Relaties
alle pijlers
Vriendschap
maandag 2 december 2019 om 07:52
Ik heb een vriendschap met een vriendin sinds 3 jaar ongeveer. Maar wel heel innig samen.
Maar sinds de dood van haar moeder voelt ze zich anders zegt ze. Ze is niet meer de persoon die ze was daarvoor. Ze gaat heel veel de deur uit en doet leuke dingen bij verenigingen enzo en neemt met mij geen contact meer op. Ik heb een tijd haar gesteund en geprobeerd afspraken te maken maar het gaat zeer moeizaam.
Uiteindelijk heb ik gevraagd wat er is. Ben ik tekort geschoten in mijn ondersteuning? Is ze boos?
De reactie was dat het totaal niet aan mij lag maar zij zich anders voelt dan voorheen. Ze onderneemt heel veel en denkt daarbij niet meer aan mij. Ze houdt wel nog van me en als we elkaar zien vindt ze het fijn maar verder denkt ze niet aan me.
Ik vind het jammer en voel me wel aan de kant gezet. Ik snap wel dat als je moeder overlijdt je leven op zijn kop staat en alles weer opnieuw vorm moet krijgen. Maar ik vind het lastig te begrijpen waarom ik van de een op de andere dag aan de kant gezet wordt. We waren zo close. Ik zit gewoon niet bij haar prioriteiten. Maar is er dan nog wel vriendschap?
Ik twijfel of ik dan maar braaf ga afwachten of ze ooit nog contact op neemt of dat ik haar maar moet vergeten.
Heeft iemand ervaring met verwerking en rouw? Blijf je een ander persoon na de dood van een naaste? Of kom je ooit nog weer terug bij de oude ik?
Maar sinds de dood van haar moeder voelt ze zich anders zegt ze. Ze is niet meer de persoon die ze was daarvoor. Ze gaat heel veel de deur uit en doet leuke dingen bij verenigingen enzo en neemt met mij geen contact meer op. Ik heb een tijd haar gesteund en geprobeerd afspraken te maken maar het gaat zeer moeizaam.
Uiteindelijk heb ik gevraagd wat er is. Ben ik tekort geschoten in mijn ondersteuning? Is ze boos?
De reactie was dat het totaal niet aan mij lag maar zij zich anders voelt dan voorheen. Ze onderneemt heel veel en denkt daarbij niet meer aan mij. Ze houdt wel nog van me en als we elkaar zien vindt ze het fijn maar verder denkt ze niet aan me.
Ik vind het jammer en voel me wel aan de kant gezet. Ik snap wel dat als je moeder overlijdt je leven op zijn kop staat en alles weer opnieuw vorm moet krijgen. Maar ik vind het lastig te begrijpen waarom ik van de een op de andere dag aan de kant gezet wordt. We waren zo close. Ik zit gewoon niet bij haar prioriteiten. Maar is er dan nog wel vriendschap?
Ik twijfel of ik dan maar braaf ga afwachten of ze ooit nog contact op neemt of dat ik haar maar moet vergeten.
Heeft iemand ervaring met verwerking en rouw? Blijf je een ander persoon na de dood van een naaste? Of kom je ooit nog weer terug bij de oude ik?
maandag 2 december 2019 om 08:19
Ik geloof zeker wel dat de dood van haar moeder haar gevoelens veranderd heeft. Dat kan op meerdere manieren. Het kan zijn dat ze vroeger bang was en dat jij dus haar steun was, maar dat met de dood van haar moeder het ergste is gebeurd wat haar overkomen kon en dat ze jouw steun toen niet nodig heeft gehad bij nader inzien, waardoor de belangrijkste reden verviel om met je om te gaan.
Of misschien voelde ze zich absoluut niet begrepen hoewel jij je best deed. Kan ook.
Of misschien voelde ze zich absoluut niet begrepen hoewel jij je best deed. Kan ook.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
maandag 2 december 2019 om 08:25
Aan de vriendschap met jou kleven waarschijnlijk te veel oude koeien aan vast. Te veel pijnlijke herinneringen.
Ze zoekt nu vooral mensen die haar nieuwe energie en positiviteit brengen. De dood van een geliefde laat vaak zien dat je vooral moet genieten en niet moet wachten tot later.
Geef haar de ruimte. Misschien zijn jullie gewoon uit elkaar gegroeid en blijft dit zo. Of jullie vinden elkaar weer.
Ze zoekt nu vooral mensen die haar nieuwe energie en positiviteit brengen. De dood van een geliefde laat vaak zien dat je vooral moet genieten en niet moet wachten tot later.
Geef haar de ruimte. Misschien zijn jullie gewoon uit elkaar gegroeid en blijft dit zo. Of jullie vinden elkaar weer.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 2 december 2019 om 08:38
Echt?hamerhaai schreef: ↑02-12-2019 08:25Aan de vriendschap met jou kleven waarschijnlijk te veel oude koeien aan vast. Te veel pijnlijke herinneringen.
Ze zoekt nu vooral mensen die haar nieuwe energie en positiviteit brengen. De dood van een geliefde laat vaak zien dat je vooral moet genieten en niet moet wachten tot later.
Geef haar de ruimte. Misschien zijn jullie gewoon uit elkaar gegroeid en blijft dit zo. Of jullie vinden elkaar weer.
maandag 2 december 2019 om 08:40
maandag 2 december 2019 om 09:23
Er zagen elkaar een tijdje eens in de 2 weken. Iedere keer als ik weg ging zei ze dat ze van me houdt, me gemist heeft en hoe dankbaar ze is dat ik in haar leven ben. Uren vlogen om als we samen aan de praat waren.
Ik ben niet de meest bruisende persoon (het afgelopen jaar). Dus ik snap best dat je de gezelligheid op zoekt.
Maar de ene dag zeggen dat ze zo blij met me bent en de andere dag me aan de kant schuiven vind ik toch een hele gekke gewaarwording.
Ik ben niet de meest bruisende persoon (het afgelopen jaar). Dus ik snap best dat je de gezelligheid op zoekt.
Maar de ene dag zeggen dat ze zo blij met me bent en de andere dag me aan de kant schuiven vind ik toch een hele gekke gewaarwording.
maandag 2 december 2019 om 12:44
Verliefd? Welnee. Dat was haar manier van praten. Ze is spiritueel en heel lief voor mensen. Ik moest er ook aan wennen. Maar het heeft me ook wel geleerd meer mijn emoties te laten zien. We waren gewoon vriendinnen. Maar zo deed ze achteraf gezien tegen heel veel mensen. Had weinig betekenis. Ik heb er denk ik te veel betekenis aan geplakt.
maandag 2 december 2019 om 12:55
Heb je wel eens een dierbare verloren zelf?
Toen mijn moeder stierf na een korte maar nare ziekte was ik leeg en op. Je gaat in rouw en in Nederland weten we niet zo goed hoe we daarmee om moeten gaan.
Eigenlijk gaan we er gewoon niet mee om en moet alles door blijven gaan zoals gebruikelijk.
Maar soms kan dat niet, zeker als er iemand als je moeder sterft.
Als je een vriendin bent dan geef je je vriendin de ruimte om te rouwen en zet je je deur open voor haar. Zij heeft een ingrijpende gebeurtenis meegemaakt en tijd hiervoor nodig. Echte vriendinnen doen dit soort dingen voor elkaar.
Ik vind dat je egocentrisch reageert en weinig inlevingsvermogens laat zien, misschien is de band toch niet zo hecht na 3 jaar vriendschap. Het is echt erg je moeder te verliezen.
Toen mijn moeder stierf na een korte maar nare ziekte was ik leeg en op. Je gaat in rouw en in Nederland weten we niet zo goed hoe we daarmee om moeten gaan.
Eigenlijk gaan we er gewoon niet mee om en moet alles door blijven gaan zoals gebruikelijk.
Maar soms kan dat niet, zeker als er iemand als je moeder sterft.
Als je een vriendin bent dan geef je je vriendin de ruimte om te rouwen en zet je je deur open voor haar. Zij heeft een ingrijpende gebeurtenis meegemaakt en tijd hiervoor nodig. Echte vriendinnen doen dit soort dingen voor elkaar.
Ik vind dat je egocentrisch reageert en weinig inlevingsvermogens laat zien, misschien is de band toch niet zo hecht na 3 jaar vriendschap. Het is echt erg je moeder te verliezen.
maandag 2 december 2019 om 13:10
Dit is inderdaad wat ik nodig heb. Iemand die zich in haar kan inleven.vanlippebiesterveld schreef: ↑02-12-2019 12:55Heb je wel eens een dierbare verloren zelf?
Toen mijn moeder stierf na een korte maar nare ziekte was ik leeg en op. Je gaat in rouw en in Nederland weten we niet zo goed hoe we daarmee om moeten gaan.
Eigenlijk gaan we er gewoon niet mee om en moet alles door blijven gaan zoals gebruikelijk.
Maar soms kan dat niet, zeker als er iemand als je moeder sterft.
Als je een vriendin bent dan geef je je vriendin de ruimte om te rouwen en zet je je deur open voor haar. Zij heeft een ingrijpende gebeurtenis meegemaakt en tijd hiervoor nodig. Echte vriendinnen doen dit soort dingen voor elkaar.
Ik vind dat je egocentrisch reageert en weinig inlevingsvermogens laat zien, misschien is de band toch niet zo hecht na 3 jaar vriendschap. Het is echt erg je moeder te verliezen.
Dat ik egocentrisch reageer moet je me even uitleggen.
Maar ik probeer te begrijpen waarom ze niet met me wil praten over de dood van haar moeder of verdriet. Maar ze gaat wel de bloemetjes buiten zetten.
Ik heb zo vaak gevraagd of gebeld met de vraag hoe het met haar gaat. Het lijkt me zo zwaar wat ze door maakt. Maar dan krijg ik "gaat wel goed hoor". En verder wordt alle contact vermeden.
Ik heb haar gezegd dat ik haar alle geluk wens en dat mijn deur voor haar open staat. Ze zegt dat ik absoluut niet tekort geschoten heb maar dat ze gewoon niet aan me denkt.
Maar eerlijk gezegd verwacht ik er niets meer van. Ik sta er als ze me nodig heeft maar ga me niet opdringen.
maandag 2 december 2019 om 13:22
Het egocentrische? Jij vindt allerlei zaken belangrijk, die zij onbelangrijk nu vindt. Zij geeft aan plezier te willen maken, terwijl jij over de dood van haar moeder wil praten. Dat zij plezier wil maken, dingen luchtig wil houden begrijp ik zeer goed.
Ben zelf herstellende van ernstige ziekte. Heb heel veel break downs al gehad, heel veel eenzaamheid ook. Als je dan toch weer dingen matig kunt gaan ondernemen en je bijv, een etentje hebt, dan wil je niet over ziekte praten. Je wil dan gewoon lekker even bijkletsen, even wat anders. Bij vragen stroomden de tranen weer over de wangen en was er heel veel van het plezier weg. Ik vind het erg moeilijk aan te geven dat ik juist behoefte heb aan alleen maar luchtige dingen, het leven is al ernstig genoeg. Mijn echte vriendinnen begrijpen dat en geven me dat.
Zij heeft veel meegemaakt en vult dingen zelf in. Als je een echte vriendin bent dan geef je haar plezier en afleiding.
Ben zelf herstellende van ernstige ziekte. Heb heel veel break downs al gehad, heel veel eenzaamheid ook. Als je dan toch weer dingen matig kunt gaan ondernemen en je bijv, een etentje hebt, dan wil je niet over ziekte praten. Je wil dan gewoon lekker even bijkletsen, even wat anders. Bij vragen stroomden de tranen weer over de wangen en was er heel veel van het plezier weg. Ik vind het erg moeilijk aan te geven dat ik juist behoefte heb aan alleen maar luchtige dingen, het leven is al ernstig genoeg. Mijn echte vriendinnen begrijpen dat en geven me dat.
Zij heeft veel meegemaakt en vult dingen zelf in. Als je een echte vriendin bent dan geef je haar plezier en afleiding.
maandag 2 december 2019 om 13:33
Lijkt me ook heel moeilijk voor jou. Nog heel veel sterkte!
Het is niet als ik kom dat ik over de dood wil praten. Ik laat haar meestal praten maar stel wel interesse over hoe het gaat.
Een andere vriendin werd ooit boos op ons omdat we haar wilde afleiden maar een keer niet vroegen naar haar moeder. Maar ik was blij dat ze het aangaf. Als je je gevoel en je wensen kenbaar maakt geef je in mijn ogen nog om je vriendinnen.
Maar in dit geval zegt mijn vriendin niets en voelt het toch voor mij dat het haar niet uitmaakt of ik wel of niet in haar leven ben. En dat doet best zeer.
Het is niet als ik kom dat ik over de dood wil praten. Ik laat haar meestal praten maar stel wel interesse over hoe het gaat.
Een andere vriendin werd ooit boos op ons omdat we haar wilde afleiden maar een keer niet vroegen naar haar moeder. Maar ik was blij dat ze het aangaf. Als je je gevoel en je wensen kenbaar maakt geef je in mijn ogen nog om je vriendinnen.
Maar in dit geval zegt mijn vriendin niets en voelt het toch voor mij dat het haar niet uitmaakt of ik wel of niet in haar leven ben. En dat doet best zeer.
maandag 2 december 2019 om 15:56
Helaas hoort dat er ook een beetje bij. Iemand heeft veel meegemaakt en reageert onvoorspelbaar. Er is vaak een: nu even niet momentje.
Voor jou komt het over als afwijzen, maar mogelijk is er totaal iets anders aan de hand. Besef dat het niet met jou te maken heeft, waarschijnlijk voel je je dan minder kwetsbaar. Anders gezegd, er valt je niets te verwijten, dus waarom zou zij dat dan doen? Ze reageert overspannen vanwege ander gedoe.
Geef haar de ruimte en ze fladdert weer naar jou toe.
Sterkte!
Voor jou komt het over als afwijzen, maar mogelijk is er totaal iets anders aan de hand. Besef dat het niet met jou te maken heeft, waarschijnlijk voel je je dan minder kwetsbaar. Anders gezegd, er valt je niets te verwijten, dus waarom zou zij dat dan doen? Ze reageert overspannen vanwege ander gedoe.
Geef haar de ruimte en ze fladdert weer naar jou toe.
Sterkte!
maandag 2 december 2019 om 16:55
X. Jij ook nog veel sterkte.vanlippebiesterveld schreef: ↑02-12-2019 15:56Helaas hoort dat er ook een beetje bij. Iemand heeft veel meegemaakt en reageert onvoorspelbaar. Er is vaak een: nu even niet momentje.
Voor jou komt het over als afwijzen, maar mogelijk is er totaal iets anders aan de hand. Besef dat het niet met jou te maken heeft, waarschijnlijk voel je je dan minder kwetsbaar. Anders gezegd, er valt je niets te verwijten, dus waarom zou zij dat dan doen? Ze reageert overspannen vanwege ander gedoe.
Geef haar de ruimte en ze fladdert weer naar jou toe.
Sterkte!
maandag 2 december 2019 om 17:08
Helaas moet ik uit eigen ervaring zeggen dat je nooit meer hetzelfde zal zijn als voor het verlies.
Ik ben in 2010 mijn vader en in 2012 mijn moeder verloren. Beide door kanker in net 22 maanden na elkaar.
In 2010 was ik 19 weken zwanger van mijn zoon toen mijn vader overleed. Dat was heel heftig.
Zelf heb ik drie hele lieve vriendinnen die elkaar niet kennen maar in verschillende fases in mijn leven zijn gekomen. De hechtte band die ik met mijn vriendin die ik nu al 35 jaar ken is bijzonder en speciaal.
Toch ben ik na het verlies van mijn moeder veranderd.
Ik heb geen broers en zussen en trek mij altijd graag terug.
Heb met alle drie eerlijke gesprekken gehad over dat het niet aan hen ligt en ik heel veel van ze hou en ze waardeer. Ze weten het ligt niet aan hen.
Dit is met de jaren meer en meer het geval. Ik ben graag met mijn gezin of alleen als ik daar de kans toe heb. Moet mij echt tot sociaal contact dwingen buiten mijn werk om.
December mag voor mij snel omvliegen. Een nieuw kalenderjaar is tevens een klap dat er weer een jaar voorbij is gevlogen en ik mijn lieve ouders alweer een jaar langer dan ervoor moet missen.
Praat met haar. Spreek je gevoel uit, je kunt niet invullen voor een ander. Wel kun en mag je het gevoel wat ze door haar gedrag jou geeft uitspreken! Gewoon doen
Ik ben in 2010 mijn vader en in 2012 mijn moeder verloren. Beide door kanker in net 22 maanden na elkaar.
In 2010 was ik 19 weken zwanger van mijn zoon toen mijn vader overleed. Dat was heel heftig.
Zelf heb ik drie hele lieve vriendinnen die elkaar niet kennen maar in verschillende fases in mijn leven zijn gekomen. De hechtte band die ik met mijn vriendin die ik nu al 35 jaar ken is bijzonder en speciaal.
Toch ben ik na het verlies van mijn moeder veranderd.
Ik heb geen broers en zussen en trek mij altijd graag terug.
Heb met alle drie eerlijke gesprekken gehad over dat het niet aan hen ligt en ik heel veel van ze hou en ze waardeer. Ze weten het ligt niet aan hen.
Dit is met de jaren meer en meer het geval. Ik ben graag met mijn gezin of alleen als ik daar de kans toe heb. Moet mij echt tot sociaal contact dwingen buiten mijn werk om.
December mag voor mij snel omvliegen. Een nieuw kalenderjaar is tevens een klap dat er weer een jaar voorbij is gevlogen en ik mijn lieve ouders alweer een jaar langer dan ervoor moet missen.
Praat met haar. Spreek je gevoel uit, je kunt niet invullen voor een ander. Wel kun en mag je het gevoel wat ze door haar gedrag jou geeft uitspreken! Gewoon doen
anoniem_57611 wijzigde dit bericht op 02-12-2019 17:12
Reden: Foutje
Reden: Foutje
0.08% gewijzigd
maandag 2 december 2019 om 21:06
Bedankt voor je lieve woorden. Nog heel veel sterkte met het verlies van je ouders. Snap dat het moeilijk is. Zeker in deze tijd.meissie1982 schreef: ↑02-12-2019 17:08Helaas moet ik uit eigen ervaring zeggen dat je nooit meer hetzelfde zal zijn als voor het verlies.
Ik ben in 2010 mijn vader en in 2012 mijn moeder verloren. Beide door kanker in net 22 maanden na elkaar.
In 2010 was ik 19 weken zwanger van mijn zoon toen mijn vader overleed. Dat was heel heftig.
Zelf heb ik drie hele lieve vriendinnen die elkaar niet kennen maar in verschillende fases in mijn leven zijn gekomen. De hechtte band die ik met mijn vriendin die ik nu al 35 jaar ken is bijzonder en speciaal.
Toch ben ik na het verlies van mijn moeder veranderd.
Ik heb geen broers en zussen en trek mij altijd graag terug.
Heb met alle drie eerlijke gesprekken gehad over dat het niet aan hen ligt en ik heel veel van ze hou en ze waardeer. Ze weten het ligt niet aan hen.
Dit is met de jaren meer en meer het geval. Ik ben graag met mijn gezin of alleen als ik daar de kans toe heb. Moet mij echt tot sociaal contact dwingen buiten mijn werk om.
December mag voor mij snel omvliegen. Een nieuw kalenderjaar is tevens een klap dat er weer een jaar voorbij is gevlogen en ik mijn lieve ouders alweer een jaar langer dan ervoor moet missen.
Praat met haar. Spreek je gevoel uit, je kunt niet invullen voor een ander. Wel kun en mag je het gevoel wat ze door haar gedrag jou geeft uitspreken! Gewoon doen
maandag 2 december 2019 om 21:13
Bedankt voor je lieve woorden. Nog heel veel sterkte met het verlies van je ouders. Snap dat het moeilijk is. Zeker in deze tijd.meissie1982 schreef: ↑02-12-2019 17:08Helaas moet ik uit eigen ervaring zeggen dat je nooit meer hetzelfde zal zijn als voor het verlies.
Ik ben in 2010 mijn vader en in 2012 mijn moeder verloren. Beide door kanker in net 22 maanden na elkaar.
In 2010 was ik 19 weken zwanger van mijn zoon toen mijn vader overleed. Dat was heel heftig.
Zelf heb ik drie hele lieve vriendinnen die elkaar niet kennen maar in verschillende fases in mijn leven zijn gekomen. De hechtte band die ik met mijn vriendin die ik nu al 35 jaar ken is bijzonder en speciaal.
Toch ben ik na het verlies van mijn moeder veranderd.
Ik heb geen broers en zussen en trek mij altijd graag terug.
Heb met alle drie eerlijke gesprekken gehad over dat het niet aan hen ligt en ik heel veel van ze hou en ze waardeer. Ze weten het ligt niet aan hen.
Dit is met de jaren meer en meer het geval. Ik ben graag met mijn gezin of alleen als ik daar de kans toe heb. Moet mij echt tot sociaal contact dwingen buiten mijn werk om.
December mag voor mij snel omvliegen. Een nieuw kalenderjaar is tevens een klap dat er weer een jaar voorbij is gevlogen en ik mijn lieve ouders alweer een jaar langer dan ervoor moet missen.
Praat met haar. Spreek je gevoel uit, je kunt niet invullen voor een ander. Wel kun en mag je het gevoel wat ze door haar gedrag jou geeft uitspreken! Gewoon doen
