Relaties
alle pijlers
Help! wat moet ik hiermee?
dinsdag 5 mei 2020 om 13:53
Lieve lezer,
Ik (25 jaar) heb het begin dit jaar uitgemaakt met mijn voormalige vriend (30 jaar). Destijds had ik hier duidelijke redenen voor. De grootste reden was dat we inmiddels meer dan 2 jaar samen waren en ik toe was aan een volgende stap: huisje kopen, boompje beestje (in ieders geval, daarover na begon te denken). Hij daarentegen, begon een eigen onderneming en had zoiets van 'ik zie het wel, dit heeft mijn prioriteit, huisje boompje beestje kan altijd nog'. Voor de duidelijkheid, het is niet dat ik een uitgestippeld tijdplan voor ogen heb, maar stiekem wil je na 2 jaar toch wel na nadenken over een volgende stap. Op dat moment woonden we een half jaar samen in een klein appartementje, prima voor nu maar niet iets waar ik ons nog jaren zag zitten. Daarbij miste voor mij een groot stuk waardering; mijn vriend was werkloos (vandaar het beginnen met een onderneming) en wanneer ik thuis kwam kon er geen vaak nog geen knuffel of kus vanaf. Dit kan een keer gebeuren, maar moet niet de standaard worden. Over het algemeen hadden we niet veel ruzie, waren vooral erg op elkaar ingespeeld en ik kon volledig mezelf bij hem zijn. Er is geen moment geweest dat ik het saai had met hem, alles was een avontuur. Ik zat in een tweestrijd: kies ik voor mijn toekomst of voor de liefde? Het is raar om hier over na te denken. Wat bij de een vanzelf gaat, leek bij mij een onmogelijke opgave. Want hoe kan je een toekomst opbouwen met een man die al een jaar werkloos is en niet genoeg pit heeft om echt te 'vechten' voor een toekomst? Nadat ik het uit heb gemaakt, is mijn ex eindelijk gaan werken (gek dat dit opeens wel gaat?!) en lijkt zijn leven weer op orde te krijgen. Dit irriteert me stiekem, omdat het me maanden heeft gekost om hem te steunen en motiveren, maar telkens tevergeefs. Waren mijn woorden dan lucht voor hem?
Nu inmiddels ruim 4 maanden verder heb ik een tijd geleden een man leren kennen die alles wat leek te missen het wel heeft. Hij biedt me stabiliteit en heeft een zacht karakter. Het zijn twee hele andere mannen. Ik heb het fijn met hem en we lijken qua toekomst en visie sterk overeen te komen. Ik snap dan ook niet dat ik soms nog steeds denk aan mijn ex en de gedachte 'wat heb ik gedaan?'. Uiteraard is het oneerlijk van me om te denken dat deze nieuwe man gelijk zo ingespeeld is op mij als mijn ex, dat heeft tijd nodig. Daarbij voel ik me schuldig wanneer ik aan mijn ex denk. Ondanks dat het vast een gezonde reactie is (zo lang is het immers niet geleden), zou ik deze gedachten liever niet hebben. Soms zijn deze gedachten zo erg dat ik twijfel wat ik moet doen. Dit is niet eerlijk want deze nieuwe man is echt alles wat bij mij past en ik haat de timing.
Heeft iemand anders ook een soortgelijke ervaring? Ik ben erg benieuwd... Het delen van mijn verhaal is in ieders geval bedoeld om een luisterend oor te zoeken in deze eenzame 'lockdown'-tijd. Het is niet vreemd dat het thuiszitten je tot nadenken zet, maar toch!
Ik (25 jaar) heb het begin dit jaar uitgemaakt met mijn voormalige vriend (30 jaar). Destijds had ik hier duidelijke redenen voor. De grootste reden was dat we inmiddels meer dan 2 jaar samen waren en ik toe was aan een volgende stap: huisje kopen, boompje beestje (in ieders geval, daarover na begon te denken). Hij daarentegen, begon een eigen onderneming en had zoiets van 'ik zie het wel, dit heeft mijn prioriteit, huisje boompje beestje kan altijd nog'. Voor de duidelijkheid, het is niet dat ik een uitgestippeld tijdplan voor ogen heb, maar stiekem wil je na 2 jaar toch wel na nadenken over een volgende stap. Op dat moment woonden we een half jaar samen in een klein appartementje, prima voor nu maar niet iets waar ik ons nog jaren zag zitten. Daarbij miste voor mij een groot stuk waardering; mijn vriend was werkloos (vandaar het beginnen met een onderneming) en wanneer ik thuis kwam kon er geen vaak nog geen knuffel of kus vanaf. Dit kan een keer gebeuren, maar moet niet de standaard worden. Over het algemeen hadden we niet veel ruzie, waren vooral erg op elkaar ingespeeld en ik kon volledig mezelf bij hem zijn. Er is geen moment geweest dat ik het saai had met hem, alles was een avontuur. Ik zat in een tweestrijd: kies ik voor mijn toekomst of voor de liefde? Het is raar om hier over na te denken. Wat bij de een vanzelf gaat, leek bij mij een onmogelijke opgave. Want hoe kan je een toekomst opbouwen met een man die al een jaar werkloos is en niet genoeg pit heeft om echt te 'vechten' voor een toekomst? Nadat ik het uit heb gemaakt, is mijn ex eindelijk gaan werken (gek dat dit opeens wel gaat?!) en lijkt zijn leven weer op orde te krijgen. Dit irriteert me stiekem, omdat het me maanden heeft gekost om hem te steunen en motiveren, maar telkens tevergeefs. Waren mijn woorden dan lucht voor hem?
Nu inmiddels ruim 4 maanden verder heb ik een tijd geleden een man leren kennen die alles wat leek te missen het wel heeft. Hij biedt me stabiliteit en heeft een zacht karakter. Het zijn twee hele andere mannen. Ik heb het fijn met hem en we lijken qua toekomst en visie sterk overeen te komen. Ik snap dan ook niet dat ik soms nog steeds denk aan mijn ex en de gedachte 'wat heb ik gedaan?'. Uiteraard is het oneerlijk van me om te denken dat deze nieuwe man gelijk zo ingespeeld is op mij als mijn ex, dat heeft tijd nodig. Daarbij voel ik me schuldig wanneer ik aan mijn ex denk. Ondanks dat het vast een gezonde reactie is (zo lang is het immers niet geleden), zou ik deze gedachten liever niet hebben. Soms zijn deze gedachten zo erg dat ik twijfel wat ik moet doen. Dit is niet eerlijk want deze nieuwe man is echt alles wat bij mij past en ik haat de timing.
Heeft iemand anders ook een soortgelijke ervaring? Ik ben erg benieuwd... Het delen van mijn verhaal is in ieders geval bedoeld om een luisterend oor te zoeken in deze eenzame 'lockdown'-tijd. Het is niet vreemd dat het thuiszitten je tot nadenken zet, maar toch!
dinsdag 5 mei 2020 om 14:36
Hihahoi schreef: ↑05-05-2020 13:53Nadat ik het uit heb gemaakt, is mijn ex eindelijk gaan werken (gek dat dit opeens wel gaat?!) en lijkt zijn leven weer op orde te krijgen. Dit irriteert me stiekem, omdat het me maanden heeft gekost om hem te steunen en motiveren, maar telkens tevergeefs. Waren mijn woorden dan lucht voor hem?
Heeft iemand anders ook een soortgelijke ervaring?
Yep.
Erger nog. Er zijn kerels die geen knip voor de neus waard zijn bij hun eerste vrouw (nooit thuis, niets uitvoeren, lamlendig, geld verspillen, te beroerd om de vloer te dweilen, niet willen settelen) en dan bij hun tweede vrouw opeens een verantwoordelijke, risottoroerende, luierverschonende, zinvollegesprekkenvoerende partner zijn.
Dat is zuur, voor de eerste partner.
Dan kan je denken 'Als ik langer had gewacht en meer had ondersteund/gemotiveerd/aangedrongen/gepijpt/whatever, had ie dan wel dan fijne partner voor mij kunnen zijn?'
Nee, sommige mannen hebben een wake up call nodig
of ze gebruiken hun eerste partner als broddellapje
of ze worden pas een beetje verantwoordelijk na hun 30e, 40e of 50e.
Diep ademhalen.
Gelukkig heb je geen kinderen met hem gekregen.
dinsdag 5 mei 2020 om 14:55
Bedankt voor jullie reacties!
Het klopt zeker dat het snel is... erg snel allemaal qua timing eigenlijk. Bij ieder ander (en ook tegen mezelf) zou ik zeggen ‘joh ben eerst even een goede tijd alleen voordat je je op een ander stort’. Het is dan ook per toeval dat ik ‘man 2’ zo ben toegekomen, ik was totaal niet op zoek. Ondanks dat het zo snel is, voelt het voor mij verkeerd dit af te kappen, het voelt immers wel goed. Niet alleen qua gevoel, maar ook qua verwachtingen in toekomst, hetgeen wat me voorheen ontbrak bij mijn ex. De tijd zal het leren of dit een verstandige keuze is maar van afbreken zou ik nu wel erg hebben. Liever achteraf dan dat je telkens denkt ‘wat als ik er wel gewoon voor was gegaan’ (dit heb ik eerder meegemaakt)
Het klopt zeker dat het snel is... erg snel allemaal qua timing eigenlijk. Bij ieder ander (en ook tegen mezelf) zou ik zeggen ‘joh ben eerst even een goede tijd alleen voordat je je op een ander stort’. Het is dan ook per toeval dat ik ‘man 2’ zo ben toegekomen, ik was totaal niet op zoek. Ondanks dat het zo snel is, voelt het voor mij verkeerd dit af te kappen, het voelt immers wel goed. Niet alleen qua gevoel, maar ook qua verwachtingen in toekomst, hetgeen wat me voorheen ontbrak bij mijn ex. De tijd zal het leren of dit een verstandige keuze is maar van afbreken zou ik nu wel erg hebben. Liever achteraf dan dat je telkens denkt ‘wat als ik er wel gewoon voor was gegaan’ (dit heb ik eerder meegemaakt)
dinsdag 5 mei 2020 om 14:58
Odense, wat heb ik moeten lachen om je reactie! Zo eerlijk en zo waar helaas. Ik hoor dit ook vaak. Het is vooral ENORM frustrerend om te weten dat het voortdurend motiveren en het gesprek aangaan niet goed genoeg was voor hem; waarom werkt het uitmaken dan wel? 2 jaar lang moeten slikken en dromen maar steeds meer vooruitschuiven (vriendlief wil geen huis kopen dus blijven we hier maar, vriendlief heeft geen toekomstdromen nu dus dan stel ik ook maar uit)
Mannen, ik begrijp er soms niks van.
Mannen, ik begrijp er soms niks van.
dinsdag 5 mei 2020 om 15:02
Hihahoi schreef: ↑05-05-2020 14:55Bedankt voor jullie reacties!
Het klopt zeker dat het snel is... erg snel allemaal qua timing eigenlijk. Bij ieder ander (en ook tegen mezelf) zou ik zeggen ‘joh ben eerst even een goede tijd alleen voordat je je op een ander stort’. Het is dan ook per toeval dat ik ‘man 2’ zo ben toegekomen, ik was totaal niet op zoek. Ondanks dat het zo snel is, voelt het voor mij verkeerd dit af te kappen, het voelt immers wel goed. Niet alleen qua gevoel, maar ook qua verwachtingen in toekomst, hetgeen wat me voorheen ontbrak bij mijn ex. De tijd zal het leren of dit een verstandige keuze is maar van afbreken zou ik nu wel erg hebben. Liever achteraf dan dat je telkens denkt ‘wat als ik er wel gewoon voor was gegaan’ (dit heb ik eerder meegemaakt)
Niemand adviseert je toch om af te kappen?
Je bent 25, kent hem net, zou eerst maar eens een poosje zorgeloos genieten voor er toekomstplannen worden gemaakt.
dinsdag 5 mei 2020 om 15:13
Fantastische reactie, die ik moet onthouden voor het moment dat mijn ex zo’n man blijkt te zijn.Odense* schreef: ↑05-05-2020 14:36Yep.
Erger nog. Er zijn kerels die geen knip voor de neus waard zijn bij hun eerste vrouw (nooit thuis, niets uitvoeren, lamlendig, geld verspillen, te beroerd om de vloer te dweilen, niet willen settelen) en dan bij hun tweede vrouw opeens een verantwoordelijke, risottoroerende, luierverschonende, zinvollegesprekkenvoerende partner zijn.
Dat is zuur, voor de eerste partner.
Dan kan je denken 'Als ik langer had gewacht en meer had ondersteund/gemotiveerd/aangedrongen/gepijpt/whatever, had ie dan wel dan fijne partner voor mij kunnen zijn?'
Nee, sommige mannen hebben een wake up call nodig
of ze gebruiken hun eerste partner als broddellapje
of ze worden pas een beetje verantwoordelijk na hun 30e, 40e of 50e.
Diep ademhalen.
Gelukkig heb je geen kinderen met hem gekregen.
dinsdag 5 mei 2020 om 15:37
Hoe kun je in 1 a 2 maanden tijd spreken van de stabiliteit die iemand je biedt?
Mooi dat het voelt alsof deze (beter) bij je past, maar besef dat je nu nog een heel oppervlakkige indruk van hem hebt.
Deze analyse en het feit dat je vergelijkt zeggen voor mij dat je wat snel gaat. Vergelijken heeft geen zin. Natuurlijk voelt het nog niet zo vertrouwd als met je ex, en natuurlijk komt hij beter over qua toekomstplannen.
Mooi dat het voelt alsof deze (beter) bij je past, maar besef dat je nu nog een heel oppervlakkige indruk van hem hebt.
Deze analyse en het feit dat je vergelijkt zeggen voor mij dat je wat snel gaat. Vergelijken heeft geen zin. Natuurlijk voelt het nog niet zo vertrouwd als met je ex, en natuurlijk komt hij beter over qua toekomstplannen.
dinsdag 5 mei 2020 om 16:08
Ik denk dat je zowel het 'falen' als het 'succes' van je ex teveel op jezelf betrekt. Het is zijn leven en zijn proces. Daar heb je niet zoveel invloed op, niet door te motiveren en ook niet dor het uit te maken.
Jij hebt vast ook voldoende wel én niet gedaan in die periode, kwam dat dan allemaal door hem?
Dat soort gedachten, over jouw invloed op het leven van een ander, zou ik niet meenemen in deze nieuwe relatie. Mensen zijn vooral zichzelf en dat ook nog eens op hun eigen tijd.
Deze man past blijkbaar beter bij je, geniet er van.
Jij hebt vast ook voldoende wel én niet gedaan in die periode, kwam dat dan allemaal door hem?
Dat soort gedachten, over jouw invloed op het leven van een ander, zou ik niet meenemen in deze nieuwe relatie. Mensen zijn vooral zichzelf en dat ook nog eens op hun eigen tijd.
Deze man past blijkbaar beter bij je, geniet er van.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
dinsdag 5 mei 2020 om 16:12
Als ik dat lees ben ik wel blij dat mijn ex nog steeds de arrogante, werkloze lapzwans is die hij tijdens mijn huwelijk was, hoef ik me in elk geval niet aan zijn plotselinge ommezwaai te ergeren...Odense* schreef: ↑05-05-2020 14:36Yep.
Erger nog. Er zijn kerels die geen knip voor de neus waard zijn bij hun eerste vrouw (nooit thuis, niets uitvoeren, lamlendig, geld verspillen, te beroerd om de vloer te dweilen, niet willen settelen) en dan bij hun tweede vrouw opeens een verantwoordelijke, risottoroerende, luierverschonende, zinvollegesprekkenvoerende partner zijn.
Dat is zuur, voor de eerste partner.
Dan kan je denken 'Als ik langer had gewacht en meer had ondersteund/gemotiveerd/aangedrongen/gepijpt/whatever, had ie dan wel dan fijne partner voor mij kunnen zijn?'
Nee, sommige mannen hebben een wake up call nodig
of ze gebruiken hun eerste partner als broddellapje
of ze worden pas een beetje verantwoordelijk na hun 30e, 40e of 50e.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
dinsdag 5 mei 2020 om 19:00
Reacties niet gelezen, maar ik herken het wel. Ik was vier jaar samen met mijn ex, woonde ook samen, hadden het prima samen, maar voor mij niet genoeg. Hij wilde niet groeien in z’n werk of sparen zodat we in de toekomst wat konden gaan kopen, zijn prioriteit lag immers bij voetbal en het geld uitgeven aan (in mijn ogen) onzinnige dingen. Ik heb er ook een punt achtergezet en ben vrijwel direct verliefd geworden op mijn huidige vriend. Maar ik denk ook nog best veel aan mijn ex (Bijna een jaar verder). Niet dat ik spijt heb van mijn beslissing, maar je hebt toch samen wat gedeeld. En ik vind het ook ergens nog steeds zielig, hij was echt gebroken toen ik het uitmaakte. Ik heb nog nooit iemand zo verdrietig gezien.
Dus ik denk dat het normaal is als je snel aan een nieuwe man begint. Je hebt immers niet echt tijd om dingen goed te verwerken voor jezelf.
Dus ik denk dat het normaal is als je snel aan een nieuwe man begint. Je hebt immers niet echt tijd om dingen goed te verwerken voor jezelf.
dinsdag 5 mei 2020 om 19:17
Dit klinkt inderdaad erg herkenbaar! Toch altijd van om te lezen dat een ander in hetzelfde schuitje zit/heeft gezeten. Het zijn lastige beslissingen omdat ik altijd zo min mogelijk aan oppervlakkige dingen (denk aan werk/sparen) heb gelet bij mannen waarmee ik datete en nu dan een relatie mee begon. Achteraf geen slimme keuze geweest, blijkt dat hier vooraf naar kijken/over praten helemaal zo'n gek idee nog niet is. Fijn om te lezen dat je gelukkig bent met je huidige vriend. En wellicht is het helemaal niet raar dat je af en toe nog aan je ex denkt... Op die manier denk ik er ook over, niet zozeer dat ik spijt heb (de redenen waarom waren/zijn voor mij overtuigend genoeg), maar toch. Je geeft toch om de ander en hebt veel samen gedeeld. Relaties zijn maar lastig somspurake schreef: ↑05-05-2020 19:00Reacties niet gelezen, maar ik herken het wel. Ik was vier jaar samen met mijn ex, woonde ook samen, hadden het prima samen, maar voor mij niet genoeg. Hij wilde niet groeien in z’n werk of sparen zodat we in de toekomst wat konden gaan kopen, zijn prioriteit lag immers bij voetbal en het geld uitgeven aan (in mijn ogen) onzinnige dingen. Ik heb er ook een punt achtergezet en ben vrijwel direct verliefd geworden op mijn huidige vriend. Maar ik denk ook nog best veel aan mijn ex (Bijna een jaar verder). Niet dat ik spijt heb van mijn beslissing, maar je hebt toch samen wat gedeeld. En ik vind het ook ergens nog steeds zielig, hij was echt gebroken toen ik het uitmaakte. Ik heb nog nooit iemand zo verdrietig gezien.
Dus ik denk dat het normaal is als je snel aan een nieuwe man begint. Je hebt immers niet echt tijd om dingen goed te verwerken voor jezelf.
dinsdag 5 mei 2020 om 19:19
Qua stabiliteit bedoel ik ook niet zozeer een eventuele situatie zelf. Maar meer de signalen die iemand afgeeft qua werk, sparen, toekomstbeeld. Die dingen samen geven al wel een beeld of iemand op zoek is naar enige stabiliteit of juist eerder een bevlogen karakter kent die, bij wijze van, volgend jaar abrupt zou willen emigreren of een andere onverwachte sprong. Wat natuurlijk prima is, maar ik denk dat ik daar zelf niet naar op zoek ben in een relatie op lange termijn.vivautrecht85 schreef: ↑05-05-2020 15:37Hoe kun je in 1 a 2 maanden tijd spreken van de stabiliteit die iemand je biedt?
Mooi dat het voelt alsof deze (beter) bij je past, maar besef dat je nu nog een heel oppervlakkige indruk van hem hebt.
Deze analyse en het feit dat je vergelijkt zeggen voor mij dat je wat snel gaat. Vergelijken heeft geen zin. Natuurlijk voelt het nog niet zo vertrouwd als met je ex, en natuurlijk komt hij beter over qua toekomstplannen.
dinsdag 5 mei 2020 om 19:22
Daar heb je zeker gelijk in. Het mes snijdt immers altijd aan twee kanten! Het is inderdaad niet gezond om dergelijke gedachten mee te nemen in een nieuwe relatie. Wat niet meehelpt, is dat ik na 'het gesprek' nooit een afsluitend gesprek heb gehad met mijn ex. Je hoort vaker dat dit tijd nodig heeft, een aantal maanden (ofzo). Omdat een van de twee nog hoog in zijn emotie zit. Wij hebben het hier wel kort over gehad maar hij geeft aan hier over na te gaan denken. Wat mij frustreert, gezien het mij 'closure' geeft en om het volledig achter te laten. Hier zal ik maar mee te dealen, je kan immers niet altijd alles in de hand hebben..lolapaloeza schreef: ↑05-05-2020 16:08Ik denk dat je zowel het 'falen' als het 'succes' van je ex teveel op jezelf betrekt. Het is zijn leven en zijn proces. Daar heb je niet zoveel invloed op, niet door te motiveren en ook niet dor het uit te maken.
Jij hebt vast ook voldoende wel én niet gedaan in die periode, kwam dat dan allemaal door hem?
Dat soort gedachten, over jouw invloed op het leven van een ander, zou ik niet meenemen in deze nieuwe relatie. Mensen zijn vooral zichzelf en dat ook nog eens op hun eigen tijd.
Deze man past blijkbaar beter bij je, geniet er van.
dinsdag 5 mei 2020 om 19:24
Ja dat vind ik ook altijd fijn! Ik ben zelf ook 25 trouwens, dus je bent niet de enige haha. Ik moet zeggen dat ik bij mijn huidige vriend ook in het begin dacht 'oh wauw hij is alles wat mijn ex niet was, dit is echt fantastisch' maar achteraf blijkt dat niet in alle gevallen zo fantastisch te zijnHihahoi schreef: ↑05-05-2020 19:17Dit klinkt inderdaad erg herkenbaar! Toch altijd van om te lezen dat een ander in hetzelfde schuitje zit/heeft gezeten. Het zijn lastige beslissingen omdat ik altijd zo min mogelijk aan oppervlakkige dingen (denk aan werk/sparen) heb gelet bij mannen waarmee ik datete en nu dan een relatie mee begon. Achteraf geen slimme keuze geweest, blijkt dat hier vooraf naar kijken/over praten helemaal zo'n gek idee nog niet is. Fijn om te lezen dat je gelukkig bent met je huidige vriend. En wellicht is het helemaal niet raar dat je af en toe nog aan je ex denkt... Op die manier denk ik er ook over, niet zozeer dat ik spijt heb (de redenen waarom waren/zijn voor mij overtuigend genoeg), maar toch. Je geeft toch om de ander en hebt veel samen gedeeld. Relaties zijn maar lastig soms
Begrijp me niet verkeerd, m'n vriend is een schatje, maar ik denk dat iedere man die jou stabiliteit etc. kan bieden op het eerste oog misschien fantastischer lijkt dan dat hij werkelijk is. Dus wees daarvan bewust!
dinsdag 5 mei 2020 om 20:21
Het is wel goed dat je dat van jezelf weet. Doe verder rustig aan, al is dat nu geen opgave met de coronatijd.Hihahoi schreef: ↑05-05-2020 19:19Qua stabiliteit bedoel ik ook niet zozeer een eventuele situatie zelf. Maar meer de signalen die iemand afgeeft qua werk, sparen, toekomstbeeld. Die dingen samen geven al wel een beeld of iemand op zoek is naar enige stabiliteit of juist eerder een bevlogen karakter kent die, bij wijze van, volgend jaar abrupt zou willen emigreren of een andere onverwachte sprong. Wat natuurlijk prima is, maar ik denk dat ik daar zelf niet naar op zoek ben in een relatie op lange termijn.
Misschien is het wel even lekker dat je hem niet kunt zien, dat helpt al om hem rustig te leren kennen.
woensdag 6 mei 2020 om 06:57
Ik denk dat je nog tijd moet nemen om je relatie te verwerken. Je wilt te snel. Misschien was dat ook wel zo tijdens je relatie met je ex. Wat is nu 2 jaar? Ik wilde op mn 25e met 2 jaar relatie ook geen huis kopen. Op mn 30e of 40e wil ik ook niet na 2 jaar een huis kopen met iemand. Je bent net bij elkaar immers. Op je 30e beginnen met een onderneming na 1 jaar werkloos en dat als prioriteit zien, nog geen huisje, boompje, beestje willen met je 25 jarige vriendin waar je 2 jaar samen mee bent, wat is daar loser aan? Lijkt me heel gezond. Misschien zijn jullie elkaars type nooit geweest. Jij komt over als iemand die snel wil, zekerheid zoekt, hoge eisen stelt. Hij komt over als iemand die relaxter en meer in het moment leeft. Jullie zijn allebei hardstikke jong. Natuurlijk mag je andere verwachtingen hebben en kan je conclusie zijn, we passen niet bij elkaar. Misschien had je ook wat meer begrip kunnen hebben dat hij niet zo is als jij en hem meer tijd kunnen geven ipv jouw maatstaven aan hem opleggen? Het zijn overdenkingen maar misschien is het gewoon simpel en heb je alleen meer tijd nodig. Begin dit jaar is zo kort geleden. Een half jaar tot een jaar om een relatie te verwerken is niks, maar jij lijkt iemand die vooral snel wil..
zaterdag 9 mei 2020 om 10:26
Update: Ik heb zeker nagedacht met hetgeen jullie me hebben gezegd (natuurlijk ben je snel verleid om te doen wat je hoofd je ingeeft maar is dit niet altijd het verstandigste). Ik heb bij nieuwe man aangegeven dat ik even tijd voor mezelf wil nu alles wel heel snel gaat, hij was gelukkig begripvol. Ik besef me ook dat ik snel ga, daar ben ik me altijd bewust van geweest, al was het handiger dat ik vanaf moment 1 die rust mezelf gegund heb.
Wanneer je alleen bent ga je toch meer nadenken over zaken en denken 'waar word ik nu gelukkig mee?'. Hoe langer ik erover nadenk, besef ik me dat gevoelens voor mijn ex niet weg zijn. Toch blijven de redenen waarom ik de keuze heb gemaakt nadreunen. Inmiddels heeft mijn ex aangegeven een gesprek te willen en 'alle kaarten op tafel te leggen' (dit hebben we door de hectische breakup nooit gehad. Wellicht is het dan vooral verstandig om:
1) vooral mezelf tijd te gunnen
2) eerlijk te zijn over nieuwe man hierover - hij verdient namelijk ook iemand die 100% voor hem gaat en niet nog een vorige relatie te verwerken heeft
3) na te gaan waarom die gevoelens voor mijn ex er nog zijn..
Jullie nog adviezen?
Wanneer je alleen bent ga je toch meer nadenken over zaken en denken 'waar word ik nu gelukkig mee?'. Hoe langer ik erover nadenk, besef ik me dat gevoelens voor mijn ex niet weg zijn. Toch blijven de redenen waarom ik de keuze heb gemaakt nadreunen. Inmiddels heeft mijn ex aangegeven een gesprek te willen en 'alle kaarten op tafel te leggen' (dit hebben we door de hectische breakup nooit gehad. Wellicht is het dan vooral verstandig om:
1) vooral mezelf tijd te gunnen
2) eerlijk te zijn over nieuwe man hierover - hij verdient namelijk ook iemand die 100% voor hem gaat en niet nog een vorige relatie te verwerken heeft
3) na te gaan waarom die gevoelens voor mijn ex er nog zijn..
Jullie nog adviezen?
zaterdag 9 mei 2020 om 13:38
Alle kaarten op tafel leggen?
Nou, verwacht er vooral niet te veel van.
Mijn voorspelling (even in mijn glazen bol kijken) is dat je ex een volledig andere beleving van jullie relatie heeft dan hij.
Alsof hij een cursusboek Frans voor zich heeft en jij een cursusboek Duits.
Daar ga je niet uitkomen. (Denk ik.)
En nagaan waarom je nog gevoelens voor ex hebt? Omdat hij geen monster is/was. Nadat hij alle seizoenen van Breaking Bad had gekeken, zal hij best een keer een beschuitje met aardbeien voor je hebben gemaakt. Of uit zichzelf een wasje opgevouwen.
Je hoeft dingen niet kapot te analyseren. Als jij uitgebreid moet uitleggen waarom je een narcis mooi of juist spuuglelijk vindt, word je het zat om dat te verwoorden.
Je bent gericht op dingen 'goed' doen. Maar ook met je nieuwe vriend, weet je niet hoe iets gaat uitpakken. Er zijn wel een paar vinkpunten. Eigen woning: check. (Niet bij papamama of bij ex wonen.) Baan: check. Geen verslavingen: check. Hygiënisch: check. Respectvol: check.
Je mag het een kans geven. Aan elkaar snuffelen en elkaar beter leren kennen.
Als je gestrest blijft over 'niet nogmaals hetzelfde meemaken' dan blokkeer je jezelf.
Na vier maanden (of twee/drie maanden?) hoef je er nog helemaal niet 100% voor de relatie te gaan. Als jullie exclusief zijn, is dat toch genoeg?
Ontspan. Geniet er nu maar van.
Nou, verwacht er vooral niet te veel van.
Mijn voorspelling (even in mijn glazen bol kijken) is dat je ex een volledig andere beleving van jullie relatie heeft dan hij.
Alsof hij een cursusboek Frans voor zich heeft en jij een cursusboek Duits.
Daar ga je niet uitkomen. (Denk ik.)
En nagaan waarom je nog gevoelens voor ex hebt? Omdat hij geen monster is/was. Nadat hij alle seizoenen van Breaking Bad had gekeken, zal hij best een keer een beschuitje met aardbeien voor je hebben gemaakt. Of uit zichzelf een wasje opgevouwen.
Je hoeft dingen niet kapot te analyseren. Als jij uitgebreid moet uitleggen waarom je een narcis mooi of juist spuuglelijk vindt, word je het zat om dat te verwoorden.
Je bent gericht op dingen 'goed' doen. Maar ook met je nieuwe vriend, weet je niet hoe iets gaat uitpakken. Er zijn wel een paar vinkpunten. Eigen woning: check. (Niet bij papamama of bij ex wonen.) Baan: check. Geen verslavingen: check. Hygiënisch: check. Respectvol: check.
Je mag het een kans geven. Aan elkaar snuffelen en elkaar beter leren kennen.
Als je gestrest blijft over 'niet nogmaals hetzelfde meemaken' dan blokkeer je jezelf.
Na vier maanden (of twee/drie maanden?) hoef je er nog helemaal niet 100% voor de relatie te gaan. Als jullie exclusief zijn, is dat toch genoeg?
Ontspan. Geniet er nu maar van.
zaterdag 9 mei 2020 om 13:38
