Derde kind dilemma

29-04-2020 10:36 223 berichten
Alle reacties Link kopieren
Twee gezonde zoons van 4 en bijna 2, maar ergens in m’n achterhoofd blijft toch knagen dat het nog niet ‘af’ is. Als er er eerder komt, wordt dat pas als de jongste (bijna) naar school gaat, maar nu is het moment om er serieus over na te denken. Wie had of heeft ook deze twijfels en welke keuze heb je gemaakt?

Dingen die meespelen in de overweging:
- Financieel hebben we t goed, kan prima een derde bij. Evt. een dakkapel op zolder voor iets ruimere kamers, maar dat hoeft niet meteen en is ook genoeg financiële ruimte voor.
- Man en ik werken beiden 32 uur, dus redelijk goede werk/privé balans.
- Met een derde begin je weer van voren af aan, juist als jongste echt zelfstandiger wordt.
- Ik zou stiekem wel een meisje willen, maar die garantie is er natuurlijk niet en zou ook blij zijn met een derde jongen, maar het speelt wel mee bij het ‘nog niet af’-gevoel denk ik.
- Voor man hoeft het niet, maar als ik graag wil, staat hij ervoor open.
- Gaat het überhaupt lukken om weer zwanger te raken, krijgen we een gezond kindje, wat als dat niet zo is? Moet ik niet gewoon mijn zegeningen tellen met wat ik nu heb?
Alle reacties Link kopieren
JessyMay schreef:
29-04-2020 12:47
Bij ons is na te lang twijfelen die derde spontaan gekomen.
spontaan???
zonder seks??

wow
Alle reacties Link kopieren
Herfstblaadje19 schreef:
29-04-2020 12:14
Inderdaad, heel makkelijk om als bewust kinderloze te brallen over hoe begaan je bent met het milieu.
Vooral als je vervolgens overal heel hard roept dat je je van het milieu niets aantrekt als het gaat om vliegreizen en vlees eten.
Alle reacties Link kopieren
Herfstblaadje19 schreef:
29-04-2020 12:45
Ik bedoel dat het makkelijk is als je zelf geen kinderwens hebt, om over het milieu als argument te beginnen.
Het hoeft natuurlijk niet altijd zo zwart-wit te zijn. Er zijn vast ook bewust kindvrije mensen die ergens misschien wel graag een kind hadden gewild maar er toch voor gekozen hebben er niet aan te beginnen. Geen kinderen hebben is niet per definitie hetzelfde als geen kinderwens hebben (gehad). En milieuargumenten kunnen daar ook een rol in hebben gespeeld. Of niet, dat kan natuurlijk ook.
redbulletje schreef:
29-04-2020 11:53
Welnee, gezinnen die met hun maximaal 2 kinderen elke zomer een verre reis kunnen maken zijn welvarend.
Ik heb er hier meerderen in de buurt die met 4 kinderen heel de wereld over reizen en daarnaast aan de kinderen natuurlijk op op zeilkamp en wintersport. Je ziet grotere gezinnen juist veel onder mensen met hogere inkomens.
Alle reacties Link kopieren
Java schreef:
29-04-2020 12:50
Mijn mening: Prima als je drie kinderen wilt, maar zorg zo veel mogelijk voor een klein leeftijdsverschil tussen ALLEdrie.

Bewust een hiaat creëren tussen de oudste twee en de derde "omdat je dan zo lekker de tijd hebt voor de baby terwijl de andere twee op school zitten" is echt super korte-termijn-denken. Bijvoorbeeld één kind in groep 7 hebben terwijl de andere twee al in de derde en vijfde klas van de middelbare school zitten, is echt voor niemand leuk.
Tussen kind 1 en 2 zit 2,5 jaar. Tussen nummer 2 en 3 zou er dan ongeveer 3,5-4 jaar tussen zitten en tussen 1 en 3 ongeveer 6 jaar. Dat is niet een extreem verschil volgens mij.
Alle reacties Link kopieren
lilalinda schreef:
29-04-2020 12:51
spontaan???
zonder seks??

wow
:HA:
Eze schreef:
29-04-2020 12:53
Vooral als je vervolgens overal heel hard roept dat je je van het milieu niets aantrekt als het gaat om vliegreizen en vlees eten.
Daarom. En daar kijk ik niemand op aan, maar ga dan een ander niet zitten affakkelen omdat ie wél kinderen wil.
Alle reacties Link kopieren
rumforviva schreef:
29-04-2020 12:49
Dat is dan maar zo.

TO, bij dezen, ik heb en wil geen kinderen, dus je mag er namens mij eentje maken mochten jullie die behoefte hebben.
Hahaha dankjewel, ik zal t onthouden ;-)
Alle reacties Link kopieren
lilalinda schreef:
29-04-2020 12:51
spontaan???
zonder seks??

wow
Seks hadden we toch wel niet perse voor een kind ;) . Spontaan voor het eerst ipv ivf traject.
Protocol schreef:
29-04-2020 12:08
Nu heb ik 3 kinderen, maar wilde er eigenlijk maar 1 haha. Ongelukje bleek een tweeling :-)
Ik ben er ook 1 van een ongeplande tweeling. Zo zaten mijn ouders met 4 ipv 2 opgescheept, hahaha!
Na twee zoons kwam er een dochter hier, mijn grote droom, als ik eerrlijk ben. Zag wel vriendinnen die een derde zoon kregen, en het daar stiekem even moeilijk me hadden, maar dat ebde snel weg en een jongensgezin is ook heerlijk.

In ons geval is dat derde kind het makkelijkste kind, waar ik het meeste plezier aan beleef.. Ligt aan het kind. De oudste twee zijn schatten maar hebben zo hun problemen, zoals een leerstoornis. Acheraf bekeken een zegen dat we niet drie zulke kinderen hebben gekregen, dat had ik niet getrokken. Daar zijn we aan iets ontsnapt, denk ik vaak.

Ik heb al zeg ik het zelf knappe kinderen en was altijd wel apetrotd als we in het buitenland waren of zo en mensen complimenteerden met me mijn prachtige gezin;

Ach, de zorgen nemen toe, maar de liefde en het geluk ook... ik heb er alavst nooit spijt van gehad, ook al is het heel lastig dat alles afgestemd is op het vierpersoonsgezin.

Gewoon je buikgevoel volgen. Toen de derde geboren was, heb ik een beetje gehuild omdat ik nooit meer zwanger zou zijn... want dat weet ik wel heel zeker, een vierder erbij was echt wel een stap te ver geweest.
Alle reacties Link kopieren
JessyMay schreef:
29-04-2020 12:47
Bij ons is na te lang twijfelen die derde spontaan gekomen. Precies wat we wilden een gezond heerlijk meisje na 2 jongens. En hoe dol we ook op haar zijn en het gevoel af/compleet te zijn is het toch erg dubbel. Ik heb echt het gevoel de oudere 2 iets ergs aangedaan te hebben ze zijn veel ouder en op leeftijden dat ze zelfstandig genoeg zijn om zichzelf te verzorgen dus moet je als ouder echt bewust investeren in de band maar dat is echt lastig met een kleintje. Op een saaie regenachtige dag wil ik zo vaak graag met de oudste 2 in de auto stappen en naar bioscoop, zwembad of zoiets rijden maar dat gaat dan niet. Ook vakanties als wintersport, rondtrekken alles avontuurlijk is lastig. Ook heb je weer veel meer vervelende afspraken enz. Ik vind dus dat er echt veel nadeel aan zit en dan hebben we nog het geluk dat we allemaal prima gezond.
Ik vind het echt knap en dapper dat je dit dubbele gevoel eerlijk durft te verwoorden op een forum. Die nadelen zijn ook heel herkenbaar voor iedereen met dezelfde gezinsopbouw als jij, dus goed dat je je ervaring deelt met mensen die er nog voor kunnen kiezen om het bij twee kinderen te houden.
Timetraveler schreef:
29-04-2020 12:54
Het hoeft natuurlijk niet altijd zo zwart-wit te zijn. Er zijn vast ook bewust kindvrije mensen die ergens misschien wel graag een kind hadden gewild maar er toch voor gekozen hebben er niet aan te beginnen. Geen kinderen hebben is niet per definitie hetzelfde als geen kinderwens hebben (gehad). En milieuargumenten kunnen daar ook een rol in hebben gespeeld. Of niet, dat kan natuurlijk ook.
Dat kan zeker, maar dan was die kinderwens niet zo heel sterk (of misschien een soort “neutraal”). En dan kan ik me voorstellen dat het milieuargument (en andere rationele argumenten) meeweegt.
klein leeftijdsverschil is in ieder geval ook aan te raden . Hier zit er 3,5 jaar tussen nr 1 en nr 3... en dat is soms nog te veel met vakantiekeuzes en zo..

anderzijds was het die eerste vijf jaar wel heeel zwaar als ik eerlijk ben. Soms bijna niet te doen...

Maar zou het toch zo opnieuw doen. Om wat ik nu heb dan vooral, drie tieners. Babytijd van jonste was niet superhard geneiten hoor...
Alle reacties Link kopieren
Flomo schreef:
29-04-2020 12:54
Tussen kind 1 en 2 zit 2,5 jaar. Tussen nummer 2 en 3 zou er dan ongeveer 3,5-4 jaar tussen zitten en tussen 1 en 3 ongeveer 6 jaar. Dat is niet een extreem verschil volgens mij.
Het gaat me ook niet om extreme leeftijdsverschillen. Drie kinderen is eigenlijk alléén een goed idee als er maximaal 1,5 à 2 jaar tussen ieder kind zit. Dan is het gedoe, waar iedereen met drie kinderen tegenaan loopt, nog zo beperkt mogelijk.
Alle reacties Link kopieren
Flomo schreef:
29-04-2020 11:33
Het is ook heel abstract en irrationeel inderdaad, dat gevoel van onaf. Ik vermoed dat de wens voor een meisje wel echt meespeelt, maar ik ben ook bewust dat de kans groter is dat er een derde jongen komt en ook dat zou ik leuk vinden. Mijn angst is alleen dat het dan nog steeds onaf blijft voelen, terwijl ik zeker weten geen vier kinderen wil (puur praktisch met auto en huis etc).

De nieuwe maatschappelijke norm voel ik helemaal niet. In mijn omgeving hebben de meesten gekozen voor geen, 1 of 2 kinderen. Vriendinnen met wie ik de wens voor een derde bespreek, verklaren me voor gek. Ik ken slechts 1 gezin in de nabije omgeving die 3 kinderen hebben en hun leven valt sowieso niet met het onze te vergelijken (maw: zoals zij het doen, zou ik het niet willen).
HIer een mama die hetzelfde gevoel had van onaf, en dat gevoel was het sterkste toen de jongste (nu middelste) nog geen 2 jaar was. Ondertussen mama van 3 kinderen eigenlijk in dezelfde leeftijdcategorie waar jij over spreekt. Oudste wordt komende maand 6, middelste is vorige maand 4 geworden en jongste is begin dit jaar geboren.

heel eerlijk, mijn man wilde in eerste instantie niet perse een 3e en had tijd nodig om te onderzoeken of mijn wens voor een 3e ook zijn wens was. Ondertussen had ik al wat zaken afgesloten maar het deurtje voor een 3e nog niet gesloten in afwachting van de reactie van mijn man. Die kwam positief terug begin 2019 en toen zijn we voor de 3e gegaan. Als hij niet positief had gereageerd had ik het ondertussen wel een plekje kunnen geven. De andere 2 waren al groter en het leven is ook makkelijker met wat zelfstandigere kinderen. Ik merk dat vooral nu, want soms loop je tegen beperkingen aan omdat de jongste bijvoorbeeld moet slapen of juist dan moet eten (al is de coronatijd nu wel anders nu we nergens heen gaan)

1 ding wil ik je wel meegeven en is aan jouw of je er iets mee wilt doen, maar zonder mijn 3e kind teniet te doen of als ongewenst te bestempelen (want hij is zo enorm gewenst en leuk) zouden we, als we het besluit nu pas zouden nemen niet voor een 3e gaan. De coronasituatie heeft mijn ogen geopend in de zin van, wil ik in deze wereld mijn kinderen laten opgroeien. En ja ze groeien op in een hele veilige geliefde omgeving maar toch maakt de situatie waarin we nu verkeren mij erg onzeker en zou ik ook niet durven zeggen dat we de keuze voor een 3e nog een keer zouden maken als we dit hadden geweten.

Overigens zou ik ook onderzoeken of de wens voor een 3e niet gerelateerd is aan geslacht. Ik heb nooit een voorkeur gehad voor jongen of meisje en ben trotste moeder van 3 zoons, maar een combi of 3 meiden was ook echt prima geweest. Ik ken echter ook mensen die voor een 3e gingen met het idee, dit wordt vast het andere geslacht en nadien dus minder gelukkig waren met hun 3e. onderzoek dit ook want, en weet niet of dit speelt natuurlijk, maar een geslacht bepaald niet of je kind leuk, minder leuk, of meer of minder gewenst is.
Alle reacties Link kopieren
Ik woon in 't Gooi en inderdaad kom je hier om in de gezinnen met 3 kinderen. En als ze echt rijk zijn hebben ze vaak zelfs 4 kinderen. 3 is inderdaad het nieuwe 2.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
Bulbul schreef:
29-04-2020 11:04
Als het voor je man niet per se hoeft, zou ik het niet doen. Die vrijheid die je langzaamaan weer terugkrijgt, is ook wat waard hoor. En goed voor je relatie.

Dit.
En het klinkt toch echt wel alsof je het voornamelijk zou willen om er evt. een meisje bij te krijgen.
Slechte reden dus.
Alle reacties Link kopieren
Java schreef:
29-04-2020 13:13
Het gaat me ook niet om extreme leeftijdsverschillen. Drie kinderen is eigenlijk alléén een goed idee als er maximaal 1,5 à 2 jaar tussen ieder kind zit. Dan is het gedoe, waar iedereen met drie kinderen tegenaan loopt, nog zo beperkt mogelijk.
Dat kun je niet als feit stellen, het is heel persoonlijk. Bij ons zit er tussen de oudsten 2,5 jaar en tussen de jongsten 3,5 jaar (met 2 miskramen er tussen, we hadden ze oorspronkelijk liever iets dichter op elkaar gewild). Ik vond het juist een voordeel dat de oudsten al heel veel zelfstandig konden als ik met de baby bezig was. Ik moet er echt niet aan denken als er steeds maar 1,5 jaar tussen had gezeten. Ja, dan duren de tropenjaren korter, maar dan zouden het voor mij zulke enorme tropenjaren zijn dat er niks meer te genieten viel. Een baby, dreumes en peuter/kleuter samen, dat overleef ik denk ik niet. Blij dat dat bij ons wat gespreid is. Nu is het wat langgerekter en daardoor langer maar voor ons persoonlijk wel een stuk lichter. Ik wil persoonlijk niet een soort 'opoffer periode' doormaken van alleen maar buffelen en steeds weer zwanger zijn om het daarná misschien wat makkelijker te hebben. Maar dat verschilt per persoon, ik snap mensen die dat andersom doen ook.
Alle reacties Link kopieren
Java schreef:
29-04-2020 12:50
Zooo sneu als de eerste twee lekker dicht op elkaar zitten qua leeftijd en dan pas na vier (of meer) jaar de derde.

Ik heb diverse gevallen in mijn omgeving die daar bewust voor gekozen hebben en je ziet gewoon alleen maar gedoe. Kind 1 en 2 zitten voortdurend samen in een andere fase dan kind 3. Gevolg: kind 3 voelt zich een buitenbeentje of eenzaam, kind 1 en 2 voelen zich bij gezinsactiviteiten tegengehouden en beperkt door kind 3. Ook de ouders zitten voortdurend met hun handen in het haar omdat ze met nummer 1 en 2 eigenlijk al een fase verder zijn (en willen) in het leven, maar ondertussen nog moeten schipperen naar nummer 3.
Sorry hoor, maar zeggen die mensen dat zelf of maak jij dat ervan? Mijn kinderen zijn niet sneu en de oudste twee zijn dol op hun kleine zusje. Soms kan het onhandig zijn, maar vaak een enorme verrijking. Overigens is het bij zowel mij als bij TO (als zij een derde zou krijgen) niet zo dat de eerste twee heel dicht op elkaar zitten en de derde daar enorm veel achter bungelt.
Alle reacties Link kopieren
Herfstblaadje19 schreef:
29-04-2020 12:45
Ik bedoel dat het makkelijk is als je zelf geen kinderwens hebt, om over het milieu als argument te beginnen.
Kinderwens of niet....het milieu is van ons allemaal en ik vind het een maatschappelijke plicht je daar enigszins voor in te spannen.
Daar is niets makkelijks of moeilijks aan.

Als je op geen enkele wijze waarde toekent aan het feit dat er overbevolking is en je het zelf in de hand hebt om daar een positieve of negatieve bijdrage aan te leveren dan ben je inderdaad een simpele geest die puur afgaat op haar of zijn eigen primaire driften en oergevoelens.

Ik dacht juist dat wij als mens zodanig geëvolueerd waren dat wij dit onder controle hadden maar blijkbaar geldën erbij een "onaf gevoel bij het op de wereld zetten van nog een kind"eigen spelregels en oh wee als een andersdenkende daar iets van vindt.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
Alle reacties Link kopieren
Hier ook 3 kids, er zit steeds 2 jaar tussen en onze jongste is 10 maanden. Voor mij was de wens net zoals bij kind 1 en 2. Wij wilden nog graag een kind erbij, we wisten dat het hard werken is, en druk. Wij hebben ook twee zoons en de jongste is een meisje, fantastisch! 3 jongens was net zo fantastisch geweest, gewoon een 3e persoon erbij was de wens. Nu is het compleet en af, net zoals zo veel mensen in onze omgeving hebben wij 3 kinderen. 50% van de moeder heeft 2 kinderen. Mensen snappen vaak gewoon de wens niet maar zoals eerder gezegd is het opeens wel heel logisch als het over kind nummer 2 gaat.

We slapen geen nachten door, nooit eigenlijk. Weinig tijd nu voor onszelf in de corona tijd. We hebben wel een oppas elke vrijdag, ik ben dan gewoon thuis maar dan kan ik met de oudste wat doen of wat klussen in huis. Wij hebben geen familie die veel inspringt dus geld is wel heel fijn, als je elk dubbeltje om moet draaien lijkt het me heel heftig. De kinderen hebben een eigen kamer maar we gaan nu toch verhuizen de komende weken naar iets groters (lekker hectisch :)

De groeten vanaf mijn Gooische bakfiets :-D
Alle reacties Link kopieren
sprokkelientje schreef:
29-04-2020 14:01
Kinderwens of niet....het milieu is van ons allemaal en ik vind het een maatschappelijke plicht je daar enigszins voor in te spannen.
Daar is niets makkelijks of moeilijks aan.

Als je op geen enkele wijze waarde toekent aan het feit dat er overbevolking is en je het zelf in de hand hebt om daar een positieve of negatieve bijdrage aan te leveren dan ben je inderdaad een simpele geest die puur afgaat op haar of zijn eigen primaire driften en oergevoelens.

Ik dacht juist dat wij als mens zodanig geëvolueerd waren dat wij dit onder controle hadden maar blijkbaar geldën erbij een "onaf gevoel bij het op de wereld zetten van nog een kind"eigen spelregels en oh wee als een andersdenkende daar iets van vindt.
Jij hebt enkel en alleen om het milieu geeneen kind gekregen? Klets en veroordeel niet zo joh.

Iedereen hier die z'n mond vol heeft over het milieu die heeft op heel andere gronden gekozen voor geen/één/twee/drie/etc kinderen. Praktisch niemand heeft het milieu als (hoofd)reden daarvoor, het is hooguit een mooie bijkomstigheid. Op een enkele uitzondering na, zo zag ik pas een documentaire over een vrouw uit Groot-Brittannië die eigenlijk graag kinderen had gewild maar daar vanwege het milieu en de overbevolking van afziet. (Alle respect voor haar trouwens en vanuit haar ook alle respect voor anderen, zij veroordeelde niemand die het anders deed dan zij.) Als er hordes mensen in Nederland waren geweest met die beweegredenen hadden ze voor die docu niet helemaal naar een ander land hoeven af te reizen.

Verder kun jij van achter je schermpje ook niet zien wat mensen wél voor het milieu doen. In ons geval is dat meer dan de gemiddelde Nederlander en op die manier voeden we onze drie kinderen ook op. Dus wellicht hebben mijn drie kinderen straks een kleinere voetafdruk op deze wereld dan de twee kinderen van iemand anders die wel flink consumeert/vliegt/vlees eet/stookt/etc etc.
nicole123 wijzigde dit bericht op 29-04-2020 14:35
3.48% gewijzigd
sprokkelientje schreef:
29-04-2020 14:01
Kinderwens of niet....het milieu is van ons allemaal en ik vind het een maatschappelijke plicht je daar enigszins voor in te spannen.
Daar is niets makkelijks of moeilijks aan.

Als je op geen enkele wijze waarde toekent aan het feit dat er overbevolking is en je het zelf in de hand hebt om daar een positieve of negatieve bijdrage aan te leveren dan ben je inderdaad een simpele geest die puur afgaat op haar of zijn eigen primaire driften en oergevoelens.

Ik dacht juist dat wij als mens zodanig geëvolueerd waren dat wij dit onder controle hadden maar blijkbaar geldën erbij een "onaf gevoel bij het op de wereld zetten van nog een kind"eigen spelregels en oh wee als een andersdenkende daar iets van vindt.
Jup.
Alle reacties Link kopieren
nicole123 schreef:
29-04-2020 13:36
Sorry hoor, maar zeggen die mensen dat zelf of maak jij dat ervan? Mijn kinderen zijn niet sneu en de oudste twee zijn dol op hun kleine zusje. Soms kan het onhandig zijn, maar vaak een enorme verrijking. Overigens is het bij zowel mij als bij TO (als zij een derde zou krijgen) niet zo dat de eerste twee heel dicht op elkaar zitten en de derde daar enorm veel achter bungelt.
En dan is het ook nog eens een enorme aanname dat 2 kinderen heel dicht op elkaar zo fijn is voor de kinderen. Ik ken persoonlijk meer voorbeelden waarbij de kinderen dicht op elkaar juist enorm in elkaars vaarwater zitten en de omgang met het nakomertje (of juist de wat oudere) veel soepeler is.
Dat weet je dus ook niet vantevoren.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven