Relaties
alle pijlers
Acceptatie
vrijdag 27 december 2019 om 12:58
Naar aanleiding van een ander topic het volgende: stel een man en vrouw samen. De man is stil/rustig praat niet makkelijk. De schoonfamilie zijn mensen die makkelijk praten en snappen het eigenlijk niet als iemand niet makkelijk praat. Hierdoor ligt de man niet goed bij de familie.
De schoonfamilie laten het initiatief bij de man liggen. Hij moet zelf maar praten. De man wordt niet bij gesprekken betrokken en zit er vaak verloren bij. Juist hierdoor is het voor hem nog moeilijker een gesprek te beginnen.
Uiteindelijk komen er kinderen. Deze zijn spontaan en schoonfam ontvangt ze met open armen. Er wordt lief tegen de kinderen gedaan en veel tegen gepraat. De man wordt nog steeds genegeerd.
Is het terecht wat de familie doet of gaan ze te ver?
De schoonfamilie laten het initiatief bij de man liggen. Hij moet zelf maar praten. De man wordt niet bij gesprekken betrokken en zit er vaak verloren bij. Juist hierdoor is het voor hem nog moeilijker een gesprek te beginnen.
Uiteindelijk komen er kinderen. Deze zijn spontaan en schoonfam ontvangt ze met open armen. Er wordt lief tegen de kinderen gedaan en veel tegen gepraat. De man wordt nog steeds genegeerd.
Is het terecht wat de familie doet of gaan ze te ver?
vrijdag 27 december 2019 om 17:00
Tja, op een gegeven moment is het toch het probleem van die man. Ik heb ook iemand in mijn familie die nooit wat zegt. Negeren zou ik nooit doen, maar na een aantal jaar ben ik wel gestopt met elke keer vragen stellen en proberen een conversatie op gang te krijgen. Als diegene zich ongemakkelijk voelt, zal zij toch zelf hulp moeten zoeken om wat sociaal vaardiger te worden.
Als in jouw geval de schoonfamilie die man echt niet moet, dan vind ik dat wel lullig, ze hoeven hem ook weer niet straal te negeren, maar als hij erbij wil horen, zal hij toch wat meer zijn mond open moeten doen. Hij is anders na ik weet niet hoeveel jaar nog steeds een vreemde voor hen.
Als in jouw geval de schoonfamilie die man echt niet moet, dan vind ik dat wel lullig, ze hoeven hem ook weer niet straal te negeren, maar als hij erbij wil horen, zal hij toch wat meer zijn mond open moeten doen. Hij is anders na ik weet niet hoeveel jaar nog steeds een vreemde voor hen.
vrijdag 27 december 2019 om 17:05
Een verhaal heeft altijd 2 kanten. Je geeft nu aan dat familie het niet eens geprobeerd heeft maar dat lijkt me sterk.bitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 16:38Maar jij had toch ook de moeite gedaan om te praten maar kreeg geen antwoord terug. In dit voorbeeld is vanaf het begin geen praatjes gemaakt. Hoe zou het dan verder lopen?
Ik heb moeite gedaan omdat ik zo in elkaar zit. Maar ik had net zo goed na 2 keer op kunnen geven en dat had ik beter kunnen doen want nu heeft het mij bergen energie gekost en is er niks veranderd.
Ik ben echt van mening dat als je je ervan bewust bent dat je zo stil bent en je er moeite mee hebt gesprekken aan te gaan, je hier zelf aan moet werken en anderen daarvan niet de schuld moet geven.
Zelf zou ik het als vrouw heel vervelend vinden als mijn man zich jaren zo zou opstellen. Ik zou hem geholpen hebben in het begin maar daarna zou het voor mij wel klaar zijn. Ik zou geen relatie kunnen hebben, laat staan kinderen krijgen met iemand die zo sociaal onhandig is.
vrijdag 27 december 2019 om 17:09
Volgens TO op pagina 1:Tess1981 schreef: ↑27-12-2019 17:05Een verhaal heeft altijd 2 kanten. Je geeft nu aan dat familie het niet eens geprobeerd heeft maar dat lijkt me sterk.
Ik heb moeite gedaan omdat ik zo in elkaar zit. Maar ik had net zo goed na 2 keer op kunnen geven en dat had ik beter kunnen doen want nu heeft het mij bergen energie gekost en is er niks veranderd.
Ik ben echt van mening dat als je je ervan bewust bent dat je zo stil bent en je er moeite mee hebt gesprekken aan te gaan, je hier zelf aan moet werken en anderen daarvan niet de schuld moet geven.
Zelf zou ik het als vrouw heel vervelend vinden als mijn man zich jaren zo zou opstellen. Ik zou hem geholpen hebben in het begin maar daarna zou het voor mij wel klaar zijn. Ik zou geen relatie kunnen hebben, laat staan kinderen krijgen met iemand die zo sociaal onhandig is.
“antwoord dat de familie al heel veel heeft gedaan en dat hij zelf maar moet praten. (in de ogen van de man en vrouw is er juist heel weinig contact met de man gezocht. Hij wordt niet echt bij dingen betrokken. Alles zou vanuit hemzelf moeten komen ook al heeft hij hier veel meer moeite mee dan de familie”
vrijdag 27 december 2019 om 17:10
Het is toch geen klein kind.bitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 15:56Maar wat als iemand verlegen is en daarom niet makkelijk praat.
Dat verlegen achter moeders benen wegkruipt en die eerst op schoot de kat uit de boom wil kijken voordat hij na een kwartiertje of zo rustig op de grond gaat spelen.
Als man zo ernstig as ociaal gehandicapt is wordt het tijd om een cursus voor verlegen mensen te gaan volgen.
vrijdag 27 december 2019 om 17:12
Dat is ook zo. Maar stel dat de partner de hoop houdt dat haar ouders haar man toch gaan accepteren. En dan steeds van haar man vraagt om mee te gaan. Om steeds te laten zien dat de man van goede wil is naar de ouders toe. Die hem dus steeds blijven negeren.
De man wil juist graag contact en erbij horen. Stel dat hij bij ontmoeting 1 al meteen was afgekeurd door zijn komaf. Stel dat het echt zo zou gaan.
vrijdag 27 december 2019 om 17:14
Dan denk ik dat die man een groter probleem met zijn vrouw heeft dan met zijn schoonouders.bitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 17:12Dat is ook zo. Maar stel dat de partner de hoop houdt dat haar ouders haar man toch gaan accepteren. En dan steeds van haar man vraagt om mee te gaan. Om steeds te laten zien dat de man van goede wil is naar de ouders toe. Die hem dus steeds blijven negeren.
De man wil juist graag contact en erbij horen. Stel dat hij bij ontmoeting 1 al meteen was afgekeurd door zijn komaf. Stel dat het echt zo zou gaan.
vrijdag 27 december 2019 om 17:15
Stel.bitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 17:12Dat is ook zo. Maar stel dat de partner de hoop houdt dat haar ouders haar man toch gaan accepteren. En dan steeds van haar man vraagt om mee te gaan. Om steeds te laten zien dat de man van goede wil is naar de ouders toe. Die hem dus steeds blijven negeren.
De man wil juist graag contact en erbij horen. Stel dat hij bij ontmoeting 1 al meteen was afgekeurd door zijn komaf. Stel dat het echt zo zou gaan.
En dan? Er zijn toch al meningen gegeven?
vrijdag 27 december 2019 om 17:27
bitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 17:12Dat is ook zo. Maar stel dat de partner de hoop houdt dat haar ouders haar man toch gaan accepteren. En dan steeds van haar man vraagt om mee te gaan. Om steeds te laten zien dat de man van goede wil is naar de ouders toe. Die hem dus steeds blijven negeren.
De man wil juist graag contact en erbij horen. Stel dat hij bij ontmoeting 1 al meteen was afgekeurd door zijn komaf. Stel dat het echt zo zou gaan.
Ik stel dat je man zeurt. Op basis van wat je beschrijft zit je man te wachten om leuk gevonden te worden terwijl hij niet leuk is. Hij neemt niet deel aan gesprekken maar verwacht erbij betrokken te worden. Hij wordt niet genegeerd; er is met hem geen gesprek te voeren en hij toont geen interesse maar gaat zitten wachten tot zijn vooringenomen beeld over de schoonfamilie bevestigd wordt.
En het ligt volgens mij niet aan de schoonfamilie aangezien die anderen en de kinderen met open armen ontvangen.
Man is niet bij ontmoeting 1 afgekeurd door zijn komaf, man heeft vanaf ontmoeting 1 (samen met jou?) het vooringenomen standpunt aangenomen dat hij wel niet goed genoeg zou zijn. In plaats van interesse te tonen gaat man zitten wachten tot hij ergens bij betrokken wordt. En zo niet, dan gaat hij verongelijkt zitten zijn.
vrijdag 27 december 2019 om 18:57
O, ze zouden liever hebben dat hun kinderen ook geen aandacht kregen ?bitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 14:24.
Juist dat de kinderen wel worden geaccepteerd vinden zowel de man als vrouw heel erg. Dat er wel moeite wordt gedaan voor de kinderen maar niet voor de man.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 27 december 2019 om 19:01
Dan gaat hij fijn oefenen met een peut of zo.bitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 16:01Maar als hij nu juist graag contact wil maar verlegen is waardoor dat wat moeilijker gaat?.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 27 december 2019 om 19:15
Inderdaad. Het wordt er niet bepaald gezelliger op wanneer je keer op keer probeert een gesprek te beginnen dat meteen doodbloedt. Als je als volwassen man zo verlegen bent, wordt het hoog tijd dat je eens hulp gaat zoeken als je er last van hebt.
vrijdag 27 december 2019 om 19:30
Ik kan me hier haast bijna niks bij voorstellen (als dit een echte situatie is). Het ontbreken van een klik of zelfs een relatie eigenlijk is haast zelden eenzijdig, wie wil er nu een band met mensen die hem afwijzen en zelfs negeren?bitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 16:44De man voelt zich erg opgelaten bij de fam. Hij zou graag ook erbij horen. Maar ook al probeert hij interesse te tonen, hij wordt steeds genegeerd 6en nergens bij betrokken. De fam zegt al jaren dat het tijd kost voor ze om tegen hem te praten.
Er verandert niets wat hij ook doet. De fam blijft volhouden dat alles maar vanuit hem moet komen.
Stel dat het zo extreem zou zijn. Is het dan goed om iemand te negeren omdat hij rustig van aard is? En is het dan goed om de kinderen wel meteen te accepteren, om zo groot contrast te laten zien? Het lijkt mij ontzettend kwetsend.
En het lijkt mij nog veel kwetsender als je kinderen worden afgewezen, eigenlijk. Het lijkt me een rotsituatie, dat zeker, maar het zal vast niet allemaal aan 1 kant liggen.
vrijdag 27 december 2019 om 19:39
dan gaat hij een cursus sociale vaardigheid volgen. Had hij natuurlijk allang moeten doen, maar beter laat dan nooitbitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 15:56Maar wat als iemand verlegen is en daarom niet makkelijk praat. Dan is het geen negeren. Het is geen kwade wil om stil te zijn.
Is het dan terecht om iemand nergens bij te betrekken? Of zou het juist kunnen helpen om iemand die verlegen is wel bij dingen te betrekken?
vrijdag 27 december 2019 om 19:41
die man reageert als een kind joh, beetje gaan zitten mokken omdat je te weinig aandacht krijgt?bitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 16:20Het punt is dat ze juist niets doen wat betreft aandacht schenken. Terwijl andere mensen dat wel doen bij de man. Dat is juist waar de man zich zo rot onder voelt. Dat zo duidelijk is dat hij niet wordt geaccepteerd. Ze praten niet tegen hem dus er kan niets confronterends zijn. Maar ze praten wel veel tegen andere mensen.
vrijdag 27 december 2019 om 21:58
Maar er wordt helemaal geen gesprek begonnen. Dat is het punt. Het is niet zo dat de familie steeds initiatief neemt waar die man geen gehoor aan geeft.pamelacourson schreef: ↑27-12-2019 19:15Inderdaad. Het wordt er niet bepaald gezelliger op wanneer je keer op keer probeert een gesprek te beginnen dat meteen doodbloedt. Als je als volwassen man zo verlegen bent, wordt het hoog tijd dat je eens hulp gaat zoeken als je er last van hebt.
Er wordt gewoon niet gesproken tegen die man.
vrijdag 27 december 2019 om 22:02
Stel dat het zo is dat de man bij de eerste ontmoeting niet was wat de familie voor ogen had. En dat hij daardoor niet werd betrokken bij gesprekken. Dat de familie hem steeds links liet liggen. Maar dat hij toch steeds bleef gaan voor zijn partner, omdat de partner dit steeds van hem vraagt.CHL schreef: ↑27-12-2019 19:30Ik kan me hier haast bijna niks bij voorstellen (als dit een echte situatie is). Het ontbreken van een klik of zelfs een relatie eigenlijk is haast zelden eenzijdig, wie wil er nu een band met mensen die hem afwijzen en zelfs negeren?
En het lijkt mij nog veel kwetsender als je kinderen worden afgewezen, eigenlijk. Het lijkt me een rotsituatie, dat zeker, maar het zal vast niet allemaal aan 1 kant liggen.
Dan lijkt het mij ook ontzettend kwetsend als hijzelf niet wordt geaccepteerd, maar de kinderen wel meteen erbij horen en met open armen worden ontvangen. Terwijl dat bij hem vanaf dag 1 nooit is gebeurd.
vrijdag 27 december 2019 om 22:04
Hoe kan het dan dat andere familie van de schoonouders wel met de man praten? En dat hij daar wel een gesprek mee kan voeren?-Shifty- schreef: ↑27-12-2019 17:27Ik stel dat je man zeurt. Op basis van wat je beschrijft zit je man te wachten om leuk gevonden te worden terwijl hij niet leuk is. Hij neemt niet deel aan gesprekken maar verwacht erbij betrokken te worden. Hij wordt niet genegeerd; er is met hem geen gesprek te voeren en hij toont geen interesse maar gaat zitten wachten tot zijn vooringenomen beeld over de schoonfamilie bevestigd wordt.
En het ligt volgens mij niet aan de schoonfamilie aangezien die anderen en de kinderen met open armen ontvangen.
Man is niet bij ontmoeting 1 afgekeurd door zijn komaf, man heeft vanaf ontmoeting 1 (samen met jou?) het vooringenomen standpunt aangenomen dat hij wel niet goed genoeg zou zijn. In plaats van interesse te tonen gaat man zitten wachten tot hij ergens bij betrokken wordt. En zo niet, dan gaat hij verongelijkt zitten zijn.
vrijdag 27 december 2019 om 22:06
Hoezo dan? Het kan toch zijn dat die vrouw zelf ook niet zo bij haar eigen familie hoort? Dat zij zelf zich anders gedraagt dan de sociale status die de familie voor ogen heeft. Dat de vrouw dus zelf een buitenbeentje van haar eigen familie is.
vrijdag 27 december 2019 om 22:12
Wat wil je nou in godsnaam horen? Dat die schoonfamilie kutmensen zijn en die man heeel errug sielug is? Want je gaat net zolang door met verzinnen tot die man geen enkel aandeel noch verantwoordelijkheid heeft. Ik denk dat die hypothetische man en zijn hypothetische schoonfamilie niet echt kùnnen bestaan. Het leven is namelijk niet zo zwart wit dat de ene partij alleen fout is en de andere alleen maar goed.
Deze verzonnen man klinkt in ieder geval als een slap vaatdoekje, maar mss heeft ie wel hypothetische autisme en een nare afwijzende moeder gehad en kan ie er ècht allemaal niks aan doen.....
Deze verzonnen man klinkt in ieder geval als een slap vaatdoekje, maar mss heeft ie wel hypothetische autisme en een nare afwijzende moeder gehad en kan ie er ècht allemaal niks aan doen.....
vrijdag 27 december 2019 om 22:24
Ik was gewoon verbaasd te lezen in het andere topic dat mensen daar ervan uit gingen dat die man het allemaal fout deed. En dat mensen heel makkelijk zeiden dat die man er zelf om vroeg genegeerd te worden. Ik vroeg me dus af als iemand rustig van aard is, en niet zo spontaan of het dan oke is om iemand te negeren. Dat het dus altijd aan zo iemand ligt en die andere mensen dus niets verkeerds doen.
En dat het dus ook oke is dan om kinderen wel te omarmen en accepteren en de schoonzoon helemaal niet. Als het echt zo extreem zou zijn, of het dan altijd zo is dat het aan degene ligt die rustig is. Dat lijkt mij namelijk niet altijd zo opgaan.
En dat het dus ook oke is dan om kinderen wel te omarmen en accepteren en de schoonzoon helemaal niet. Als het echt zo extreem zou zijn, of het dan altijd zo is dat het aan degene ligt die rustig is. Dat lijkt mij namelijk niet altijd zo opgaan.
vrijdag 27 december 2019 om 22:43
Nee, maar als ik je loep valt me eerlijk gezegd op dat jij de buitenwereld nogal vaak als vijandelijk. Ik denk dat jij je nogal vaak een slachtoffer voelt en jezelf identificeert met de door jouw verzonnen man in dit verhaal. En natuurlijk kun je slachtoffer worden van iets, maar of je wel of niet een slachtoffer blijft, is een keuze die je hebt. En dat geldt ook voor de verzonnen man.
vrijdag 27 december 2019 om 23:12
zeg maar tegen die man en vrouw dat ze niet de verantwoordelijkheid voor hun leven bij anderen moeten neerleggenbitterkoekjespudding schreef: ↑27-12-2019 14:24Hij reageert wel op vragen en stelt zelf ook vragen. Maar hij ligt gewoon niet goed bij de familie. Waardoor hij er heel vaak verloren bij zit.
Hij heeft het wel ter sprake gebracht en zijn vrouw ook. Zij krijgen steeds als antwoord dat de familie al heel veel heeft gedaan en dat hij zelf maar moet praten. (in de ogen van de man en vrouw is er juist heel weinig contact met de man gezocht. Hij wordt niet echt bij dingen betrokken. Alles zou vanuit hemzelf moeten komen ook al heeft hij hier veel meer moeite mee dan de familie)
Het is dus gewoon zo dat de man wel gedag wprdt gezegd,maar verder wordt er geen aandacht aan hem besteed.
Ook naar de wens van de vrouw om de man meer bij dingen te betrekken wordt niets mee gedaan/geluisterd.
Juist dat de kinderen wel worden geaccepteerd vinden zowel de man als vrouw heel erg. Dat er wel moeite wordt gedaan voor de kinderen maar niet voor de man.
