Typische mannendingen?

Jupiter1995 schreef: ↑

23-12-2019 08:48

Natuurlijk vindt hij het fijn als z'n eten wordt gekookt, z'n was wordt gedaan en z'n wc wordt geschrobd. Dat zou ik ook fijn vinden. Thuis komen en niets meer hoeven doen, heerlijk.
Helaas voelt diegene die dit allemaal faciliteert (jij) zich daar niet prettig bij. Ik zou zeker praten over de taakverdeling. Hij heeft nu waarschijnlijk niet eens door hoeveel tijd jij aan het huishouden besteedt.

Ik schrik er een beetje van hoe jij denkt in man/vrouw-verschillen. Er is genetisch echt geen reden waarom mannen 'nou eenmaal niet zien wat ze moeten schoonmaken' of 'nou eenmaal hun motor heel belangrijk vinden'. Dit kan alleen maar omdat iemand ze verzorgt. Waarom zou je hem 'ontlasten' zodat hij meer tijd heeft voor z'n motor? Jij minder vrije tijd en meer tijd in het huishouden, hij andersom.
Je kunt ook een keer een week lang opschrijven hoeveel tijd je kwijt bent aan het doen van het huishouden, misschien maakt dat één en ander duidelijk. Of draai de rollen eens om (dat schijnt sowieso goed te zijn voor de waardering voor elkaar).

Mannen praten misschien wat minder over gevoelens (ook omdat dat door de maatschappij als minder mannelijk wordt gezien), maar niets doen met jouw opmerking over 'meer verbinding', hoewel een beetje zweverig verwoord, is wel gewoon een beetje lomp. Ik hoop gewoon dat de reden dat je bij hem blijft/bent niet is dat je denkt dat 'alle mannen het wel prima vinden om tv te kijken en verzorgd te worden'. Dat is echt niet zo. De mannen in mijn omgeving doen gewoon allerlei leuke dingen met hun vriendin en doen hun deel in het huishouden. Mijn vriend en ik verdelen alles 50/50 en nee, ik hoef het niet te vragen als er iets moet gebeuren in het huishouden. Het is namelijk de verantwoordelijkheid van ons samen en niet alleen die van mij. En we zitten op dansles. Niet dat we een enorme passie hebben voor dansen, maar het is wel heel leuk om samen iets te leren.

Het is maar de vraag of TO minder vrije tijd heeft. Ik denk eerlijk gezegd niet met 24u werk tov 40u plus studie.

Het is al heel zeldzaam dat iemand meer dan 16 uur per week aan het huishouden besteedt als er geen kinderen zijn.

50/50 lijkt mij in hun situatie dan ook niet voor de hand liggen.

DS1971 schreef: ↑

23-12-2019 09:08

Het is maar de vraag of TO minder vrije tijd heeft. Ik denk eerlijk gezegd niet met 24u werk tov 40u plus studie.

Het is al heel zeldzaam dat iemand meer dan 16 uur per week aan het huishouden besteedt als er geen kinderen zijn.

50/50 lijkt mij in hun situatie dan ook niet voor de hand liggen.

Dat is waar. Maar het is wel zo dat TO zich niet prettig voelt bij deze 95/5 verdeling. Misschien dat daar het probleem zit. Dus misschien kunnen ze allebei gaan naar 32 uur werken? Of om de tafel zitten om taken en verantwoordelijkheden af te spreken, waarbij het inderdaad in deze situatie (24 vs 40 uur werken) logisch zou zijn als zij meer doet.

Pantera88 schreef: ↑

23-12-2019 09:21

Ik werk al die tijd al 32 uur. Alleen vanaf januari niet meer. En ik ben alweer schoonmaak werk aan het verzamelen om weer 32 uur te werken.

Een optie voor je vriend om ook 32 uur te werken, zodat hij meer tijd heeft voor z'n studie en motor en huishouden en voor jou?

Pantera88 schreef: ↑

23-12-2019 07:53

Dat vragen hoe hij het gaat helpen oplossen heb ik ook gedaan. Hij sloeg alleen compleet dicht. En dan gaan slapen en de volgende dag gewoon door gaan met leven zoals altijd. Ik snap het gewoon niet.
Maar ik moet dus duidelijker zijn in wat ik wil. Oké, ik ga concrete dingen bedenken.

Omdat er voor hem geen probleem is en als hij heel praktisch van aard is (vrachtwagen, motor), dan zal hij weinig nood hebben aan een gesprek over verbinding.

Gewoon heel duidelijk aangeven wat je mist en wat je wilt en dan zien hoe hij erop reageert.

En ja, niet iedereen heeft de behoefte om na het werk nog allerlei activiteiten buitenshuis te ondernemen, lijkt me niet geslachtsgebonden.

Edit: Wat DS1971 schreef dus.

Schrijf een week lang op wat je allemaal doet en hoe lang je daarmee bezig bent geweest.
Voor mij zou het trouwens vooral belangrijk zijn hoeveel uren beide werken, niet hoeveel ieder verdient.

Wel lastig dat hij ook prima een boterham kan eten s avonds bijvoorbeeld. Dat geeft jou een beetje de keuze van of je gaat zelf koken, of het worden boterhammen.

Pantera88 schreef: ↑

23-12-2019 09:26

Ik heb er ook wel moeite mee dat hij geen idee heeft wat ik doe de hele week. Hij ziet alleen maar dat ik thuis ben en zijn eten op tafel staat. En dat ik een baan heb waarbij ik me verveel. Ik vind dat geen excuus dat de verdeling 90/10 is. Ik verdien daarbij evenveel als hij. Alleen voor zijn studie ben ik best bereid iets meer te doen.
Maar voor zo'n studie was het ook al zo. Ik kreeg er geen goede verdeling in. Het boeit hem gewoon niet. Eet hij een boterham in de avond en is het huis vies boeit hem niet. Je had zijn huis met zijn ex moeten zien, jech.

Kijk, daar gaat het dus mis. Hij vindt het niet belangrijk, jij wel. En jij wil dat jullie daar beiden min of meer gelijke verantwoordelijkheid in gaan nemen? Terwijl je bij het begin al wist dat het hem niets uitmaakt?

Op zich vind ik dat je gelijk hebt, een huis moet schoon zijn om lekker in te kunnen wonen, maar de grote vraag is niet of hij dat ook moet gaan vinden, maar of jullie wel bij elkaar passen.

Pantera88 schreef: ↑

23-12-2019 09:28

Wil hij niet en hij zegt dat het niet kan in zijn werkveld. Hij werkt trouwens met overuren rustig tegen de 50 uur per week.

Heeft hij het gevraagd?

Pantera88 schreef: ↑

22-12-2019 22:48

Ah, de mening van een man. Op zich is het niet dat we nooit wat doen maar wel weinig en als we wat doen komt het van mijn kant.
Maar ja, een mannending dus.

Nee, een mensending.

Gewoon verschillende interesses. Dus je zoekt gezamenlijke interesses en verder doe jij je eigen ding, net als hij dat doet. Jullie zijn 2 mensen, met verschillende interesses. Daar heb je voor gekozen, ooit. Aan jou of je dit nog leuk vindt of niet. Hij voelt zich zo op zo'n gemak, in elk geval. En waarom moet hij zich in jouw interesses interesseren, als hij ook moeite hebt met die van hem?

Daarnaast doet hij een opleiding, dat kan vermoeiend zijn met baan en hobby. Was hij voor die opleiding anders? Hoelang duurt die opleiding?

Enneh, wat wel een vróuwending is, om 'dan maar' de zorg en dergelijke op je te nemen, omdat hij steeds gevraagd moet worden. Dus je manoeuvreert jezelf in de standaard vrouwenrol en verwijt hem dat hij een 'mannending' doet. (wat gewoon een mensending is.. als ik iemand in huis heb, die dan maar alles qua zorg en schoonmaak gaat doen, als ik het niet doe, sta ik ook niet gelijk te springen om weer wat over te nemen)

Pantera88 schreef: ↑

23-12-2019 09:21

Ik werk al die tijd al 32 uur. Alleen vanaf januari niet meer. En ik ben alweer schoonmaak werk aan het verzamelen om weer 32 uur te werken.

Als je 18 uur per week minder werkt dan hem is het toch vrij normaal dat het leeuwendeel van het huishouden bij jou terechtkomt.
Maar gaat het in essentie nu over de taakverdeling of gaat het erom dat jij het gevoel hebt dat hij zijn eigen leventje leidt en jij te weinig aandacht krijgt?

Pantera88 schreef: ↑

23-12-2019 09:28

Wil hij niet en hij zegt dat het niet kan in zijn werkveld. Hij werkt trouwens met overuren rustig tegen de 50 uur per week.

Plus de uren voor zijn studie.

Dan kan ik het mij voorstellen dat hij geen puf meer heeft om iets te doen wat hij totaal niet van belang vindt.

Wederom: dat hoef jij niet te pikken, maar ik denk eerder dat je dan uitkomt op dit werkt niet dan op hij moet maar veranderen. Zeker na 3 jaar zie ik dat niet echt wezenlijk veranderen.

Dus ga eens rustig nadenken over wat jij nodig hebt en in hoeverre het realistisch is dat jij dat met deze man gaat bereiken.

Pantera88 schreef: ↑

23-12-2019 07:24

We werken allebei. Alleen heb ik wat uren van mijn tweede baan opgegeven een paar weken geleden en heb ik nog 24 uur over vanaf januari. Ik heb dan dus meer tijd voor het huishouden. Hij vindt het prettig op deze manier. Hij is de grootste kostwinner (scheelt niet eens zoveel) en ik ben van het huishouden. Hij vindt dat fijn, voelt zich er echt de man bij. Voor mijn gevoel leunt hij nu al een beetje achterover.
Ik kan nog niet echt wennen aan het idee van huissloof (ook al heb ik altijd al de grootste verantwoordelijkheid gehad).

H

Ik wil me op zo'n manier ook wel man voelen Ik vind zoiets in een man alleen niet aantrekkelijk, jij wel dus?
Ik kan niet goed tegen mannen, die zich alleen 'man voelen' als ze een vrouw voor zich laten sloven. Maar verder doe jij dit vooral zelf. Jij geeft uren op, JIJ doet het huishouden dan maar, JIJ accepteert dit allemaal.

Zeg tegen hem dat je minstens 1x per maand of 2 weken samen wat wilt doen (zolang hij nog studeert) omdat je 'jullie samen' mist en als hij daar geen zin in heeft, dan weet je genoeg. Dan kun je bij jezelf na gaan denken of dit is wat je wilt.

Pantera88 schreef: ↑

23-12-2019 09:26

Ik heb er ook wel moeite mee dat hij geen idee heeft wat ik doe de hele week. Hij ziet alleen maar dat ik thuis ben en zijn eten op tafel staat. En dat ik een baan heb waarbij ik me verveel. Ik vind dat geen excuus dat de verdeling 90/10 is. Ik verdien daarbij evenveel als hij. Alleen voor zijn studie ben ik best bereid iets meer te doen.
Maar voor zo'n studie was het ook al zo. Ik kreeg er geen goede verdeling in. Het boeit hem gewoon niet. Eet hij een boterham in de avond en is het huis vies boeit hem niet. Je had zijn huis met zijn ex moeten zien, jech.

En toen dacht jij dat het een goed idee was om met hem samen te gaan wonen en dat hij vast wel ging veranderen, als jij het lief vroeg. Dapper.

Het is geen mannending, het is een JOUWding. Over je heen laten walsen en alle ballen hoog willen houden, want man ziet het allemaal niet. Arme man. Echt hoor vrouw, hou op met deurmatten.

Pantera88 schreef: ↑

22-12-2019 22:48

Maar ja, een mannending dus.

Nee hoor, zat mannen die er heel anders in staan

Volgens mij is het juist een vrouwending: zich verantwoordelijk voelen voor het reilen en zeilen thuis en klagen dat hun man niks doet.

Moirmel schreef: ↑

23-12-2019 09:38

Als je 18 uur per week minder werkt dan hem is het toch vrij normaal dat het leeuwendeel van het huishouden bij jou terechtkomt.
Maar gaat het in essentie nu over de taakverdeling of gaat het erom dat jij het gevoel hebt dat hij zijn eigen leventje leidt en jij te weinig aandacht krijgt?

Ehm nee? Als ze allebei evenveel bijdragen aan de kosten dan wordt het huishouden uiteraard ook gedeeld. Gelijke lasten, gelijke lusten. Hij kan zoveel willen; werken, studeren, aan zijn motor klussen, enz. maar dat betekent natuurlijk niet dat TO 'dus' de kutklussen mag gaan doen omdat hij 'geen tijd' heeft. Of moet TO dan ook maar een tijdrovende hobby/studie verzinnen om dezelfde rare argumenten te kunnen gebruiken?

Hij klinkt als een puber die een nieuwe mama heeft uitgekozen.

Volgens mij zijn er meerdere problemen hier. Maar even concreet:
1. Hij houdt geen rekening met jouw behoeftes
> Geeft al zijn geld uit aan motorspullen
> Besteed zijn vrije tijd hoe hij dat wil

2. Hij verwacht dat jij het huishouden doet.

De vraag of je wel/niet door zou moeten gaan met deze relatie hangt echter af van het volgende:
Wil hij hierin veranderen? Wil hij zich aanpassen om tegemoet te komen aan jouw behoeften? En ben jij ook bereid je aan te passen om hem tegemoet te komen?

Het punt is, dit is niet bepaald 'zijn fout' of 'jouw fout'. Jullie hebben nu drie jaar een relatie en het is altijd 'zo' gegaan. Dat jij het nu anders wil, is voor hem natuurlijk heel raar. Jullie hebben samen deze situatie gecreeërd en zullen er samen uit moeten komen. Wijs dan ook niet alleen met de vinger, maar geef toe dat je zelf een aandeel hebt hierin en dat je er samen uit wil komen.

Jullie hebben zakgeld, hij geeft het allemaal uit en jij spaart deels. Daarom hebben jullie geen geld voor vakanties oid. Is het dan geen idee om het zakgeld wat naar beneden te doen, en wat je daarmee bespaart in een gezamenlijk 'leuke dingen potje' te doen? En dan vervolgens afspreken dat je dit jaar samen op vakantie gaat en maandelijks een leuke datenight hebt ofzo?
Verder, ga op zoek naar gezamenlijke interesses los van tv. Bordspel, borrelen met vrienden, bowlen, wijnproeven, koken, whatever.

Hij verwacht dat jij het huishouden doet en waardeert daarbovenop niet wat je doet. Jullie hebben hierover afspraken gemaakt lees ik? Dat jij minder werkt en het huishouden doet? Maar dit werkt niet, schijnt. Hij werkt heel veel (kunnen jullie afspraken maken over overuren?) en doet daarbovenop nog een studie. Ik neem aan dat jullie toen samen hebben nagedacht over hoe de rest van de taken dat verdeeld moeten worden.

Dan heb je nog het 'normverschil'. Jij vind iets sneller vies dan hij dat vind. Maak eens een lijstje met alle taken die moeten gebeuren, inclusief 'eens in de zoveel tijd taken' zoals de oven diepreinigen, stofzuiger van binnen reinigen, alles. En vraag aan hem hoe vaak hij denkt dat dat moet gebeuren. Probeer het eens, misschien besteed je zelf wel meer tijd aan het huishouden dan eigenlijk nodig is. En als je dan van hem vraagt of hij een taak over wil nemen is dat ook in zijn opzicht 'nodig'. Je kan niet verwachten dat hij zijn deel van de taken uitvoert, maar wel geheel volgens jouw normen.

Daarnaast, begin met hem één taak te geven en die helemaal uit handen te geven. Ik zou zeggen, de was. Zorg dat je meer ondergoed en sokken hebt dan hij heeft en laat het helemaal aan hem over. Hij zal wel moeten wassen als zijn sokkenla leeg is, en dan heb jij er geen last van en kan je gewoon relaxen.
En vraag of hij bijvoorbeeld op zondag voor een maaltijd wil zorgen. Niet gaan miepen over een gebrek aan groenten of whatever, niet te hoge eisen stellen, staat er een maaltijd, prima.

Verwacht ook niet dat hij 50/50 van het huishouden doet als jullie samen overeen zijn gekomen dat hij fulltime werkt en een studie doet. Tenzij de huishoudelijke taken gedegradeerd worden in prioriteit en je kan leven met een wat stoffigere vloer


Wil hij nou niet zichzelf gaan aanpassen, dan is dat zijn goed recht. En dan weet jij ook waar je staat, en dat deze relatie niet (meer) voor jou is.

Pantera88 schreef: ↑

23-12-2019 09:57

Eigenlijk wel, haha.
Ik snap jullie redenering dat ik dan ook niet moet klagen. Hij is niet veranderd en gaat dat ook niet doen. Obsessie voor motoren, geen behoefte hebben aan een schoon en opgeruimd huis, niet voor zichzelf zorgen. Maar aan de andere kant wel super lief. Het is aan mij of ik dat evenwicht goed genoeg vind.

Eens bepalen wat ik wil en er naar leven. Ik kan ook best dingen ondernemen zonder hem. Op reis in mijn eentje.

Je mag best terugkomen op eerdere beslissingen hoor. Je hoeft daar niet te wonen.

Kirby schreef: ↑

23-12-2019 09:57

Ehm nee? Als ze allebei evenveel bijdragen aan de kosten dan wordt het huishouden uiteraard ook gedeeld. Gelijke lasten, gelijke lusten. Hij kan zoveel willen; werken, studeren, aan zijn motor klussen, enz. maar dat betekent natuurlijk niet dat TO 'dus' de kutklussen mag gaan doen omdat hij 'geen tijd' heeft. Of moet TO dan ook maar een tijdrovende hobby/studie verzinnen om dezelfde rare argumenten te kunnen gebruiken?

Hij klinkt als een puber die een nieuwe mama heeft uitgekozen.

Dus als mijn vrouw tweemaal zoveel uren moet werken om hetzelfde te verdienen als ik, moet zij vervolgens ook nog eens evenveel uren thuis werken? Lekker liefdevol.

Pantera88 schreef: ↑

23-12-2019 10:07

Hij denkt zelf ADD te hebben. Zou best kunnen. Maar ik vind het moeilijk ermee om te gaan.

Zou best kunnen ja, maar dat is geen excuus om het niet te blijven proberen. Zou ook heel goed kunnen dat het nooit zo loopt zoals jij zou willen. De vraag is of hij zegt: Ik denk dat ik ADD heb, ik weet niet hoe ik het moet doen
Of: Ik denk dat ik ADD heb, ik kan het dus niet.

Voor ADD is ook hulp.

Mijn man heeft ADD. Wij hebben nu in een to do app tot in de oneindigheid zijn huishoudelijke taken weggepland, een widget op zijn homescherm van zijn telefoon, en nog kan hij het vergeten. Maar er zit vooruitgang in, en nu is het enige wat ik 'hoef' te doen hem herinneren of hij al op zijn takenlijst heeft gekeken, en het LOSLATEN als er iets niet gebeurd.
Man staat overigens ondertussen ook op een wachtlijst voor gespecialiseerde hulp omdat we er samen niet helemaal uitkomen, en het toch fijn zou zijn als hij (en ik) beter met zijn ADD om kunnen gaan.

Mijn man heeft echter een diagnose EN zoekt hier hulp voor. Als ik het zo hoor heeft jouw man geen diagnose en gebruikt hij het ook nog eens als excuus. Dat is een ander verhaal.