Gezondheid
alle pijlers
Baarmoeder verwijdering.
zondag 22 september 2019 om 04:25
Ik mag hopen dat het klopt wat mijn gynaecoloog zegt. Anders lopen er heel wat vrouwen rond die even de weg kwijt zijn na wat mij nu bv gebeurt is. Ik moet echt even alles op een rij zetten... Wil bv huilen maar dat ook weer niet van mezelf want ik ben er nog!!!
Afgelopen woensdag is na hoop trammelant mijn baarmoeder verwijdert. Met goedkeuring van mij eigen gynaecoloog en echt toen besloten werd om te verwijderen was ik compleet in jubelstemming. Net voordat we woensdag bij het ziekenhuis kwamen zei ik tegen mijn partner... Keer maar om, hij keek me aan alsof ik gek werd en zei nee en reed door. Ik zei weer, breng me maar terug naar huis. Hij.. Nee hoor het gedonder heeft als zolang geduurt waarom wil je nu niet. Ik heel droog stel dat het fout gaat en hij je gyn. zei dat hij al 28 jaar doet zonder problemen, bij jou gaat dit ook goed.
Ik ben dus netjes naar de OK gegaan kreeg een ruggenprik en ook een licht roesje, voorzover ging alles goed. Nu vanaf het moment dat ik niks meer weet maar waar langzaam vlagen van binnenkomen. Normaal gesproken duurt een verwijdering ongeveer een uur en de ruggenprik werkt ongeveer 4 uur. Het schijnt dat er bij mij in dat eerste uur een bloeding ontstaan is en dat de ruggenprik al niet meer werkte ze hebben geprobeerd om die prik alsnog te laten werken, maar door het roesje zelf kon ik niet reageren. Toen schijn ik ik nog volop tegen gewerkt te hebben en hebben ze me onder algehele narcose gebracht. Uiteindelijk dachten ze dat alles goed was kon ik naar de uitslaapkamer in vlagen hoorde ik dat ze met iemand bezig waren en op een gegeven moment hoorde ik, we moeten nu een OK het gaat fout in de verte dus ik dacht ook nog dat dit om iemand anders ging. Mijn bed ging rollen en nog dacht ik dat dit over iemand anders ging. Toen ik weer bijkwam zat mijn partner naast me. Dat was raar want ze lieten nooit iemand bij een volwassen iemand op de uit slaapkamer. Toen kreeg ik het hele verhaal te horen. Had 2 x een slagaardelijke bloeding gehad en ze hebben me 5 zakken bloed moeten geven. Nu zitten ze steeds, dit gaat lang duren voordat je hier over heen bent. Ik heb zoiets van, hou er nu maar een keer over op. Ik ben er toch nog?? Aan de andere kant er komen flarden terug en nu begin ik toch een beetje te malen. Sorry voor dit lange bericht, maar ik ben nu toch even een klein deel kwijt.
Afgelopen woensdag is na hoop trammelant mijn baarmoeder verwijdert. Met goedkeuring van mij eigen gynaecoloog en echt toen besloten werd om te verwijderen was ik compleet in jubelstemming. Net voordat we woensdag bij het ziekenhuis kwamen zei ik tegen mijn partner... Keer maar om, hij keek me aan alsof ik gek werd en zei nee en reed door. Ik zei weer, breng me maar terug naar huis. Hij.. Nee hoor het gedonder heeft als zolang geduurt waarom wil je nu niet. Ik heel droog stel dat het fout gaat en hij je gyn. zei dat hij al 28 jaar doet zonder problemen, bij jou gaat dit ook goed.
Ik ben dus netjes naar de OK gegaan kreeg een ruggenprik en ook een licht roesje, voorzover ging alles goed. Nu vanaf het moment dat ik niks meer weet maar waar langzaam vlagen van binnenkomen. Normaal gesproken duurt een verwijdering ongeveer een uur en de ruggenprik werkt ongeveer 4 uur. Het schijnt dat er bij mij in dat eerste uur een bloeding ontstaan is en dat de ruggenprik al niet meer werkte ze hebben geprobeerd om die prik alsnog te laten werken, maar door het roesje zelf kon ik niet reageren. Toen schijn ik ik nog volop tegen gewerkt te hebben en hebben ze me onder algehele narcose gebracht. Uiteindelijk dachten ze dat alles goed was kon ik naar de uitslaapkamer in vlagen hoorde ik dat ze met iemand bezig waren en op een gegeven moment hoorde ik, we moeten nu een OK het gaat fout in de verte dus ik dacht ook nog dat dit om iemand anders ging. Mijn bed ging rollen en nog dacht ik dat dit over iemand anders ging. Toen ik weer bijkwam zat mijn partner naast me. Dat was raar want ze lieten nooit iemand bij een volwassen iemand op de uit slaapkamer. Toen kreeg ik het hele verhaal te horen. Had 2 x een slagaardelijke bloeding gehad en ze hebben me 5 zakken bloed moeten geven. Nu zitten ze steeds, dit gaat lang duren voordat je hier over heen bent. Ik heb zoiets van, hou er nu maar een keer over op. Ik ben er toch nog?? Aan de andere kant er komen flarden terug en nu begin ik toch een beetje te malen. Sorry voor dit lange bericht, maar ik ben nu toch even een klein deel kwijt.
zondag 22 september 2019 om 09:07
Operatie is 4 dagen geleden. Lijkt me nog wat vroeg om al externe hulp te gaan zoeken.Gatinmijnsok schreef: ↑22-09-2019 08:39Zoek hulp, je bent geen aansteller en dit kan nog heel lang doorsudderen. Ook lichamelijk zal je veel langer moeten herstellen, dan je van te voren dacht.
Je gevoel van de operatie vooraf niet door willen laten gaan is, naar mijn mening, geen voorspellende gave. Heel veel mensen denken dat, laten zich wel opereren en dan gebeurt er niets.
You can achieve anything that doesn't require skill or knowledge.
Week 6 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 6 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 22 september 2019 om 09:13
Heel naar dat het zo gegaan is, maar als het goed is wist de gynaecoloog voor de operatie welke verdoving er gegeven wordt. Als je de operatiekamer wordt ingereden gaat het hele operatieteam met de patiënt een checklist langs, naam, geboortedatum, welk soort ingreep, allergieën, medicatie gebruik, evt medische voorgeschiedenis en ook welk soort anesthesie er wordt gegeven en de (geschatte) tijdsduur van de operatie. Daar staan de anesthesist en gynaecoloog samen bij. Dat je tijdens de operatie bijverdoofd moet worden, dat kan gebeuren en dat gebeurt ook vaker.Pipy-1 schreef: ↑22-09-2019 08:12Een paar weken terug heb ik een gesprek gehad met anesthesie en aangegeven dat ik liever onder algehele narcose ging. Omdat ik met bepaalt medicijn gebruik zit, deden ze dit liever niet en omdat ze inderdaad de boel vaginaal zouden verwijderen zou dit de snelste manier van herstel zijn. Wel als extra een klein roesje dus. In de uit slaapkamer schijn ik al gevraagd te hebben hoe het nou zat met die ruggenprik. Daar kreeg ik geen duidelijk antwoordt behalve dat er nog een gesprek kwam met mijn gynaecoloog. Vrijdagochtend kwam ik weer een beetje bij mijn positieven en kwam ook mijn gynaecoloog, mijn vriend was hier ook bij. De arts zei me dat hij dit in principe bijna niet meemaakte en dat ze echt alles op alles hadden moeten zetten om me hier te houden. Toen ik vroeg naar de ruggenprik keek hij eerst van ons weg en zei toen, ja dit klopt en snap nog niet hoe dit heeft kunnen gebeuren en toen ik dus had aangegeven dat ik pijn had gelijk extra pijnstilling had gegeven. Maar toen was ik helemaal geflipt en hebben ze me onder algehele narcose gebracht. En toen kreeg ik dus nogl
zondag 22 september 2019 om 09:46
femke104 schreef: ↑22-09-2019 09:13Heel naar dat het zo gegaan is, maar als het goed is wist de gynaecoloog voor de operatie welke verdoving er gegeven wordt. Als je de operatiekamer wordt ingereden gaat het hele operatieteam met de patiënt een checklist langs, naam, geboortedatum, welk soort ingreep, allergieën, medicatie gebruik, evt medische voorgeschiedenis en ook welk soort anesthesie er wordt gegeven en de (geschatte) tijdsduur van de operatie. Daar staan de anesthesist en gynaecoloog samen bij. Dat je tijdens de operatie bijverdoofd moet worden, dat kan gebeuren en dat gebeurt ook vaker.
Tuurlijk, los van de veiligheidscheck weet het hele team dat. (Staat erbij op het programma) Alleen dit soort vragen kan de anesthesioloog beter beantwoorden dan de gynaecoloog. Daarom keek de gynaecoloog weg omdat hij gewoon geen antwoord kan geven op die vraag. Hij heeft de ruggenprik niet gezet en niet bij het hoofd gestaan tijdens de operatie.
I told you walking was idiotic.
zondag 22 september 2019 om 10:33
TO, ik heb dit tijdens mijn bevalling gehad bijna een jaar geleden(baarmoeder zit er wel nog in) omdat ik zo'n enorme bloeding had kreeg ik een hartstilstand en moest dus spoed operatie etc.
Ik weet dus net als jij een deel wel en een deel niet. Tot aan de hart stilstand weet ik alles, dan mis ik een deel, dan weet ik weer een deel en dan ben ik weer een deel kwijt omdat ze in die spoed operatie ook het met een ruggeprik wilden proberen.
Nu had ik ook meteen een baby dus iets om wel blij te zijn.
Allereerst: je mag hier best van onder de indruk zijn, het is niet niks
Daarnaast, wat mij enorm geholpen heeft is dat ik een afspraak heb gemaakt met een paar mensen die erbij waren via het ziekenhuis (gyn en verpleegkundige) en alles wat er gebeurd is met hen stap voor stap heb doorgelopen. Zo kon ik veel beter plaatsen wat er precies gebeurd was en waarom elke stap zo genomen is. Er was ook ruimte voor mijn gevoel daarover, de angst de verwarring etc. Ik heb daar heel veel aan gehad.
Ik weet dus net als jij een deel wel en een deel niet. Tot aan de hart stilstand weet ik alles, dan mis ik een deel, dan weet ik weer een deel en dan ben ik weer een deel kwijt omdat ze in die spoed operatie ook het met een ruggeprik wilden proberen.
Nu had ik ook meteen een baby dus iets om wel blij te zijn.
Allereerst: je mag hier best van onder de indruk zijn, het is niet niks
Daarnaast, wat mij enorm geholpen heeft is dat ik een afspraak heb gemaakt met een paar mensen die erbij waren via het ziekenhuis (gyn en verpleegkundige) en alles wat er gebeurd is met hen stap voor stap heb doorgelopen. Zo kon ik veel beter plaatsen wat er precies gebeurd was en waarom elke stap zo genomen is. Er was ook ruimte voor mijn gevoel daarover, de angst de verwarring etc. Ik heb daar heel veel aan gehad.
zondag 22 september 2019 om 14:09
ReginaMills je legt het super uit en van het personeel hier in het ziekenhuis mag ik ook overstuur zijn. Ik had het erover met mijn vriend en ja ook van hem mag ik overstuur zijn. Hij zegt ook dat hij enorm geschrokken is toen hij me weer zag. Zo wit en al die toeters en bellen. Maar een zusje van mij heeft zoiets, kom op zeg.... Je bent er nog,over een paar weken kun je alles weer. Aan de ene kant denk ik ook zo (deel van de opvoeding) aan de andere kant denkt mijn geestelijke stukje niet zo, anders had ik niet zo lopen janken.
Plus.. Ik heb best al wat meegemaakt en dat heeft me niet tot "huilen" gebracht. En nu dit wel.
Plus.. Ik heb best al wat meegemaakt en dat heeft me niet tot "huilen" gebracht. En nu dit wel.
zondag 22 september 2019 om 14:43
Pipy-1 schreef: ↑22-09-2019 14:09ReginaMills je legt het super uit en van het personeel hier in het ziekenhuis mag ik ook overstuur zijn. Ik had het erover met mijn vriend en ja ook van hem mag ik overstuur zijn. Hij zegt ook dat hij enorm geschrokken is toen hij me weer zag. Zo wit en al die toeters en bellen. Maar een zusje van mij heeft zoiets, kom op zeg.... Je bent er nog,over een paar weken kun je alles weer. Aan de ene kant denk ik ook zo (deel van de opvoeding) aan de andere kant denkt mijn geestelijke stukje niet zo, anders had ik niet zo lopen janken.
Plus.. Ik heb best al wat meegemaakt en dat heeft me niet tot "huilen" gebracht. En nu dit wel.
Zusje begrijpt denk ik niet zo goed hoe dit allemaal voelt. Als je zelf zo’n operatie hebt gehad met zulke complicaties dan is het echt heel anders. Echt laat zusje kletsen en laat ze maar denken. Het is net gebeurd, je voelt je nog moe en slap. Het is echt niet niks. Laat het maar allemaal over je heen komen. Echt.
Weet je, als wij als team dit meemaken met een patiënt houden wij achteraf ook een debriefing. We praten met elkaar over wat er goed ging, wat niet goed ging, wat anders of beter had gekund maar ook over hoe wij ons voelen. Het gaat ons ook niet in de koude kleren zitten. Het is echt heftig.
I told you walking was idiotic.
zondag 22 september 2019 om 14:44
florence13 schreef: ↑22-09-2019 10:33TO, ik heb dit tijdens mijn bevalling gehad bijna een jaar geleden(baarmoeder zit er wel nog in) omdat ik zo'n enorme bloeding had kreeg ik een hartstilstand en moest dus spoed operatie etc.
Ik weet dus net als jij een deel wel en een deel niet. Tot aan de hart stilstand weet ik alles, dan mis ik een deel, dan weet ik weer een deel en dan ben ik weer een deel kwijt omdat ze in die spoed operatie ook het met een ruggeprik wilden proberen.
Nu had ik ook meteen een baby dus iets om wel blij te zijn.
Allereerst: je mag hier best van onder de indruk zijn, het is niet niks
Daarnaast, wat mij enorm geholpen heeft is dat ik een afspraak heb gemaakt met een paar mensen die erbij waren via het ziekenhuis (gyn en verpleegkundige) en alles wat er gebeurd is met hen stap voor stap heb doorgelopen. Zo kon ik veel beter plaatsen wat er precies gebeurd was en waarom elke stap zo genomen is. Er was ook ruimte voor mijn gevoel daarover, de angst de verwarring etc. Ik heb daar heel veel aan gehad.
Pff heftig.
Goede tips!
I told you walking was idiotic.
zondag 22 september 2019 om 16:55
Hier was dit weer eens onderwerp van gesprek zojuist: hoe fout mensen kunnen reageren als ze willen 'troosten'.Pipy-1 schreef: ↑22-09-2019 14:09ReginaMills je legt het super uit en van het personeel hier in het ziekenhuis mag ik ook overstuur zijn. Ik had het erover met mijn vriend en ja ook van hem mag ik overstuur zijn. Hij zegt ook dat hij enorm geschrokken is toen hij me weer zag. Zo wit en al die toeters en bellen. Maar een zusje van mij heeft zoiets, kom op zeg.... Je bent er nog,over een paar weken kun je alles weer. Aan de ene kant denk ik ook zo (deel van de opvoeding) aan de andere kant denkt mijn geestelijke stukje niet zo, anders had ik niet zo lopen janken.
Plus.. Ik heb best al wat meegemaakt en dat heeft me niet tot "huilen" gebracht. En nu dit wel.
Geen idee of dat bij jouw zusje ook zo is hoor, maar mensen lijken vaak te denken dat 'troosten' eruit bestaat dat ze je vertellen dat het nog veel erger had kunnen zijn.
En ja, het kan heel goed zijn om je te realiseren dat het idd erger had kunnen zijn, maar dat betekent niet dat je niet gewoon van slag mag zijn door wat er wél gebeurd is. Plus dat die relativerende gedachtes best eventjes kunnen wachten totdat je ook fysiek wat hersteld bent.
Neem idd je tijd. Staat er 6 weken voor herstel? En dat is dus na een comlicatieloze operatie, jij meg er rustig wat meer tijd voor uittrekken.
You can achieve anything that doesn't require skill or knowledge.
Week 6 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 6 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 23 september 2019 om 11:08
Dat heb ik echt nog nooit meegemaakt hoor.femke104 schreef: ↑22-09-2019 09:13Heel naar dat het zo gegaan is, maar als het goed is wist de gynaecoloog voor de operatie welke verdoving er gegeven wordt. Als je de operatiekamer wordt ingereden gaat het hele operatieteam met de patiënt een checklist langs, naam, geboortedatum, welk soort ingreep, allergieën, medicatie gebruik, evt medische voorgeschiedenis en ook welk soort anesthesie er wordt gegeven en de (geschatte) tijdsduur van de operatie. Daar staan de anesthesist en gynaecoloog samen bij. Dat je tijdens de operatie bijverdoofd moet worden, dat kan gebeuren en dat gebeurt ook vaker.
maandag 23 september 2019 om 12:00
Dan gok ik dat je al een paar jaar niet meer geopereerd bent.
Laatste 2 keer (2,5 jaar en 3 jaar geleden) werd ik er echt kriegel van, hoe vaak die checklist werd doorgenomen.
Is natuurlijk prima, om fouten te voorkomen, maar ik geloof dat minstens 4x dezelfde vragenlijst is doorgenomen.
You can achieve anything that doesn't require skill or knowledge.
Week 6 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 6 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 23 september 2019 om 12:01
Ik ben benieuwd dan. Ik word over een paar weken weer geopereerd.Solomio schreef: ↑23-09-2019 12:00Dan gok ik dat je al een paar jaar niet meer geopereerd bent.
Laatste 2 keer (2,5 jaar en 3 jaar geleden) werd ik er echt kriegel van, hoe vaak die checklist werd doorgenomen.
Is natuurlijk prima, om fouten te voorkomen, maar ik geloof dat minstens 4x dezelfde vragenlijst is doorgenomen.
maandag 23 september 2019 om 12:02
Het is de time-out procedure. Weet niet of het verplicht is, maar de meeste ziekenhuizen werken er wel mee. Het is doel is om menselijke fouten te verminderen. Het is een veiligheidscheck wat ze ook in de luchtvaart doen.
maandag 23 september 2019 om 12:15
Bij het binnengaan van het OK-complex, vragenlijst.
Bij het zetten van het infuus in de voorbereidingsruimte, vragenlijst.
Bij het ophalen vanuit de voorbereidingsruimte, vragenlijst.
Eenmaal op de operatietafel, vragenlijst.
Nou heb ik een genetisch defect waardoor ik een aangepaste narcose moet, dus mss kreeg ik daarom een keer extra die vragenlijst, maar die procedures zijn sowieso behoorlijk uitgebreid tegenwoordig.
You can achieve anything that doesn't require skill or knowledge.
Week 6 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 6 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 23 september 2019 om 12:45
Bij de voorbereidingen,een paar weken voor de operatie,bespreken narcose,ruggenprik,medicatie.
Bij opname, hetzelfde liedje,ook wordt iedere keer de naam gevraagd en geboortedatum.
In de voorbereidingskamers, ook het hele ver haal weer opnieuw.
Daarna op de operatietafel, wordt ook alles nagekeken, weer de vragen aan mij,naam, geboortedatum ,waar aan ik wordt geopereerd.
Daarna het hele team nog een check, ik was wakker en heb alles mee gekregen.
Na de operatie in de uitslaap kamer, weer naam, datum ,waar ik aan was geopereerd .
Pas toen kreeg ik pijnstilling, perenijsje en een bakkie koffie.
Ik heb met de chirurg gesproken, tijdens de direct na de operatie, omdat ik bepaalde vragen had.
En we waren het roerend eens, dat de checks van nu meer waren dan voor een paar jaar terug.
Ook dat er ontzettend veel afgevinkt moet worden omdat de zorgverzekeraar dat nu eenmaal wil.
Ik had een ruggenprik, bewust voor gekozen
Bij opname, hetzelfde liedje,ook wordt iedere keer de naam gevraagd en geboortedatum.
In de voorbereidingskamers, ook het hele ver haal weer opnieuw.
Daarna op de operatietafel, wordt ook alles nagekeken, weer de vragen aan mij,naam, geboortedatum ,waar aan ik wordt geopereerd.
Daarna het hele team nog een check, ik was wakker en heb alles mee gekregen.
Na de operatie in de uitslaap kamer, weer naam, datum ,waar ik aan was geopereerd .
Pas toen kreeg ik pijnstilling, perenijsje en een bakkie koffie.
Ik heb met de chirurg gesproken, tijdens de direct na de operatie, omdat ik bepaalde vragen had.
En we waren het roerend eens, dat de checks van nu meer waren dan voor een paar jaar terug.
Ook dat er ontzettend veel afgevinkt moet worden omdat de zorgverzekeraar dat nu eenmaal wil.
Ik had een ruggenprik, bewust voor gekozen
maandag 23 september 2019 om 13:26
Ik vind de time out procedure heel fijn. Soms komt er toch informatie naar voren die niet bij ons vermeld stond. Wij zien de patiënt wel voor het eerst en krijg beperkte informatie. We hoeven niet alles te weten namelijk. Helemaal niet nodig. Maar die extra check is echt fijn!
I told you walking was idiotic.
maandag 23 september 2019 om 14:17
Idem.Solomio schreef: ↑23-09-2019 12:00Dan gok ik dat je al een paar jaar niet meer geopereerd bent.
Laatste 2 keer (2,5 jaar en 3 jaar geleden) werd ik er echt kriegel van, hoe vaak die checklist werd doorgenomen.
Is natuurlijk prima, om fouten te voorkomen, maar ik geloof dat minstens 4x dezelfde vragenlijst is doorgenomen.
Vond het ruim 10 jaar geleden juist fijn om een pilletje te krijgen waarvan ik al out ging voor ik goed en wel de ok in gereden werd.
Maar bij mijn recente 2 operaties werd ik in volle bewustzijn naar de tussenruimte gereden en van daar de ok in waarna inderdaad nog vragen gesteld werden. Ik snap dat het noodzakelijk is om vergissingen te voorkomen. Het personeel aan het bed was zo ongeveer om de 5 minuten een ander.
