Relaties
alle pijlers
Help! Patstelling
maandag 4 mei 2020 om 08:32
Man, vrouw beide begin 50 en drie kinderen waarvan twee net uit huis en de derde op het punt staat uit te vliegen
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
dinsdag 5 mei 2020 om 17:10
Ik lees anders behoorlijk veel laatdunkende reacties: TO zou een prinsesje zijn, ze moet vooral niet denken dat ze na vijf jaar pauze weer op niveau aan het werk kan, ze heeft nu eenmaal 'haar grenzen niet bewaakt' en daarom moet ze gewoon braaf op de blaren blijven zitten, ze is thuis gebleven voor haar kinderen terwijl ze daar best betaalde krachten voor had kunnen inhuren, als ze haar werk zo belangrijk vond, ze houdt niet van het platteland terwijl het daar hartstikke mooi is en ze sowieso geen huis in de randstad kan betalen, wat denkt ze wel niet, en dan haar arme man die zo hard werkt voor het gezin, kan ze niet een beetje respect voor hem hebben, in plaats van hem uit zijn geliefde bos te verjagen en alleen maar aan zichzelf en haar pretbaantje te denken?Positivevibes schreef: ↑05-05-2020 16:31Dat roept Viva helemaal niet. Al vanaf pagina 2 ofzo wordt gezegd dat ze vooral moet gaan werken en forenzen/overnachten/dag thuiswerken/etc. En vanaf daar, als die baan concreet is, verder kijken.
Oké, ik chargeer (een beetje) maar dit is wel degelijk de toon hier.
Gelukkig komt er nu een tegengeluid! Waarom zo calvinistisch en zuur? Gun die vrouw een leuke carrière en prijs haar erom, in plaats van haar op haar leeftijd af te branden en haar man de hand boven het hoofd te houden. Zij heeft ooit een offer voor hem gebracht, nu is het zíjn beurt om haar een tweede kans te gunnen.
dinsdag 5 mei 2020 om 17:12
Zij doet een aantal voorstellen. Hij wijst alles al bij voorbaat van de hand. Voor hem maakt het niet uit of zij een baan heeft en wat voor baan en wat zij daarmee verdient.Positivevibes schreef: ↑05-05-2020 16:51Op dit moment is het toch volledig legitiem om nog niet te willen verhuizen of zijn baan opgeven? Er is nu nog geen baan van TO en geen enkel concreet plan en we zitten middenin een crisis.
Volgens mij hebben heel veel mensen, inclusief ikzelf, ook al honderd keer ofzo gezegd dat als TO straks haar droombaan heeft met concrete perspectieven het gesprek best heel anders kan liggen.
Hij wil niet weg, niks veranderen. Punt. TO moet het maar uitzoeken met haar dromen en behoeften. De vraag is of je in zo'n huwelijk wil blijven zitten. Ik vind het niet erg liefdevol klinken.
dinsdag 5 mei 2020 om 17:13
Er is volgens niemand die haar geen leuke carrière gunt hoor. Maar waarom zou ze die carrière alleen kunnen starten als haar man zijn geliefde huis en baan meteen (!) opgeeft?
dinsdag 5 mei 2020 om 17:15
Zij heeft geen offer voor hem gebracht. Zij wilde zelf een groot gezin en gaf haar carrière én woonplaats dáárvoor op. En nu moet man opeens alles voor haar opgeven. En ze zou tevens haar kinderen hun ouderlijk huis ontnemen.samarinde schreef: ↑05-05-2020 17:10Ik lees anders behoorlijk veel laatdunkende reacties: TO zou een prinsesje zijn, ze moet vooral niet denken dat ze na vijf jaar pauze weer op niveau aan het werk kan, ze heeft nu eenmaal 'haar grenzen niet bewaakt' en daarom moet ze gewoon braaf op de blaren blijven zitten, ze is thuis gebleven voor haar kinderen terwijl ze daar best betaalde krachten voor had kunnen inhuren, als ze haar werk zo belangrijk vond, ze houdt niet van het platteland terwijl het daar hartstikke mooi is en ze sowieso geen huis in de randstad kan betalen, wat denkt ze wel niet, en dan haar arme man die zo hard werkt voor het gezin, kan ze niet een beetje respect voor hem hebben, in plaats van hem uit zijn geliefde bos te verjagen en alleen maar aan zichzelf en haar pretbaantje te denken?
Oké, ik chargeer (een beetje) maar dit is wel degelijk de toon hier.
Gelukkig komt er nu een tegengeluid! Waarom zo calvinistisch en zuur? Gun die vrouw een leuke carrière en prijs haar erom, in plaats van haar op haar leeftijd af te branden en haar man de hand boven het hoofd te houden. Zij heeft ooit een offer voor hem gebracht, nu is het zíjn beurt om haar een tweede kans te gunnen.
dinsdag 5 mei 2020 om 17:16
Tja dat ben ik inderdaad met je eens.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 17:12Zij doet een aantal voorstellen. Hij wijst alles al bij voorbaat van de hand. Voor hem maakt het niet uit of zij een baan heeft en wat voor baan en wat zij daarmee verdient.
Hij wil niet weg, niks veranderen. Punt. TO moet het maar uitzoeken met haar dromen en behoeften. De vraag is of je in zo'n huwelijk wil blijven zitten. Ik vind het niet erg liefdevol klinken.
Daarom zei ik tig pagina's geleden al:
"Maar volgens mij is vrijwel iedereen, inclusief TO zelf, het eens dat ze eerst maar een concreet baanvoorstel moet hebben.
Dan zie je vanzelf of man het gewoon niet voor zich zag maar als het 'echt' wordt ipv losse flodders misschien wel bijdraait. Of dat hij alleen maar wil dat TO tot in het einde der tijden huisvrouw blijft omdat hem dat lekker uitkomt."
dinsdag 5 mei 2020 om 17:17
Nou, het valt gewoon op dat voor iemand die zo hoogopgeleid en gewild is met haar specialistische functie, TO echt heel erg wereldvreemd overkomt. Ze praat in ieder geval niet als iemand die een dynamische werkvloer gewend is. Ze praat als iemand die totaal niet meer in touch is met de arbeidsmarkt en geen idee heeft hoe het er in werkend leven aan toe gaat.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 16:43Als je gestudeerd hebt in een richting waar veel werkgelegenheid is, dan zitten ze om je te springen. 50 is echt zo oud nog niet, dan mag je nog 18-20 jaar werken tegenwoordig.
En dat gat is jammer, maar in mijn vakgebied bijvoorbeeld is dat niet een heel groot probleem. Werkgevers zijn bereid in je te investeren. Dus volg je de eerste paar jaren wat extra cursussen op kosten van de baas en je wordt bijgepraat en ingewerkt en dan komt het echt wel goed.
Ik vind dat er ongelooflijk negatief wordt gedaan over TO. Wat moet ze dan doen? In dat dorp blijven wonen de komende 50 jaar en verder haar mond houden, want ze heeft 5 jaar niet gewerkt, dus ze heeft al haar rechten op een eigen leven en op eigen werk verspeeld?
Ze klinkt vooral als iemand die een roze bril op heeft en een fantasiescenario bedacht had, vind ik. En die de reality check die ze hier kreeg erg vervelend vond.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 17:19
dinsdag 5 mei 2020 om 17:21
Ik zeg al vanaf het begin dat ik helemaal niet geloof dat die man niet wil mee bewegen. En gezien TO haar verhaal op wel meer punten nogal leek te verfraaien, is de gedachte dat ze de rol van haar man expres slechter maakte niet zo vergezocht, lijkt me.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 16:37Maar dan nog gaat die man echt niet bewegen en daarover wordt gedaan alsof dat volledig legitiem is. Alleen maar omdat hij een leuke baan heeft (die TO zelf straks ook weer heeft), dat is toch geen legitieme reden om maar te verwachten dat de rest zich wel aanpast tot aan de dood? TO mag nog een jaar of 18 werken, dat zijn behoorlijk wat jaren en daarna leeft ze waarschijnlijk nog wel een jaar of 20. Hoogste tijd om lekker te gaan wonen waar ze wil en te werken waar ze wil.
Niets uit haar verhaal klinkt als een lul van een man, vijf jaar geleden was hij nog zo meegaand en makkelijk dat ie het prima vond dat zij haar baan opzegde, 16 jaar geleden vond hij werkende vrouwen (met toen nog jonge kinderen!!!) prima, maar nu zou hij ineens een boeman zijn van wie vrouwen niet mogen werken. Ik geloof er geen bal van.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 17:23
Misschien wijst hij al die voorstellen wel van de hand omdat hij wél snapt hoe de arbeidsmarkt, de woningmarkt en de economie eruit ziet?TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 17:12Zij doet een aantal voorstellen. Hij wijst alles al bij voorbaat van de hand. Voor hem maakt het niet uit of zij een baan heeft en wat voor baan en wat zij daarmee verdient.
Hij wil niet weg, niks veranderen. Punt. TO moet het maar uitzoeken met haar dromen en behoeften. De vraag is of je in zo'n huwelijk wil blijven zitten. Ik vind het niet erg liefdevol klinken.
Echt, ik heb ook al een paar maal gezegd dat TO's timing echt heel erg bizar is maar ook daar ging ze totaal niet op in.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 18:20
Na 700+ berichten mijn duit in het zakje.
Met kleine kinderen meeverhuisd met mijn man, voor zijn baan in the middle of nowhere. Ik wist mijn tijd komt nog wel. Niets opofferen, de beste optie voor ons gezin. De tijd benut om opleiding, lokaal cursussen te volgen.
Daarna tig keer verhuisd, baan man, mijn baan. Anno 2004 (datum die to aangeeft) was het echt je eigen keus om je 'op te offeren' voor de carrière van de ander. Ben je goed in je vakgebied, jouw missie, dan ga je er voor, soms lastig met kinderen en reizen. Investeren in jezelf versus genoegen nemen met minder!
De kinderen ook al vliegen ze uit, zijn vaak blij met hun "thuishonk", vertrouwd een weekend thuis, bij liefdesverdriet of tentamenstress, met vrienden buurten.
Alles is onzeker voor hen in hun nieuwe studentenstad / leven. Dan heerlijk aan de keukentafel. Gewoon bij pa thuis, terwijl moeder het licht ziet in de Randstad.
Met kleine kinderen meeverhuisd met mijn man, voor zijn baan in the middle of nowhere. Ik wist mijn tijd komt nog wel. Niets opofferen, de beste optie voor ons gezin. De tijd benut om opleiding, lokaal cursussen te volgen.
Daarna tig keer verhuisd, baan man, mijn baan. Anno 2004 (datum die to aangeeft) was het echt je eigen keus om je 'op te offeren' voor de carrière van de ander. Ben je goed in je vakgebied, jouw missie, dan ga je er voor, soms lastig met kinderen en reizen. Investeren in jezelf versus genoegen nemen met minder!
De kinderen ook al vliegen ze uit, zijn vaak blij met hun "thuishonk", vertrouwd een weekend thuis, bij liefdesverdriet of tentamenstress, met vrienden buurten.
Alles is onzeker voor hen in hun nieuwe studentenstad / leven. Dan heerlijk aan de keukentafel. Gewoon bij pa thuis, terwijl moeder het licht ziet in de Randstad.
Alles sal reg kom
. Ik vind het leuk om te merken dat dit topic blijkbaar zoveel losmaakt dat mensen er speciaal een account vr aanmaken
. Tante Olivia ook zag ik. 
dinsdag 5 mei 2020 om 18:34
Is het echt zo vergezocht dat een hoogopgeleide vrouw met 20 jaar werkervaring ergens aan het werk kan komen? Ik vind het heel realistisch klinken. Zeker omdat ze al een gesprek op de planning heeft staan voor volgende week.fashionvictim schreef: ↑05-05-2020 17:23Misschien wijst hij al die voorstellen wel van de hand omdat hij wél snapt hoe de arbeidsmarkt, de woningmarkt en de economie eruit ziet?
Echt, ik heb ook al een paar maal gezegd dat TO's timing echt heel erg bizar is maar ook daar ging ze totaal niet op in.
Het zal om een functie gaan waar ze al ervaring in heeft, dus de verdiensten zullen vast ook prima zijn. Wat zijn dan precies die luchtkastelen waar je het over hebt? Haar kinderen zijn volwassen. Haar man heeft zelf een baan. Zo'n gigantisch inkomen hoeft ze nu ook weer niet te genereren. Er zijn miljoenen mensen die een baan hebben en daarvan leven, daarvoor hoef je echt niet per se een flitsende carrière te hebben waar geen smetje op mag zitten.
dinsdag 5 mei 2020 om 18:38
Mwa met recruiters, dat is nog geen solliciteren hoor. Die moeten haar nog voorstellen dan moet ze nog bij het bedrijf gaan praten. Minstens 2 gesprekken, voor serieuze functie meerTanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 18:34Is het echt zo vergezocht dat een hoogopgeleide vrouw met 20 jaar werkervaring ergens aan het werk kan komen? Ik vind het heel realistisch klinken. Zeker omdat ze al een gesprek op de planning heeft staan voor volgende week.
Het zal om een functie gaan waar ze al ervaring in heeft, dus de verdiensten zullen vast ook prima zijn. Wat zijn dan precies die luchtkastelen waar je het over hebt? Haar kinderen zijn volwassen. Haar man heeft zelf een baan. Zo'n gigantisch inkomen hoeft ze nu ook weer niet te genereren. Er zijn miljoenen mensen die een baan hebben en daarvan leven, daarvoor hoef je echt niet per se een flitsende carrière te hebben waar geen smetje op mag zitten.
dinsdag 5 mei 2020 om 18:42
Mwah het gaat om gesprek met een recruiter. Recruiters zijn altijd enthousiast en zien enorme kansen en willen kandidaten introduceren want dat is namelijk hun bestaansrecht.
Beetje vergelijkbaar met een fotograaf die modellenfoto’s maakt voor 15-jarige tieners die de ambitie hebben om doutzen te worden.
Bovenstaand is een beetje vals, maar is om aan te geven dat ook ik twijfel aan de realiteitszin. Een gesprek met een recruiter zegt nl helemaal niets.
Het zou trouwens leuk zijn als to over paar weken hier komt posten dat ze wel een contract heeft getekend voor haar droombaan.
Maar nog 1x; het gaat niet om de baan, het gaat om de woonplaats. Lees ajb nog eens de op.
Beetje vergelijkbaar met een fotograaf die modellenfoto’s maakt voor 15-jarige tieners die de ambitie hebben om doutzen te worden.
Bovenstaand is een beetje vals, maar is om aan te geven dat ook ik twijfel aan de realiteitszin. Een gesprek met een recruiter zegt nl helemaal niets.
Het zou trouwens leuk zijn als to over paar weken hier komt posten dat ze wel een contract heeft getekend voor haar droombaan.
Maar nog 1x; het gaat niet om de baan, het gaat om de woonplaats. Lees ajb nog eens de op.
dinsdag 5 mei 2020 om 18:43
En wat voor termijn zie jij voor je dat een getrouwd stel zover uit elkaar gaat wonen zonder uit elkaar te groeien?TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 18:34Is het echt zo vergezocht dat een hoogopgeleide vrouw met 20 jaar werkervaring ergens aan het werk kan komen? Ik vind het heel realistisch klinken. Zeker omdat ze al een gesprek op de planning heeft staan voor volgende week.
Het zal om een functie gaan waar ze al ervaring in heeft, dus de verdiensten zullen vast ook prima zijn. Wat zijn dan precies die luchtkastelen waar je het over hebt? Haar kinderen zijn volwassen. Haar man heeft zelf een baan. Zo'n gigantisch inkomen hoeft ze nu ook weer niet te genereren. Er zijn miljoenen mensen die een baan hebben en daarvan leven, daarvoor hoef je echt niet per se een flitsende carrière te hebben waar geen smetje op mag zitten.
Ik zie het wel voor me dat man dan vaker met vrienden (of misschien een leuke vrouwelijke collega) gaat afspreken in die avonden alleen of TO die zelf een klik krijgt met een stadstype zoals zijzelf. Dat ze binnen korte tijd ook geen zin/fut meer hebben om elk weekend op en neer te moeten rijden.
Dit soort dingen lijken me gewoon funest voor een relatie.
dinsdag 5 mei 2020 om 18:45
Dus zij moet thuis in het dorp op hem wachten om te koken, te wassen, schoon te maken en leuke dingen met hem te doen wanneer hij eens een uurtje tijd vrij heeft van zijn Belangrijke Baan? Want anders kan hij misschien iemand anders leuk gaan vinden?redbulletje schreef: ↑05-05-2020 16:58Omdat je met 2 topcarrieres langs elkaar heen leeft, zeker als je ook nog 2 uur rijden uit elkaar gaat wonen. Hoe lang zou het duren voor ze geen puf meer hebben om in het weekend op en neer te rijden? En hoe snel zal er gezelschap gezocht worden van een wél bereikbaar iemand die wél samen dingen wil ondernemen?
Is dat echt het allerbelangrijkste voor de vrouw in 2020? Het genot en het gemak van de man boven al het andere? Is daaraan echt alles wat TO ambieert ondergeschikt?
dinsdag 5 mei 2020 om 18:48
Ze zou toch ook (eerst) kunnen huren om uit te zoeken of werken en wonen in der randstad nog steeds is zoals ze zich herinnert.zusjevanLady_Day schreef: ↑05-05-2020 14:14[quote=MrsNiceGuy post_id=31337035
Dat app in de stad is mogelijk als de grote vrijstaande woning in het oosten wordt verkocht en er twee kleinere huizen vr worden terug gekocht. Dat staat op 1 vd eerste pagina’s. Dus man moet of andere baan aan nemen in het westen, of ander huis. En daar wordt heel fel op gereageerd en dat snap ik.
Werkelijk waar iedereen vindt dat to mag en kan werken. Maar daar gaat het niet om, to wil in de randstad wonen. En van daaruit worden kritische vragen gesteld om haar realiteitszin te toetsen. Ik begrijp dat, vooral omdat er doodleuk wordt gemeld dat ze binnen een mum van tijd een fantastische baan krijgt in een sector die heel hard geraakt is door de maatregelen van het virus.
I can keep my mouth shut, but you can read the subtitles on my face.
dinsdag 5 mei 2020 om 18:52
Ze kan gewoon een baan zoeken op rijafstand van hun huis en samen nemen ze een poets zodat ze na hun werk ook echt vrij zijn. Maar dat is niet goed genoeg voor TO, die wil alleen maar verhuizen naar de randstad. De stad is belangrijker voor haar dan haar man. En de stad is ook belangrijker voor haar dan het ouderlijk huis als thuisbasis voor hun kinderen behouden.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 18:45Dus zij moet thuis in het dorp op hem wachten om te koken, te wassen, schoon te maken en leuke dingen met hem te doen wanneer hij eens een uurtje tijd vrij heeft van zijn Belangrijke Baan? Want anders kan hij misschien iemand anders leuk gaan vinden?
Is dat echt het allerbelangrijkste voor de vrouw in 2020? Het genot en het gemak van de man boven al het andere? Is daaraan echt alles wat TO ambieert ondergeschikt?
dinsdag 5 mei 2020 om 18:53
Dat zou kunnen gebeuren, maar het kan ook goed dat de relatie juist een nieuwe impuls krijgt, omdat TO veel beter in haar vel zit en haar man hier ook de voordelen van gaat merken. Hij kan misschien wel een stapje terugdoen en een leuke hobby nemen waar hij eerder geen tijd voor heeft.redbulletje schreef: ↑05-05-2020 18:43En wat voor termijn zie jij voor je dat een getrouwd stel zover uit elkaar gaat wonen zonder uit elkaar te groeien?
Ik zie het wel voor me dat man dan vaker met vrienden (of misschien een leuke vrouwelijke collega) gaat afspreken in die avonden alleen of TO die zelf een klik krijgt met een stadstype zoals zijzelf. Dat ze binnen korte tijd ook geen zin/fut meer hebben om elk weekend op en neer te moeten rijden.
Dit soort dingen lijken me gewoon funest voor een relatie.
En als ze wel uit elkaar groeien is dat ook geen ramp, dat is soms de consequentie wanneer je groeit. Maar wanneer je zoals TO toe bent aan die groei, dan werkt het ook niet als je die groei niet maakt omwille van je relatie, dat is een te grote opoffering. Ze is nu ongelukkig, daar iets aan doen lijkt me belangrijker dan koste wat kost haar man te plezieren en zich te voegen en ongelukkig te blijven.
Als haar man echt van haar houdt zou hij haar juist stimuleren, dus ik vraag me af hoe stevig hun relatie überhaupt is. Het lijkt erop dat hij vooral de voordelen voor zichzelf wil uitbuiten en niet denkt over wat voor zijn vrouw goed is. Ik vind dat geen teken van liefde.
dinsdag 5 mei 2020 om 18:58
Het grote probleem is dat to iets wil waar heel lastig een compromis over te sluiten valt. En dat moet allemaal NU.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 17:12Zij doet een aantal voorstellen. Hij wijst alles al bij voorbaat van de hand. Voor hem maakt het niet uit of zij een baan heeft en wat voor baan en wat zij daarmee verdient.
Hij wil niet weg, niks veranderen. Punt. TO moet het maar uitzoeken met haar dromen en behoeften. De vraag is of je in zo'n huwelijk wil blijven zitten. Ik vind het niet erg liefdevol klinken.
Ja, dan gaan de hakken wel in het zand.
dinsdag 5 mei 2020 om 19:01
Twintig jaar werkervaring? Naar eigen zeggen heeft ze 23 jaar in totaal gewerkt, waarvan 12 jaar voordat ze naar het Oosten verhuisde, en heeft ze de afgelopen 16 jaar geen werkervaring in haar eigen beroep. 11 jaar onder haar niveau gewerkt en de afgelopen 5 jaar helemaal niet gewerkt.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 18:34Is het echt zo vergezocht dat een hoogopgeleide vrouw met 20 jaar werkervaring ergens aan het werk kan komen? Ik vind het heel realistisch klinken. Zeker omdat ze al een gesprek op de planning heeft staan voor volgende week.
Het zal om een functie gaan waar ze al ervaring in heeft, dus de verdiensten zullen vast ook prima zijn. Wat zijn dan precies die luchtkastelen waar je het over hebt? Haar kinderen zijn volwassen. Haar man heeft zelf een baan. Zo'n gigantisch inkomen hoeft ze nu ook weer niet te genereren. Er zijn miljoenen mensen die een baan hebben en daarvan leven, daarvoor hoef je echt niet per se een flitsende carrière te hebben waar geen smetje op mag zitten.
Dat wil dus zeggen dat ze alleen in haar hoogopgeleide werk ervaring heeft aan het begin van haar carrière en dat ze vanaf het moment dat het serieus werd of had moeten worden uit de race is gestapt.
Bovendien, en daar lijken TO en de mensen die ook in sprookjes geloven helemaal aan voorbij te gaan, staan we aan de vooravond van een zware crisis.
Het is echt totaal ongeloofwaardig dat in een economische crisis een vrouw van 53 die al 16 jaar uit de running is en bovendien op een ongunstige locatie woont met 1 videocall met een recruiter een superbaan krijgt.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 19:03
Ik denk dat het voor die man wellicht als 'n mes in de rug voelt dat zij jarenlang gelukkig gezinnetje heeft gespeeld terwijl hij oprecht dacht daar samen gelukkig te zijn. Maar kinderen het huis uit en ze is vertrokken als het aan haar ligt.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 18:53Dat zou kunnen gebeuren, maar het kan ook goed dat de relatie juist een nieuwe impuls krijgt, omdat TO veel beter in haar vel zit en haar man hier ook de voordelen van gaat merken. Hij kan misschien wel een stapje terugdoen en een leuke hobby nemen waar hij eerder geen tijd voor heeft.
En als ze wel uit elkaar groeien is dat ook geen ramp, dat is soms de consequentie wanneer je groeit. Maar wanneer je zoals TO toe bent aan die groei, dan werkt het ook niet als je die groei niet maakt omwille van je relatie, dat is een te grote opoffering. Ze is nu ongelukkig, daar iets aan doen lijkt me belangrijker dan koste wat kost haar man te plezieren en zich te voegen en ongelukkig te blijven.
Als haar man echt van haar houdt zou hij haar juist stimuleren, dus ik vraag me af hoe stevig hun relatie überhaupt is. Het lijkt erop dat hij vooral de voordelen voor zichzelf wil uitbuiten en niet denkt over wat voor zijn vrouw goed is. Ik vind dat geen teken van liefde.
Nu ben ik met je eens dat hij haar beter vrij kan laten (zolang ze hem tenminste niet dwingt om het huis te verkopen en mee te gaan) en of ze komt met hangende pootjes terug omdat het toch vies tegenvalt (zelfs ras Amsterdammers ervaren hun stad als niet meer leefbaar en vertrekken) of ze vindt daar juist haar draai en dan is het einde oefening voor de relatie. Maar einde relatie komt evengoed als TO tegen haar zin thuis blijft. Een baan in een stad dichtbij is immers te min. Zoveel onvrede terwijl er zoveel mogelijkheden zijn.
dinsdag 5 mei 2020 om 19:04
Als to nog steeds haar baan had gehad, wat had dat uitgemaakt voor haar wens terug te willen naar de grote stad?parbleumondieu schreef: ↑05-05-2020 18:33Ah ok, dus 5 jaar geleden had ze de middelste beter kunnen laten ontsporen, want eenmaal van het pad af, mag je niet meer terug. Of ze had maar andere cursussen moeten volgen. Iets wat wel op het platteland nodig is.
dinsdag 5 mei 2020 om 19:06
We zullen zien. Daarbij hoeft het niet per se een 'superbaan' te zijn. De meeste mensen hebben gewoon een redelijke baan, waarvan zij zich prima kunnen bedruipen. Al die mensen zonder superbanen wonen in heel gewone huizen, of appartementen en eten elke avond warm.
Ik begin me zo langzamerhand af te vragen of je zelf niet een beetje ver af staat van de realiteit met je superbanen en topposities? Dat heb je echt niet nodig om een beetje leuk in leven te blijven.
Ik begin me zo langzamerhand af te vragen of je zelf niet een beetje ver af staat van de realiteit met je superbanen en topposities? Dat heb je echt niet nodig om een beetje leuk in leven te blijven.
