Relaties
alle pijlers
Verdrietig
zaterdag 5 oktober 2019 om 15:20
Pffff, kan even niet bij vrienden of vriendinnen terecht dus wil graag hier mn verhaal doen.
11 jaar samen, 3 kinderen (2 uit vorige huwelijk), een zaak samen waar we allebei veel in werken.
3 jaar geleden heeft mijn man een burn out gehad, ik een jaar later helaas. Onze zaak vergt veel van ons en we gaan altijd 100 % en meer. Na die burn outs, waar we beiden goed zijn uitgekomen met verschillend soorten hulp, ziijn we anders gaan werken. Meer rust, 1 zaak verkocht nog 1 over dus, sport en beter opletten op ons dieet.
Het was nog steeds pittig, maar we gingen ervoor.
De laatste tijd merkte ik dat mijn man weet erg moe was, lastig communiceren ed en lang in het café hangen. We zeiden nog even doorbijten en dan gaan we lekker op vakantie en kunnen we bijkomen. Die begint dus morgen en gisteravond is hij (ondanks dat hij door me gewaarschuwd was en gevraagd om het niet te doen) weer in het café blijven zitten. En met z’n dronken kop een ander gezoend. De zak. Laat thuis en ik kwam naar beneden om te kijken naar hem en ook verhaal halen.
Hij loog over wat er was gebeurd, heb hem naar bed gestuurd, want praten had geen nut natuurlijk. Vandaag kwamen de excuses, dat hij een zak was en er doorheen zat.
En nu zit ik te denken wat en hoe. We hebben samen een kind die vreselijk uitkijkt naar de vakantie samen. Maar eigenlijk heb ik geen zin om bij hem te zijn. M’n eerste reactie was, ik ben weg. Maar goed, het is de eerste keer dat we dit meemaken. Ik hou echt heel veel van hem, het doet ook echt pijn dat het gebeurd is. Maar ik wil niet opgeven wat we hebben en met hulp hier door heen komen.
Ik weet niet wat ik precies zoek of vraag aan jullie, maar bedankt als alles gelezen hebt.
11 jaar samen, 3 kinderen (2 uit vorige huwelijk), een zaak samen waar we allebei veel in werken.
3 jaar geleden heeft mijn man een burn out gehad, ik een jaar later helaas. Onze zaak vergt veel van ons en we gaan altijd 100 % en meer. Na die burn outs, waar we beiden goed zijn uitgekomen met verschillend soorten hulp, ziijn we anders gaan werken. Meer rust, 1 zaak verkocht nog 1 over dus, sport en beter opletten op ons dieet.
Het was nog steeds pittig, maar we gingen ervoor.
De laatste tijd merkte ik dat mijn man weet erg moe was, lastig communiceren ed en lang in het café hangen. We zeiden nog even doorbijten en dan gaan we lekker op vakantie en kunnen we bijkomen. Die begint dus morgen en gisteravond is hij (ondanks dat hij door me gewaarschuwd was en gevraagd om het niet te doen) weer in het café blijven zitten. En met z’n dronken kop een ander gezoend. De zak. Laat thuis en ik kwam naar beneden om te kijken naar hem en ook verhaal halen.
Hij loog over wat er was gebeurd, heb hem naar bed gestuurd, want praten had geen nut natuurlijk. Vandaag kwamen de excuses, dat hij een zak was en er doorheen zat.
En nu zit ik te denken wat en hoe. We hebben samen een kind die vreselijk uitkijkt naar de vakantie samen. Maar eigenlijk heb ik geen zin om bij hem te zijn. M’n eerste reactie was, ik ben weg. Maar goed, het is de eerste keer dat we dit meemaken. Ik hou echt heel veel van hem, het doet ook echt pijn dat het gebeurd is. Maar ik wil niet opgeven wat we hebben en met hulp hier door heen komen.
Ik weet niet wat ik precies zoek of vraag aan jullie, maar bedankt als alles gelezen hebt.
zondag 6 oktober 2019 om 05:01
Vivaventilator schreef: ↑05-10-2019 22:16Ook al probeer ik het rationeel te bekijken, had liever gehad dat er iemand me een stomp in m’n gezicht had gegeven. Heel de dag hoofdpijn en buikpijn, terwijl de vrolijke appjes van vriendinnen binnenstromen met fijne vakantie!
Maar ik weet dat het helemaal niet die relaxte vakantie gaat worden waar we het al maanden over hebben.
Er is iets kapot en dat krijgen we echt niet meer terug
zondag 6 oktober 2019 om 21:15
Dank je! Het was erg heftig vandaag. Vannacht nog ruzie gehad, want kon niet slapen... Vanochtend was erg taai, ik denk dat ik tegen een paniek aanval zat. Zware ademhaling, duizelig, alles in mn lijf zei ik wil dit niet. Toen we weg wilden gaan naar het station, moest ik huilen. Ik kon niet meer. Heb me herpakt en zo zijn we weggegaan. In de trein wat gehuild, op het vliegveld en toen we aankwamen ook
Het is nog steeds raar, maar we pratenwel. De kleine heeft het naar haar zin en de vakantie bestemming is heel fijn. We komen er ook al jaren.
Ik ben nog steeds positief gestemd, maar het is wel taai. Nou ja, gewoon klote soms
maandag 7 oktober 2019 om 09:26
Waarom ben je in paniek? Waarom zeg je dat er dingen stuk zijn?
Wat is je angst? Waar ben je bang voor?
Ik denk echt dat het tijd wordt vanavond om goed uitgerust samen te praten over de tijd na deze vakantie. Wat moet er veranderen zodat jullie allebei weer meer ontspannen in het leven kunnen staan?
Jullie zijn nu dus ouders en bedrijfspartners. Zijn jullie ook nog geliefden? Wat moet er gebeuren om dat weer terug te krijgen? Wat moet er uit jullie leven geschrapt om ruimte te maken? Wat moet er anders om weer een goed, tevreden leven te hebben, zonder dat je je naar een vakantie toe moet slepen?
Geen vragen om aan mij te beantwoorden, maar samen met je man op te lossen. Hoe verlichten jullie je leven zodat jullie weer werken om te leven en niet leven om te werken?
Wat is je angst? Waar ben je bang voor?
Ik denk echt dat het tijd wordt vanavond om goed uitgerust samen te praten over de tijd na deze vakantie. Wat moet er veranderen zodat jullie allebei weer meer ontspannen in het leven kunnen staan?
Jullie zijn nu dus ouders en bedrijfspartners. Zijn jullie ook nog geliefden? Wat moet er gebeuren om dat weer terug te krijgen? Wat moet er uit jullie leven geschrapt om ruimte te maken? Wat moet er anders om weer een goed, tevreden leven te hebben, zonder dat je je naar een vakantie toe moet slepen?
Geen vragen om aan mij te beantwoorden, maar samen met je man op te lossen. Hoe verlichten jullie je leven zodat jullie weer werken om te leven en niet leven om te werken?
maandag 7 oktober 2019 om 18:53
@doreia waarom die paniek? Omdat dit niet de eerste keer is dat mijn relatie kan mislopen om zoiets als dit. Mijn eerste relatie ging kapot, omdat ik lang ben besodemieterd. Dat was heel pijnlijk. Toen heb ik eigenlijk met mezelf afgesproken om dit nooit meer te accepteren in een relatie.
En toen ik mijn huidige man leerde kennen, was hij heel stellig en heeft altijd gezegd dat hij zo niet was. Zijn vorige relatie ging ook uit, omdat zijn ex een ander had. Dus ik vertrouwde hem, geloofde hem blindelings. We zijn zakelijke partners geworden, nog een kind samen, alles deelden we samen. En toch blijkt dat ook het niet waar was. Daarnaast is hij altijd erg jaloers, als we eens een keer uitgingen lette hij echt wel op wie er met me kwam kletsen. Ik kijk helemaal niet zo naar andere mannen en vond het ergens wel lief dat hij zo van me hield en zo graag bij me wilde zijn.
En nu voelt dat nep.
Kan je dat ook begrijpen? Ik weet het nog maar net, he. Ik zit hier op een fantastische vakantiebestemming, maar m’n hoofd draait overuren.
En hij heeft gezegd dat hij niet weet waarom hij het gedaan heeft. En ik wil juist weten waarom, zodat ik er iets mee kan. In ieder geval voor mezelf.
En toen ik mijn huidige man leerde kennen, was hij heel stellig en heeft altijd gezegd dat hij zo niet was. Zijn vorige relatie ging ook uit, omdat zijn ex een ander had. Dus ik vertrouwde hem, geloofde hem blindelings. We zijn zakelijke partners geworden, nog een kind samen, alles deelden we samen. En toch blijkt dat ook het niet waar was. Daarnaast is hij altijd erg jaloers, als we eens een keer uitgingen lette hij echt wel op wie er met me kwam kletsen. Ik kijk helemaal niet zo naar andere mannen en vond het ergens wel lief dat hij zo van me hield en zo graag bij me wilde zijn.
En nu voelt dat nep.
Kan je dat ook begrijpen? Ik weet het nog maar net, he. Ik zit hier op een fantastische vakantiebestemming, maar m’n hoofd draait overuren.
En hij heeft gezegd dat hij niet weet waarom hij het gedaan heeft. En ik wil juist weten waarom, zodat ik er iets mee kan. In ieder geval voor mezelf.
maandag 7 oktober 2019 om 19:41
maandag 7 oktober 2019 om 19:56
Het zou me niks verbazen als hij oprecht is en het echt niet weet. Het klinkt in dit geval ook niet als vreemdgaan in de klassieke zin des woords, maar als een man die klem zit, niet weer wil omvallen en de boel probeert te verdoven. Ik snap dat je nu denkt dat zijn liefde 'nep' was, maar het zou in dit geval zomaar kunnen dat het helemaal niks met zijn liefde voor jou te maken heeft.Vivaventilator schreef: ↑07-10-2019 18:53@doreia waarom die paniek? Omdat dit niet de eerste keer is dat mijn relatie kan mislopen om zoiets als dit. Mijn eerste relatie ging kapot, omdat ik lang ben besodemieterd. Dat was heel pijnlijk. Toen heb ik eigenlijk met mezelf afgesproken om dit nooit meer te accepteren in een relatie.
En toen ik mijn huidige man leerde kennen, was hij heel stellig en heeft altijd gezegd dat hij zo niet was. Zijn vorige relatie ging ook uit, omdat zijn ex een ander had. Dus ik vertrouwde hem, geloofde hem blindelings. We zijn zakelijke partners geworden, nog een kind samen, alles deelden we samen. En toch blijkt dat ook het niet waar was. Daarnaast is hij altijd erg jaloers, als we eens een keer uitgingen lette hij echt wel op wie er met me kwam kletsen. Ik kijk helemaal niet zo naar andere mannen en vond het ergens wel lief dat hij zo van me hield en zo graag bij me wilde zijn.
En nu voelt dat nep.
Kan je dat ook begrijpen? Ik weet het nog maar net, he. Ik zit hier op een fantastische vakantiebestemming, maar m’n hoofd draait overuren.
En hij heeft gezegd dat hij niet weet waarom hij het gedaan heeft. En ik wil juist weten waarom, zodat ik er iets mee kan. In ieder geval voor mezelf.
maandag 7 oktober 2019 om 21:38
Ik hoop dan ook dat jullie al een aantal hele goede gesprekken hebben gehad, waarin de nabije en verre toekomst samen is besproken, waar het uit de rails loopt en wat er moet gebeuren om jullie weer in balans en op de rit te krijgen.Vivaventilator schreef: ↑07-10-2019 18:53@doreia waarom die paniek? Omdat dit niet de eerste keer is dat mijn relatie kan mislopen om zoiets als dit. Mijn eerste relatie ging kapot, omdat ik lang ben besodemieterd. Dat was heel pijnlijk. Toen heb ik eigenlijk met mezelf afgesproken om dit nooit meer te accepteren in een relatie.
En toen ik mijn huidige man leerde kennen, was hij heel stellig en heeft altijd gezegd dat hij zo niet was. Zijn vorige relatie ging ook uit, omdat zijn ex een ander had. Dus ik vertrouwde hem, geloofde hem blindelings. We zijn zakelijke partners geworden, nog een kind samen, alles deelden we samen. En toch blijkt dat ook het niet waar was. Daarnaast is hij altijd erg jaloers, als we eens een keer uitgingen lette hij echt wel op wie er met me kwam kletsen. Ik kijk helemaal niet zo naar andere mannen en vond het ergens wel lief dat hij zo van me hield en zo graag bij me wilde zijn.
En nu voelt dat nep.
Kan je dat ook begrijpen? Ik weet het nog maar net, he. Ik zit hier op een fantastische vakantiebestemming, maar m’n hoofd draait overuren.
En hij heeft gezegd dat hij niet weet waarom hij het gedaan heeft. En ik wil juist weten waarom, zodat ik er iets mee kan. In ieder geval voor mezelf.
maandag 7 oktober 2019 om 23:28
Principiële afspraken met jezelf zijn hartstikke goed tot je er achter komt dat ze vooral een oude wond moeten bedekken. Achter veel principes zit een bepaalde pijn en nu laat je je huwelijk er van af hangen. Ik begrijp je helemaal maar ik weet dat mannen vaker geen idee hebben waarom ze zijn vreemdgegaan. Als vrouw begrijp ik een man dan echt niet maar zij zelf begrijpen het ook niet. Ik dacht altijd dat het stom excuus was vroeger maar ik heb het nu al van 2 mannelijke vrienden gehoord.
Die schaamden zich dood, waren doodsbang dat ze hun vrouw en gezin zouden verliezen, het was in 1 geval iemand waar hij normaal niet eens op zou vallen. Tja, en wat kan je daar mee?
Geef jezelf ook de tijd, laat je door niets en niemand opjutten maar vraag je af of het met name komt door een eerdere ervaring en als die er niet was geweest, hoe was je er dan mee omgegaan. In hoeverre mag je van je man verwachten dat hij aan jouw ervaring, van meer dan 11 jaar geleden, dacht. Wees voorzichtig dat als je hem wil straffen je eigenlijk je zelf misschien het meest straft.
Die schaamden zich dood, waren doodsbang dat ze hun vrouw en gezin zouden verliezen, het was in 1 geval iemand waar hij normaal niet eens op zou vallen. Tja, en wat kan je daar mee?
Geef jezelf ook de tijd, laat je door niets en niemand opjutten maar vraag je af of het met name komt door een eerdere ervaring en als die er niet was geweest, hoe was je er dan mee omgegaan. In hoeverre mag je van je man verwachten dat hij aan jouw ervaring, van meer dan 11 jaar geleden, dacht. Wees voorzichtig dat als je hem wil straffen je eigenlijk je zelf misschien het meest straft.
maandag 7 oktober 2019 om 23:28
Hoop ik ook!
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
dinsdag 8 oktober 2019 om 08:57
Ja hij schaamt zich en heeft heel veel spijt. Hij heeft ook een gezamenlijke vriend zaterdagochtend gezien omdat hij zo geschrokken was van zichzelf.justagirly schreef: ↑07-10-2019 19:41Je voelt je verraden en dat ben je ook.
Hoop dat hij zich schaamt en spijt heeft?
Ik hoop dat jullie eruit komen samen,
heel veel sterkte,
Ik snap van je vorige relatie en de afspraak met jezelf maar hoop dat je voor jullie kind alles op alles gaan zetten, je kunt hier doorheen komen!!!
Dank je voor je berichtje en steun. Het is echt heel fijn!
dinsdag 8 oktober 2019 om 09:01
Dank je. Ik hoop dat ik er op een gegeven moment zo over kan denken. Ik slinger nog alle kanten op. Het ene moment denk ik dat ik het aan kan en het andere wil ik gewoon weer janken.spuit_111 schreef: ↑07-10-2019 19:56Het zou me niks verbazen als hij oprecht is en het echt niet weet. Het klinkt in dit geval ook niet als vreemdgaan in de klassieke zin des woords, maar als een man die klem zit, niet weer wil omvallen en de boel probeert te verdoven. Ik snap dat je nu denkt dat zijn liefde 'nep' was, maar het zou in dit geval zomaar kunnen dat het helemaal niks met zijn liefde voor jou te maken heeft.
ik doe dit dus allemaal niet, hé jongens. Ik probeer een beetje te genieten van de omgeving en die kleine die de hele tijd roept: ik ben blij, want we zijn hier! Bedankt voor je inzicht, ik hoop dat dit het echt is!
dinsdag 8 oktober 2019 om 09:16
Geronimo2 schreef: ↑07-10-2019 23:28Principiële afspraken met jezelf zijn hartstikke goed tot je er achter komt dat ze vooral een oude wond moeten bedekken. Achter veel principes zit een bepaalde pijn en nu laat je je huwelijk er van af hangen. Ik begrijp je helemaal maar ik weet dat mannen vaker geen idee hebben waarom ze zijn vreemdgegaan. Als vrouw begrijp ik een man dan echt niet maar zij zelf begrijpen het ook niet. Ik dacht altijd dat het stom excuus was vroeger maar ik heb het nu al van 2 mannelijke vrienden gehoord.
Die schaamden zich dood, waren doodsbang dat ze hun vrouw en gezin zouden verliezen, het was in 1 geval iemand waar hij normaal niet eens op zou vallen. Tja, en wat kan je daar mee?
Geef jezelf ook de tijd, laat je door niets en niemand opjutten maar vraag je af of het met name komt door een eerdere ervaring en als die er niet was geweest, hoe was je er dan mee omgegaan. In hoeverre mag je van je man verwachten dat hij aan jouw ervaring, van meer dan 11 jaar geleden, dacht. [\b]Wees voorzichtig dat als je hem wil straffen je eigenlijk je zelf misschien het meest straft.
Is dat echt zo? Wat stom dat ze dat niet meer weten, wisten hun vrouwen er ook van?
Wat je zegt over principes en oude wonden vind ik mooi gezegd en begrijp het. Het doet me het meeste pijn of is vooral niet te bevatten voor me, omdat hij altijd zo tegen vreemdgaan (langdurig of gewoon een dronken zoen) was. En jaloers als er iemand in mijn buurt kwam. Dat vind ik gewoon Superstom en nep over komen nu.
Hem straffen wil ik niet, hoop dat zijn schaamtegevoel en spijt dat al met hem doet.
Bedankt voor je post! Weer nieuwe stof om over na te denken.
dinsdag 8 oktober 2019 om 09:19
De gesprekken hebben we nog niet gehad, we praten nu over hoe fijn het is om hier te zijn en genieten van ons kind wat speelt, geniet en dat is heel fijn. We zijn dus ook de hele tijd met z’n drietjes
2 vroege nachten gehad, want we zijn allebei echt moe. Ik vind dat ok, we gaan die gesprekken nog echt wel hebben. Maar eerst even de boel goed over denken en dan hoop ik dat we goede en eerlijke gesprekken kunnen hebben over ons en onze toekomst.
dinsdag 8 oktober 2019 om 09:45
Wat klote Vivaventilator....
Er zijn al veel mooie dingen geschreven, en ik kan daar weinig aan toevoegen. Ik wil je veel sterkte wensen.
Het enige wat ik aan kan geven is; probeer de 'waarom' vraag niet letterlijk beantwoord te krijgen. Er gaat namelijk geen enkel antwoord bevredigend zijn. Er is geen 1 reden waardoor jij zou denken: "ooohhhh dáárom?! Nou dan is het goed!"
Dit is nu de situatie, terugdraaien kan niet. Verklaren helpt niet. Het gaat nu over hoe jullie hiermee omgaan en wat er gaat gebeuren zodat deze situatie zich niet nog een keer voordoet.
En je bent echt niet zwak en je laat echt niet over jouw grenzen heenlopen als je na dit vreemdgaan van je man nog bij hem blijft hé. Het is niet perse de sterkste oplossing als je iemand buiten de deur zet, ook al heb je jezelf dat voorgenomen na een vorige relatie waarin je bedrogen was.
Er zijn al veel mooie dingen geschreven, en ik kan daar weinig aan toevoegen. Ik wil je veel sterkte wensen.
Het enige wat ik aan kan geven is; probeer de 'waarom' vraag niet letterlijk beantwoord te krijgen. Er gaat namelijk geen enkel antwoord bevredigend zijn. Er is geen 1 reden waardoor jij zou denken: "ooohhhh dáárom?! Nou dan is het goed!"
Dit is nu de situatie, terugdraaien kan niet. Verklaren helpt niet. Het gaat nu over hoe jullie hiermee omgaan en wat er gaat gebeuren zodat deze situatie zich niet nog een keer voordoet.
En je bent echt niet zwak en je laat echt niet over jouw grenzen heenlopen als je na dit vreemdgaan van je man nog bij hem blijft hé. Het is niet perse de sterkste oplossing als je iemand buiten de deur zet, ook al heb je jezelf dat voorgenomen na een vorige relatie waarin je bedrogen was.
dinsdag 8 oktober 2019 om 15:42
Dank je wel. Vooral die laatste alinea doet me veel.s-a-r-kast schreef: ↑08-10-2019 09:45Wat klote Vivaventilator....
Er zijn al veel mooie dingen geschreven, en ik kan daar weinig aan toevoegen. Ik wil je veel sterkte wensen.
Het enige wat ik aan kan geven is; probeer de 'waarom' vraag niet letterlijk beantwoord te krijgen. Er gaat namelijk geen enkel antwoord bevredigend zijn. Er is geen 1 reden waardoor jij zou denken: "ooohhhh dáárom?! Nou dan is het goed!"
Dit is nu de situatie, terugdraaien kan niet. Verklaren helpt niet. Het gaat nu over hoe jullie hiermee omgaan en wat er gaat gebeuren zodat deze situatie zich niet nog een keer voordoet.
En je bent echt niet zwak en je laat echt niet over jouw grenzen heenlopen als je na dit vreemdgaan van je man nog bij hem blijft hé. Het is niet perse de sterkste oplossing als je iemand buiten de deur zet, ook al heb je jezelf dat voorgenomen na een vorige relatie waarin je bedrogen was.
woensdag 9 oktober 2019 om 13:21
Als je daar meer over wil lezen, in deze strekking kan ik Esther Perel aanraden. Haar boek Liefde in Verhouding gaat hierover, dat bij iemand blijven na vreemdgaan het nieuwe taboe is maar dat je er ook voor kan kiezen (met allemaal nuances natuurlijk) om wél samen verder te gaan. Ze heeft ook goede TED talks op YouTube.
woensdag 9 oktober 2019 om 14:30
Vivaventilator schreef: ↑08-10-2019 08:57Ja hij schaamt zich en heeft heel veel spijt. Hij heeft ook een gezamenlijke vriend zaterdagochtend gezien omdat hij zo geschrokken was van zichzelf.
Dank je voor je berichtje en steun. Het is echt heel fijn!
Goed om te horen!!Ik kan me denk ik best wel goed inleven in jou, (en voel ook echt met je mee!)
zelf ook iets dergelijks meegemaakt.
Dat ging nog veel verder, ik heb mezelf verbaasd door verder te kunnen met hem. Hele verhaal neerzetten is wat veel, maar het heeft ons veel gebracht, hoe stom dat ook klinkt. Veel meer nabijheid, oog voor elkaar, hernieuwde verliefdheid en passie, beter communiceren, echt zo gegroeid in hoe we met onszelf, elkaar en de relatie omgaan.
Zonder die enorme schok waren onze ogen niet opengegaan dat alles écht anders moest.
Ik ben zo wanhopig geweest pfff zat heel diep hoor, wat een pijn en een verdriet.
Maar ik ben blij waar we nu staan
en dat gun ik jou ook, samen met je gezin 
woensdag 9 oktober 2019 om 14:40
Ja ik heb gemerkt dat mensen van "buiten" die mening heel snel klaar hebben.
Dumpen etc, wat een lul , bla bla.
Vond ik ook, heb ik hem ook behoorlijk vaak toegeschreeuwd en ben ook echt (te) ver gegaan uit boosheid en wanhoop
Maar als je van iemand houdt is dat niet over na een misstap. Ik kan bij ons begrijpen tot op zekere hoogte hoe het kon gebeuren. (Ook naar eigen aandeel gekeken in relatie en daar ook niet trots op, maar is geen excuus om vreemd te gaan uiteraard)
Ik praat het niet goed en kan het niet nog een keer aan, maar ben trots op ons dat we er nog staan samen en beter dan voor de crisis zelfs.
woensdag 9 oktober 2019 om 21:01
Ik hoop dat je iets hebt aan mijn verhaal.
Je bent iig lang niet de enige die het overkomt maar ja daar koop je niks voor.
Wat ik net vergat; wij hebben echt een aantal keer geprobeerd om uit elkaar te gaan.
En te blijven.
(Inclusief ander huis, alle spullen gesplitst, geen contact alleen over kind en dus dochter heen en weer)
Maar we waren nog niet klaar met elkaar, ik denk omdat we er niet echt aan gewerkt hadden.
Niet voordat het misging met een ander, maar daarna eerst ook niet door al dat drama.
Van uit elkaar zijn werden we alleen nog maar veel ongelukkiger. Dat is wel een hele heftige periode geweest.
Ik hoop dat jullie genieten van je vakantie.
Geef het de tijd.
Wij konden eerst ook niet praten zoals nu, ging echt flink wat tijd overheen.
Je bent iig lang niet de enige die het overkomt maar ja daar koop je niks voor.
Wat ik net vergat; wij hebben echt een aantal keer geprobeerd om uit elkaar te gaan.
En te blijven.
(Inclusief ander huis, alle spullen gesplitst, geen contact alleen over kind en dus dochter heen en weer)
Maar we waren nog niet klaar met elkaar, ik denk omdat we er niet echt aan gewerkt hadden.
Niet voordat het misging met een ander, maar daarna eerst ook niet door al dat drama.
Van uit elkaar zijn werden we alleen nog maar veel ongelukkiger. Dat is wel een hele heftige periode geweest.
Ik hoop dat jullie genieten van je vakantie.
Geef het de tijd.
Wij konden eerst ook niet praten zoals nu, ging echt flink wat tijd overheen.
justagirly wijzigde dit bericht op 09-10-2019 21:21
0.39% gewijzigd
woensdag 9 oktober 2019 om 21:09
Ik ben het eens met sarkast. Bij hem blijven is niet zwak. Het is juist sterk om hem te vergeven en te kijken waar dit vandaan kwam. Misschien vind en jullie elkaar hierdoor juist terug... vonden jullie elkaar zo vanzelfsprekend dat jullie je opeens kapot schrikken en bang om elkaar kwijt te raken...
Leuk is t niet. En waarom zal je misschien nooit beantwoord krijgen. Maar misschien kan je hem wel vragen of t met zijn gevoel voor jou te maken had en wat hij er bij voelde. Ik denk namelijk vrij weinig... Hooguit dat ie zich een beetje rebels voelde en er wat spanning bij kwam. En ik denk dat jij vooral verdrietig bent om het verraad en om het gevoel dat hij haar leuker vond dan jou. Misschien helpt t om daar over te praten.
Leuk is t niet. En waarom zal je misschien nooit beantwoord krijgen. Maar misschien kan je hem wel vragen of t met zijn gevoel voor jou te maken had en wat hij er bij voelde. Ik denk namelijk vrij weinig... Hooguit dat ie zich een beetje rebels voelde en er wat spanning bij kwam. En ik denk dat jij vooral verdrietig bent om het verraad en om het gevoel dat hij haar leuker vond dan jou. Misschien helpt t om daar over te praten.
donderdag 10 oktober 2019 om 09:48
Dank je wel! Heb het opgeslagen.prettycassis schreef: ↑09-10-2019 13:21Als je daar meer over wil lezen, in deze strekking kan ik Esther Perel aanraden. Haar boek Liefde in Verhouding gaat hierover, dat bij iemand blijven na vreemdgaan het nieuwe taboe is maar dat je er ook voor kan kiezen (met allemaal nuances natuurlijk) om wél samen verder te gaan. Ze heeft ook goede TED talks op YouTube.
donderdag 10 oktober 2019 om 09:57
justagirly schreef: ↑09-10-2019 14:30
Ik kan me denk ik best wel goed inleven in jou, (en voel ook echt met je mee!)
zelf ook iets dergelijks meegemaakt.
Dat ging nog veel verder, ik heb mezelf verbaasd door verder te kunnen met hem. Hele verhaal neerzetten is wat veel, maar het heeft ons veel gebracht, hoe stom dat ook klinkt. Veel meer nabijheid, oog voor elkaar, hernieuwde verliefdheid en passie, beter communiceren, echt zo gegroeid in hoe we met onszelf, elkaar en de relatie omgaan.
Zonder die enorme schok waren onze ogen niet opengegaan dat alles écht anders moest.
Ik ben zo wanhopig geweest pfff zat heel diep hoor, wat een pijn en een verdriet.
Maar ik ben blij waar we nu staan
dat is erg verdrietig om te lezen. Lief dat je je verhaal deelt.Wat de omgeving zegt tja dat gaat niet op nu. Zijn beste vriend weet het en mijn beste vriendin. Allebei zijn ze van het de tijd geven en er over praten, net als wij dat willen.
Ik heb de andere berichten van je gelezen en wat een heftige periode is dat geweest, maar wat ontzettend fijn dat het wel een positief einde heeft. Dat geeft mij moed
Nog geen zware gesprekken gehad, we genieten wel en dat we van elkaar houden dat is duidelijk. We zullen snel bespreken hoe we hieruit kunnen leren. Sowieso gaat mijn man na de vakantie naar de huisarts om te vragen of hij naar een praktijk ondersteuner kan. En de cafe bezoekjes zijn voorlopig van de baan!
donderdag 10 oktober 2019 om 10:04
Ja, dat laatste speelt ook mee.abracadabra schreef: ↑09-10-2019 21:09Ik ben het eens met sarkast. Bij hem blijven is niet zwak. Het is juist sterk om hem te vergeven en te kijken waar dit vandaan kwam. Misschien vind en jullie elkaar hierdoor juist terug... vonden jullie elkaar zo vanzelfsprekend dat jullie je opeens kapot schrikken en bang om elkaar kwijt te raken...
Leuk is t niet. En waarom zal je misschien nooit beantwoord krijgen. Maar misschien kan je hem wel vragen of t met zijn gevoel voor jou te maken had en wat hij er bij voelde. Ik denk namelijk vrij weinig... Hooguit dat ie zich een beetje rebels voelde en er wat spanning bij kwam. En ik denk dat jij vooral verdrietig bent om het verraad en om het gevoel dat hij haar leuker vond dan jou. Misschien helpt t om daar over te praten.
Er is nog een iets wat ik nog niet heb verteld, ik ken die vrouw. Dus dat maakte me nog kwader.
Ze heeft me een bericht gestuurd met haar excuses. Ik heb daar niet op gereageerd. Het was een heel verhaal en daar heb ik het wel met mijn man over gehad.
Tja. Kutzooi.
Maar ik ben wel weer kalm en kan goed nadenken en kan ook oprecht zeggen dat ik me kan ontspannen hier.
