Relaties
alle pijlers
Uitspreken dan je wil scheiden. Maar dan?
woensdag 11 december 2019 om 14:02
Het uitspreken dat ik zou willen scheiden is niet eens hetgene waar ik echt tegenop zie.
Onze relatie is al lang niet best meer. zie daarvoor mijn eerder topic bijna een jaar geleden.
Zodra ik ook maar iets zeg over dat het zo niet langer kan en het anders moet, krijg ik felle repliek. 'je weet waar het gat van de deur is', 'als je zo ongelukkig bent, ga jezelf dan ophangen, ik heb al genoeg aan mijn hoofd', of als ik in een felle discussie zeg, 'dit is toch niet normaal, dit kan niet langer zo hoor' dan betrekt ze meteen de kinderen erbij 'horen jullie, papa wil scheiden' (wat ik dan helemaal niet heb gezegd, maar enkel dat het moet veranderen).
Maar ja wat dan?
We wonen in een koophuis, weinig tot geen spaargeld. wel een vakantiehuisje wat verderop (maar dat is van haar zegt ze nu al. En de kinderen zie ik ook nooit meer dreigt ze vaak mee).
Maar stel... op een dag. Een dag die rap naderbij komt. Ga ik erop in en geef aan dat ik wil scheiden. Wat dan? Al in zitten lezen, geen verwijten maken. Duidelijk en rustig praten. Aangeven dit zo netjes mogelijk te willen doen.
Waar naar toe? Mijn ouders zijn oud en wonen op een flatje.
Haar moeder idem.
Ons huis enkel 3 slaapkamers (wij + 2 kinderen), woonkamer, volle vochtige kelder en koud schuur. dus weinig andere slaapmogelijkheden.
Zij heeft geen officieel inkomen (wel uitkering)
Ik heb een vaste baan met normaal salaris.
Maar geen 1000,- per maand over om iets te huren. Sterker, we mogen sinds haar uitkering blij zijn dat we iets overhouden.
Waar kan ik naar toe? Of zij? Wat dan met de kinderen? Juist die en haar extreme bezorgdheid naar hen toe zijn een o.a. een aanleiding. Alsmede haar agressieve houding naar mij toe (fysiek is dat laatste half jaar gelukkig niet meer voorgekomen) speelt een rol. Denk dan aan elke dag uitgescholden worden en ruzie hebben, haar nooit tevreden kunnen stellen spelen ook een grote rol nu natuurlijk. Dit doet ze (gelukkig) niet alleen naar mij. maar ook vaak naar haar moeder, maar die is zo weer weg en vergeeft en vergeet alles wat ze zegt en doet.
Dus? Wat dan? Een woning is niet snel gevonden lijkt me? Sowieso weet ik niet eens waar ik aan toe ben straks? Ze heeft gewoon problemen, dat is duidelijk. Maar is absoluut niet gek of dom. Goede opleiding en verteld wel eens in boze bui dat ze me kapot maakt als ik ook maar denk dat ik de kinderen vaker kan zien.
Leuk...sta je als vader die grootste deel van de zorg wel op zich neemt durf ik te zeggen.
Als ik bijvoorbeeld weg ga naar het vakantiehuis en de kinderen bij haar achterlaat, dan sta ik toch al 3-0 achter bij de kinderen? 'zien jullie, papa laat jullie in de steek'.
Dus nogmaals...hoe ga je hier mee om?
Onze relatie is al lang niet best meer. zie daarvoor mijn eerder topic bijna een jaar geleden.
Zodra ik ook maar iets zeg over dat het zo niet langer kan en het anders moet, krijg ik felle repliek. 'je weet waar het gat van de deur is', 'als je zo ongelukkig bent, ga jezelf dan ophangen, ik heb al genoeg aan mijn hoofd', of als ik in een felle discussie zeg, 'dit is toch niet normaal, dit kan niet langer zo hoor' dan betrekt ze meteen de kinderen erbij 'horen jullie, papa wil scheiden' (wat ik dan helemaal niet heb gezegd, maar enkel dat het moet veranderen).
Maar ja wat dan?
We wonen in een koophuis, weinig tot geen spaargeld. wel een vakantiehuisje wat verderop (maar dat is van haar zegt ze nu al. En de kinderen zie ik ook nooit meer dreigt ze vaak mee).
Maar stel... op een dag. Een dag die rap naderbij komt. Ga ik erop in en geef aan dat ik wil scheiden. Wat dan? Al in zitten lezen, geen verwijten maken. Duidelijk en rustig praten. Aangeven dit zo netjes mogelijk te willen doen.
Waar naar toe? Mijn ouders zijn oud en wonen op een flatje.
Haar moeder idem.
Ons huis enkel 3 slaapkamers (wij + 2 kinderen), woonkamer, volle vochtige kelder en koud schuur. dus weinig andere slaapmogelijkheden.
Zij heeft geen officieel inkomen (wel uitkering)
Ik heb een vaste baan met normaal salaris.
Maar geen 1000,- per maand over om iets te huren. Sterker, we mogen sinds haar uitkering blij zijn dat we iets overhouden.
Waar kan ik naar toe? Of zij? Wat dan met de kinderen? Juist die en haar extreme bezorgdheid naar hen toe zijn een o.a. een aanleiding. Alsmede haar agressieve houding naar mij toe (fysiek is dat laatste half jaar gelukkig niet meer voorgekomen) speelt een rol. Denk dan aan elke dag uitgescholden worden en ruzie hebben, haar nooit tevreden kunnen stellen spelen ook een grote rol nu natuurlijk. Dit doet ze (gelukkig) niet alleen naar mij. maar ook vaak naar haar moeder, maar die is zo weer weg en vergeeft en vergeet alles wat ze zegt en doet.
Dus? Wat dan? Een woning is niet snel gevonden lijkt me? Sowieso weet ik niet eens waar ik aan toe ben straks? Ze heeft gewoon problemen, dat is duidelijk. Maar is absoluut niet gek of dom. Goede opleiding en verteld wel eens in boze bui dat ze me kapot maakt als ik ook maar denk dat ik de kinderen vaker kan zien.
Leuk...sta je als vader die grootste deel van de zorg wel op zich neemt durf ik te zeggen.
Als ik bijvoorbeeld weg ga naar het vakantiehuis en de kinderen bij haar achterlaat, dan sta ik toch al 3-0 achter bij de kinderen? 'zien jullie, papa laat jullie in de steek'.
Dus nogmaals...hoe ga je hier mee om?
woensdag 11 december 2019 om 14:08
Ga vooral voor de veiligheid van je kinderen. Zulk gedrag van een ouder tekent een kind voor het leven, ook al denkt de ouder dat het kind er niet mee geconfronteerd wordt. Haal je kinderen echt uit deze situatie.
Zijn jullie getrouwd in gemeenschap van goederen? Heb jij voor jezelf professionele hulp om je grenzen te bewaken? Maatschappelijk werk kan jou mogelijk ook adviseren.
Ga wel vast naar dat vakantiehuis, is beter voor jullie beiden denk ik. En zorg dat je je kinderen veel blijft zien, maak duidelijke afspraken en houdt je daar minimaal aan.
Zijn jullie getrouwd in gemeenschap van goederen? Heb jij voor jezelf professionele hulp om je grenzen te bewaken? Maatschappelijk werk kan jou mogelijk ook adviseren.
Ga wel vast naar dat vakantiehuis, is beter voor jullie beiden denk ik. En zorg dat je je kinderen veel blijft zien, maak duidelijke afspraken en houdt je daar minimaal aan.
anoniem_67ae39df89b68 wijzigde dit bericht op 11-12-2019 14:10
18.72% gewijzigd
woensdag 11 december 2019 om 14:08
Eerst maar eens naar een echtscheidingsadvocaat en je heel goed laten voorlichten denk ik, want dit gaat waarschijnlijk wel een vechtscheiding worden.
Dat je een vakantiehuisje hebt is juist enorm in je voordeel denk ik, want dan kun je ergens naartoe. Stel je voor dat je tijdens de vechtscheiding nog met die draak in één huis moet wonen.
Dat je een vakantiehuisje hebt is juist enorm in je voordeel denk ik, want dan kun je ergens naartoe. Stel je voor dat je tijdens de vechtscheiding nog met die draak in één huis moet wonen.
woensdag 11 december 2019 om 14:10
Moeilijk. Een plan maken voor jezelf, zodat je inderdaad weg kan als dat plotseling "moet" (d.w.z. ze gooit je eruit) en je een plekje hebt waar je ook met je kinderen kunt zijn.
Natuurlijk sta je meteen "achter" bij de kinderen als jìj vertrekt en zij begint met kwaadspreken. Kinderen zijn kinderen, maar ze zijn niet dom. Ze zullen op een bepaald moment vanzelf merken hoe de vork in de steel zit/zat. Dat kan even duren, zeker als ze vanaf één kant "gemanipuleerd" worden. Maak niet de fout terug te manipuleren.
Je vrouw klinkt woedend en machteloos. Probeer dat op die manier te zien, zie haar niet als een onredelijke heks maar als iemand die (nog) niet met de situatie kan omgaan. Waarschijnlijk is ze vooral bang voor de toekomst. Met wat begrip voor haar gedrag en uitingen hoeft het niet zo'n vreselijke vechtscheiding te worden. Je klinkt verstandig. Deel je zorgen met je omgeving (goede vrienden, familie) en laat hen met je meedenken. Wie weet kunnen ze je op verschillende manieren ondersteunen.
Natuurlijk sta je meteen "achter" bij de kinderen als jìj vertrekt en zij begint met kwaadspreken. Kinderen zijn kinderen, maar ze zijn niet dom. Ze zullen op een bepaald moment vanzelf merken hoe de vork in de steel zit/zat. Dat kan even duren, zeker als ze vanaf één kant "gemanipuleerd" worden. Maak niet de fout terug te manipuleren.
Je vrouw klinkt woedend en machteloos. Probeer dat op die manier te zien, zie haar niet als een onredelijke heks maar als iemand die (nog) niet met de situatie kan omgaan. Waarschijnlijk is ze vooral bang voor de toekomst. Met wat begrip voor haar gedrag en uitingen hoeft het niet zo'n vreselijke vechtscheiding te worden. Je klinkt verstandig. Deel je zorgen met je omgeving (goede vrienden, familie) en laat hen met je meedenken. Wie weet kunnen ze je op verschillende manieren ondersteunen.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
woensdag 11 december 2019 om 14:12
Mijn ex-man was zo bang dat ik er met zijn geld vandoor wilde, dat hij helemaal ontdooide en opbloeide toen ik zei dat ik niks van hem hoefde. Bedenk waar de grootste angsten van je vrouw liggen en hoe je die kunt wegnemen. En of je dit wilt natuurlijk.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
woensdag 11 december 2019 om 14:13
Grow a pair, vraag voorlopige voorzieningen aan waarin je een reëel voorstel doet voor een omgangsregeling en kinder- en partneralimentatie, ga om tafel met een mediator om tot afspraken te komen en zoek een kamer in de buurt tot je bent uitgeprocedeerd.
En heb vertrouwen in je vaderschap. Ouderschap is geen wedstrijdje en kinderen beoordelen hun ouders vooral op hun acties en of ze er voor hen zijn. Dus zorg dat je er voor hen bent.
Als jij vindt dat je kinderen beter bij jou af zijn dan bij je partner, dan zou je kunnen voorstellen dat jij met de kinderen in het huis blijft wonen. Misschien zijn er ook wel fysieke redenen waarom dat huis voor jou beter te onderhouden is dan voor haar.
En heb vertrouwen in je vaderschap. Ouderschap is geen wedstrijdje en kinderen beoordelen hun ouders vooral op hun acties en of ze er voor hen zijn. Dus zorg dat je er voor hen bent.
Als jij vindt dat je kinderen beter bij jou af zijn dan bij je partner, dan zou je kunnen voorstellen dat jij met de kinderen in het huis blijft wonen. Misschien zijn er ook wel fysieke redenen waarom dat huis voor jou beter te onderhouden is dan voor haar.
woensdag 11 december 2019 om 14:15
Kan zij jullie woning betalen? Zo ja, dan kan zij daar blijven wonen en is het vakantiehuisje voorlopig voor jou. Zij kan zeggen dat het van haar is maar en dan vertel jij dat ze het terugkrijgt als jij het niet meer nodig hebt.
Als ik jou zo lees is er geen sprankje redelijkheid in haar, klopt dit of ben je gewoon een beetje bang voor haar? De soep wordt nooit zo heet gegeten als opgediend dus laat haar eerst even lekker blazen als ze heel boos is. Je hebt recht op je kinderen dus daar gaat zij niet over.
Schrijf je als de donder in bij de woningbouwvereniging en probeer open en veilig te communiceren naar je partner én je kinderen. Ga geen verwijten maken, geef haar zo weinig mogelijk voer om op te schieten. Puur een "ik wil scheiden, hoe lossen we dit op" en thats it.
In mijn zeer nabije kring was er ook een moeder die met dit soort dingen dreigde en puntje paaltje viel het allemaal ontzettend mee. Iedereen kan nu gewoon door één deur.
Als ik jou zo lees is er geen sprankje redelijkheid in haar, klopt dit of ben je gewoon een beetje bang voor haar? De soep wordt nooit zo heet gegeten als opgediend dus laat haar eerst even lekker blazen als ze heel boos is. Je hebt recht op je kinderen dus daar gaat zij niet over.
Schrijf je als de donder in bij de woningbouwvereniging en probeer open en veilig te communiceren naar je partner én je kinderen. Ga geen verwijten maken, geef haar zo weinig mogelijk voer om op te schieten. Puur een "ik wil scheiden, hoe lossen we dit op" en thats it.
In mijn zeer nabije kring was er ook een moeder die met dit soort dingen dreigde en puntje paaltje viel het allemaal ontzettend mee. Iedereen kan nu gewoon door één deur.
woensdag 11 december 2019 om 14:16
Ik zou voor alles je zorgen bespreken met maatschappelijk werk of iets van ouder-kind zorg. Zeker als je vrouw labiel is en je zorgen hebt over de kinderen.
Niet eens meteen om een scheiding te bespreken, maar om je zorgen over hoe dit verder moet. Als je de scheiding doorzet heb je al een lijntje en kunnen ze meekijken met jullie.
Als je al midden in de ellende zit en ze worden dan pas ingeschakeld, wordt het moeilijker om een goed beeld van de situatie te geven. Zeker als het tussen jou en je vrouw/ex al geëscaleerd is.
Hoe oud zijn je kinderen? Je staat niet 1-0 achter op basis van informatie van de moeder. Ze zijn niet gek. Ik neem aan dat ze jou nu ook graag zien, dat verandert niet zomaar, en je kunt zelf ook met ze praten.
Waarom is het vakantiehuisje van je vrouw? Dat lijkt me geen uitgemaakte zaak. Als je echt gaat scheiden, neem een goede advocaat.
Niet eens meteen om een scheiding te bespreken, maar om je zorgen over hoe dit verder moet. Als je de scheiding doorzet heb je al een lijntje en kunnen ze meekijken met jullie.
Als je al midden in de ellende zit en ze worden dan pas ingeschakeld, wordt het moeilijker om een goed beeld van de situatie te geven. Zeker als het tussen jou en je vrouw/ex al geëscaleerd is.
Hoe oud zijn je kinderen? Je staat niet 1-0 achter op basis van informatie van de moeder. Ze zijn niet gek. Ik neem aan dat ze jou nu ook graag zien, dat verandert niet zomaar, en je kunt zelf ook met ze praten.
Waarom is het vakantiehuisje van je vrouw? Dat lijkt me geen uitgemaakte zaak. Als je echt gaat scheiden, neem een goede advocaat.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 11 december 2019 om 14:16
maak een plan voor jezelf:
Ga met een advocaat praten
Zoek woonruimte (liefst voldoende ook voor de kinderen), wellicht het huisje?
Neem een eigen bankrekening
Je kunt een checklist downloaden, zoiets: https://www.samenuiteen.nl/uit-elkaar-scheiden-en-dan/
Sterkte!
Ga met een advocaat praten
Zoek woonruimte (liefst voldoende ook voor de kinderen), wellicht het huisje?
Neem een eigen bankrekening
Je kunt een checklist downloaden, zoiets: https://www.samenuiteen.nl/uit-elkaar-scheiden-en-dan/
Sterkte!
woensdag 11 december 2019 om 14:23
Dat gaat snel...
Ik lees juist overal om niet de naaste omgeving teveel bij een scheiding te betrekken. Dat niet het gevoel krijgen een kant te moeten kiezen.
Haar grootste angst is overduidelijk: de kinderen.
Begin dit jaar is Veilig Thuis even ter sprake gekomen via de HA. Die zich zorgen maakte om de vele bezoeken met de kinderen aan de HA, ZKH en HAP. Dat was een hel voor haar. Kinderen zouden afgepakt worden. uit huis geplaatst etc etc...kinderen verliezen is haar grootste angst. Maar ja...die wil ik natuurlijk niet opgeven.
Ik sta nergens ingeschreven. En juridisch advies inwinnen? Achter haar rug om? Dat gaat toch niet? kost honderden euro's. Die kan ik niet verklaren en dan ben je helemaal een achterbakse vent als ze ziet dat ik al met een scheidingsadvocaat bezig ben. Of kan dat ook elders?
Geld vind ik niet belangrijk. We hebben en mooi huis, veel spullen en geen geld. Straks. minder mooi huis, minder spullen en nog minder geld
, maar als ik mijn kinderen niet of nauwelijk meer zou mogen/kunnen zien...Dat zou mijn hart wel breken ja. En lees dat niet verkeerd, ik wil ze niet afpakken van haar. maar wel een normale redelijke regeling die dicht tegen 50/50 aanligt.
Maar dat is beetje op de zaken vooruit lopen...
Vroeg me dus af hoe dit soort gesprekken en afhandelingen gaan? Ga je dan meteen daarna elders slapen? tolereer je elkaar nog? etc...
Edit:
Kinderen zijn 4&8
beiden kunnen we apart van elkaar het huis (de hypotheek) niet overnemen. Zij al helemaal niet. haar inkomen is niet bestendig (niet vaste uitkering)
Valt nog mee. maar het is niet een makkelijke beslissing he. We zijn al lang samen. het is heel lang goed gegaan. Maar problemen stapelen zich langzaam meer en meer op . Ik ben ook geen heilige. Echter probeer ik ruzies wel te vermijden. En de momenten dat het wel goed gaat, maakt je in je hoofd zo'n judas dat ik hier in mijn hoofd mee bezig ben. Dat ik dan degene ben die dit gezin kapot maakt (hoewel ik mezelf wel kan aankijken en weet dat het vooral haar gedrag van de laatste jaren is geweest). Als ze op tijd hulp had gezocht had het zover niet hoeven komen, maar dit blijft maar uit.
Ik heb aan de bel getrokken bij de HA en heb al paar gesprekken met de ondersteuner aldaar. echter nog niet op het gebied van scheiden, meer over dat ik de kinderen niet met de overbezorgdheid wil laten blijven confronteren.
Ik lees juist overal om niet de naaste omgeving teveel bij een scheiding te betrekken. Dat niet het gevoel krijgen een kant te moeten kiezen.
Haar grootste angst is overduidelijk: de kinderen.
Begin dit jaar is Veilig Thuis even ter sprake gekomen via de HA. Die zich zorgen maakte om de vele bezoeken met de kinderen aan de HA, ZKH en HAP. Dat was een hel voor haar. Kinderen zouden afgepakt worden. uit huis geplaatst etc etc...kinderen verliezen is haar grootste angst. Maar ja...die wil ik natuurlijk niet opgeven.
Ik sta nergens ingeschreven. En juridisch advies inwinnen? Achter haar rug om? Dat gaat toch niet? kost honderden euro's. Die kan ik niet verklaren en dan ben je helemaal een achterbakse vent als ze ziet dat ik al met een scheidingsadvocaat bezig ben. Of kan dat ook elders?
Geld vind ik niet belangrijk. We hebben en mooi huis, veel spullen en geen geld. Straks. minder mooi huis, minder spullen en nog minder geld
, maar als ik mijn kinderen niet of nauwelijk meer zou mogen/kunnen zien...Dat zou mijn hart wel breken ja. En lees dat niet verkeerd, ik wil ze niet afpakken van haar. maar wel een normale redelijke regeling die dicht tegen 50/50 aanligt. Maar dat is beetje op de zaken vooruit lopen...
Vroeg me dus af hoe dit soort gesprekken en afhandelingen gaan? Ga je dan meteen daarna elders slapen? tolereer je elkaar nog? etc...
Edit:
Kinderen zijn 4&8
beiden kunnen we apart van elkaar het huis (de hypotheek) niet overnemen. Zij al helemaal niet. haar inkomen is niet bestendig (niet vaste uitkering)
Valt nog mee. maar het is niet een makkelijke beslissing he. We zijn al lang samen. het is heel lang goed gegaan. Maar problemen stapelen zich langzaam meer en meer op . Ik ben ook geen heilige. Echter probeer ik ruzies wel te vermijden. En de momenten dat het wel goed gaat, maakt je in je hoofd zo'n judas dat ik hier in mijn hoofd mee bezig ben. Dat ik dan degene ben die dit gezin kapot maakt (hoewel ik mezelf wel kan aankijken en weet dat het vooral haar gedrag van de laatste jaren is geweest). Als ze op tijd hulp had gezocht had het zover niet hoeven komen, maar dit blijft maar uit.
Ik heb aan de bel getrokken bij de HA en heb al paar gesprekken met de ondersteuner aldaar. echter nog niet op het gebied van scheiden, meer over dat ik de kinderen niet met de overbezorgdheid wil laten blijven confronteren.
anoniem_383065 wijzigde dit bericht op 11-12-2019 14:31
26.49% gewijzigd
woensdag 11 december 2019 om 14:28
Dat verschilt van persoon tot persoon, van relatie tot relatie. Je dient gewoon het gesprek met haar aan te gaan en dan maar zien hoe het loopt. Zorg wel dat je bijvoorbeeld in het vakantiehuis terecht kunt.
VeiligThuis pakt echt niet zomaar de kinderen af, dat is een beeld dat wordt gecreeërd. Het kan zomaar zijn dat ze weer in beeld komen. Maar je vrouw heeft veel angsten, heeft zij psychische hulp?
Jij kunt bijvoorbeeld naar de huisarts of maatschappelijk werk om je zorgen te bespreken.
woensdag 11 december 2019 om 14:29
1. Niemand pakt iemands kinderen af, jij die van haar niet, zij die van jou niet. Je zult ze alleen anders gaan "delen". Probeer steeds hun belang voor ogen te houdenexclamare schreef: ↑11-12-2019 14:23
1a. Haar grootste angst is overduidelijk: de kinderen.
Begin dit jaar is Veilig Thuis even ter sprake gekomen via de HA. Die zich zorgen maakte om de vele bezoeken met de kinderen aan de HA, ZKH en HAP. Dat was een hel voor haar. Kinderen zouden afgepakt worden. uit huis geplaatst etc etc...kinderen verliezen is haar grootste angst. Maar ja...die wil ik natuurlijk niet opgeven.
2. Ik sta nergens ingeschreven. En juridisch advies inwinnen? Achter haar rug om? Dat gaat toch niet? kost honderden euro's. Die kan ik niet verklaren en dan ben je helemaal een achterbakse vent als ze ziet dat ik al met een scheidingsadvocaat bezig ben. Of kan dat ook elders?
1b. maar als ik mijn kinderen niet of nauwelijk meer zou mogen/kunnen zien...Dat zou mijn hart wel breken ja. En lees dat niet verkeerd, ik wil ze niet afpakken van haar. maar wel een normale redelijke regeling die dicht tegen 50/50 aanligt.
3. Vroeg me dus af hoe dit soort gesprekken en afhandelingen gaan? Ga je dan meteen daarna elders slapen? tolereer je elkaar nog? etc...
2. Je kunt online al veel advies vinden, en vaak kost een intake nog niks
3. Daar zijn geen richtlijnen voor, het zou knap zijn, als jullie nog samen in 1 huis kunnen wonen. Maar dat lijkt mij stug
woensdag 11 december 2019 om 14:33
woensdag 11 december 2019 om 14:34
woensdag 11 december 2019 om 14:37
Wij hebben nog 4 maanden in één bed geslapen.
Maar het verschil is wel dat dit uiteindelijk een beslissing van ons samen was en we in zeer goede harmonie uit elkaar zijn gegaan. Ik schrik er overigens wel een beetje van dat jullie gezin met VT te maken heeft gehad. Is je vrouw zo ontoerekeningsvatbaar?
woensdag 11 december 2019 om 14:51
Men lijdt het meest van het lijden dat men vreest.
Zijn jullie in gemeenschap van goederen getrouwd? Zo ja, dan is het vakantiehuisje niet van haar maar van jullie.
En hoezo kan jij niet in jullie koopwoning blijven? Als zij geen inkomen heeft dan draaien jullie waarschijnlijk op jouw inkomen, dan zou je, wanneer er niet teveel overwaarde is, er moeten kunnen blijven. Ze kan de kinderen niet van je afpakken want jullie zijn samen ouders. Geen rechter die in haar situatie de kinderen alleen aan haar toewijst. Je staat als vader tegenwoordig gewoon net zo sterk als moeder.
Bel met het juridisch loket, ga naar het maatschappelijk werk oid. Dat kan allemaal gratis en zonder dat je vrouw daar iets van weet.
Sterkte.
Zijn jullie in gemeenschap van goederen getrouwd? Zo ja, dan is het vakantiehuisje niet van haar maar van jullie.
En hoezo kan jij niet in jullie koopwoning blijven? Als zij geen inkomen heeft dan draaien jullie waarschijnlijk op jouw inkomen, dan zou je, wanneer er niet teveel overwaarde is, er moeten kunnen blijven. Ze kan de kinderen niet van je afpakken want jullie zijn samen ouders. Geen rechter die in haar situatie de kinderen alleen aan haar toewijst. Je staat als vader tegenwoordig gewoon net zo sterk als moeder.
Bel met het juridisch loket, ga naar het maatschappelijk werk oid. Dat kan allemaal gratis en zonder dat je vrouw daar iets van weet.
Sterkte.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
woensdag 11 december 2019 om 15:24
Met kinderen?
En met een (half) vakantiehuisje?
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
woensdag 11 december 2019 om 15:39
In een relatie blijven zitten waar een van de twee ouders door de ander wordt mishandelt en de kinderen dus niet veilig zijn is zeker geen oplossing.
TO, goed dat je naar de POH gaat. Als deze jou niet voldoende kan ondersteunen schroom niet om andere hulp te zoeken.
