Relaties
alle pijlers
overreageren
maandag 13 januari 2020 om 17:58
Ik ben 6 maanden zwanger van mijn vriend. Mijn vriend is heel erg zorgzaam en aanhankelijk. Hij vraagt veel aandacht en laat duidelijk blijken dat hij heel erg gesteld is op mij en zijn leven met mij wil delen dus ik twijfel niet aan zijn liefde voor mij. Hij heeft me wel verteld dat hij 2O jaar geleden gediagnostiseerd is met een borderlinestoornis, maar omdat we slechts 1 kenmerk hiervan herkennen, wil ik hem niet in een vakje stoppen. Toch merk ik dat dat we tegen dat ene kenmerk de laatste tijd heel erg tegenaan lopen en dat het echt een serieus probleem is, dat me meer en meer aan het twijfelen brengt of ik dit kan blijven volhouden. Het gaat erover dat mijn vriend na een periode heel lief te zijn, ineens hypergevoelig kan reageren op iets in mijn ogen onbenullig. Hij is dan niet meer voor rede vatbaar en hij gedraagt zich heel erg boos, vijandig en koppig, alsof hem een ongelofelijk onrecht is aangedaan. De persoon die dit dan veroorzaakt heeft (kan ook ikzelf zijn) is dan opeens vijand nummer 1 en hij is hier niet vanaf te brengen met redelijke argumenten. Het lijkt wel of hij zo overspoeld is door emoties dat hij niet meer redelijk kan nadenken en relativeren. Omdat ik ook genoeg krijg van zijn overdreven gedrag en hierop reageer, ontaard dit dan in 1 groot drama dat dan eigenlijk zijn oorsprong vindt in een klein voorvalletje. Na enkele dagen beseft hij dan wel dat hij heel erg overdreven gereageerd heeft en dan gedraagt hij zich terug 'normaal'. Dit is zo al een aantal keren voorgevallen, telkens herken ik hetzelfde patroon. Hij wil hiervoor in therapie gaan en geeft ook zelf aan dat hij hier dringend aan moet werken. Ik vraag me af of er mensen op het forum zijn die zelf borderline hebben of iemand kennen die borderline heeft en mij misschien kunnen zeggen of dit kenmerkend is voor borderline, want soms twijfel ik wel eens wat ik hier precies moet van denken. Ik begin ook meer en meer de relatie in vraag te stellen want dit gedrag kan echt niet meer als er binnenkort een baby is.
dinsdag 14 januari 2020 om 08:41
Ja ik begrijp wel wat je bedoelt. Ik ben zelf iemand die zich helemaal nergens druk in maakt en dat is natuurlijk sowieso wel een verschil tussen ons. Toch kan ik best wel aannemen dat andere mensen zich WEL druk maken in dingen en ik ga er meestal ook wel in mee dan omdat ik van mezelf wel vind dat ik empathisch ben. Het is vooral de manier waarop hij die persoon dan begint te bekijken. Hij praat erover alsof die persoon iemand vermoord heeft bij wijze van spreken, in heel overdreven, groffe bewoordigen, hij relativeert niet en hij maakt echt van die persoon de grootste vijand. Hij zou bij wijze van spreken die persoon letterlijk gaan aanvallen, gewoon omdat die persoon een klein foutje gemaakt heeft waarvan ik zeker weet dat het niet slecht bedoeld is. Het geeft gewoon een heel onveilige sfeer.
dinsdag 14 januari 2020 om 08:45
dinsdag 14 januari 2020 om 08:49
Goed dat je vriend hulp gaat zoeken. Houdt er rekening mee dat de wachttijden lang zijn en dat de baby er al is voordat er verbetering komt als hij 'alleen' naar de gespecialiseerde GGZ gaat.
Ik zou bij de huisarts aangeven dat je hier graag beter mee om wil gaan voordat de baby er is. Misschien kan de poh ggz helpen of kunnen jullie voor systeemtherapie terecht in de basis GGZ.
Misschien heeft je vriend geen borderline, misschien wel, 20 jaar is een lange tijd. Ik denk dat ze wel opnieuw gaan onderzoeken.
Voor psychiatrische problematiek is echter geen eenvoudige oplossing. Ik zou voor nu dus ook kijken hoe jullie er samen mee om kunnen gaan als zoiets weer voorvalt.
Ik zou bij de huisarts aangeven dat je hier graag beter mee om wil gaan voordat de baby er is. Misschien kan de poh ggz helpen of kunnen jullie voor systeemtherapie terecht in de basis GGZ.
Misschien heeft je vriend geen borderline, misschien wel, 20 jaar is een lange tijd. Ik denk dat ze wel opnieuw gaan onderzoeken.
Voor psychiatrische problematiek is echter geen eenvoudige oplossing. Ik zou voor nu dus ook kijken hoe jullie er samen mee om kunnen gaan als zoiets weer voorvalt.
dinsdag 14 januari 2020 om 08:56
"Dus om eerlijk te zijn, op zo'n moment vind ik hem gewoon heel irritant en kinderachtig en kan ik niet anders dan dit tegen hem zeggen omdat ik anders het gevoel heb dat ik een toneelstuk opvoer. "
" ik ga er meestal ook wel in mee dan omdat ik van mezelf wel vind dat ik empathisch ben. "
Dit zijn 2 stukken uit 2 van je reacties, welke in mijn mening geen goed doen aan het gesprek/zijn stemming.
Aan de ene kant toon je dus begrip, en als hij dan doorgaat, noem je hem kinderachtig.
Ik ben daar ook genoeg geweest, maar we weten dat het niet helpt.
Emoties die je bij hem merkt terugkoppelen, geeft hem het idee dat je zijn emotie leest zonder er een oordeel over te vellen. Het is lastig, maar werkt wel (soms dus). Een aanrader is het boek how2talk2kids, gericht op kinderen, maar zelfde tactiek.
" ik ga er meestal ook wel in mee dan omdat ik van mezelf wel vind dat ik empathisch ben. "
Dit zijn 2 stukken uit 2 van je reacties, welke in mijn mening geen goed doen aan het gesprek/zijn stemming.
Aan de ene kant toon je dus begrip, en als hij dan doorgaat, noem je hem kinderachtig.
Ik ben daar ook genoeg geweest, maar we weten dat het niet helpt.
Emoties die je bij hem merkt terugkoppelen, geeft hem het idee dat je zijn emotie leest zonder er een oordeel over te vellen. Het is lastig, maar werkt wel (soms dus). Een aanrader is het boek how2talk2kids, gericht op kinderen, maar zelfde tactiek.
dinsdag 14 januari 2020 om 09:57
Ik heb een partner gehad met een aantal diagnoses waaronder borderline kenmerken met nog een paar dingen. Door een psych vastgesteld, voordat er oordelen komen. 
Hij slikte daar ook een rits medicatie voor.
We hebben een kind samen, hij is een goede vader. Echter als partner was het een ongeleid projectiel die van emotie in emotie kon schieten en die mij emotioneel enorm heeft leeggezogen.
In het begin werd ik op handen gedragen, daarna fungeerde ik als een soort mentale boksbal voor alles wat er mis ging in zijn leven. Mijn ex was enorm afhankelijk, schoot van emotie naar emotie en kon daarnaast maanden stabiel zijn, maar opeens besluiten zijn medicatie te stoppen en ging dan weer vreemd doen.
Het was niet mijn ding, ondanks het houden van. Ik kon mij er niet van afsluiten of zijn gedrag los van hem zien.
Hij is sinds kort weer aan het daten en ondanks dat ik blij ben dat ik ervan af ben, houdt ik mijn hart vast voor zijn nieuwe lief. Want het begin is fantastisch, daarna gaat het bergafwaarts. Maar tja, dat ondervindt ze zelf maar.
Ik denk wel dat er mee te leven valt als iemand zich volledig bewust is van de valkuilen en consequent medicatie slikt of therapie volgt.
Hij slikte daar ook een rits medicatie voor.We hebben een kind samen, hij is een goede vader. Echter als partner was het een ongeleid projectiel die van emotie in emotie kon schieten en die mij emotioneel enorm heeft leeggezogen.
In het begin werd ik op handen gedragen, daarna fungeerde ik als een soort mentale boksbal voor alles wat er mis ging in zijn leven. Mijn ex was enorm afhankelijk, schoot van emotie naar emotie en kon daarnaast maanden stabiel zijn, maar opeens besluiten zijn medicatie te stoppen en ging dan weer vreemd doen.
Het was niet mijn ding, ondanks het houden van. Ik kon mij er niet van afsluiten of zijn gedrag los van hem zien.
Hij is sinds kort weer aan het daten en ondanks dat ik blij ben dat ik ervan af ben, houdt ik mijn hart vast voor zijn nieuwe lief. Want het begin is fantastisch, daarna gaat het bergafwaarts. Maar tja, dat ondervindt ze zelf maar.
Ik denk wel dat er mee te leven valt als iemand zich volledig bewust is van de valkuilen en consequent medicatie slikt of therapie volgt.
dinsdag 14 januari 2020 om 09:58
dinsdag 14 januari 2020 om 10:01
Het is helemaal niet beter om daarin mee te gaan.dientje12345 schreef: ↑14-01-2020 08:32Het helpt inderdaad moest ik hem begrijpen en meegaan in zijn verhaal, maar het gaat dan meestal over mensen die een heel klein foutje gemaakt hebben en die hij dan afschildert als heel slechte mensen (zwart-witdenken). Ik ervaar zoveel weerstand als ik daarin moet meegaan omdat hij mij ook het gevoel geeft op dat moment dat hij echt zelf een 'slecht' mens is door zo te praten over mensen waarvan ik weet dat ze het echt niet slecht voorhebben. Dus om eerlijk te zijn, op zo'n moment vind ik hem gewoon heel irritant en kinderachtig en kan ik niet anders dan dit tegen hem zeggen omdat ik anders het gevoel heb dat ik een toneelstuk opvoer. Maar het zou inderdaad beter zijn om erin mee te gaan tot hij terug bij zijn verstand is en het er dan nog is over te hebben. Soms ben ik ook gewoon bang dat hij die mensen in zo'n onredelijke bui gaat aanspreken omdat ik me dan echt doodschaam in zijn plaats. Voor de rest van de tijd kan hij sociaal heel goed functioneren want hij heeft ook heel wat vrienden en komt goed overeen met mijn vrienden, het is vooral als hij door iets wat iemand zegt of doet wordt getriggerd dat het opkomt. Het is nog steeds niet duidelijk wat precies zo'n trigger is. Hij weet het denk ik zelf niet eens.
dinsdag 14 januari 2020 om 10:02
Inderdaad. Je moet juist goed je eigen grenzen bewaken. Begrip tonen is één, maar zeker niet meegaan in het dwepen van het zelfmedelijden en vinger wijzen naar iedereen en alles.
Als je er in meegaat, word je zelf knettergek. En doodmoe.
dinsdag 14 januari 2020 om 10:28
Hier ook ervaring met mensen met Borderline.
Dat begrip tonen om zijn emoties niet aan te wakkeren ... het lijkt een simpele oplossing, maar dat is het niet.
Het houdt in dat jij nooit je eigen emoties kan tonen, want dat kan hij niet aan. Hij zal jou nooit een schouder kunnen bieden als jij het moeilijk hebt, want hij heeft het zelf zwaar. Je kunt het nooit met hem oneens zijn en daar een normaal volwassen gesprek over voeren, want dan schiet hij in de emotie. Elk verschil van mening loopt huizenhoog op en duurt dagenlang zoals je zelf al zegt, en ja, dat zorgt ervoor dat je beeld van hem onherroepelijk gaat veranderen. Jij wordt als vanzelf zijn hulpverlener en hij patiënt, jij wordt de volwassene, en hij het kind. Het zal nooit een gelijkwaardige relatie worden. Prima dat hij in therapie gaat, maar Borderline is nauwelijks te ‘genezen’.
Misschien is Latten een oplossing. Hoe dan ook, je zal je kind grotendeels zelf moeten opvoeden alsof je alleenstaande ouder bent. De mensen met Borderline die ik ken konden het hebben van een kind nauwelijks aan. Voor de kinderen is een ouder met Borderline ook geen pretje. Sorry TO, het ziet er niet zo rooskleurig uit, maar wie weet vinden jullie er toch samen een weg in als jullie van goede wil zijn.
Dat begrip tonen om zijn emoties niet aan te wakkeren ... het lijkt een simpele oplossing, maar dat is het niet.
Het houdt in dat jij nooit je eigen emoties kan tonen, want dat kan hij niet aan. Hij zal jou nooit een schouder kunnen bieden als jij het moeilijk hebt, want hij heeft het zelf zwaar. Je kunt het nooit met hem oneens zijn en daar een normaal volwassen gesprek over voeren, want dan schiet hij in de emotie. Elk verschil van mening loopt huizenhoog op en duurt dagenlang zoals je zelf al zegt, en ja, dat zorgt ervoor dat je beeld van hem onherroepelijk gaat veranderen. Jij wordt als vanzelf zijn hulpverlener en hij patiënt, jij wordt de volwassene, en hij het kind. Het zal nooit een gelijkwaardige relatie worden. Prima dat hij in therapie gaat, maar Borderline is nauwelijks te ‘genezen’.
Misschien is Latten een oplossing. Hoe dan ook, je zal je kind grotendeels zelf moeten opvoeden alsof je alleenstaande ouder bent. De mensen met Borderline die ik ken konden het hebben van een kind nauwelijks aan. Voor de kinderen is een ouder met Borderline ook geen pretje. Sorry TO, het ziet er niet zo rooskleurig uit, maar wie weet vinden jullie er toch samen een weg in als jullie van goede wil zijn.
dinsdag 14 januari 2020 om 10:30
Precies en je helpt de ander er helemaal niet mee. Niet echt.KataTonDemonaEaytoy schreef: ↑14-01-2020 10:02Inderdaad. Je moet juist goed je eigen grenzen bewaken. Begrip tonen is één, maar zeker niet meegaan in het dwepen van het zelfmedelijden en vinger wijzen naar iedereen en alles.
Als je er in meegaat, word je zelf knettergek. En doodmoe.
Je maakt juist erger, je faciliteert zijn of haar ongewenste en ongepaste gedrag.
TO, volg een psycho-educatiecursus als je in een relatie wil blijven.
dinsdag 14 januari 2020 om 17:55
Bedankt voor jullie reacties! Ik heb echt het gevoel dat jullie volledig begrijpen waar ik in zit en dat helpt me wel heel goed. Ik vroeg me nog af: mijn vriend heeft soms zo'n emotionele bui, maar na een paar dagen lijkt hij dan toch terug 'zichzelf' te zijn en geeft hij wel aan heel veel spijt te hebben. Zou hij dan ook echt een soort van 'ontwaken' uit een roes of zou hij nog steeds vinden dat hij gelijk had door zo overdreven te reageren. Ik maak me nu ook wel zorgen dat ons kindje die borderline misschien ook gaat hebben. Herkennen jullie borderline in jullie kinderen?
dinsdag 14 januari 2020 om 19:19
Bij iemand met Borderline speelt vaak de dynamiek van het aantrekken en afstoten een grote rol. Na een periode van nabijheid wordt het hen te veel en ontploffen ze of ze worden emotioneel. Het ligt altijd aan de ander in hun ogen. Zo creëeren ze de voor hen noodzakelijke afstand. Na een paar dagen maakt de afstand hen angstig en gaan ze weer aantrekken door spijt te tonen om meer nabijheid te creëeren. Dan begint de cirkel opnieuw.dientje12345 schreef: ↑14-01-2020 17:55Bedankt voor jullie reacties! Ik heb echt het gevoel dat jullie volledig begrijpen waar ik in zit en dat helpt me wel heel goed. Ik vroeg me nog af: mijn vriend heeft soms zo'n emotionele bui, maar na een paar dagen lijkt hij dan toch terug 'zichzelf' te zijn en geeft hij wel aan heel veel spijt te hebben. Zou hij dan ook echt een soort van 'ontwaken' uit een roes of zou hij nog steeds vinden dat hij gelijk had door zo overdreven te reageren. Ik maak me nu ook wel zorgen dat ons kindje die borderline misschien ook gaat hebben. Herkennen jullie borderline in jullie kinderen?
De kans dat een kind van een ouder met Borderline ook Borderline ontwikkelt is 5 keer zo groot dan wanneer er geen Borderline in de familie aanwezig is. Toch wil dat niet zeggen dat een kind ook daadwerkelijk Borderline krijgt. Of de stoornis zich ontwikkelt is afhankelijk van allerlei niet goed te voorspellen factoren, maar een onveilig nest is wel een van de grote risico factoren. Ik ken geen kinderen met Borderline maar ik dacht dat het zich pas rond de 20 duidelijk openbaart.
dinsdag 14 januari 2020 om 20:15
Vraag is of TS zo sterk is om op momenten 2 kinderlijke persoonlijkheden onder controle te houden. Dit gaat een struggle worden, op voorhand al. De vraag is of TS dat aankan. Gezien hoe ze de OP al beschrijft geef ik het weinig kans..KataTonDemonaEaytoy schreef: ↑14-01-2020 10:02Inderdaad. Je moet juist goed je eigen grenzen bewaken. Begrip tonen is één, maar zeker niet meegaan in het dwepen van het zelfmedelijden en vinger wijzen naar iedereen en alles.
Als je er in meegaat, word je zelf knettergek. En doodmoe.
Arm kind.
dinsdag 14 januari 2020 om 22:14
Ik ben heel m'n kindertijd emotioneel (en heel soms fysiek) mishandeld door n ouder met borderline. Ik zeg niet dat alle borderliners slechte ouders zijn, maar zodra je grensoverschrijdend gedrag merkt ga je verdomd mogen oppassen bij je kind en het hiertegen moeten beschermen. Dat houdt in dat je zelf ook je grenzen bewaakt tegen manipulatief, denigrerend kutgedrag, want daar zijn borderliners meesterlijk in. Als je zelf die grens niet trekt, zal je het gedrag ook niet herkennen wanneer je kind het moet ondergaan. Ik zou dus heel waakzaam zijn en zijn gedrag naar jou als voorbeeld nemen van wat je kind mogelijks te wachten staat. Negatieve ervaring hier dus, maar ik geef ze je liever mee.
woensdag 15 januari 2020 om 01:12
Om gediagnotiseerd te worden met borderline moet je 5 van de 9 kenmerken hebben. Niet 1. En in en op lees ik er al een aantal. Dat ie je zo erg laat weten dat ie op je gesteld is bijvoorbeeld en verder heel erg dat drama maken...
Ja ik heb ervaring met iemand met borderline en dit gedrag. En dat werd alleen maar erger...
Testje... laat eens doorschemeren dat je overweegt hem te verlaten en kijk hoe hij reageert dan heb je gelijk een duidelijk beeld.
Ja ik heb ervaring met iemand met borderline en dit gedrag. En dat werd alleen maar erger...
Testje... laat eens doorschemeren dat je overweegt hem te verlaten en kijk hoe hij reageert dan heb je gelijk een duidelijk beeld.
woensdag 15 januari 2020 om 01:16
Bedankt! Er wordt hier vaak gesproken over grenzen bewaken en ik denk dat ik dat wel doe want ik laat het kutgedrag echt niet zomaar toe en verzet me er heel duidelijk tegen. Ik merk echter dat dit vooral voor escalatie zorgt van de situatie maar ik och blijf ik het doen omdat ik niet over me heen wil laten lopen. Op welke manier kan ik best mijn grenzen bewaken? Ik dacht sowieso te latten zodat hij kan vertrekken als we ruzie hebben.
woensdag 15 januari 2020 om 07:14
woensdag 15 januari 2020 om 07:20
@marielouisa: Dat is inderdaad iets wat ik zou moeten doen. Meestal zijn we ook wel een paar dagen uit elkaars buurt als hij zo'n bui heeft. Hij heeft nog een eigen woning. Maar dit gaat dan wel is verder via chat en daar loopt het meestal helemaal fout.
@abracadabra: Ik heb al regelmatig gezegd tijdens zo'n bui dat ik het helemaal niet meer zie zitten om verder te gaan met hem omdat het me dan wel echt teveel werd. Hij reageert dan soms heel extreem in de zin dat hij dan begint te dreigen met rechtzaak etc etc. In het begin was ik hiervan wel onder de indruk maar nu probeer ik dat dan te relativeren want enkele dagen later is het toch weer een heel ander verhaal. Maar ik besef ook wel dat dit helemaal niet ok is, ook niet van mij, want er is langs beide kanten heel veel negativiteit dan.
@abracadabra: Ik heb al regelmatig gezegd tijdens zo'n bui dat ik het helemaal niet meer zie zitten om verder te gaan met hem omdat het me dan wel echt teveel werd. Hij reageert dan soms heel extreem in de zin dat hij dan begint te dreigen met rechtzaak etc etc. In het begin was ik hiervan wel onder de indruk maar nu probeer ik dat dan te relativeren want enkele dagen later is het toch weer een heel ander verhaal. Maar ik besef ook wel dat dit helemaal niet ok is, ook niet van mij, want er is langs beide kanten heel veel negativiteit dan.
woensdag 15 januari 2020 om 08:42
Qua dat zit je in een moeilijke situatie. Je kent hem ook nog niet zo lang, dus je weet ook nog niet wat echt werkt bij hem. En zijn aggressie verbloemt dat hij van binnen eigenlijk pijn voelt.
Als je wilt dat dit slaagt, laat je goed informeren door professionals hoe hiermee om te gaan. Voor mij was het op een gegeven moment al te laat, de liefde was stuk.
Misschien is er een goed boek te vinden, facebook hulp groepen, etc
Als je wilt dat dit slaagt, laat je goed informeren door professionals hoe hiermee om te gaan. Voor mij was het op een gegeven moment al te laat, de liefde was stuk.
Misschien is er een goed boek te vinden, facebook hulp groepen, etc
