Typische mannendingen?

22-12-2019 22:43 151 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik probeerde zojuist een gesprek te voeren met mijn partner over mijn gemis aan verbinding maar dat liep niet helemaal zoals ik gehoopt had.

Ik heb een schat van een partner die veel voor me over heeft, van me houdt en als ik iets vraag hij het meestal wel doet.
Ik zou dus eigenlijk geen klagen hebben.

Maar waar ik zo een moeite mee heb is dat voor mijn vriend het leven gewoon goed is als hij werkt en tv kijkt. Verder is hij op Facebook eindeloos bezig met motoren. Hij werkt hard en studeert 2 avonden in de week. En als hij thuis komt vertelt hij over vrachtwagens (zijn werk) en kijkt de rest van de avond tv of is met motoren bezig op Facebook.
Samen iets ondernemen (Ik zou zo graag eens op reis willen of dansles of zoiets) is vaak geen geld voor maar iedere maand gaat er wel honderden euro's naar zijn motor.
Ik luister naar zijn interesses, hij luistert ook wel naar mij. Maar als het echt om verbinding gaat weet hij niet goed hoe hij met gevoelens om moet gaan. Soms denk ik dat ik echt pas in connectie kom als ik 2 wielen krijg en een motorblok.

Ik voel me zo ondankbaar want hij is verder super lief en werkt hard, ook voor ons.
En hij vindt het leven verder super zoals het is. Hij zou er niets aan willen veranderen. En ik zit maar een beetje te mokken.
Ik probeer me erbij neer te leggen dat tv kijken in de avond ons ding is, dat hij niet nadenkt over het huishouden (en ik dus alles moet vragen), we soms gaan motor rijden en dat ik verder vertier bij vriendinnen zoek. Maar ik mis ons. En hij vindt alles goed zoals het is, zucht.

Is het nou gewoon een mannending dat ze het leven prima vinden met een vrouw die voor ze zorgt, hard werken en tv kijken?
pantera88 wijzigde dit bericht op 22-12-2019 22:46
Reden: Spelfouten
0.36% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
JuriaanB schreef:
23-12-2019 14:59
Ik denk dat dit voor veel mannen geldt. Zonder te willen versimpelen (want uitzonderingen zijn er natuurlijk altijd) denk ik dat de mannenmanier om problemen op te lossen bestaat uit nadenken en laten bezinken (bijvoorkeur tijdens het in zijn eentje doen van iets anders, zoals een hobby of tv-kijken, proberen een oplossing te verzinnen en die oplossing dan delen. Kan weken of maanden duren. Vrouwen doen het anders: die proberen al pratend met partner of anderen de gedachten te ordenen, het probleem helder te krijgen en dan samen tot een oplossing te komen. Kortom: de hele tijd sparren ipv in je eentje een oplossing te vinden.

Over een probleem praten zonder dat het probleem zelf al helder is én een oplossing in zicht is, is voor mannen niet fijn. Dat afdwingen door een vrouw zal op weerstand, terugtrekken en nukkigheid stuiten ("Waarom zit je &%$(&^%# zo aan mijn kop te zeuren, laat me met rust!").

Omgekeerd: eerst in jezelf de boel op een rijtje proberen te krijgen, een mogelijke oplossing verzinnen en dan pas communiceren met de ander, is voor veel vrouwen onprettig en zal op onbegrip en irritatie stuiten ("waarom praat je $%^%(&^*& nou niet met me?").

Met andere woorden: praten over een probleem waarvoor nog geen oplossing in zicht is, is voor vrouwen fijn en voor mannen vervelend.

Nogmaals, dit zal niet voor alle mannen en vrouwen zo gelden, maar ik denk wel dat dit typisch mannelijke en vrouwelijke manieren zijn om met problemen om te gaan.
Wel een goede uitleg denk ik. Dank je. Ik had het gisterenavond ook
prima gevonden als hij had gezegd : " schat, ik heb je gehoord en ga er over nadenken en kom er op terug". Dat had ik wel fijn gevonden. Nu zei hij niets en voel ik me genegeerd.
Alle reacties Link kopieren
Pantera88 schreef:
23-12-2019 14:50
Maar vinden jullie vrouwen het oké als er in de woonkamer wekenlang motoronderdelen liggen (waarvan hij boos wordt als ik voorstel dat het de schuur in gaat), tassen die niet opgeruimd worden, kerstpakket die maar blijft staan, trimmer op de lader al een week, cadeatjes van zijn verjaardag die al 3 weken opgestapeld staan, laptop die op de bank blijft zwerven (terwijl ik er een speciaal kastje voor gekocht heb), schoenen onder de salontafel, motor pak steeds over de eetkamerstoelen hangt?
Ben ik dan gewoon zoveel eisend als ik daar moeite mee heb?
Wat heb je toch met dat 'vrouwen' en 'mannen'! Mijn man zou het ook niet oké vinden als er in de woonkamer wekenlang motoronderdelen zouden liggen en de rest van die rotzooi.

Je hebt een kind als vriend, mijn partner zou het niet zijn.
Life is short. Eat dessert first.
Alle reacties Link kopieren
JuriaanB schreef:
23-12-2019 14:59
Ik denk dat dit voor veel mannen geldt. Zonder te willen versimpelen (want uitzonderingen zijn er natuurlijk altijd) denk ik dat de mannenmanier om problemen op te lossen bestaat uit nadenken en laten bezinken (bijvoorkeur tijdens het in zijn eentje doen van iets anders, zoals een hobby of tv-kijken, proberen een oplossing te verzinnen en die oplossing dan delen. Kan weken of maanden duren. Vrouwen doen het anders: die proberen al pratend met partner of anderen de gedachten te ordenen, het probleem helder te krijgen en dan samen tot een oplossing te komen. Kortom: de hele tijd sparren ipv in je eentje een oplossing te vinden.

Over een probleem praten zonder dat het probleem zelf al helder is én een oplossing in zicht is, is voor mannen niet fijn. Dat afdwingen door een vrouw zal op weerstand, terugtrekken en nukkigheid stuiten ("Waarom zit je &%$(&^%# zo aan mijn kop te zeuren, laat me met rust!").

Omgekeerd: eerst in jezelf de boel op een rijtje proberen te krijgen, een mogelijke oplossing verzinnen en dan pas communiceren met de ander, is voor veel vrouwen onprettig en zal op onbegrip en irritatie stuiten ("waarom praat je $%^%(&^*& nou niet met me?").

Met andere woorden: praten over een probleem waarvoor nog geen oplossing in zicht is, is voor vrouwen fijn en voor mannen vervelend.

Nogmaals, dit zal niet voor alle mannen en vrouwen zo gelden, maar ik denk wel dat dit typisch mannelijke en vrouwelijke manieren zijn om met problemen om te gaan.
Wat een onzin dit.
Life is short. Eat dessert first.
Alle reacties Link kopieren
doornroosje9 schreef:
23-12-2019 15:11
Wat een onzin dit.
Goede samenvatting.
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Alle reacties Link kopieren
doornroosje9 schreef:
23-12-2019 15:09
Wat heb je toch met dat 'vrouwen' en 'mannen'! Mijn man zou het ook niet oké vinden als er in de woonkamer wekenlang motoronderdelen zouden liggen en de rest van die rotzooi.

Je hebt een kind als vriend, mijn partner zou het niet zijn.
En dit.

TO, het gaat niet om of het een mannending is of een vrouwending of dat jij een zeur bent.
Jullie hebben duidelijk andere ideeën over dit soort in mijn ogen basale zaken en dat blijft irritaties opleveren.
Mss wil hij het anders gaan doen, maar daar zou ik niet teveel op rekenen.
Kun jij er mee leven of niet?
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Alle reacties Link kopieren
Ik ben de slordige, mijn jas ligt op de bank, er staan 2 paar schoenen en een paar sloffen in de kamer, en een versterker, krat met wasgoed en klusspullen van een klusje van vorige week.

Aan mijn eettafel kun je nooit zomaar eten. Ik moet eerst minstens een half uur opruimen.

Ik heb een nieuw kastje maar daar heb ik even snel wat ingegooid waardoor het niet efficiënt gebruikt wordt.

Ik kan wel goed koken. :-D
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
Alle reacties Link kopieren
Haha, dingen netjes willen hebben is dus niet specifiek een vrouwen ding.
Ik wou dat ik gewoon me niet kon storen aan rommel.
Maar ja, het gaat er dus om of ik ermee kan leven. Hij wil wel aanpassen maar houdt het nooit langer dan een week vol. Dus zal ik ermee moeten leven of hem los moeten laten.
Ik moet eerst voor mezelf weer alles op aan rij hebben, daarna ga ik eens nadenken of deze relatie wel handig is.
Alle reacties Link kopieren
En ik snap serieus niet dat jij die motoronderdelen niet allang buitengegooid hebt. Er is een schuur? Ik denk dat er heel weinig mensen zijn die dit oké zouden vinden hoor. Waarom moet dit in huis als er een schuur is?
Life is short. Eat dessert first.
Pantera88 schreef:
23-12-2019 15:24
Haha, dingen netjes willen hebben is dus niet specifiek een vrouwen ding.
Ik wou dat ik gewoon me niet kon storen aan rommel.
Maar ja, het gaat er dus om of ik ermee kan leven. Hij wil wel aanpassen maar houdt het nooit langer dan een week vol. Dus zal ik ermee moeten leven of hem los moeten laten.
Ik moet eerst voor mezelf weer alles op aan rij hebben, daarna ga ik eens nadenken of deze relatie wel handig is.
Pff.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben bang dat hij jou gewoon niet zo serieus neemt. Hij gedraagt zich als een kind tegenover zijn moeder. Maar een kind is op te voeden en iemand die zich zo gedraagt dus ook, de vraag is of jij daar zin in hebt.

Hoe zou hij het vinden als jij allerlei teringzooi op zijn kant van het bed gooit of zijn motor als opslag voor poetslappen gebruikt? Of alleen je eigen was gaat doen en zijn kleding lekker laat wegrotten in de wasmand? Alleen dingen kookt die jij lekker vindt in porties die jij voldoende vindt? Gaat hij toch ook niet leuk vinden? Dan pikt hij het toch ook niet als je zegt dat je het allemaal niet snapt en niet in staat bent om dat voortaan niet meer te doen? Echt hoor, hij snapt het heus wel, hij WIL het niet snappen.
Creativity is intelligence having fun
Ik ben nu eigenlijk wel heel benieuwd naar jullie leeftijden TO. Ik krijg een beeld bij jou verhaal dat hij net in de 20 is en jij tegen de 50. Misschien zit ik er helemaal naast, maar ik vind jullie leeftijd inmiddels eigenlijk wel relevant voor het geven van advies.
anoniem_386639 wijzigde dit bericht op 23-12-2019 16:27
12.38% gewijzigd
Ik zou knettergek worden van zo’n puinhoop in het volle zicht. Je moet bij mij geen kasten open trekken, maar voor het oog is het netjes.
Alle reacties Link kopieren
Kirby schreef:
23-12-2019 16:15
Ik ben bang dat hij jou gewoon niet zo serieus neemt. Hij gedraagt zich als een kind tegenover zijn moeder. Maar een kind is op te voeden en iemand die zich zo gedraagt dus ook, de vraag is of jij daar zin in hebt.

Hoe zou hij het vinden als jij allerlei teringzooi op zijn kant van het bed gooit of zijn motor als opslag voor poetslappen gebruikt? Of alleen je eigen was gaat doen en zijn kleding lekker laat wegrotten in de wasmand? Alleen dingen kookt die jij lekker vindt in porties die jij voldoende vindt? Gaat hij toch ook niet leuk vinden? Dan pikt hij het toch ook niet als je zegt dat je het allemaal niet snapt en niet in staat bent om dat voortaan niet meer te doen? Echt hoor, hij snapt het heus wel, hij WIL het niet snappen.
Het punt is dat het hem niet boeit. Als ik zooi op zijn bed gooi legt hij het gewoon naast zijn bed en stapt erover heen. Het maakt het gewoon niet uit.
Maar hij is ook zo makkelijk met ons. Hij accepteert en houd van mij onvoorwaardelijk. Wat ik ook zeg of doe of hem duidelijk maak hoe verschillend we zijn, hij blijft me met verliefde puppy oogjes aankijken.
En ik voelme schuldig dat ik dat niet terug kan geven. Ik wil wel wat er dingen veranderen.
Hij is 28 en ik ben 42.
Hij is niet bepaald een kuiken meer te noemen, toch klinkt het of hij recht van moeders pappot bij jou is beland, met eventueel een tussenstop in een studentenhuis (die ook niet de naam hebben een toonbeeld van reinheid en netheid te zijn) in zijn vorige relatie was hij ook al zo toch ? Zijn ex ook ?
Het lijkt hem aan levenservaring te ontbreken, nog niet écht geleerd rekening te houden met anderen, terwijl jij al twee kinderen hebt opgevoed, een huwelijk achter de rug of in ieder geval samengeleefd hebt met iemand anders en de gedeelde verantwoordelijkheid voor twee kinderen hebt en een huishouden hebt (gehad)

Waar zijn die twee kinderen eigenlijk ? Wonen zij bij jullie ?
anoniem_386639 wijzigde dit bericht op 23-12-2019 18:24
14.00% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Pantera88 schreef:
23-12-2019 16:57
Het punt is dat het hem niet boeit. Als ik zooi op zijn bed gooi legt hij het gewoon naast zijn bed en stapt erover heen. Het maakt het gewoon niet uit.
Maar hij is ook zo makkelijk met ons. Hij accepteert en houd van mij onvoorwaardelijk. Wat ik ook zeg of doe of hem duidelijk maak hoe verschillend we zijn, hij blijft me met verliefde puppy oogjes aankijken.
En ik voelme schuldig dat ik dat niet terug kan geven. Ik wil wel wat er dingen veranderen.
Hij is 28 en ik ben 42.
Het zal vast al wel gezegd zijn maar als ik dan echt in die relatie zou willen blijven en ik zou het niet voor elkaar krijgen om hem meer te laten doen in het huishouden, dan huurde ik een schoonmaakster in. Of ik zou gaan latten.

Kan het zijn dat het echte probleem anders ligt? Ik kan me zo voorstellen dat als je door omstandigheden ineens minder uren werkt en je ook nog voor het huishouden opdraait, dat je je dan een soort van minderwaardig voelt. Dat je je gewoon graag gewaardeerd wilt voelen. Als je met een partner samenwoont die het huishouden ziet als iets onbelangrijks waar hij zijn kostbare tijd niet aan gaat besteden, dan voelt dat voor jou misschien alsof jij dus ook niet belangrijk genoeg bent om tijd aan te besteden?
Creativity is intelligence having fun
Alle reacties Link kopieren
Het klinkt niet als een heel gelijkwaardige relatie. Hij vindt het fijn dat alles voor hem wordt gedaan en jij hebt het over "mannen zijn nou eenmaal zo" (niet waar) en "hij kijkt me aan met puppy oogjes". Ik zou er niet voor kiezen.
En misschien latten inderdaad. Of de verantwoordelijkheid ook bij hem neerleggen: 'Ik heb geen zin meer om voor het grootste deel van het huishouden op te draaien, hoe zullen we dat oplossen?'.
En om antwoord te geven op je vraag: natuurlijk zou ik het niet oké vinden als er zoveel rommel in de woonkamer ligt. Mijn vriend ook niet.
Alle reacties Link kopieren
Kirby schreef:
23-12-2019 17:37
Het zal vast al wel gezegd zijn maar als ik dan echt in die relatie zou willen blijven en ik zou het niet voor elkaar krijgen om hem meer te laten doen in het huishouden, dan huurde ik een schoonmaakster in. Of ik zou gaan latten.

Kan het zijn dat het echte probleem anders ligt? Ik kan me zo voorstellen dat als je door omstandigheden ineens minder uren werkt en je ook nog voor het huishouden opdraait, dat je je dan een soort van minderwaardig voelt. Dat je je gewoon graag gewaardeerd wilt voelen. Als je met een partner samenwoont die het huishouden ziet als iets onbelangrijks waar hij zijn kostbare tijd niet aan gaat besteden, dan voelt dat voor jou misschien alsof jij dus ook niet belangrijk genoeg bent om tijd aan te besteden?
Dat raakt me dus je zal wel de vinger op de zere plek gelegd hebben.
Hij denkt ook steeds dat ik de hele dat niets doe.
Sorry, maar dit lijkt echt geen fijne vent TO.
Hoe komt het dat je zo graag bij hem wil blijven ? Streelt het je ego dat zo’n ‘jonkie’ jou zo graag wil ? Ben je bang dat hij wegloopt als je wat volwassen tegengas gaat geven ? Kun je niet alleen zijn ?

Wonen jou kinderen bij jullie ? Is dat ook een factor waardoor je zo over je grenzen laat gaan, omdat ze anders weer een scheiding mee moeten maken ?
Alle reacties Link kopieren
Hij is echt wel heel lief. Maar net met praten moeten we ook gewoon tot de conclusie komen dat we elkaars taal niet spreken. Hij is een doener, ik een voeler. Hij komt niet bij zijn gevoel en ik vind gevoel heel erg belangrijk. Hij doet en ik praat.
Zucht, we weten niet zo goed hoe we hier uitkomen. Ik wil me gehoord voelen. Hij begint nu wel voor het eerst in te zien hoe verschillend we zijn.

En ja, weer uit elkaar gaan is wel een dingetje. De kinderen zijn om te week bij ons en mogen hem graag. En weer falen wil ik niet nog eens doorheen.
Ik heb nog maar een paar weken het gevoel dat we uit elkaar groeien. Dat moet te lijmen zijn.
Hij is een doener, schrijf jij. Maar dus vooral voor zichzelf.
En zo kun je geen relatie hebben. De relatie moet centraal staan. Daar moet je beiden voor willen zorgen als was het jullie kind. Het zou niet zoveel uit moeten maken dat jullie verschillende ‘talen’ spreken. Als hij een doener is kan hij zijn liefde voor jou en zijn waardering voor de relatie laten zien door werk op te pakken wat gedaan moet worden in plaats van het voor jou laten liggen. Hoe laat hij wel zijn liefde blijken ? Alleen door met verliefde puppy ogen te kijken ? Ik denk dat dat voor jou niet meer voldoende is.

Hij heeft zichzelf centraal omdat hij nog niet volwassen is, jij hebt hem centraal vanuit jou eigen angsten/redenen en jullie beiden hebben de relatie NIET centraal.
anoniem_386639 wijzigde dit bericht op 23-12-2019 19:24
16.27% gewijzigd
Pantera88 schreef:
22-12-2019 22:51
Het is niet dat ik alles op me neem. Ik ben niet echt het zorg type, ik voel me er niet altijd happy in. Maar ik vermoed dat dat wel de rolverdeling is die het makkelijkste is. Hij overziet niet wat er in en om het huis gebeuren moet en ik (met de ervaring van 2 kinderen groot brengen) zie het allemaal makkelijker. Ik heb lang geprobeerd een verdeling in de taken te vinden maar dat ging al moeizaam en nu hij studeert al helemaal. Dus heb ik het meeste maar naar me toe getrokken.
Wat voor baan heeft hij?
Alle reacties Link kopieren
Madeliefjees schreef:
22-12-2019 22:53
Ja hoor, ik heb een schat van een man, doet alles voor me, maar ik moet t wel vragen. Leuke dingen en uitjes deel ik gewoon mee. Schat, we gaan zaterdagavond naar de film, zullen we volgende week zondag naar de sauna? En hij vind alles best.
Hier exact hetzelfde!
Froezel schreef:
23-12-2019 19:23
Hier exact hetzelfde!
Maar de man van TO niet. Zij vraagt het, hij weet het, maar omdat het hem niet boeit doet hij niet wat ze aan hem vraagt.
Alle reacties Link kopieren
Francien2019 schreef:
23-12-2019 19:18
Hij is een doener, schrijf jij. Maar dus vooral voor zichzelf.
En zo kun je geen relatie hebben. De relatie moet centraal staan. Daar moet je beiden voor willen zorgen als was het jullie kind. Het zou niet zoveel uit moeten maken dat jullie verschillende ‘talen’ spreken. Als hij een doener is kan hij zijn liefde voor jou en zijn waardering voor de relatie laten zien door werk op te pakken wat gedaan moet worden in plaats van het voor jou laten liggen. Hoe laat hij wel zijn liefde blijken ? Alleen door met verliefde puppy ogen te kijken ? Ik denk dat dat voor jou niet meer voldoende is.

Hij heeft zichzelf centraal omdat hij nog niet volwassen is, jij hebt hem centraal vanuit jou eigen angsten/redenen en jullie beiden hebben de relatie NIET centraal.
Ik moet wel even verbeteren dat hij wel voor me doet normaal gesproken als hij het niet zo druk heeft. Kopje thee zetten, fietsen kinderen repareren. Dus ik weet wel dat hij van me houdt op zijn manier. Ook dat hij denkt dat ik niets doe is uit onwetendheid, ik klaag nog wel eens dat ik me verveel op mijn werk.

Ik mis alleen de verbinding. Mensen mogen dat zweverige taal vinden maar ik vind dat belangrijk. Het gevoel te hebben dat ik verbonden ben met iemand. En ik verbind me op een andere manier dan hij.
En vandaar mijn oorspronkelijke vraag: is het een verschil tussen man en vrouw en hoe los je dat op?
Er is vooral verschil in karakter en opvoeding denk ik.

Hoe los je dat op ? Door een partner te nemen die veel op je lijkt, de verschillen zijn dan makkelijker te overbruggen dan wanneer je verschilt als dag en nacht.

Ik vertel mijn partner wat ik mis en wat ik graag zou willen. We bespreken hoe we daar samen voor kunnen zorgen en dan gaan we aan de slag. Af en toe bijsturen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven