Relaties
alle pijlers
Vriend heeft minder zin
zondag 3 mei 2020 om 15:23
Ik heb voor dit topic een oud account bovengehaald ivm herkenbaarheid.
Mijn vriend heeft als tiener (dus voor we elkaar leerden kennen) een hersenbloeding gehad. Gelukkig is hij hiervan goed genezen, met slechts beperkte restletsels (hij heeft problemen met fijne motoriek en is sneller vermoeid). Op zich heeft dit weinig impact op onze relatie, we moeten er rekening mee houden als we ergens naartoe gaan (hij heeft veel slaap nodig, we kunnen nergens naartoe gaan die te druk is, hij heeft geen rijbewijs,...), maar verder ondervindt hij weinig last. Enkel in bed gaat het wat moeizamer (hij heeft een lager libido, hij wordt niet zo gemakkelijk opgewonden, we moeten het meer plannen), maar dat ging altijd goed, omdat hij veel compenseerde (veel intimiteit, we praten over veel, we knuffelden vaak, hij nam erectiepillen).
Vijf jaar geleden heeft hij een tweede hersenoperatie ondergaan (om littekenweefsel weg te halen). Op zich is dit goed gegaan (geen nieuwe letsels), maar hij is sindsdien toch vaker vermoeid en hij is wat egoïstischer geworden (is een harder woord dan ik bedoel, maar ik weet geen beter). Hij heeft bv een slechtere relatie met zijn ouders (hij ziet ze vijf keer per jaar, ik zie mijn ouders wekelijks). Hij vindt het dan ook maar normaal dat hij ook maar vijf keer per jaar naar mijn ouders gaat (hij wil zijn energie daar niet aan verspillen). Ik vind dat jammer omdat ik toch een goede relatie heb met mijn ouders en dat voor mij ontspanning is. Voor hem is dat een opgave, terwijl hij daar vroeger nooit problemen mee had. Hij sluit zich meer af, doet vaker dingen alleen (hij kijkt bv niet mee naar mijn tv programma's, maar verwacht wel dat ik hem met dingen help (hij heeft geen rijbewijs, dus ik moet hem overal brengen). Op zich zijn dat maar kleine dingen.
Ik vind het jammer dat hij ook in bed wat egoïstischer geworden is. Zijn libido is nog wat afgenomen. Als hij geen zin heeft, dan heeft hij geen zin. Hij zal nooit meer compenseren met bv een massage of iets enkel voor mij. Als hij zin heeft, dan 'durf' ik geen nee zeggen, omdat ik anders weer enkele weken moeten wachten, waardoor we soms vrijen zonder dat ik echt 'in the mood' ben.
Ik vind dat best jammer, omdat ik soms het gevoel heb dat het toch wel anders zou kunnen. Het ontneemt wat plezier uit de relatie, die verder wel goed is. Ik twijfel niet aan onze relatie, maar ik denk toch dat er meer moet zijn. Erover praten lukt niet echt. Hij zegt dat hij vaker moe is, en dat hij het ook jammer vindt (maar hij doet er vervolgens wel niets aan).
Ik weet niet of er herkenning is? Heeft iemand advies? Bedankt.
Mijn vriend heeft als tiener (dus voor we elkaar leerden kennen) een hersenbloeding gehad. Gelukkig is hij hiervan goed genezen, met slechts beperkte restletsels (hij heeft problemen met fijne motoriek en is sneller vermoeid). Op zich heeft dit weinig impact op onze relatie, we moeten er rekening mee houden als we ergens naartoe gaan (hij heeft veel slaap nodig, we kunnen nergens naartoe gaan die te druk is, hij heeft geen rijbewijs,...), maar verder ondervindt hij weinig last. Enkel in bed gaat het wat moeizamer (hij heeft een lager libido, hij wordt niet zo gemakkelijk opgewonden, we moeten het meer plannen), maar dat ging altijd goed, omdat hij veel compenseerde (veel intimiteit, we praten over veel, we knuffelden vaak, hij nam erectiepillen).
Vijf jaar geleden heeft hij een tweede hersenoperatie ondergaan (om littekenweefsel weg te halen). Op zich is dit goed gegaan (geen nieuwe letsels), maar hij is sindsdien toch vaker vermoeid en hij is wat egoïstischer geworden (is een harder woord dan ik bedoel, maar ik weet geen beter). Hij heeft bv een slechtere relatie met zijn ouders (hij ziet ze vijf keer per jaar, ik zie mijn ouders wekelijks). Hij vindt het dan ook maar normaal dat hij ook maar vijf keer per jaar naar mijn ouders gaat (hij wil zijn energie daar niet aan verspillen). Ik vind dat jammer omdat ik toch een goede relatie heb met mijn ouders en dat voor mij ontspanning is. Voor hem is dat een opgave, terwijl hij daar vroeger nooit problemen mee had. Hij sluit zich meer af, doet vaker dingen alleen (hij kijkt bv niet mee naar mijn tv programma's, maar verwacht wel dat ik hem met dingen help (hij heeft geen rijbewijs, dus ik moet hem overal brengen). Op zich zijn dat maar kleine dingen.
Ik vind het jammer dat hij ook in bed wat egoïstischer geworden is. Zijn libido is nog wat afgenomen. Als hij geen zin heeft, dan heeft hij geen zin. Hij zal nooit meer compenseren met bv een massage of iets enkel voor mij. Als hij zin heeft, dan 'durf' ik geen nee zeggen, omdat ik anders weer enkele weken moeten wachten, waardoor we soms vrijen zonder dat ik echt 'in the mood' ben.
Ik vind dat best jammer, omdat ik soms het gevoel heb dat het toch wel anders zou kunnen. Het ontneemt wat plezier uit de relatie, die verder wel goed is. Ik twijfel niet aan onze relatie, maar ik denk toch dat er meer moet zijn. Erover praten lukt niet echt. Hij zegt dat hij vaker moe is, en dat hij het ook jammer vindt (maar hij doet er vervolgens wel niets aan).
Ik weet niet of er herkenning is? Heeft iemand advies? Bedankt.
zondag 3 mei 2020 om 15:28
Wat is er leuk aan deze jongen? Een relatie is geven en nemen en blijkbaar komt dat alleen vanuit jou kant nu. Hij werkt niet aan de relatie.
Ik zou echt bij hem weg gaan. Er zijn nog zoveel leuke mannen die wel met jou naar je ouders op bezoek willen maar voornamelijk wel om jou geven en aan jou tijd besteden. Mannen die wel laten dat ze van je houden.
Het wordt tijd om verder te gaan met je leven. Je bent duidelijk niet gelukkig zo.
Ik zou echt bij hem weg gaan. Er zijn nog zoveel leuke mannen die wel met jou naar je ouders op bezoek willen maar voornamelijk wel om jou geven en aan jou tijd besteden. Mannen die wel laten dat ze van je houden.
Het wordt tijd om verder te gaan met je leven. Je bent duidelijk niet gelukkig zo.
zondag 3 mei 2020 om 15:30
Dit, alles lijkt om hem te draaien.ExodusRedux schreef: ↑03-05-2020 15:28Wat is er leuk aan deze jongen? Een relatie is geven en nemen en blijkbaar komt dat alleen vanuit jou kant nu. Hij werkt niet aan de relatie.
Ik zou echt bij hem weg gaan. Er zijn nog zoveel leuke mannen die wel met jou naar je ouders op bezoek willen maar voornamelijk wel om jou geven en aan jou tijd besteden. Mannen die wel laten dat ze van je houden.
Het wordt tijd om verder te gaan met je leven. Je bent duidelijk niet gelukkig zo.
zondag 3 mei 2020 om 15:38
zondag 3 mei 2020 om 15:50
Heel eerlijk: ik heb een chronische ziekte waardoor ik minder energie heb en herken wel wat dingen. Ik ga bv ook lang niet altijd mee naar mijn schoonfamilie. Mijn vriend helpt met een aantal praktische zaken. En mijn libido is ook lager dan gemiddeld. Maar in onze relatie kan dit omdat er een bepaalde balans is tussen de fijne/leuke kanten aan de relatie en de nadelen van de ziekte. Ik neem aan dat in jullie relatie die balans ook geweest is, maar dat die nu voor jou niet goed meer is. Klopt dat?
Het allerbelangrijkste lijkt me toch dat je hier samen goed en eerlijk over praat. En dat jij duidelijk bij hem aangeeft hoe je je nu voelt in de relatie. Waarom lukt praten tot nu toe niet?
Oh en een gedachte die ik heb: kan thuiszitten ivm corona deels met je onvrede te maken hebben? Bij ons speelt dat wel een beetje. Mijn vriend heeft normaal ook zijn eigen dingen buitenshuis (werk, sport) en op veel momenten dat hij weg is zit ik thuis moe te zijn. Nu zit ik nog steeds thuis moe te zijn, maar hij kan moeilijker even het huis uit en zit dan met mij "opgescheept".
Het allerbelangrijkste lijkt me toch dat je hier samen goed en eerlijk over praat. En dat jij duidelijk bij hem aangeeft hoe je je nu voelt in de relatie. Waarom lukt praten tot nu toe niet?
Oh en een gedachte die ik heb: kan thuiszitten ivm corona deels met je onvrede te maken hebben? Bij ons speelt dat wel een beetje. Mijn vriend heeft normaal ook zijn eigen dingen buitenshuis (werk, sport) en op veel momenten dat hij weg is zit ik thuis moe te zijn. Nu zit ik nog steeds thuis moe te zijn, maar hij kan moeilijker even het huis uit en zit dan met mij "opgescheept".
zondag 3 mei 2020 om 15:50
Wat denk je? Ze moet wachten tot de volgende seks beurt natuurlijk.Abundance-of-Freedom schreef: ↑03-05-2020 15:39Als hij zin heeft durf je geen "nee" te zeggen anders moet je weer weken wachten.
Wat bedoel je daarmee?
zondag 3 mei 2020 om 15:51
Als ze dan haar kans niet pakt duurt het weer 100 jaar voordat hij weer een keer wil. Dus pakt ze maar wat ze pakken kan, ook al heeft ze op dat moment geen zin.Abundance-of-Freedom schreef: ↑03-05-2020 15:39Als hij zin heeft durf je geen "nee" te zeggen anders moet je weer weken wachten.
Wat bedoel je daarmee?
TO, jullie relatie klinkt niet gelijkwaardig en alles lijkt om hem te draaien.
zondag 3 mei 2020 om 15:57
Hij heeft hersenbeschadiging/aandoening.
Natuurlijk heeft hij geen zin of behoefte aan wekelijks bij schoonouders zitten en is hij terug getrokken. Qua prikkels begrijp ik hem.
En als de eerste verliefdheid over is dan gaan mensen terug naar wat zij prettig vinden en eigenlijk kunnen hebben. Hij logischerwijs veel minder dan jij qua sociale zaken, ook mbt jou hoor.
Jij moet bedenken of het genoeg is, dat kan zomaar niet zo zijn en is ook begrijpelijk. Echt.
Maar ga aub niet verwachten dat hij met zijn aandoening/beperkingen zich beter voor gaat doen voor jou. Dan jaag je hem echt de stress in.
Natuurlijk heeft hij geen zin of behoefte aan wekelijks bij schoonouders zitten en is hij terug getrokken. Qua prikkels begrijp ik hem.
En als de eerste verliefdheid over is dan gaan mensen terug naar wat zij prettig vinden en eigenlijk kunnen hebben. Hij logischerwijs veel minder dan jij qua sociale zaken, ook mbt jou hoor.
Jij moet bedenken of het genoeg is, dat kan zomaar niet zo zijn en is ook begrijpelijk. Echt.
Maar ga aub niet verwachten dat hij met zijn aandoening/beperkingen zich beter voor gaat doen voor jou. Dan jaag je hem echt de stress in.
zondag 3 mei 2020 om 16:02
Luci_Morgenster schreef: ↑03-05-2020 15:57Hij heeft hersenbeschadiging/aandoening.
Natuurlijk heeft hij geen zin of behoefte aan wekelijks bij schoonouders zitten en is hij terug getrokken. Qua prikkels begrijp ik hem.
En als de eerste verliefdheid over is dan gaan mensen terug naar wat zij prettig vinden en eigenlijk kunnen hebben. Hij logischerwijs veel minder dan jij qua sociale zaken, ook mbt jou hoor.
Jij moet bedenken of het genoeg is, dat kan zomaar niet zo zijn en is ook begrijpelijk. Echt.
Maar ga aub niet verwachten dat hij met zijn aandoening/beperkingen zich beter voor gaat doen voor jou. Dan jaag je hem echt de stress in.
Hij gedraagt zich gewoon egoïstisch. Die hersenbeschadiging is natuurlijk geen excuus.
Ik heb zelf ook een hersenbeschadiging maar ik gedraag mij toch echt niet zo egoïstisch naar mijn partner toe hoor hoor, zoals deze gast wel doet.
zondag 3 mei 2020 om 16:05
Tja, niet iedereen is jij. Dat weet je dus helemaal niet.
In beide gevallen ( hij kan niet meer aan of hij wil gewoon niet anders zijn dan nu) kan TO zich erbij neerleggen of gaan.
Meer smaakjes zijn er niet.
zondag 3 mei 2020 om 16:06
ExodusRedux schreef: ↑03-05-2020 15:28Wat is er leuk aan deze jongen? Een relatie is geven en nemen en blijkbaar komt dat alleen vanuit jou kant nu. Hij werkt niet aan de relatie.
Ik zou echt bij hem weg gaan. Er zijn nog zoveel leuke mannen die wel met jou naar je ouders op bezoek willen maar voornamelijk wel om jou geven en aan jou tijd besteden. Mannen die wel laten dat ze van je houden.
Het wordt tijd om verder te gaan met je leven. Je bent duidelijk niet gelukkig zo.
Er is nog heel wat goed in onze relatie. Ik wilde gewoon aangeven wat er veranderd is na die tweede hersenoperatie. Hij is er voor mij als ik hem nodig heb. Hij besteedt wel nog tijd aan mij (niet zoveel aan mijn ouders, dan ik graag zou hebben).
zondag 3 mei 2020 om 16:14
Echt, waarom moet dat?sammetjex1 schreef: ↑03-05-2020 16:06Er is nog heel wat goed in onze relatie. Ik wilde gewoon aangeven wat er veranderd is na die tweede hersenoperatie. Hij is er voor mij als ik hem nodig heb. Hij besteedt wel nog tijd aan mij (niet zoveel aan mijn ouders, dan ik graag zou hebben).
zondag 3 mei 2020 om 16:18
Luci_Morgenster schreef: ↑03-05-2020 16:05Tja, niet iedereen is jij. Dat weet je dus helemaal niet.
In beide gevallen ( hij kan niet meer aan of hij wil gewoon niet anders zijn dan nu) kan TO zich erbij neerleggen of gaan.
Meer smaakjes zijn er niet.
Maar ook niet iedereen (met een hersenbeschadiging) is de partner van TO. Dus dat weet jij dus helemaal niet.
Ja dat is allemaal prima. Maar wij vinden die Partner van TO nogal egoïstisch. En dan kan je je er wel over gaan opwinden Luci of je kan je erbij neerleggen. Meer smaakjes zijn er niet.
En inderdaad. TO moet het maar eens heel snel uit gaan maken met haar vriend als die niet heel snel wilt veranderen.
zondag 3 mei 2020 om 16:19
Verder gaat het wel met je?HerleenM schreef: ↑03-05-2020 16:18Maar ook niet iedereen (met een hersenbeschadiging) is de partner van TO. Dus dat weet jij dus helemaal niet.
Ja dat is allemaal prima. Maar wij vinden die Partner van TO nogal egoïstisch. En dan kan je je er wel over gaan opwinden Luci of je kan je erbij neerleggen. Meer smaakjes zijn er niet.
En inderdaad. TO moet het maar eens heel snel uit gaan maken met haar vriend als die niet heel snel wilt veranderen.
zondag 3 mei 2020 om 16:19
Voor jou is dat ontspanning, voor hem een opgave. Zou je niet liever zien dat hij zijn energie steekt in jou, bijvoorbeeld,sammetjex1 schreef: ↑03-05-2020 16:06Er is nog heel wat goed in onze relatie. Ik wilde gewoon aangeven wat er veranderd is na die tweede hersenoperatie. Hij is er voor mij als ik hem nodig heb. Hij besteedt wel nog tijd aan mij (niet zoveel aan mijn ouders, dan ik graag zou hebben).
Jullie seksleven? Hij heeft maar beperkte energie, toch?
zondag 3 mei 2020 om 16:21
Ja hoor prima. Ik heb alleen een hersenbeschadiging. Maar dat mag natuurlijk geen excuus zijn. (wat sommige wel als excuus gebruiken)
zondag 3 mei 2020 om 16:23
ollie-ollie schreef: ↑03-05-2020 15:50Heel eerlijk: ik heb een chronische ziekte waardoor ik minder energie heb en herken wel wat dingen. Ik ga bv ook lang niet altijd mee naar mijn schoonfamilie. Mijn vriend helpt met een aantal praktische zaken. En mijn libido is ook lager dan gemiddeld. Maar in onze relatie kan dit omdat er een bepaalde balans is tussen de fijne/leuke kanten aan de relatie en de nadelen van de ziekte. Ik neem aan dat in jullie relatie die balans ook geweest is, maar dat die nu voor jou niet goed meer is. Klopt dat?
Het allerbelangrijkste lijkt me toch dat je hier samen goed en eerlijk over praat. En dat jij duidelijk bij hem aangeeft hoe je je nu voelt in de relatie. Waarom lukt praten tot nu toe niet?
Oh en een gedachte die ik heb: kan thuiszitten ivm corona deels met je onvrede te maken hebben? Bij ons speelt dat wel een beetje. Mijn vriend heeft normaal ook zijn eigen dingen buitenshuis (werk, sport) en op veel momenten dat hij weg is zit ik thuis moe te zijn. Nu zit ik nog steeds thuis moe te zijn, maar hij kan moeilijker even het huis uit en zit dan met mij "opgescheept".
Ik denk dat er op relationeel vlak wel nog altijd een goede balans is. Hij heeft minder behoefte aan sociale contacten buiten te relatie, maar hij accepteert wel dat ik dat wel heb. Hij wil minder vaak mee naar mijn vrienden of mijn ouders, omdat dat voor hem vaak te druk is en hij dat moet bekopen, doordat hij moe is. Ik had bv een bruiloft van een verre nicht. Het was een heel eind rijden met een overnachting bij (omdat ik niet tijdig kon terug thuis raken). Hij wilde niet mee omdat zo lang opblijven voor hem moeilijk is. Ik vind het jammer om dat alleen te moeten doen, maar ik accepteer het. Toen ik thuis kwam, had hij (zonder dat ik het gevraagd had) enkele klusjes gedaan voor mij die al langer moeste gebeuren. Als hij met de trein ergens naartoe gaat, stopt hij in de bakkerij aan het station om koekjes te halen, die ik heel lekker vind. Hij toont wel dat hij van mij houdt.
Ik zeg daarom in mijn eerste post dat 'egoïstisch' misschien wat te hard is, omdat er geen slechte intentie achter zit. Hij doet binnen zijn beperkingen wel moeite voor mij. Ik vind het alleen jammer dat dit in bed niet meer kan (terwijl dat in het begin van de relatie veel beter was). Dat is waar we moeilijk over praten.
Als hij vroeger minder zin had of het lukte niet om "all the way" te gaan, dan gaf hij mij bv een massage of we planden het in voor een moment waarop hij uitgeslapen was, nu lukt het niet meer om te onderhandelen. Hij zegt gewoon moe te zijn.
Hij heeft ook al aangegeven dat seks voor hem niet moet, dat hij dat enkel heeft voor mij (wat ook voor mij een stuk van het plezier ontneemt). Als we seks hebben, is die bijna allemaal op mij gericht (omdat hij zelf moeilijk klaarkomt), dus daar heb ik niet over te klagen.
Door de corona, zie ik hem inderdaad wel vaker, wat misschien meer irritatie geeft.
zondag 3 mei 2020 om 16:27
Lees anders even de reactie van TO nu hierboven. Zo zwart wit als jij het stelde is het dus niet.
En nogmaals niet iedereen met een hersenbeschadiging is zelfde als jij. Dus een beetje minder mag echt wel.
zondag 3 mei 2020 om 16:31
Dan is het heel simpel. Accepteren dat de situatie zo is of bij hem weg gaan. Hij gaat duidelijk niet voor jou veranderen. Het is aan jou de keus.sammetjex1 schreef: ↑03-05-2020 16:23Ik denk dat er op relationeel vlak wel nog altijd een goede balans is. Hij heeft minder behoefte aan sociale contacten buiten te relatie, maar hij accepteert wel dat ik dat wel heb. Hij wil minder vaak mee naar mijn vrienden of mijn ouders, omdat dat voor hem vaak te druk is en hij dat moet bekopen, doordat hij moe is. Ik had bv een bruiloft van een verre nicht. Het was een heel eind rijden met een overnachting bij (omdat ik niet tijdig kon terug thuis raken). Hij wilde niet mee omdat zo lang opblijven voor hem moeilijk is. Ik vind het jammer om dat alleen te moeten doen, maar ik accepteer het. Toen ik thuis kwam, had hij (zonder dat ik het gevraagd had) enkele klusjes gedaan voor mij die al langer moeste gebeuren. Als hij met de trein ergens naartoe gaat, stopt hij in de bakkerij aan het station om koekjes te halen, die ik heel lekker vind. Hij toont wel dat hij van mij houdt.
Ik zeg daarom in mijn eerste post dat 'egoïstisch' misschien wat te hard is, omdat er geen slechte intentie achter zit. Hij doet binnen zijn beperkingen wel moeite voor mij. Ik vind het alleen jammer dat dit in bed niet meer kan (terwijl dat in het begin van de relatie veel beter was). Dat is waar we moeilijk over praten.
Als hij vroeger minder zin had of het lukte niet om "all the way" te gaan, dan gaf hij mij bv een massage of we planden het in voor een moment waarop hij uitgeslapen was, nu lukt het niet meer om te onderhandelen. Hij zegt gewoon moe te zijn.
Hij heeft ook al aangegeven dat seks voor hem niet moet, dat hij dat enkel heeft voor mij (wat ook voor mij een stuk van het plezier ontneemt). Als we seks hebben, is die bijna allemaal op mij gericht (omdat hij zelf moeilijk klaarkomt), dus daar heb ik niet over te klagen.
Door de corona, zie ik hem inderdaad wel vaker, wat misschien meer irritatie geeft.
zondag 3 mei 2020 om 16:34
En niet iedereen met een hersenbeschadiging is de vriend van TO. Dus een beetje minder mag wel even.Luci_Morgenster schreef: ↑03-05-2020 16:27
En nogmaals niet iedereen met een hersenbeschadiging is zelfde als jij. Dus een beetje minder mag echt wel.
