Beesten in mijn bed!
woensdag 28 augustus 2019 om 23:49
Ok ik geef toe het zijn honden en ze liggen er op uitnodiging
Normaal mogen ze niet op het meubilair komen maar ik was vanavond ineens een tikje melancholisch dus nu liggen we met zn allen op het grote bed (mijn bed dus) en ze liggen zo heerlijk te genieten en te snurken!
Het is bijna nog heerlijker omdat het natuurlijk niet is toegestaan.
De ene verhaart wel dus dat wordt morgen mijn bed verschonen maar dat is het wel een keertje waard. De ander is een aso en wil heel veel ruimte en aandacht en kruipt bijna op me en wil vooral zijn kop onder mijn hand dus typen is nu best lastig.
Wie heeft er ook beesten in zijn bed?
Normaal mogen ze niet op het meubilair komen maar ik was vanavond ineens een tikje melancholisch dus nu liggen we met zn allen op het grote bed (mijn bed dus) en ze liggen zo heerlijk te genieten en te snurken!
Het is bijna nog heerlijker omdat het natuurlijk niet is toegestaan.
De ene verhaart wel dus dat wordt morgen mijn bed verschonen maar dat is het wel een keertje waard. De ander is een aso en wil heel veel ruimte en aandacht en kruipt bijna op me en wil vooral zijn kop onder mijn hand dus typen is nu best lastig.
Wie heeft er ook beesten in zijn bed?
woensdag 28 augustus 2019 om 23:54
Òh nee bah moet ik niet aan denken. Die mag ook alleen op uitnodiging en als die snurkt vind ik dat niet lief & aandoenlijk.
woensdag 28 augustus 2019 om 23:56
Nu soms wel weer even de poes op bed. We slapen normaal op zolder en daarvan durft-ie de trap niet op. (Poes is 18 jaar en stijfjes) maar met warm weer slapen we in de woonkamer, dat vindt-ie heel gezellig. Ik hoop dat-ie nog lang genoeg leeft om mee te maken dat we weer op de eerste verdieping gaan slapen
Daar moeten we eerst nog een beetje verbouwen.
woensdag 28 augustus 2019 om 23:58
Mijn honden (ukkies) liggen ook wel eens bij me in bed. Normaal slapen ze in de bench op de slaapkamer. Deur open als ze rustig zijn, deur dicht als ze lopen te keten.
Mijn oplossing was een commando bedenken voor als ze op bed mogen. Het commando wat ik gebruik is ‘ feestje!’. Ze weten dat ze dan op bed mogen en dat het dus niet verboden is. Hier is dat meestal op zondagochtend
De truc is om je hond niet iets toe te staan wat verboden is, ook al geniet je er zelf dan wel even van. Door er een speciaal commando aan te verbinden, weten ze dat het op dat moment is toegestaan. Zo blijf je consequent.
Ik doe het al een paar jaar zo, en ze komen nooit op bed als ik ze dat niet specifiek zeg.
Mijn oplossing was een commando bedenken voor als ze op bed mogen. Het commando wat ik gebruik is ‘ feestje!’. Ze weten dat ze dan op bed mogen en dat het dus niet verboden is. Hier is dat meestal op zondagochtend
De truc is om je hond niet iets toe te staan wat verboden is, ook al geniet je er zelf dan wel even van. Door er een speciaal commando aan te verbinden, weten ze dat het op dat moment is toegestaan. Zo blijf je consequent.
Ik doe het al een paar jaar zo, en ze komen nooit op bed als ik ze dat niet specifiek zeg.
donderdag 29 augustus 2019 om 00:03
donderdag 29 augustus 2019 om 00:20
donderdag 29 augustus 2019 om 00:24
Hier geen reusachtig bed, maar evengoed een flinke hond op bed.
Toen ik hem getraumatiseerd uit het asiel haalde, durfde hij echt niet zonder mij te zijn, dus met bedtijd hobbelde hij achter me aan. En ik ben zelf rugpatiënt, dus beneden op de bank slapen is voor mij niet ideaal. Inmiddels zijn we ruim anderhalf jaar verder, en hij kan nog steeds niet zonder mij slapen. Zelfs met het hele hete weer verkiest hij de bloedhete slaapkamer boven de koele benedenverdieping, alleen maar omdat ik daar ben (man sliep wel beneden bij de airco, maar dat was echt geen alternatief voor onze hond).
Ach, ik laat hem maar. Als ik steun nodig heb, dan vind ik het ook fijn als de mensen waar ik van houd dat bieden.
Toen ik hem getraumatiseerd uit het asiel haalde, durfde hij echt niet zonder mij te zijn, dus met bedtijd hobbelde hij achter me aan. En ik ben zelf rugpatiënt, dus beneden op de bank slapen is voor mij niet ideaal. Inmiddels zijn we ruim anderhalf jaar verder, en hij kan nog steeds niet zonder mij slapen. Zelfs met het hele hete weer verkiest hij de bloedhete slaapkamer boven de koele benedenverdieping, alleen maar omdat ik daar ben (man sliep wel beneden bij de airco, maar dat was echt geen alternatief voor onze hond).
Ach, ik laat hem maar. Als ik steun nodig heb, dan vind ik het ook fijn als de mensen waar ik van houd dat bieden.
donderdag 29 augustus 2019 om 00:31
Wat een ontzettend lief topic! 
Als kind al altijd een poes bij mij in bed... nu ligt mijn lieve Siamees luid spinnend tegen mij aan. In de winter heeft ze het koud en ligt ze tussen mij en man onder de dekens.
Hond ligt in haar bench, want die is echt groot en niet te doen in bed... alsof je een paard erbij in bed hebt... maar als man op reis is voor werk, mag ze soms toch stiekem.... en dan genieten we beiden stiekem
Als kind al altijd een poes bij mij in bed... nu ligt mijn lieve Siamees luid spinnend tegen mij aan. In de winter heeft ze het koud en ligt ze tussen mij en man onder de dekens.
Hond ligt in haar bench, want die is echt groot en niet te doen in bed... alsof je een paard erbij in bed hebt... maar als man op reis is voor werk, mag ze soms toch stiekem.... en dan genieten we beiden stiekem
donderdag 29 augustus 2019 om 02:05
donderdag 29 augustus 2019 om 02:28
Kat en hond slapen hier op bed. Mijn hond slaapt graag bij mijn hoofd en kat krult er gezellig tussen. Hoewel hij halverwege de nacht altijd op zijn hoge krabpaal gaat liggen, die in de slaapkamer staat.
Om vervolgens ‘s ochtends bij het horen van mijn wekker met een grote sprong en veel enthousiasme vanaf de krabpaal ( zo’n 1 tot aan het plafond ) op mijn bed te springen. Vaarwel snoozen en mijn hond zit dan ook altijd gelijk rechtop in bed
Om vervolgens ‘s ochtends bij het horen van mijn wekker met een grote sprong en veel enthousiasme vanaf de krabpaal ( zo’n 1 tot aan het plafond ) op mijn bed te springen. Vaarwel snoozen en mijn hond zit dan ook altijd gelijk rechtop in bed
wolfmeisje wijzigde dit bericht op 29-08-2019 02:38
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
3.35% gewijzigd
donderdag 29 augustus 2019 om 03:09
Ik ben op ‘vakantie’ bij mijn ouders, en daar is ook onze lieve hond. Hij heeft geleerd in welke kamers hij niet mag komen. Verboden terrein is vanaf de deur in de hal die naar de slaapkamers, gastenkamers, badkamers, en naar boven leidt. Normaal gaat hij ook echt geen stap over de drempel.
De hond wordt helemaal blij als ik weer eens bij m’n ouders ben, bij het ophalen van het station al janken en omhelzen met z’n pootjes, zich proberen te nestelen in mijn armen/schoot (het is een border collie dus een beetje te groot daarvoor
), en hij stalkt me dan ook de hele dag door het huis, waar ik ga is hij ook.
Als ik ga slapen geef ik hem altijd nog een dikke knuffel op zijn plekje in de gang waar hij altijd slaapt en ga dan naar bed. De vorige eigenaars van deze hond (we hebben hem gekregen toen hij 1,5 jaar was) vonden het leuk hem trucjes te leren, zo ook het openen van deuren.
Nu word ik, net zoals voorgaande nachten weer eens wakker omdat hij bij me ligt. Daarvoor moet hij een aantal deuren door! Ik slaap op m’n rug en hij ligt dan meestal ook op z’n rug, tegen mij aan, poten omhoog en not a care in the world
lijkt het. Soms ligt hij ook met z’n kop om m’n buik als ik wakker word, of met z’n snoet genesteld in mijn nek en een poot over me heen.
Ik ga nu een beetje een moeilijke periode door. Toen ik wel helemaal happy was kwam hij nooit bij me slapen. Toen mijn broer een depressie had kwam hij ook elke nacht slapen. Bij m’n ouders komt hij nooit, ondanks dat de deur even makkelijk is. Wij noemen onze hond dan ook de troosthond, blijkbaar voelt zo’n beest het aan als je niet happy bent. En dan vindt hij blijkbaar dat hij zijn letterlijke drempel mag negeren, en naar de slaapkamers kan gaan.
Ik vind het super lief, leuk en hartverwarmend...maar ik houd niet van de haren in m’n bed. Onze border heeft lang haar, en werkt ook met vee. Ik vind het dus eigenlijk niet fris. Maar liefde maakt veel goed en gelukkig heb ik een wasmachine voor m’n beddengoed
De hond wordt helemaal blij als ik weer eens bij m’n ouders ben, bij het ophalen van het station al janken en omhelzen met z’n pootjes, zich proberen te nestelen in mijn armen/schoot (het is een border collie dus een beetje te groot daarvoor
Als ik ga slapen geef ik hem altijd nog een dikke knuffel op zijn plekje in de gang waar hij altijd slaapt en ga dan naar bed. De vorige eigenaars van deze hond (we hebben hem gekregen toen hij 1,5 jaar was) vonden het leuk hem trucjes te leren, zo ook het openen van deuren.
Nu word ik, net zoals voorgaande nachten weer eens wakker omdat hij bij me ligt. Daarvoor moet hij een aantal deuren door! Ik slaap op m’n rug en hij ligt dan meestal ook op z’n rug, tegen mij aan, poten omhoog en not a care in the world
Ik ga nu een beetje een moeilijke periode door. Toen ik wel helemaal happy was kwam hij nooit bij me slapen. Toen mijn broer een depressie had kwam hij ook elke nacht slapen. Bij m’n ouders komt hij nooit, ondanks dat de deur even makkelijk is. Wij noemen onze hond dan ook de troosthond, blijkbaar voelt zo’n beest het aan als je niet happy bent. En dan vindt hij blijkbaar dat hij zijn letterlijke drempel mag negeren, en naar de slaapkamers kan gaan.
Ik vind het super lief, leuk en hartverwarmend...maar ik houd niet van de haren in m’n bed. Onze border heeft lang haar, en werkt ook met vee. Ik vind het dus eigenlijk niet fris. Maar liefde maakt veel goed en gelukkig heb ik een wasmachine voor m’n beddengoed
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
donderdag 29 augustus 2019 om 06:24
Lief! Wij hadden vroeger een kat thuis die altijd bij mij sliep. Op zijn zij, kopje op het kussen en de rest onder de dekens.
Soms knorde hij zo hard dat ik er niet van kon slapen. Dan lag ik echt te wachten tot hij een zucht gaf en ging slapen. En dan moest ik doodstil blijven liggen, want met 1 beweging werd hij wakker en begon het geknor weer van voor af aan.
We hebben nu geen kat meer en toen we die wel hadden, wilde man niet dat zij in de slaapkamer kwam.
Soms knorde hij zo hard dat ik er niet van kon slapen. Dan lag ik echt te wachten tot hij een zucht gaf en ging slapen. En dan moest ik doodstil blijven liggen, want met 1 beweging werd hij wakker en begon het geknor weer van voor af aan.
We hebben nu geen kat meer en toen we die wel hadden, wilde man niet dat zij in de slaapkamer kwam.
donderdag 29 augustus 2019 om 06:34
Echt? Die van mij is 18 en heeft een schildklier probleem. Was even een strijd voor ze het koelkleed toeliet zeg maarschorpioentje28 schreef: ↑29-08-2019 03:56Als het kouder is vaak een kat in bed, maar met dit warme weer ligt ie liever in de douchebak..
donderdag 29 augustus 2019 om 06:35
-Bladora- schreef: ↑29-08-2019 03:09Ik ben op ‘vakantie’ bij mijn ouders, en daar is ook onze lieve hond. Hij heeft geleerd in welke kamers hij niet mag komen. Verboden terrein is vanaf de deur in de hal die naar de slaapkamers, gastenkamers, badkamers, en naar boven leidt. Normaal gaat hij ook echt geen stap over de drempel.
De hond wordt helemaal blij als ik weer eens bij m’n ouders ben, bij het ophalen van het station al janken en omhelzen met z’n pootjes, zich proberen te nestelen in mijn armen/schoot (het is een border collie dus een beetje te groot daarvoor), en hij stalkt me dan ook de hele dag door het huis, waar ik ga is hij ook.
Als ik ga slapen geef ik hem altijd nog een dikke knuffel op zijn plekje in de gang waar hij altijd slaapt en ga dan naar bed. De vorige eigenaars van deze hond (we hebben hem gekregen toen hij 1,5 jaar was) vonden het leuk hem trucjes te leren, zo ook het openen van deuren.
Nu word ik, net zoals voorgaande nachten weer eens wakker omdat hij bij me ligt. Daarvoor moet hij een aantal deuren door! Ik slaap op m’n rug en hij ligt dan meestal ook op z’n rug, tegen mij aan, poten omhoog en not a care in the worldlijkt het. Soms ligt hij ook met z’n kop om m’n buik als ik wakker word, of met z’n snoet genesteld in mijn nek en een poot over me heen.
Ik ga nu een beetje een moeilijke periode door. Toen ik wel helemaal happy was kwam hij nooit bij me slapen. Toen mijn broer een depressie had kwam hij ook elke nacht slapen. Bij m’n ouders komt hij nooit, ondanks dat de deur even makkelijk is. Wij noemen onze hond dan ook de troosthond, blijkbaar voelt zo’n beest het aan als je niet happy bent. En dan vindt hij blijkbaar dat hij zijn letterlijke drempel mag negeren, en naar de slaapkamers kan gaan.
Ik vind het super lief, leuk en hartverwarmend...maar ik houd niet van de haren in m’n bed. Onze border heeft lang haar, en werkt ook met vee. Ik vind het dus eigenlijk niet fris. Maar liefde maakt veel goed en gelukkig heb ik een wasmachine voor m’n beddengoed![]()
donderdag 29 augustus 2019 om 06:55
donderdag 29 augustus 2019 om 07:05
Jaaaaa!
Toen wij vorig jaar een poes in huis namen zeiden we: niet op bed. Alleen de rode dame dacht daar anders over. Inmiddels liggen er niet in maar 2 katten bij ons op bed en ik hou ervan.
Mijn man vind het minder die heeft er last van mijn draaien in de nacht ikzelf voel ze wel als ik wil omdraaien maar krijg zelfs in mijn slaap nog een grote glimlach als ik bedenk dat we een mooie rode dame en een zwarte kanjer hebben en dat ze zich veilig voelen bij ons.
Wat ben ik dankbaar dat ik weer katten in mijn leven heb. Ongeveer 7 jaar lang geen katten gehad en nu pas besef ik hoe enorm ik dat gemist heb. Wilde het jarenlang niet in verband met praktische zaken maar vooral omdat ik het gewoon niet aan kon om me weer ergens aan te hechten en dat ze vervolgens dood gaan.
Nu nog kan ik echt al huilen bij het idee dat ik ze waarschijnlijk ga overleven maar probeer elke dag extra van ze te genieten.
Toen wij vorig jaar een poes in huis namen zeiden we: niet op bed. Alleen de rode dame dacht daar anders over. Inmiddels liggen er niet in maar 2 katten bij ons op bed en ik hou ervan.
Mijn man vind het minder die heeft er last van mijn draaien in de nacht ikzelf voel ze wel als ik wil omdraaien maar krijg zelfs in mijn slaap nog een grote glimlach als ik bedenk dat we een mooie rode dame en een zwarte kanjer hebben en dat ze zich veilig voelen bij ons.
Wat ben ik dankbaar dat ik weer katten in mijn leven heb. Ongeveer 7 jaar lang geen katten gehad en nu pas besef ik hoe enorm ik dat gemist heb. Wilde het jarenlang niet in verband met praktische zaken maar vooral omdat ik het gewoon niet aan kon om me weer ergens aan te hechten en dat ze vervolgens dood gaan.
Nu nog kan ik echt al huilen bij het idee dat ik ze waarschijnlijk ga overleven maar probeer elke dag extra van ze te genieten.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben