel de boel en pak een boek. Heerlijk!! Vooral als jongste nog even middagdutje doet en andere nog op school zijn tot 14u. Even mijn tijd... voel me daar ook niet schuldig over, heb dat nodig. Avonden 'alleen' (als in kids liggen op bed) zijn er nml ook niet meer bij als ze ouder worden haha...

Goh. Veeeeel te lang gepraat... sorry!
Alle reacties Link kopieren
Whatsinaname1988 schreef:
20-08-2019 19:04
Ik ben sinds een paar maanden ook tbm. Niet geheel uit eigen keuze. Ik had de meest relaxte baan ooit en heb de domme zet gemaakt om verpleegkundige te worden en waar ik werkte was vreselijk dus ben gestopt.

Samen met m’n man de keuze gemaakt dat ik helemaal niet meer ga werken. Heerlijk veel stress is van ons afgevallen.

Heb 3 zoons van 4,3,2 en ben 7 weken zwanger van nr 4 dus hoop dat dat goed blijft gaan.
Wauw, zwanger!! Gefeliciteerd! Heugelijke nieuws al aan familie en vrienden verteld? Gaaf hoor! Wens je een goeie zwangerschap toe!
Caaf-Dracula schreef:
20-08-2019 17:40
Als je werkt ben je op dat moment niet in moedermodus... Ik sta altijd in moedermodus. Dat bedoelde ik.

Onzin. Ik denk tijdens werk over van alles mbt kinderen en gezin/huishouden/school/uitjes/eten/wat er moet gebeuren na werk. Of voor het werk. Wie wat moet doen en hoe ik/wij dat in godesnaam ga(an) rondbreien. ;-)

Ik ken beiden. Thuis met kinderen ( lang ook, en zeer onvrijwillig door ziekte) en werken met kinderen en dat laatste sta je net zo veel aan mbt moeder zijn. En je werkt er naast. Veel meer 'aan' in mijn mening.

Ik werk gewoon liever omdat ik een hekel heb aan het huishouden. Echt heel erg. Grondige haat. Ik zou dus nooit vrijwillig thuis gaan zitten.
Dan is het eerlijk te verdelen en of in te kopen of een combi daarvan.
En ik vind het geestdodend. Echt heel erg. Ook al ben je ook heus wel dagen aan het vullen met dingen.. Echt uitdagend is het niet.

Geef mij maar een combi van werken en moeder zijn.

En mbt moeder zijn veranderd er, in mijn mening, weinig. Zelfde moeder gevoelens, zelfde zorgen, zelfde dingen als thuisblijfmoeders alleen na werktijd.

En zeker amper nog verschil na de eerste 4 jaar. School of opvang overdag.

Ik snap trowuens wel waarom andere mensen soms wel vrijwillig kiezen voor thuisblijfouder hoor. Het is niet mijn ding maar als het jouw ding wel is, lekker doen! Als je de keus hebt.

Ik vond die ene opmerking gewoon raar. ;-)

Maar goed, ik vertrek ook wel ;-) Kletse!
Alle reacties Link kopieren
Lucifer2018 schreef:
21-08-2019 08:57
Onzin. Ik denk tijdens werk over van alles mbt kinderen en gezin/huishouden/school/uitjes/eten/wat er moet gebeuren na werk. Of voor het werk. Wie wat moet doen en hoe ik/wij dat in godesnaam ga(an) rondbreien. ;-)

Ik ken beiden. Thuis met kinderen ( lang ook, en zeer onvrijwillig door ziekte) en werken met kinderen en dat laatste sta je net zo veel aan mbt moeder zijn. En je werkt er naast. Veel meer 'aan' in mijn mening.

Ik werk gewoon liever omdat ik een hekel heb aan het huishouden. Echt heel erg. Grondige haat. Ik zou dus nooit vrijwillig thuis gaan zitten.
Dan is het eerlijk te verdelen en of in te kopen of een combi daarvan.
En ik vind het geestdodend. Echt heel erg. Ook al ben je ook heus wel dagen aan het vullen met dingen.. Echt uitdagend is het niet.

Geef mij maar een combi van werken en moeder zijn.

En mbt moeder zijn veranderd er, in mijn mening, weinig. Zelfde moeder gevoelens, zelfde zorgen, zelfde dingen als thuisblijfmoeders alleen na werktijd.

En zeker amper nog verschil na de eerste 4 jaar. School of opvang overdag.

Maar goed, ik vertrek ook wel ;-)
Dat snap ik ook wel, dat je daar altijd over nadenkt, of je nu bent werken lf thuis. Dat had ik toen ook, vooral met ziek kind of oppas die wegviel...

Of je nou meer 'aan' staat of niet, dat is volgens mij een persoonlijke mening en hangt ook van veel dingen af. Ik ken bijv ook moeders waarvan partner im 16u thuis zijn. Dat is toch ook heel anders dan bijv mijn situatie, waarin mijn man half 7 thuis is maar ook om half 7 kan bellen dat ie om 23u thuis is. En dat dat dan kan, omdat ik er ben...

Jij zegt niet thuis te zijn omdat je haat aan huishouden hebt, vooral. Dat is jouw keuze. Mijn keuze is wel thuis te zijn, omdat ik/ wij een hekel hebben aan dat gedoe rond opvang/werken/oppas valt weg, weinig tijd met kinderen enz... niemand valt je aan om jouw keuze, dat is tegenwoordig heel goed en erg geemancipeerd. Waarom dan wel menaen aanvallen die anders kiezen? Wij zeggen toch niet dat wij het o zo zwaar hebben, zwaarder als jullie??

Neen, elk mag zijn eigen keuzes maken. Die goed werkt voor hem en haar en gezin. Dat is toch fijn?? Doe jij ook...

Dus dat is mijn punt...; keuzes kunnen maken is super maar zodra je keuze dan in dit geval, thuis is, menen veel mensen daar iets van migen te vinden en dat ook vooral te mogen roepen. Waarom?? Andersom doe ik dit niet...

Ik zou er helemaal niet op reageren maar jij was tenminste nog redelijk, lucifer 😉
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook een grondige hekel aan het huishouden, doe dat het liefst zo min mogelijk. Gelukkig heeft mijn man ooit gezegd dat ik thuisblijfmoeder ben en geen thuisblijfhuisvrouw, dus het scheelt dat hij geen hoge verwachtingen heeft :yes:
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook een hartgrondige hekel aan het huishouden, maar dat is dan ook niet hetgeen waar ik voor thuisblijf. We hebben 1 keer per week een hulp, dus we vervuilen nog net niet.
Alle reacties Link kopieren
Wat heerlijk!! Ik heb geen hulp, dus doe alles zelf. Nou ben ik geen enorme poetser en vind er ook niks aan, maar het moet. En gaat best goed... het is hier redelijk schoon. Nu ze allemaal thuis zinn (vakantie) minder opgeruimd, maar daar kan ik niet mee zitten haha
Alle reacties Link kopieren
Haha, zijn er uberhaupt mensen die blij worden van poetsen? Vast wel, maar ik ook niet hoor. Ik doe het wel, want ja, ik ben toch thuis en ik kan niet tegen rommel in huis.
Om me nog een beetje mijzelf te voelen volg ik een thuisstudie. Op de dagen dat opa of oma oppast op de kleine man, ga ik lekker naar de bibliotheek of een koffie tentje om te studeren. Of om gewoon een boek te lezen of te bloggen.
Met de peuter zelf dingen doen vind ik nog steeds lastig. Hij vraagt best wat aandacht en is na een kwartier alweer uitgekeken op kleuren/Duplo/liedjes zingen/winkelen. Soms weet ik echt van ellende niet wat nu weer te gaan doen. Binnenkort gaat hij ook naar de psz. Puur voor zijn eigen ontwikkeling, maar stiekem vind ik het zelf ook best wel lekker hoor, even tijd voor mezelf. :$
Alle reacties Link kopieren
Die zijn er zeker wel, maar daar hoor ik niet bij, dus ik prijs me heel gelukkig met de hulp en robotstofzuiger. En nu er kinderen in huis zijn, vind ik het een stuk belangrijker dat het schoon is.

Zoon gaat ook binnenkort naar de peuterspeelzaal, maar dan heb ik ons meisje nog wel natuurlijk. Maar dat is een stuk rustiger dan met meneertje wervelwind erbij. Ik ben van plan om weer te gaan studeren zodra ik weer wat meer tijd heb, maar dat duurt nog wel een jaartje of 2 (tot nr. 2 ook naar de peuterspeelzaal is) en ik ben er nog niet helemaal aan uit welke studie. Gelukkig heb ik nog even om er over na te denken.

Ik vind het nu in de zomer niet zo moeilijk om de peuter te vermaken, hij is heel graag buiten en kan zich zo een paar uur vermaken in de zandbak. Ik heb wat van die piratenmunten gekocht en die verstop ik dan en hij gaat ze zoeken. En ik zit lekker op een bankje in de zon te chillen.

En verder wil hij overal bij helpen. Duurt alles wel 4 keer zo lang, maar hé, tijd zat, dus help maar lekker overal bij. En hij wordt zo toch al best zelfstandig.

Het is geen groots en meeslepend leven, maar ik word toch wel heel gelukkig van die blije koppies.
Nee poetsen vind ik ook een verschrikking. Ik doe wel het meeste thuis, omdat als man er ook is we het beiden gezellig vinden om als gezin wat samen te doen. Ons huis is schoon, maar niet zo overdreven schoon als wat ik van huis uit zelf gewend ben.

Wij hebben dus 2 kinderen, een jongen van 6 en een meisje van 4. De jongste is echt een pepertje, daar hebben we onze handen echt vol aan. De oudste is een grote goedzak. De jongste daarentegen kan weer heel leuk alleen spelen en daar heeft de oudste weer moeite mee. Zo heeft ieder kind zijn voor en nadelen :-D

Verder hebben we nog een kat en een hond, dus ik hoef mij niet te vervelen.

Qua ontspanning lees ik en wandelen met de hond vind ik ook erg fijn. Gelukkig zijn de kinderen nog wel zo klein dat ik iedere avond voor mijzelf heb, want dan liggen ze in bed.
Alle reacties Link kopieren
Vandaag sprak ik een kennis en gaf aan dat we binnenkort op vakantie gaan. Ik durfde amper te zeggen dat ik er toch echt wel aan toe was, want ik werk immers niet. Herkennen jullie dat? Dat je toch een beetje het gevoel hebt dat wel werkende moeders je hier een beetje raar op aankijken?
Overigens snapte mijn kennis het wel hoor, even weg uit de dagelijkse omgeving. Maar toch heb ik niet het idee dat iedereen daar zo ruimdenkend in is.

Vandaag trouwens een kinderbezem gekocht. De kleine helpt graag als ik bijvoorbeeld aan het stofzuigen ben. Loopt wel vreselijk in de weg, maar het is zo schattig :flirting:
Alle reacties Link kopieren
RoosOpJeHoed schreef:
23-08-2019 16:46
Vandaag sprak ik een kennis en gaf aan dat we binnenkort op vakantie gaan. Ik durfde amper te zeggen dat ik er toch echt wel aan toe was, want ik werk immers niet. Herkennen jullie dat? Dat je toch een beetje het gevoel hebt dat wel werkende moeders je hier een beetje raar op aankijken?
Overigens snapte mijn kennis het wel hoor, even weg uit de dagelijkse omgeving. Maar toch heb ik niet het idee dat iedereen daar zo ruimdenkend in is.

Vandaag trouwens een kinderbezem gekocht. De kleine helpt graag als ik bijvoorbeeld aan het stofzuigen ben. Loopt wel vreselijk in de weg, maar het is zo schattig :flirting:
Er zullen vast wel mensen zijn die er iets van vinden, maar er heeft in real life nog nooit iemand iets gezegd over mijn thuisblijfmoederschap. En of ik al of niet toe kan zijn aan vakantie of moe kan zijn ofzo. Maar ik ben best een botte hork, dus ik denk dat ze dat ook niet zo gauw zullen doen. En het interesseert me ook vrij weinig wat een ander ervan vindt, het is nog altijd mijn leven en ik hoef toch echt aan niemand verantwoording af te leggen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven