Medicatie bejaarde moeder
vrijdag 11 september 2020 om 15:45
Mijn bejaarde moeder van 83 jaar werd 2 weken geleden geopereerd, nieuwe knie. Om de revalidatie zo vlot mogelijk te laten verlopen verblijft ze momenteel in een revalidatie-centrum. Nu blijkt het dat ze daar een overdaad aan medicatie krijgt. Van zware pijnmedicatie op basis van morfine, kalmeringsmiddelen, iets voor haar hart (haar hart is volledig in orde), bloedverdunners, angstremmers, iets om te slapen, enfin, de lijst is eindeloos. Dit terwijl ze nooit medicatie heeft genomen. Dat maakt dat ze 3/4e van de dag slaapt, volledig verward is, agressief wordt en onzin uitkraamt. Al meermaals heb ik mijn ongenoegen geuit maar het lijkt zonder effect. Ze blijven haar 'volpompen' met dit vergif. Nu is mijn vraag of het raadzaam is om haar daar buiten te halen. Ik werk fulltime op kantoor dus kan haar eigenlijk niet heel de tijd opvangen. Ze woont nog zelfstandig en heeft nooit gezondheidsproblemen gehad. Ik ben ten einde raad...
vrijdag 11 september 2020 om 16:23
blauwe_emmer schreef: ↑11-09-2020 16:19Het kan ook bij overgang van de ene naar een andere lokatie gebeuren, maar als urine nog niet gecheckt is laat dit even doen.
En vraag dan of ze ook het kalium willen testen. Dat wordt nog wel eens over het hoofd gezien, terwijl mijn oma zaliger meermaals in haar blootje door de ziekenhuisgangen liep ten gevolge van kaliumtekort.
vrijdag 11 september 2020 om 16:23
Ok, ga ik zeker doen, bedankt voor je reactie.blauwe_emmer schreef: ↑11-09-2020 16:19Het kan ook bij overgang van de ene naar een andere lokatie gebeuren, maar als urine nog niet gecheckt is laat dit even doen.
vrijdag 11 september 2020 om 16:23
Als je geen medische achtergrond hebt, kan je dat helemaal niet beoordelen.Stoofpotje schreef: ↑11-09-2020 16:13Na 2 weken lijkt me onwaarschijnlijk. Heb me eens verdiept in de medicatie die ze nu krijgt, is om iemand helemaal gek te maken.
vrijdag 11 september 2020 om 16:24
Bedankt voor de raad!Nummer*Zoveel schreef: ↑11-09-2020 16:23En vraag dan of ze ook het kalium willen testen. Dat wordt nog wel eens over het hoofd gezien, terwijl mijn oma zaliger meermaals in haar blootje door de ziekenhuisgangen liep ten gevolge van kaliumtekort.
vrijdag 11 september 2020 om 16:31
Weet je zeker dat het kalium was en niet calcium? Bij ouderen die ineens bedlegerig zijn kan calcium mn verhoogd, maar ook verlaagd neuropsychiatrische symptomen geven. Kalium staat daar niet om bekend.Nummer*Zoveel schreef: ↑11-09-2020 16:23En vraag dan of ze ook het kalium willen testen. Dat wordt nog wel eens over het hoofd gezien, terwijl mijn oma zaliger meermaals in haar blootje door de ziekenhuisgangen liep ten gevolge van kaliumtekort.
vrijdag 11 september 2020 om 16:32
Nee, ik weet echt heel zeker dat het kalium was. En juist omdat het er niet om bekend staat, wordt daar vaak niet naar gekeken.blauwe_emmer schreef: ↑11-09-2020 16:31Weet je zeker dat het kalium was en niet calcium? Bij ouderen die ineens bedlegerig zijn kan calcium mn verhoogd, maar ook verlaagd neuropsychiatrische symptomen geven. Kalium staat daar niet om bekend.
vrijdag 11 september 2020 om 16:35
Ik ben 63 jaar en heb eind mei een nieuwe knie gehad. Behalve 5 weken fraxiparine (anti-stollingsmiddel) heb ik verder niks gehad. Nu ben ik natuurlijk wel een stuk jonger. Mijn partner heeft vasculaire dementie (is 67 jaar) en raakt bij een ziekenhuisopname gegarandeerd in een forse delier. Sinds dat bekend is krijgt hij uit voorzorg haldol wat prima helpt. Als ik zo lees wat je moeder allemaal krijgt, zou ik me ook zorgen maken. Is er geen mogelijkheid dat je moeder thuis verder revalideert met behulp van thuiszorg en een fysio die aan huis komt? In je eigen vertrouwde omgeving genees je toch het snelst en kan ze hopelijk snel al die medicatie afbouwen.
vrijdag 11 september 2020 om 16:46
Over die hart medicijnen; ook ik heb, relatief gezond, een operatie gehad. Op de uitslaapkamer vertoonde de hartmonitor ineens iets raars. Allemaal toeters en bellen en artsen en assistenten aan mijn bed - Maar ik had nergens last van. Lezing van mijn eigen neurochirurg; Tsja, we meten hier nou eenmaal alles, dus ook iets wat je misschien al heel vaak zonder problemen hebt gehad. Resultaat? Ook ik ging met bètablokkers naar huis.
Ofwel; je weet niet wat er aan de hand is. Je koppelt nu gedrag als gevolg van medicatie - maar misschien is medicatie wel gevolg van gedrag. Je hangt het ideaalbeeld van je fitte oude moeder naast het doembeeld van de gedrogeerde bejaarde.
Niet doen. Revalidatie centra zijn er om mensen beter te maken. Echt. En artsen al helemaal. Ze zijn misschien wat minder goed in het uitleggen aan familie van wat ze doen. Dáar kun je iets aan doen. Vraag een familiegesprek aan met de behandelend arts. Neem iemand mee die misschien wat minder emotioneel is, en die feitelijk vraagt naar wat de reden van medicijnen is.
Luisteren dus. En dan vragen. Tot je het snapt. En als je het niet begrijpt of raar vindt of niet past bij hoe je moeder was; vertel dat dan. Zij kennen je moeder niet zoals ze was - je moeder kan dat zelf niet vertellen, dus dat moet jij doen.
(En na deze preek mompel ik nog iets over dat de revalidatiecentra van de mij omringende bejaarden juist mensen te snel naar huis willen sturen;))
Ofwel; je weet niet wat er aan de hand is. Je koppelt nu gedrag als gevolg van medicatie - maar misschien is medicatie wel gevolg van gedrag. Je hangt het ideaalbeeld van je fitte oude moeder naast het doembeeld van de gedrogeerde bejaarde.
Niet doen. Revalidatie centra zijn er om mensen beter te maken. Echt. En artsen al helemaal. Ze zijn misschien wat minder goed in het uitleggen aan familie van wat ze doen. Dáar kun je iets aan doen. Vraag een familiegesprek aan met de behandelend arts. Neem iemand mee die misschien wat minder emotioneel is, en die feitelijk vraagt naar wat de reden van medicijnen is.
Luisteren dus. En dan vragen. Tot je het snapt. En als je het niet begrijpt of raar vindt of niet past bij hoe je moeder was; vertel dat dan. Zij kennen je moeder niet zoals ze was - je moeder kan dat zelf niet vertellen, dus dat moet jij doen.
(En na deze preek mompel ik nog iets over dat de revalidatiecentra van de mij omringende bejaarden juist mensen te snel naar huis willen sturen;))
vrijdag 11 september 2020 om 16:47
Als de moeder van TO inderdaad een delier heeft gehad, dan bestaat er op haar leeftijd gerede kans dat ze helemaal niet meer zelfstandig kan wonen. Ik zou dus eerst eens gaan uitzoeken wat er nu precies allemaal aan de hand is, en waarom de artsen voor dit beleid kiezen, en van daaruit pas gaan zoeken naar mogelijke oplossingen.Arnica25 schreef: ↑11-09-2020 16:35Ik ben 63 jaar en heb eind mei een nieuwe knie gehad. Behalve 5 weken fraxiparine (anti-stollingsmiddel) heb ik verder niks gehad. Nu ben ik natuurlijk wel een stuk jonger. Mijn partner heeft vasculaire dementie (is 67 jaar) en raakt bij een ziekenhuisopname gegarandeerd in een forse delier. Sinds dat bekend is krijgt hij uit voorzorg haldol wat prima helpt. Als ik zo lees wat je moeder allemaal krijgt, zou ik me ook zorgen maken. Is er geen mogelijkheid dat je moeder thuis verder revalideert met behulp van thuiszorg en een fysio die aan huis komt? In je eigen vertrouwde omgeving genees je toch het snelst en kan ze hopelijk snel al die medicatie afbouwen.
vrijdag 11 september 2020 om 16:52
Verpleging is een containerbegrip. Handig om te achterhalen of je een verpleeghulp niveau 2 hebt gesproken of een verpleegkundig specialist (wat allemaal onder verpleging valt) die anders dan hier ergens gezegd zeker wel kennis heeft van medische diagnostiek en medicatie. Vraag een gesprek aan met haar behandelaar! Bespreek je zorgen en laat het je goed uitleggen door iemand die dat kan (dat is niet altijd de arts).
Ik wens je veel sterkte en wijsheid.
Naar huis halen als je fulltime werkt lijkt me verre van wenselijk. Wijkverpleging is amper te vinden en komen voor gerichte taken en dan zou je moeder veel alleen zijn. Er is dan weinig zicht op haar. Ik zou je dat op basis van bovenstaande afraden.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid.
Naar huis halen als je fulltime werkt lijkt me verre van wenselijk. Wijkverpleging is amper te vinden en komen voor gerichte taken en dan zou je moeder veel alleen zijn. Er is dan weinig zicht op haar. Ik zou je dat op basis van bovenstaande afraden.
vrijdag 11 september 2020 om 17:43
TO, mijn man ging voor een knie operatie naar het ziekenhuis en daar ontdekten ze toen dat hij een hartritmestoornis had. Aangezien hij toen midden 40 was, was het heel fijn dat die ontdekt werd, want hoewel niet direct gevaarlijk kan het wel schade opleveren als het heel lang niet behandeld wordt. Hij had nooit klachten gehad, dus het was echt een toevallige ontdekking. Sommige hartritmestoornissen komen vooral op oudere leeftijd veel voor en wellicht hebben ze dat bij je moeder ontdekt. Daarom kunnen ookbloedverdunners en betablokkers voorgeschreven worden. Daarmee worden de grootste risico’s van zulke stoornissen gemitigeerd en bijwerkingen zijn meestal beperkt. Ik wil niet beweren dat je moeder daarom hartmedicatie krijgt, maar het zou kunnen en het is dus niet zo gek dat het bijvangst is van een routine ingreep.
maandag 21 september 2020 om 22:58
Bedoel je niet natrium? Van een te laag natrium kan iemand in de war raken.Nummer*Zoveel schreef: ↑11-09-2020 16:32Nee, ik weet echt heel zeker dat het kalium was. En juist omdat het er niet om bekend staat, wordt daar vaak niet naar gekeken.
Van een te hoog/te laag kalium kun je o.a. hartritmestoornissen krijgen, maar verwardheid door een te laag kalium komt mij niet bekend voor.
dinsdag 22 september 2020 om 14:38
mallebeppie schreef: ↑21-09-2020 22:58Bedoel je niet natrium? Van een te laag natrium kan iemand in de war raken.
Van een te hoog/te laag kalium kun je o.a. hartritmestoornissen krijgen, maar verwardheid door een te laag kalium komt mij niet bekend voor.
Nee, nogmaals, ik weet het echt heel zeker. En juist omdat dit geen bekend verschijnsel is, raakte ze telkens weer in de problemen, en moest de familie steeds weer hoog en laag springen om het gecheckt te krijgen. Eigenlijk precies wat hier gebeurt dus; het werd telkens in twijfel getrokken.
dinsdag 22 september 2020 om 22:17
De medicatie die je moeder krijgt, is redelijk standaard voor de eerste paar dagen na de operatie. Maar van de meeste pijnstillers en slaapmiddelen zijn mensen doorgaans na een paar dagen wel af. Zou het kunnen zijn dat er per abuis een paar medicijnen niet gestopt zijn? Kijk eens of je de revalidatie-arts telefonisch te spreken krijgt, vraag of dit wel klopt. Stel nou dat je moeder toch nog veel pijn heeft, dan zit er weinig anders op dan de medicatie voor nu zo te laten, pijn is immers ook niet bevorderlijk voor het herstel en daar kan je ook flink van in de war raken.
Wat voor medicijn heeft ze voor haar hart gekregen trouwens?
Wat voor medicijn heeft ze voor haar hart gekregen trouwens?
vrijdag 25 september 2020 om 06:19
Mijn moeder mocht recent naar huis ook na een knie operatie. Ik was bij haar ontslag en in de apotheek wilden ze haar ook een overdaad aan medicijnen meegeven. Nu is mijn moeder nog iets jonger en alert genoeg om de helft niet aan te nemen. Inderdaad morfine achtig pillen (oxicodon) terwijl ze amper pijn had zonder, en nog meer niet noodzakelijke troep. Ze heeft er vriendelijk voor bedankt.
Ik zou inderdaad een gesprek met een arts vragen.
Ik zou inderdaad een gesprek met een arts vragen.
vrijdag 25 september 2020 om 06:27
Het is natuurlijk een bullshit verhaal dat ze in het revalidatiecentrum de medicatie uit het zkh MOETEN geven. Ze hebben daar ook artsen die dat prima aan kunnen passen.Stoofpotje schreef: ↑11-09-2020 15:58Denk wel dat de verpleging medische kennis heeft en als zij er zich al vragen bij stellen...
vrijdag 25 september 2020 om 06:27
En dit.blauwe_emmer schreef: ↑11-09-2020 16:23Als je geen medische achtergrond hebt, kan je dat helemaal niet beoordelen.