Relaties
alle pijlers
Zo verdrietig.....
donderdag 9 april 2009 om 16:27
Dit wordt een lang verhaal....
Sinds februari heb ik een enorme verliefdheid voor een vriendin. Dit was al een schok voor mij. Ik ben getrouwd, en heb 4 kinderen. De eerste weken dat ik merkte dat ik verliefd op haar was geworden waren ronduit chaotisch.... Ik zat volkomen in de knoop met mijn gevoelens en wist niet wat me overkwam. Inmiddels ben ik meer vertrouwd geraakt met het idee, dat ik vrouwen veel leuker vind dan mannen.
Mijn vriendin had zelf net haar relatie met haar vriendin uit, en zat ontzettend in de put... Wekenlang heb ik haar opgebeurd, getroost en bemoedigd, 24/7 heb ik haar bijgestaan, 's avonds en 's nachts smsen, veel bellen en naar haar toe gaan.... En tenslotte begon ze weer een beetje op te fleuren en weer een beetje zin in het leven te krijgen.
We gingen weer leuke dingen doen, en mijn gevoelens voor haar werden steeds sterker. En toen gingen we zoenen.... Dat voelde zo goed aan, dat het niet bij die ene keer gebleven is. Elke keer dat we elkaar zagen kwam het tot zoenen.... Gelukkig is het nooit verder gegaan dan zoenen en aanraken....
Maar omdat ik getrouwd ben, en zag hoe mijn man er onder leed, raakte ik steeds meer in de knoop met mijn gevoel. Het was allemaal zo dubbel... Ik wil mijn huwelijk niet op het spel zetten, maar ik wil haar ook niet missen...kan haar ook niet missen...
Nu is mijn vriendin nogal erg zwart/wit... het is ja of nee... er is geen tussenweg ofzo... En ze wil vooral dat alles eerlijk gezegd wordt. Nu, in de meeste gevallen is dat ook het beste... maar soms niet... Soms is het beter om even niet heel eerlijk te zijn, omdat de gevolgen groot kunnen zijn...
En zoiets gebeurde maandag... 's morgens waren we wezen fitnessen, en tussen de middag ging ik even met haar mee naar huis, waar we een nogal heftige zoensessie hadden... Daarna praten we nog wat na over van alles en nog wat... Tot ze op een gegeven moment zei dat ze dit alles, het zoenen en aanraken, alleen maar voor mij deed... zij voelde er toch niets bij.... En dat kwam zo ongelooflijk hard aan....En deed zo'n vreselijke pijn...dat ik er helemaal stuk van was... Maar ja, zij moest werken en ik ging boodschappen doen...
En toen kwam ik weer thuis, en dan komt het ergste.... om van de vreselijke pijn van binnen af te komen heb ik mezelf bezeerd... Toen ik het deed had ik er al direct enorme spijt van...maar het was al te laat....
's Avonds zag ik haar weer, en ze zag de krassen op mijn arm, vroeg mij hoe dat kwam.... Wat kon ik anders zeggen dan dat de poes dat had gedaan.... Ze geloofde het uiteraard niet.... We kregen een ongelooflijke ruzie... Want ik was niet eerlijk tegen haar geweest... En dat vindt zij ontzettend belangrijk... Als je niet eerlijk kunt zijn...kun je wat haar betreft gelijk oprotten zeg maar...
Het was uiteraard ontzettend fout van mij... liegen terwijl ik wist dat zij eerlijkheid zo hoog heeft zitten....
En nu is dus alles helemaal kapot... En ik ben er helemaal stuk van... Ik ben nog steeds zo ontzettend gek op haar... ondanks wat er gebeurd is....
Zij heeft zich nu verschanst achter een torenhoge muur, en is afstandelijk en onverschillig naar mij toe....omgedraaid als een blad aan de boom....
En ik....ik ben er ziek van....kan alleen maar huilen van spijt dat het zover gekomen is....voel me schuldig... en wilde dat het nooit gebeurd was.... We waren zo ontzettend close, en nu is het of er nog nooit iets tussen ons geweest is... En dat doet zo ongelooflijk pijn....
Ondertussen heb ik hulp gezocht, en ga naar een psycholoog... Ik moet een manier vinden om met mijn gevoelens voor vrouwen om te gaan....
Maar op dit moment zou ik graag willen horen wat ik nu het beste zou kunnen doen....want ik weet het niet meer.....ik ben zo vreselijk verdrietig....
Sinds februari heb ik een enorme verliefdheid voor een vriendin. Dit was al een schok voor mij. Ik ben getrouwd, en heb 4 kinderen. De eerste weken dat ik merkte dat ik verliefd op haar was geworden waren ronduit chaotisch.... Ik zat volkomen in de knoop met mijn gevoelens en wist niet wat me overkwam. Inmiddels ben ik meer vertrouwd geraakt met het idee, dat ik vrouwen veel leuker vind dan mannen.
Mijn vriendin had zelf net haar relatie met haar vriendin uit, en zat ontzettend in de put... Wekenlang heb ik haar opgebeurd, getroost en bemoedigd, 24/7 heb ik haar bijgestaan, 's avonds en 's nachts smsen, veel bellen en naar haar toe gaan.... En tenslotte begon ze weer een beetje op te fleuren en weer een beetje zin in het leven te krijgen.
We gingen weer leuke dingen doen, en mijn gevoelens voor haar werden steeds sterker. En toen gingen we zoenen.... Dat voelde zo goed aan, dat het niet bij die ene keer gebleven is. Elke keer dat we elkaar zagen kwam het tot zoenen.... Gelukkig is het nooit verder gegaan dan zoenen en aanraken....
Maar omdat ik getrouwd ben, en zag hoe mijn man er onder leed, raakte ik steeds meer in de knoop met mijn gevoel. Het was allemaal zo dubbel... Ik wil mijn huwelijk niet op het spel zetten, maar ik wil haar ook niet missen...kan haar ook niet missen...
Nu is mijn vriendin nogal erg zwart/wit... het is ja of nee... er is geen tussenweg ofzo... En ze wil vooral dat alles eerlijk gezegd wordt. Nu, in de meeste gevallen is dat ook het beste... maar soms niet... Soms is het beter om even niet heel eerlijk te zijn, omdat de gevolgen groot kunnen zijn...
En zoiets gebeurde maandag... 's morgens waren we wezen fitnessen, en tussen de middag ging ik even met haar mee naar huis, waar we een nogal heftige zoensessie hadden... Daarna praten we nog wat na over van alles en nog wat... Tot ze op een gegeven moment zei dat ze dit alles, het zoenen en aanraken, alleen maar voor mij deed... zij voelde er toch niets bij.... En dat kwam zo ongelooflijk hard aan....En deed zo'n vreselijke pijn...dat ik er helemaal stuk van was... Maar ja, zij moest werken en ik ging boodschappen doen...
En toen kwam ik weer thuis, en dan komt het ergste.... om van de vreselijke pijn van binnen af te komen heb ik mezelf bezeerd... Toen ik het deed had ik er al direct enorme spijt van...maar het was al te laat....
's Avonds zag ik haar weer, en ze zag de krassen op mijn arm, vroeg mij hoe dat kwam.... Wat kon ik anders zeggen dan dat de poes dat had gedaan.... Ze geloofde het uiteraard niet.... We kregen een ongelooflijke ruzie... Want ik was niet eerlijk tegen haar geweest... En dat vindt zij ontzettend belangrijk... Als je niet eerlijk kunt zijn...kun je wat haar betreft gelijk oprotten zeg maar...
Het was uiteraard ontzettend fout van mij... liegen terwijl ik wist dat zij eerlijkheid zo hoog heeft zitten....
En nu is dus alles helemaal kapot... En ik ben er helemaal stuk van... Ik ben nog steeds zo ontzettend gek op haar... ondanks wat er gebeurd is....
Zij heeft zich nu verschanst achter een torenhoge muur, en is afstandelijk en onverschillig naar mij toe....omgedraaid als een blad aan de boom....
En ik....ik ben er ziek van....kan alleen maar huilen van spijt dat het zover gekomen is....voel me schuldig... en wilde dat het nooit gebeurd was.... We waren zo ontzettend close, en nu is het of er nog nooit iets tussen ons geweest is... En dat doet zo ongelooflijk pijn....
Ondertussen heb ik hulp gezocht, en ga naar een psycholoog... Ik moet een manier vinden om met mijn gevoelens voor vrouwen om te gaan....
Maar op dit moment zou ik graag willen horen wat ik nu het beste zou kunnen doen....want ik weet het niet meer.....ik ben zo vreselijk verdrietig....
donderdag 9 april 2009 om 16:38
donderdag 9 april 2009 om 16:49
ik denk dat je als je echt verliefd op haar bent, je je huwelijk niet zo zwaar moet laten wegen. immers kun jij niemand gelukkig maken als je zelf niet gelukkig bent.
vervolgens snap ik jouw vriendin heel goed, met haar alles of niets mentaliteit. en sowieso.. zij was een soort minnares voor jou; jij ging lekker door met je gezinnetje maar bleef bij haar terugkomen vanwege je biseksuele gevoelens. ik zou t best begrijpen als jouw vriendin zich nu 'gebruikt' voelt.
aan de andere kant voel jij je waarschijnlijk ook gebruikt omdat zij jou gebruikt heeft om over haar ex heen te komen, en gebruikte ze jou als een soort rebound-girl!
wat dat automutulatie betreft; hier mag jouw vriendin natuurlijk nooit boos om worden, dit is iets heel persoonlijks, en misschien schaam je je er zelfs een beetje voor. en dat je er dan niet eerlijk over bent tegen haar is goed te verklaren omdat je haar natuurlijk ook nergens de schuld van wil geven. maar bespreek dit idd ook met je psycholoog, want dit kan echt uit de hand lopen.
ik zou dit toch met je vriendin bespreken, hoe moeilijk het ook lijkt: communicatie is heel erg belangrijk. daarnaast vind ik t een goeie zet van je om naar de psycholoog te zijn gegaan, vooral blijven doen!!!!
sterkte
vervolgens snap ik jouw vriendin heel goed, met haar alles of niets mentaliteit. en sowieso.. zij was een soort minnares voor jou; jij ging lekker door met je gezinnetje maar bleef bij haar terugkomen vanwege je biseksuele gevoelens. ik zou t best begrijpen als jouw vriendin zich nu 'gebruikt' voelt.
aan de andere kant voel jij je waarschijnlijk ook gebruikt omdat zij jou gebruikt heeft om over haar ex heen te komen, en gebruikte ze jou als een soort rebound-girl!
wat dat automutulatie betreft; hier mag jouw vriendin natuurlijk nooit boos om worden, dit is iets heel persoonlijks, en misschien schaam je je er zelfs een beetje voor. en dat je er dan niet eerlijk over bent tegen haar is goed te verklaren omdat je haar natuurlijk ook nergens de schuld van wil geven. maar bespreek dit idd ook met je psycholoog, want dit kan echt uit de hand lopen.
ik zou dit toch met je vriendin bespreken, hoe moeilijk het ook lijkt: communicatie is heel erg belangrijk. daarnaast vind ik t een goeie zet van je om naar de psycholoog te zijn gegaan, vooral blijven doen!!!!
sterkte
donderdag 9 april 2009 om 16:50
Mijn man is helemaal op de hoogte, en leeft mee. Uiteraard kan hij haar niet uitstaan... Hij houdt ontzettend veel van mij, en ik zal zijn hart breken als ik vervelende beslissingen zouden moeten genomen worden. Niet dat daar sprake van is, maar soms gaat er van alles door je heen. Voor mezelf heb ik besloten en naar hem ook uitgesproken, dat ik ga proberen om bij elkaar te blijven... Ik kan het niet op mijn geweten hebben om 5 mensen ongelukkig te maken... En de kinderen weten nog nergens van...
En mezelf beschadigen...dat was absoluut iets eenmaligs...Nog nooit zoiets fouts gedaan...
En mezelf beschadigen...dat was absoluut iets eenmaligs...Nog nooit zoiets fouts gedaan...
donderdag 9 april 2009 om 17:13
Uiteraard kan je man haar niet uitstaan???
Omdat ze eerlijk is naar je?
Vreemde waarden en normen houden jullie erop na.
Lieve TO, je klinkt heel erg in de war, je ziet de dingen niet meer in perspectief..
Haal even een paar keer heel diep adem
En wees gelukkig!
Gelukkig dat je zo'n ontzettend begripvolle man hebt die dit allemaal zonder slag of stoot pikt, en wees dankbaar dat je vriendin eerlijk is
Errlijkheid duurt het langst ALTIJD en niet meestal wel zoals je eerder schreef.
En jezelf verwondden is ook niet ok hoor!
Doe je dat wel vaker als de grond te heet wordt onder je voeten?
Want dan moet je echt hulp gaan zoeken lieve meid!
Succes
Omdat ze eerlijk is naar je?
Vreemde waarden en normen houden jullie erop na.
Lieve TO, je klinkt heel erg in de war, je ziet de dingen niet meer in perspectief..
Haal even een paar keer heel diep adem
En wees gelukkig!
Gelukkig dat je zo'n ontzettend begripvolle man hebt die dit allemaal zonder slag of stoot pikt, en wees dankbaar dat je vriendin eerlijk is
Errlijkheid duurt het langst ALTIJD en niet meestal wel zoals je eerder schreef.
En jezelf verwondden is ook niet ok hoor!
Doe je dat wel vaker als de grond te heet wordt onder je voeten?
Want dan moet je echt hulp gaan zoeken lieve meid!
Succes
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
