Typische mannendingen?
zondag 22 december 2019 om 22:43
Ik probeerde zojuist een gesprek te voeren met mijn partner over mijn gemis aan verbinding maar dat liep niet helemaal zoals ik gehoopt had.
Ik heb een schat van een partner die veel voor me over heeft, van me houdt en als ik iets vraag hij het meestal wel doet.
Ik zou dus eigenlijk geen klagen hebben.
Maar waar ik zo een moeite mee heb is dat voor mijn vriend het leven gewoon goed is als hij werkt en tv kijkt. Verder is hij op Facebook eindeloos bezig met motoren. Hij werkt hard en studeert 2 avonden in de week. En als hij thuis komt vertelt hij over vrachtwagens (zijn werk) en kijkt de rest van de avond tv of is met motoren bezig op Facebook.
Samen iets ondernemen (Ik zou zo graag eens op reis willen of dansles of zoiets) is vaak geen geld voor maar iedere maand gaat er wel honderden euro's naar zijn motor.
Ik luister naar zijn interesses, hij luistert ook wel naar mij. Maar als het echt om verbinding gaat weet hij niet goed hoe hij met gevoelens om moet gaan. Soms denk ik dat ik echt pas in connectie kom als ik 2 wielen krijg en een motorblok.
Ik voel me zo ondankbaar want hij is verder super lief en werkt hard, ook voor ons.
En hij vindt het leven verder super zoals het is. Hij zou er niets aan willen veranderen. En ik zit maar een beetje te mokken.
Ik probeer me erbij neer te leggen dat tv kijken in de avond ons ding is, dat hij niet nadenkt over het huishouden (en ik dus alles moet vragen), we soms gaan motor rijden en dat ik verder vertier bij vriendinnen zoek. Maar ik mis ons. En hij vindt alles goed zoals het is, zucht.
Is het nou gewoon een mannending dat ze het leven prima vinden met een vrouw die voor ze zorgt, hard werken en tv kijken?
Ik heb een schat van een partner die veel voor me over heeft, van me houdt en als ik iets vraag hij het meestal wel doet.
Ik zou dus eigenlijk geen klagen hebben.
Maar waar ik zo een moeite mee heb is dat voor mijn vriend het leven gewoon goed is als hij werkt en tv kijkt. Verder is hij op Facebook eindeloos bezig met motoren. Hij werkt hard en studeert 2 avonden in de week. En als hij thuis komt vertelt hij over vrachtwagens (zijn werk) en kijkt de rest van de avond tv of is met motoren bezig op Facebook.
Samen iets ondernemen (Ik zou zo graag eens op reis willen of dansles of zoiets) is vaak geen geld voor maar iedere maand gaat er wel honderden euro's naar zijn motor.
Ik luister naar zijn interesses, hij luistert ook wel naar mij. Maar als het echt om verbinding gaat weet hij niet goed hoe hij met gevoelens om moet gaan. Soms denk ik dat ik echt pas in connectie kom als ik 2 wielen krijg en een motorblok.
Ik voel me zo ondankbaar want hij is verder super lief en werkt hard, ook voor ons.
En hij vindt het leven verder super zoals het is. Hij zou er niets aan willen veranderen. En ik zit maar een beetje te mokken.
Ik probeer me erbij neer te leggen dat tv kijken in de avond ons ding is, dat hij niet nadenkt over het huishouden (en ik dus alles moet vragen), we soms gaan motor rijden en dat ik verder vertier bij vriendinnen zoek. Maar ik mis ons. En hij vindt alles goed zoals het is, zucht.
Is het nou gewoon een mannending dat ze het leven prima vinden met een vrouw die voor ze zorgt, hard werken en tv kijken?
pantera88 wijzigde dit bericht op 22-12-2019 22:46
Reden: Spelfouten
Reden: Spelfouten
0.36% gewijzigd
maandag 23 december 2019 om 10:15
In het verleden, als ik het gevoel had dat onze relatie scheef liep, besprak ik dat ook op die manier met mijn man. (Ik heb het gevoel dat ... en jij ?)
Mijn man zat mij dan aan te kijken of hij water zag branden. Hij kan niets met fluïde vraagstellingen en het idee om samen gaande weg het gesprek tot oplossingen te komen.
Dus heb ik het roer omgegooid. Ik denk eerst zelf een paar dagen/weken na over wat er precies aan schort, wie welk aandeel heeft in het probleem en wat een concrete oplossing zou kunnen zijn, eventueel door te praten met vriendinnen.
Vervolgens leg ik hem een duidelijke, concrete vraag voor en wat ik graag zou willen. Hij kan daarop reageren door het eens of oneens te zijn en van daaruit gaan we verder. Hij kan er in ieder geval niets mee als ik het voor mijzelf nog niet helder heb wat er precies niet goed loopt.
Misschien zou je het op deze manier eens kunnen proberen TO ?
Mijn man zat mij dan aan te kijken of hij water zag branden. Hij kan niets met fluïde vraagstellingen en het idee om samen gaande weg het gesprek tot oplossingen te komen.
Dus heb ik het roer omgegooid. Ik denk eerst zelf een paar dagen/weken na over wat er precies aan schort, wie welk aandeel heeft in het probleem en wat een concrete oplossing zou kunnen zijn, eventueel door te praten met vriendinnen.
Vervolgens leg ik hem een duidelijke, concrete vraag voor en wat ik graag zou willen. Hij kan daarop reageren door het eens of oneens te zijn en van daaruit gaan we verder. Hij kan er in ieder geval niets mee als ik het voor mijzelf nog niet helder heb wat er precies niet goed loopt.
Misschien zou je het op deze manier eens kunnen proberen TO ?
maandag 23 december 2019 om 10:22
Waarschijnlijk is het wel zo bij alle mannen die jij opduikelt. En zul je al gauw weer veranderen in een soort zorgsloofje.Pantera88 schreef: ↑23-12-2019 07:36Dit gaat precies ook zo in mijn relatie. En inderdaad is gevoel meer een vrouwen ding. Hij zegt niets te voelen.
En dus leg ik me erbij neer dat hij zo is en dat is prima.
De vraag is nog wel of ik daar genoegen mee neem. Ik ben alleen bang dat het bij de meeste mannen zo is.
maandag 23 december 2019 om 10:33
ADD is geen excuus. Er zijn echter wel kenmerken waar je rekening mee moet houden. Die belangstelling voor maar 1 ding bijvoorbeeld (motoren) waarschijnlijk kan hij een motorbeurs die over 7,5 maand plaatsvind wel onthouden en weet hij ook waar hij kaartjes moet kopen en wanneer en doet hij dat ook op tijd.
Verder reikt zijn belangstelling niet en dat hoort bij ADD.
Neemt niet weg dat er volwassen taken en bezigheden zijn waar hij zich ook aan moet conformeren.
Hij wil ook graag een relatie blijkbaar, vindt het fijn om met iemand samen te zijn. Als hij dat wil vraagt het ook van hem investering. Voor wat hoort wat, zeg maar. Ga eerst voor jezelf na of de taakverdeling en de besteding van vrije tijd echt niet in verhouding is. Spreek hem vervolgens aan op de oneerlijkheid van deze verdeling. Mensen met ADD hebben vaak een groot rechtvaardigheid gevoel. Is het rechtvaardig zoals het nu gaat tussen jullie ? Vertel hem hoe je het anders wilt.
Maak duidelijk en concreet wat je precies van hem wil. Omdat hij ADD heeft zullen jullie wel iets moeten bedenken om hem steeds aan dingen te herinneren.
Verder : niet zo angstig zijn. Kom voor jezelf op. Wat is het risico ? Dat hij vertrekt ? Nou, dan doet hij dat toch ? Niets is voor eeuwig.
Vraag jezelf af of het feit dat hij zo leuk en lief is al het negatieve compenseert.
Verder reikt zijn belangstelling niet en dat hoort bij ADD.
Neemt niet weg dat er volwassen taken en bezigheden zijn waar hij zich ook aan moet conformeren.
Hij wil ook graag een relatie blijkbaar, vindt het fijn om met iemand samen te zijn. Als hij dat wil vraagt het ook van hem investering. Voor wat hoort wat, zeg maar. Ga eerst voor jezelf na of de taakverdeling en de besteding van vrije tijd echt niet in verhouding is. Spreek hem vervolgens aan op de oneerlijkheid van deze verdeling. Mensen met ADD hebben vaak een groot rechtvaardigheid gevoel. Is het rechtvaardig zoals het nu gaat tussen jullie ? Vertel hem hoe je het anders wilt.
Maak duidelijk en concreet wat je precies van hem wil. Omdat hij ADD heeft zullen jullie wel iets moeten bedenken om hem steeds aan dingen te herinneren.
Verder : niet zo angstig zijn. Kom voor jezelf op. Wat is het risico ? Dat hij vertrekt ? Nou, dan doet hij dat toch ? Niets is voor eeuwig.
Vraag jezelf af of het feit dat hij zo leuk en lief is al het negatieve compenseert.
maandag 23 december 2019 om 10:55
Waarom niet ? Als het werkt, werkt het. Je kunt de aanpak die gebruikt wordt bij mensen met ADD toch gewoon uitproberen ? Hij zal niet voor niets een vermoeden hebben. Bovendien werkt het ook bij mensen zonder ADD maar die wat rechtlijniger zijn dan de meeste mensen. Baat het niet dan schaadt het niet. De aanpak van TO werkt tot nu toe in ieder geval niet.GreenLadyFern schreef: ↑23-12-2019 10:39@Francien: Hij zegt alleen dat hij DENKT dat hij ADD heeft. Daar zou ik niet meteen mijn hele aanpak op aanpassen. Ik zou eerst van hem vragen of - als hij denkt dat daar het probleem ligt - hij daarmee aan de slag wil.
maandag 23 december 2019 om 10:58
maandag 23 december 2019 om 11:00
Maar ze is zijn behandelaar niet.Francien2019 schreef: ↑23-12-2019 10:55Waarom niet ? Als het werkt, werkt het. Je kunt de aanpak die gebruikt wordt bij mensen met ADD toch gewoon uitproberen ? Hij zal niet voor niets een vermoeden hebben. Bovendien werkt het ook bij mensen zonder ADD maar die wat rechtlijniger zijn dan de meeste mensen. Baat het niet dan schaadt het niet. De aanpak van TO werkt tot nu toe in ieder geval niet.
Als hij zelf het probleem niet ziet dan gaat hij zich hooguit verschuilen achter zijn 'ik denk ADD'.
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 23 december 2019 om 11:01
Als hij denkt iets te hebben, kan hij daar hulp voor vragen.Francien2019 schreef: ↑23-12-2019 10:55Waarom niet ? Als het werkt, werkt het. Je kunt de aanpak die gebruikt wordt bij mensen met ADD toch gewoon uitproberen ? Hij zal niet voor niets een vermoeden hebben. Bovendien werkt het ook bij mensen zonder ADD maar die wat rechtlijniger zijn dan de meeste mensen. Baat het niet dan schaadt het niet. De aanpak van TO werkt tot nu toe in ieder geval niet.
maandag 23 december 2019 om 11:26
Die app ga ik eens proberen. Ik denk niet dat het echt onwil is bij mijn partner maar hij overziet het niet. Hij steekt zijn kop in het zand.GreenLadyFern schreef: ↑23-12-2019 10:13Zou best kunnen ja, maar dat is geen excuus om het niet te blijven proberen. Zou ook heel goed kunnen dat het nooit zo loopt zoals jij zou willen. De vraag is of hij zegt: Ik denk dat ik ADD heb, ik weet niet hoe ik het moet doen
Of: Ik denk dat ik ADD heb, ik kan het dus niet.
Voor ADD is ook hulp.
Mijn man heeft ADD. Wij hebben nu in een to do app tot in de oneindigheid zijn huishoudelijke taken weggepland, een widget op zijn homescherm van zijn telefoon, en nog kan hij het vergeten. Maar er zit vooruitgang in, en nu is het enige wat ik 'hoef' te doen hem herinneren of hij al op zijn takenlijst heeft gekeken, en het LOSLATEN als er iets niet gebeurd.
Man staat overigens ondertussen ook op een wachtlijst voor gespecialiseerde hulp omdat we er samen niet helemaal uitkomen, en het toch fijn zou zijn als hij (en ik) beter met zijn ADD om kunnen gaan.
Mijn man heeft echter een diagnose EN zoekt hier hulp voor. Als ik het zo hoor heeft jouw man geen diagnose en gebruikt hij het ook nog eens als excuus. Dat is een ander verhaal.
maandag 23 december 2019 om 11:28
Dat is wel een goed idee ja. Die van mij staat nu ook te kijken of hij water ziet branden.Francien2019 schreef: ↑23-12-2019 10:15In het verleden, als ik het gevoel had dat onze relatie scheef liep, besprak ik dat ook op die manier met mijn man. (Ik heb het gevoel dat ... en jij ?)
Mijn man zat mij dan aan te kijken of hij water zag branden. Hij kan niets met fluïde vraagstellingen en het idee om samen gaande weg het gesprek tot oplossingen te komen.
Dus heb ik het roer omgegooid. Ik denk eerst zelf een paar dagen/weken na over wat er precies aan schort, wie welk aandeel heeft in het probleem en wat een concrete oplossing zou kunnen zijn, eventueel door te praten met vriendinnen.
Vervolgens leg ik hem een duidelijke, concrete vraag voor en wat ik graag zou willen. Hij kan daarop reageren door het eens of oneens te zijn en van daaruit gaan we verder. Hij kan er in ieder geval niets mee als ik het voor mijzelf nog niet helder heb wat er precies niet goed loopt.
Misschien zou je het op deze manier eens kunnen proberen TO ?
maandag 23 december 2019 om 11:29
Het gaat er niet om dat je hetzelfde moet verdienen, het gaat erom dat je hetzelfde moet betalen, ongeacht of de één (veel) meer verdient dan de ander. Dan lijkt het mij logisch dat het huishouden ook zo verdeeld wordt, ongeacht of de één (veel) meer uren werkt. Bij TO liggen de inkomens redelijk gelijk maar dan lijkt het mij weer logisch dat hij meer gaat betalen want TO doet meer in het huishouden, wat hem weer vrije tijd oplevert. Het huishouden is voor niemand een hobby en als je daar iemand voor moet inhuren kost je dat gewoon geld, want het is gewoon werk. TO doet het gratis, haar vriend vindt dat helemaal prima en dat vind ik nou weer niet liefdevol.
Het staat de vriend van TO natuurlijk volkomen vrij om een baan te zoeken waarbij hij minder uren hoeft te maken, dat is een keuze. TO wil niet het hele huishouden doen, hij besluit eenzijdig dat ze dat wel zal moeten omdat hij niet minder wil werken en zijn hobby en studie ook veel tijd kosten.
Creativity is intelligence having fun
maandag 23 december 2019 om 11:33
Hij stuurt nu wel berichten vanaf het werk over dat hij gisteren helemaal dicht sloeg en er wel aan wil werken. Hij is als de dood me kwijt te raken. Hij kan zijn leven niet zonder me voorstellen.
Zucht, zo gaat het eigenlijk steeds en er verandert niet wezenlijk iets. Ik ga ervan uit dat het geen onwil is maar een gebrek aan interesse voor en onmacht. Hij weet gewoon niet hoe hij het moet aanpakken. En ik weet inmiddels niet meer hoe ik het moet aanpakken om de scheefheid recht te krijgen.
Maar ik ga in ieder geval goed nadenken over wat ik wil en dat hem duidelijk maken. Dat kijken of we dmv een lijst of app afspraken kunnen maken over wat we allebei willen en hoe we het vorm gaan geven.
Heel erg bedankt voor alle reacties!
Zucht, zo gaat het eigenlijk steeds en er verandert niet wezenlijk iets. Ik ga ervan uit dat het geen onwil is maar een gebrek aan interesse voor en onmacht. Hij weet gewoon niet hoe hij het moet aanpakken. En ik weet inmiddels niet meer hoe ik het moet aanpakken om de scheefheid recht te krijgen.
Maar ik ga in ieder geval goed nadenken over wat ik wil en dat hem duidelijk maken. Dat kijken of we dmv een lijst of app afspraken kunnen maken over wat we allebei willen en hoe we het vorm gaan geven.
Heel erg bedankt voor alle reacties!
maandag 23 december 2019 om 11:50
Mijn man heeft ADD en ik merk dat vaste routines het beste werken. Iemand heeft al gezegd dat de was een mooie taak zou zijn en dat klopt, dat is bij ons ook een taak die hij doet (meestal pas als hij bijna geen schone kleding meer heeft maar hij doet het en daar gaat het om). Koken op vaste dagen kan ook, dat wordt dan een routine en dat lukt dan prima. Losse afspraken als stofzuigen/afstoffen waneer nodig gaan de mist in want dat wisselt te veel.Pantera88 schreef: ↑23-12-2019 11:33Hij stuurt nu wel berichten vanaf het werk over dat hij gisteren helemaal dicht sloeg en er wel aan wil werken. Hij is als de dood me kwijt te raken. Hij kan zijn leven niet zonder me voorstellen.
Zucht, zo gaat het eigenlijk steeds en er verandert niet wezenlijk iets. Ik ga ervan uit dat het geen onwil is maar een gebrek aan interesse voor en onmacht. Hij weet gewoon niet hoe hij het moet aanpakken. En ik weet inmiddels niet meer hoe ik het moet aanpakken om de scheefheid recht te krijgen.
Maar ik ga in ieder geval goed nadenken over wat ik wil en dat hem duidelijk maken. Dat kijken of we dmv een lijst of app afspraken kunnen maken over wat we allebei willen en hoe we het vorm gaan geven.
Heel erg bedankt voor alle reacties!
Creativity is intelligence having fun
maandag 23 december 2019 om 11:55
Rond de tafel gaan zitten en taken verdelen. Opschrijven wie wat doet op welke dag en als hij zich daar niet aan houdt, weet je genoeg.
En laat alsjeblieft het idee varen dat vrouwen zorgen en mannen het allemaal maar goed vinden zo. Nee. Taken verdelen, het is JULLIE huishouden.
En laat alsjeblieft het idee varen dat vrouwen zorgen en mannen het allemaal maar goed vinden zo. Nee. Taken verdelen, het is JULLIE huishouden.
Life is short. Eat dessert first.
maandag 23 december 2019 om 12:24
Ik kende jaren geleden een koppel wiens verhaal dit wel kon zijn. Zij liep telkens tegen hetzelfde 'probleem' aan. Hij deed zijn dingen, was van goede wil, probeerde haar tegemoet te komen op zijn manier, àls hij al begreep wat nou eigenlijk het probleem was. Ook motoren en vrachtwagens daar
Zij 'zorgde'. Ook minder werkuren dan hij, en eerlijk is eerlijk, best hoge eisen aan huishouden e.d. Goed kon beter. Hem boeide dat niet zo, als zijn werkplaats maar tiptop was. Hij kwam zo nu en dan met een idee om samen iets leuks te doen, maar dat viel dan niet in de smaak bij haar. Wat zij leuk vond, hoefde van hem niet.
Ik ben daar best lang over de vloer gekomen en ik vond het zó vermoeiend om alleen al aan de zijlijn die relatie aan te zien, laat staan om erin te zitten. Twee doodgoeie mensen, maar gewoon geen match. Ze konden (kunnen, nog steeds denk ik) het alleen laten werken door zodanig hun eigen gang te gaan dat er naar mijn mening niet genoeg basis is voor een relatie. Uiteindelijk kruip je alleen nog maar 's avonds in hetzelfde bed en that's it.
Een relatie hoeft niet. Waarom willen mensen zo krampachtig vasthouden aan iets wat pijn en moeite kost. Als je niet bij elkaar past kun je praten en aanpassen wat je wil, dat is dweilen met de kraan open. Zeker, het doet pijn als je beseft dat de persoon van wie je houdt je niet gelukkig kan maken. Maar liefde is soms niet genoeg. Het trekt nu al scheef, jij loopt gefrustreerd rond en hij gaat straks geforceerd moeite doen om je niet kwijt te raken. Hoe lang gaat zoiets goed? Ik zou ook aanraden de komende tijd goed na te denken wat jij wil in een relatie, in het leven, voor jezelf, voor jullie als stel. En stel jezelf dan de vraag of dat met deze man gaat lukken, zonder al te veel kunst- en vliegwerk. Zo nee, dan weet je genoeg. Er zijn best jonge leuke vrouwen die niets liever willen dan zorgen voor een man, gun hem zo'n vrouw. En gun jezelf een lieve man die op jouw golflengte zit.
Zij 'zorgde'. Ook minder werkuren dan hij, en eerlijk is eerlijk, best hoge eisen aan huishouden e.d. Goed kon beter. Hem boeide dat niet zo, als zijn werkplaats maar tiptop was. Hij kwam zo nu en dan met een idee om samen iets leuks te doen, maar dat viel dan niet in de smaak bij haar. Wat zij leuk vond, hoefde van hem niet.
Ik ben daar best lang over de vloer gekomen en ik vond het zó vermoeiend om alleen al aan de zijlijn die relatie aan te zien, laat staan om erin te zitten. Twee doodgoeie mensen, maar gewoon geen match. Ze konden (kunnen, nog steeds denk ik) het alleen laten werken door zodanig hun eigen gang te gaan dat er naar mijn mening niet genoeg basis is voor een relatie. Uiteindelijk kruip je alleen nog maar 's avonds in hetzelfde bed en that's it.
Een relatie hoeft niet. Waarom willen mensen zo krampachtig vasthouden aan iets wat pijn en moeite kost. Als je niet bij elkaar past kun je praten en aanpassen wat je wil, dat is dweilen met de kraan open. Zeker, het doet pijn als je beseft dat de persoon van wie je houdt je niet gelukkig kan maken. Maar liefde is soms niet genoeg. Het trekt nu al scheef, jij loopt gefrustreerd rond en hij gaat straks geforceerd moeite doen om je niet kwijt te raken. Hoe lang gaat zoiets goed? Ik zou ook aanraden de komende tijd goed na te denken wat jij wil in een relatie, in het leven, voor jezelf, voor jullie als stel. En stel jezelf dan de vraag of dat met deze man gaat lukken, zonder al te veel kunst- en vliegwerk. Zo nee, dan weet je genoeg. Er zijn best jonge leuke vrouwen die niets liever willen dan zorgen voor een man, gun hem zo'n vrouw. En gun jezelf een lieve man die op jouw golflengte zit.
"Kump ut vandaag neet, dan kump ut murrege"
maandag 23 december 2019 om 12:24
Mijn man en ik hebben beiden (gediagnosticeerd) ADD, maar slagen er wel in het huishouden, ook qua eigenaarschap, gelijk te verdelen. Stofzuigen wanneer nodig lukt ook gewoon bij ons. Komt ook doordat het bij ons beiden wel prioriteit heeft zulke dingen niet teveel uit de hand te laten lopen, omdat we onszelf kennen.
Wij zouden er beiden niets voor voelen om bemoederd en verzorgd te worden door een partner die zich als hulpverlener gaat opstellen.
Kortom, iedereen is anders, maar als iemand niet actief iets met zijn/haar problemen doet dan wordt het nooit echt wat.
Wij zouden er beiden niets voor voelen om bemoederd en verzorgd te worden door een partner die zich als hulpverlener gaat opstellen.
Kortom, iedereen is anders, maar als iemand niet actief iets met zijn/haar problemen doet dan wordt het nooit echt wat.
maandag 23 december 2019 om 12:28
Nee, je hoeft het niet te vragen, je maakt afspraken en je houdt je eraan. Klaar.
Life is short. Eat dessert first.
maandag 23 december 2019 om 14:50
Maar vinden jullie vrouwen het oké als er in de woonkamer wekenlang motoronderdelen liggen (waarvan hij boos wordt als ik voorstel dat het de schuur in gaat), tassen die niet opgeruimd worden, kerstpakket die maar blijft staan, trimmer op de lader al een week, cadeatjes van zijn verjaardag die al 3 weken opgestapeld staan, laptop die op de bank blijft zwerven (terwijl ik er een speciaal kastje voor gekocht heb), schoenen onder de salontafel, motor pak steeds over de eetkamerstoelen hangt?
Ben ik dan gewoon zoveel eisend als ik daar moeite mee heb?
Ben ik dan gewoon zoveel eisend als ik daar moeite mee heb?
pantera88 wijzigde dit bericht op 23-12-2019 14:53
6.11% gewijzigd
maandag 23 december 2019 om 14:52
Dat maakt toch niet uit? Jij vindt het vervelend, prima.Pantera88 schreef: ↑23-12-2019 14:50Maar vinden jullie vrouwen het oké als er in de woonkamer wekenlang motoronderdelen liggen (waarvan hij boos wordt als ik voorstel dat het de schuur in gaat), tassen die niet opgeruimd worden, kerstpakket die maar blijft staan, trimmer op de lader al een week, laptop die op de bank blijft zwerven (terwijl ik er een speciaal kastje voor gekocht heb), schoenen onder de salontafel, motor pak steeds over de eetkamerstoelen hangt?
Ben ik dan gewoon zoveel eisend als ik daar moeite mee heb?
Mss zou ik het ook vervelend vinden, maar ik kan redelijk goed tegen rommel.
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 23 december 2019 om 14:59
Ik denk dat dit voor veel mannen geldt. Zonder te willen versimpelen (want uitzonderingen zijn er natuurlijk altijd) denk ik dat de mannenmanier om problemen op te lossen bestaat uit nadenken en laten bezinken (bijvoorkeur tijdens het in zijn eentje doen van iets anders, zoals een hobby of tv-kijken, proberen een oplossing te verzinnen en die oplossing dan delen. Kan weken of maanden duren. Vrouwen doen het anders: die proberen al pratend met partner of anderen de gedachten te ordenen, het probleem helder te krijgen en dan samen tot een oplossing te komen. Kortom: de hele tijd sparren ipv in je eentje een oplossing te vinden.Francien2019 schreef: ↑23-12-2019 10:15In het verleden, als ik het gevoel had dat onze relatie scheef liep, besprak ik dat ook op die manier met mijn man. (Ik heb het gevoel dat ... en jij ?)
Mijn man zat mij dan aan te kijken of hij water zag branden. Hij kan niets met fluïde vraagstellingen en het idee om samen gaande weg het gesprek tot oplossingen te komen.
Dus heb ik het roer omgegooid. Ik denk eerst zelf een paar dagen/weken na over wat er precies aan schort, wie welk aandeel heeft in het probleem en wat een concrete oplossing zou kunnen zijn, eventueel door te praten met vriendinnen.
Vervolgens leg ik hem een duidelijke, concrete vraag voor en wat ik graag zou willen. Hij kan daarop reageren door het eens of oneens te zijn en van daaruit gaan we verder. Hij kan er in ieder geval niets mee als ik het voor mijzelf nog niet helder heb wat er precies niet goed loopt.
Over een probleem praten zonder dat het probleem zelf al helder is én een oplossing in zicht is, is voor mannen niet fijn. Dat afdwingen door een vrouw zal op weerstand, terugtrekken en nukkigheid stuiten ("Waarom zit je &%$(&^%# zo aan mijn kop te zeuren, laat me met rust!").
Omgekeerd: eerst in jezelf de boel op een rijtje proberen te krijgen, een mogelijke oplossing verzinnen en dan pas communiceren met de ander, is voor veel vrouwen onprettig en zal op onbegrip en irritatie stuiten ("waarom praat je $%^%(&^*& nou niet met me?").
Met andere woorden: praten over een probleem waarvoor nog geen oplossing in zicht is, is voor vrouwen fijn en voor mannen vervelend.
Nogmaals, dit zal niet voor alle mannen en vrouwen zo gelden, maar ik denk wel dat dit typisch mannelijke en vrouwelijke manieren zijn om met problemen om te gaan.
maandag 23 december 2019 om 15:02
Heeft niks met man/vrouw te maken hoor. De dingen die jij beschrijft zouden mijn man veel meer storen dan mij.Pantera88 schreef: ↑23-12-2019 14:50Maar vinden jullie vrouwen het oké als er in de woonkamer wekenlang motoronderdelen liggen (waarvan hij boos wordt als ik voorstel dat het de schuur in gaat), tassen die niet opgeruimd worden, kerstpakket die maar blijft staan, trimmer op de lader al een week, cadeatjes van zijn verjaardag die al 3 weken opgestapeld staan, laptop die op de bank blijft zwerven (terwijl ik er een speciaal kastje voor gekocht heb), schoenen onder de salontafel, motor pak steeds over de eetkamerstoelen hangt?
Ben ik dan gewoon zoveel eisend als ik daar moeite mee heb?