Thuis
alle pijlers
Huis nooit opgeruimd
zaterdag 28 maart 2020 om 13:21
Momenteel ben ik thuiswonend bij mijn ouders en broertje. Ik ben 19 jaar oud, studeer en heb daarnaast een bijbaantje in de supermarkt en in het weekend (nu even niet ivm het virus) sportwedstrijden.
Het stoort me dat dit huis nooit opgeruimd is, terwijl ik wel mijn bijdrage daaraan lever. Ik kan gewoon niet tegen rotzooi en vind het vervelend wanneer er bezoek komt dat het dan gewoon een zooi is.
Mijn moeder is huismoeder en mijn vader zit momenteel in de ziektewet. Zij zijn dus beiden thuis en vinden het blijkbaar niet erg om in een rommelig huis te wonen. Het aanrecht staat vaak vol, post blijft lang op de salontafel liggen, was blijft lang buiten aan de lijn hangen, klusjes waar ze ooit mee begonnen zijn laten ze gewoon liggen. Ik wil best mijn bijdrage leveren en ze helpen, maar het stoort me gewoon als ik thuiskom van een lange dag school/werk/sport dat ze hun eigen dingen niet hebben opgeruimd, terwijl het ene kleine moeite is.
Als ik er dan iets van zeg, van het kost niet veel tijd om dit op te ruimen, kijk, en vervolgens doe ik het, het heeft geen nut. Ze reageren er zelfs geërgerd op en doen er niks mee. Net zoals bv de wasbak in de badkamer poetsen. Ik vind het gewoon fijn als het schoon is en een doekje eroverheen kost misschien 2 minuten. Toch gebeurt het niet, behalve als ik het doe. Het zou gewoon fijn zijn om weer bezoek te kunnen ontvangen in een opgeruimd huis en daarnaast geeft het me veel meer rust. Ook als mijn vriend blijft slapen ben ik van tevoren de badkamer aan het opruimen en poetsen omdat het anders gewoon niet gebeurt en wil dat het netjes is.
Hoe zou ik het voor elkaar kunnen krijgen dat iedereen meer zijn steentje bijdraagt aan het huishouden? Natuurlijk is het hun huis, maar ik woon er ook.
Het stoort me dat dit huis nooit opgeruimd is, terwijl ik wel mijn bijdrage daaraan lever. Ik kan gewoon niet tegen rotzooi en vind het vervelend wanneer er bezoek komt dat het dan gewoon een zooi is.
Mijn moeder is huismoeder en mijn vader zit momenteel in de ziektewet. Zij zijn dus beiden thuis en vinden het blijkbaar niet erg om in een rommelig huis te wonen. Het aanrecht staat vaak vol, post blijft lang op de salontafel liggen, was blijft lang buiten aan de lijn hangen, klusjes waar ze ooit mee begonnen zijn laten ze gewoon liggen. Ik wil best mijn bijdrage leveren en ze helpen, maar het stoort me gewoon als ik thuiskom van een lange dag school/werk/sport dat ze hun eigen dingen niet hebben opgeruimd, terwijl het ene kleine moeite is.
Als ik er dan iets van zeg, van het kost niet veel tijd om dit op te ruimen, kijk, en vervolgens doe ik het, het heeft geen nut. Ze reageren er zelfs geërgerd op en doen er niks mee. Net zoals bv de wasbak in de badkamer poetsen. Ik vind het gewoon fijn als het schoon is en een doekje eroverheen kost misschien 2 minuten. Toch gebeurt het niet, behalve als ik het doe. Het zou gewoon fijn zijn om weer bezoek te kunnen ontvangen in een opgeruimd huis en daarnaast geeft het me veel meer rust. Ook als mijn vriend blijft slapen ben ik van tevoren de badkamer aan het opruimen en poetsen omdat het anders gewoon niet gebeurt en wil dat het netjes is.
Hoe zou ik het voor elkaar kunnen krijgen dat iedereen meer zijn steentje bijdraagt aan het huishouden? Natuurlijk is het hun huis, maar ik woon er ook.
zaterdag 28 maart 2020 om 19:04
In mijn eigen huis was ik altijd erg schoon en opgeruimd maar ik zit nu al weer meer dan een jaar bij mijn vriend. Die is zeg maar wat minder schoon en opgeruimd. En ik merk dat ik er zelf ook wat slonziger van word. Afwas zet ik altijd wel meteen in de vaatwasser maar er liggen wel stapels kranten op tafel en er ligt een bult schone was in de wasmand wat nog opgevouwen moet worden. En ach... zo erg is het niet. Bovendien, het is zijn huis. Misschien dat ik straks in mijn eigen huis ook wat meer ontspannen kan zijn.
zaterdag 28 maart 2020 om 19:05
Dit. Het is het huis van jouw ouders en jij hebt absoluut niets te zeggen over hoe zij leven.
Als het je niet zint, op jezelf gaan wonen.
Life is short. Eat dessert first.
zaterdag 28 maart 2020 om 19:12
Ik onderschat niks. In 99% van de gevallen is het luiheid en gemakzucht. Tenzij jij denkt dat een overgroot deel van de mensheid psychische ondersteuning nodig heeft om uiteindelijk te komen tot het opvouwen van het wasgoed en het schoon houden van de keuken.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 maart 2020 om 19:14
Ik denk wel eens dat mensen die 'rommel' kunnen laten liggen, gelukkiger zijn met hun huishouden dan mensen zoals ik. Ik heb zo'n hekel aan rommel dat altijd alles opgeruimd moet zijn. Ik zou willen dat ik dat gewoon eens kon laten liggen.
Life is short. Eat dessert first.
zaterdag 28 maart 2020 om 19:32
Tja, op mijn werk is het proces heel boeiend en daar beleef ik veel genoegen aan, dus vind ik het nooit erg om weer een nieuwe groep drie te leren lezen. Het schoonmaken van de badkamer vind ik niet boeiend en het genoegen van een schone badkamer duurt soms maar tien minuten en dan komt er al een gezinslid douchen/tandenpoetsen etc.
zaterdag 28 maart 2020 om 19:36
doornroosje9 schreef: ↑28-03-2020 19:14Ik denk wel eens dat mensen die 'rommel' kunnen laten liggen, gelukkiger zijn met hun huishouden dan mensen zoals ik. Ik heb zo'n hekel aan rommel dat altijd alles opgeruimd moet zijn. Ik zou willen dat ik dat gewoon eens kon laten liggen.
Dat denk ik ook dus ik ben een stap gaan maken in die richting. Eerder kon ik niet gaan zitten als niet alles netjes was. Nu zet ik gerust de mand met ongevouwen was achter de bank en kruip met thee op de bank. Komt de was morgen wel weer.
zaterdag 28 maart 2020 om 19:37
Zodra het dwangmatig wordt, is het ook niet OK, dat is weer het andere uiterste. Hier liggen soms best eens wat kranten of tijdschriften naast te bank, en ik voel me ook niet gedwongen om elk kopje dat gebruikt is, stante pede af te wassen, dus ja, dan staan er twee kopjes en een gebruikt mes op het aanrecht, en niks mis mee. Maar geen stapels van 4 dagen, en geen hopen was van een maand die ergens op de vloer liggen.doornroosje9 schreef: ↑28-03-2020 19:14Ik denk wel eens dat mensen die 'rommel' kunnen laten liggen, gelukkiger zijn met hun huishouden dan mensen zoals ik. Ik heb zo'n hekel aan rommel dat altijd alles opgeruimd moet zijn. Ik zou willen dat ik dat gewoon eens kon laten liggen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 maart 2020 om 19:51
Herken het wel een beetje. Het was bij mn ouders geen gigantische troep, maar wel minder opgeruimd dan ik graag zou willen. Heel eerlijk denk ik dat de kans klein is dat er iets verandert, maar wat je wel kan proberen om heel geleidelijk iets in te voeren. Bij ons liet vroeger iedereen zijn bord na het eten staan. Als iemand bijvoorbeeld wegliep van tafel zonder zijn bord weg te zetten, dan riep ik 'Oh, je vergeet je bord'. Door telkens iedereen consequent er aan te herinneren om zijn bord weg te zetten , is het nu wel de gewoonte geworden. Aan andere gewoontes veranderen ben ik niet meer toegekomen helaas..
zondag 29 maart 2020 om 09:38
Dat kan zeker ook!rumforviva schreef: ↑28-03-2020 19:55Ik geef het eerlijk toe. Ik ben gewoon lui en heb er geen zin in. Dat kan toch? Ik heb inderdaad geen psychische ondersteuning nodig. Maar ik heb bijvoorbeeld ook geen schoonmaakster, dat geeft denk ik wel aan dat het me niet zoveel interesseert.
Ik ben zelf laks en chaotisch en vind huishouden zonde van mijn tijd. Het is hier wel schoon, maar zie het nut niet in van strijken of kleding steeds opvouwen, in de kast opruimen om vervolgens weer aan te trekken. Ik vind het dan ook geen probleem om uit een wasmand te leven.
Ik zie genoeg mensen die panisch het huishouden onder controle willen houden en zelfs leuke dingen ervoor laten omdat ze het niet kunnen loslaten.
Een middenweg is natuurlijk het beste, maar zolang mensen er zelf geen probleem van ondervinden is er niks aan de hand toch? Dan is psychische ondersteuning al helemaal overbodig
