Wat te doen?

16-10-2020 20:01 38 berichten
Alle reacties Link kopieren
Nieuwe nick ivm herkenbaarheid.

Mijn vriend en ik zijn ongeveer 1,5 jaar samen waarvan we nu net twee maanden samenwonen. Afgelopen week had hij een sollicitatie. We zitten beiden in hetzelfde werkveld welke momenteel zwaar is getroffen door corona, dus we waren blij dat hij überhaupt was uitgenodigd. De sollicitatie was in een andere stad dan waar wij wonen. Hij zou woensdag de voorronde hebben en donderdag de eerste ronde, de voorronde was hij doorgekomen en gister had hij dus de eerste ronde. Hij zou de uitslag per mail krijgen. Rond de tijd dat hij de uitslag kon verwachten reageerde hij niet op zijn telefoon dus heb ik (echt niet oke, dat weet ik) in zijn mail gekeken om te kijken of de uitslag er al was. In zijn mail zag ik helemaal geen enkele mail van dit bedrijf dus toen heb ik bij verwijderde items gekeken en daar stond dat hij helemaal niet door de voorronde was gekomen. Hij heeft dus gelogen en is gister naar die andere stad gegaan zonder dat hij een gesprek had.

Ik weet niet zo goed wat ik nu hiervan moet denken (en dat is nog zwak uitgedrukt). Ik zit vol met vragen (waarom durft hij dit niet te zeggen? We hebben volgens mij een heel open en goede relatie. Heeft hij over nog meer gelogen? Etc etc). Ik heb zelf het idee dat het voortkomt uit een soort faalangst of onzekerheid maar ik wil ook niet dit soort dingen goedpraten voor mijzelf want ik vind het echt niet fijn dat hij zich dus niet vrij genoeg voelt om tegen mij te zeggen dat hij het niet had gehaald.

Hij is nu niet thuis, is bij een vriend langs (geen zorgen, deze vriend behoort tot onze 'coronabubbel') en ik weet echt niet wat ik moet doen/zeggen. Ik kan niet echt tegen hem zeggen dat ik in zijn mail heb lopen snuffelen, we laten beiden (ik ook) gewoon onze laptop en telefoon openstaan, weten elkaars wachtwoorden etc dus wat dat betreft geen gekke geheimen of iets dergelijks. Toch knaagt het behoorlijk en ik zou graag wat feedback krijgen hierover.
Wat vervelend om er zo achter te komen. Ook vervelend voor hem. Het moet hem allemaal zo hoog zitten dat hij besloot om het op deze manier te doen.

Heeft hij het inmiddels al opgebiecht? Ik zou het op tafel gooien wat je hebt gezien. Waarschijnlijk zal het vervelend voor hem zijn, maar óók een opluchting. Als je hem niet confronteert zal hij waarschijnlijk door moeten gaan met liegen terwijl je beter weet. Dat is achteraf nog lulliger.
"Wat jammer dat je de voorronde niet bent doorgekomen waarom durf je het niet tegen mij te vertellen?"
Weet hij meteen dat je zijn verwijderde mail heeft gelezen.

Je kan twee dingen doen.
Of door vragen waarom hij het niet durfde te vertellen
Of weer apart gaan wonen hij geeft niet alle info goed door.
Alle reacties Link kopieren
In tegenstelling tot bovenstaande reacties, zou ik er in dit stadium niks mee doen.

Het is vervelend om - in deze toch al moeilijke tijden - afgewezen te moeten worden. Ik heb meerdere gesprekken op rij gehad en ondanks een uiteindelijke 'ja' heb ik ook meerdere keren een 'nee' te horen gekregen. Elke 'nee' doet wel wat met je energieniveau kan ik je vertellen. En in mijn geval ook met het energieniveau van mijn partner.

Ik heb bewust niet alle afwijzingen niet aan mijn partner verteld. Zij zou op een dusdanige manier reageren dat ik er zelf alleen maar somberder op zou worden en dat helpt echt niet bij aankomende sollicitatiegesprekken. Of we hadden een verjaardag op stapel staan, waarbij ik niet wilde dat mijn afwijzing de verjaardag zou gaan overheersen. Of ik had gewoon even tijd nodig om het te verwerken.

Ik heb zelfs een keer een 'nee' gekregen, waarna ik via de app alsnog contact hield met de recruiter en bleek dat hun 'nee' eerder een 'misschien toch wel' was.

Als ik jou was zou ik er zeker niet al teveel achter zoeken. Blijf je partner gewoon steunen en maak er vooral geen heisa van.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou het gewoon zeggen, anders blijft het tussen jullie in staan.
En je wilt toch weten waarom hij iets zegt terwijl het het tegenovergestelde is?
En dat afwijzingen ruk zijn oké, maar je gaat dan toch niet naar een andere plaats rijden en net doen alsof je een ronde verder bent?
Dat gaat wel vrij ver, en is iets anders dan je afwijzing iets later mede te delen.
@Fitssprits, ik vind je invalshoek ook wel interessant, en geeft wel een nieuw inzicht, maar in het geval van to is hij naar een andere stad gereden om te doen alsof hij nog een gesprek had en dat gaat wel ver, hoor.

Het lijkt mij voor hem nu moeilijker om opeens het liegen op te biechten dan er mee doorgaan. Want gaat hij opeens zeggen dat hij is aangenomen? Contract getekend? Ik zou hem verlossen uit zijn web, een knuffel geven, en laten weten dat hij nog steeds even goed bezig is.
FitsSprits
Maar kijkt je partner ook je verwijderde emails na?
Dat klinkt ook nog al als controleren.
Best wel bizar dat je in zijn mail gaat rondneuzen. Ik zou alles eerlijk opbiechten en dan kijken waar hij mee komt. Denk dat jullie relatie hier wel een knauw van krijgt, door beider acties.
Ik zou niets zeggen maar gewoon vragen of hij donderdag de tweede ronde doorgekomen is. Dan zal hij toch vast zeggen dat dat helaas niet het geval is. Maar is hij na donderdag nog helemaal niet thuis geweest?
Hij durft niet tegen jou te zeggen dat hij afgewezen is.
Jij durft niet tegen hem te zeggen dat je in zijn mails zit te snuffelen.

Jullie zijn allebei leugenachtig bezig. Als jij eerlijkheid en openheid belangrijk vindt, kun je daar zelf mee beginnen.
Ik zou gelijk zeggen dat hij liegt
en waarom hij dat doet ?
Waarom kijk jij in zijn verwijderde mail terwijl je nog maar twee maand samen woont?
Het vertrouwen zit niet goed in jullie relatie.
Van beide kanten niet.
Ik kan nog wel snappen dat je in zijn mail kijkt voor de uitslag, al is dat niet netjes. Maar waarom kijk je bij zijn verwijderde mail?

Je hebt dit pas net gezien? Dan direct als hij thuiskomt zeggen dat je hebt gekeken, en dat je het vervelend vindt dat hij niet naar de volgende ronde was, en dat je het jammer vindt dat hij dat niet met je gedeeld had. Op een redelijke toon, niet te verwijtend. Open het gesprek proberen aan te gaan.

Hoe langer je wacht hoe lastiger het wordt om te zeggen dat je vandaag in zijn mail hebt gekeken.
Alle reacties Link kopieren
*2020* schreef:
17-10-2020 10:10
FitsSprits
Maar kijkt je partner ook je verwijderde emails na?
Dat klinkt ook nog al als controleren.

Nee.
Alle reacties Link kopieren
Rachmaninoff schreef:
17-10-2020 10:20
Maar is hij na donderdag nog helemaal niet thuis geweest?

Dat haal ik nergens uit.
Marana schreef:
17-10-2020 10:42
Ik kan nog wel snappen dat je in zijn mail kijkt voor de uitslag, al is dat niet netjes. Maar waarom kijk je bij zijn verwijderde mail?
Dit.
Hoe kom je er in hemelsnaam bij om daar te kijken? Vanwaar het wantrouwen?
Hoeveel druk ervaart hij van jou mbt dat solliciteren? Aangezien je zo dringend op die uitslag zit te wachten?
FitsSprits schreef:
17-10-2020 10:43
Dat haal ik nergens uit.
Nee, sorry ik had verkeerd gelezen.
Ik vraag me trouwens wel af hoe dat donderdag bij thuiskomst ging. Heb je nog gevraagd hoe het ging? En hoe ging dat gesprek?
Alle reacties Link kopieren
Marana schreef:
17-10-2020 10:47
Hoeveel druk ervaart hij van jou mbt dat solliciteren? Aangezien je zo dringend op die uitslag zit te wachten?

Dat vroeg ik me dus ook af. Ik vind de druk nu al heel erg beklemmend overkomen, ook al ben ik niet de partner van TO
Alle reacties Link kopieren
Ik weet zelf ook niet echt waarom ik in zijn verwijderde mail heb gekeken, kennelijk dacht ik toch ergens onbewust al dat het niet helemaal klopte. Hij is wel thuis geweest na donderdag. Ik vind zelf ook dat ik moet zeggen dat ik het weet, maar ik vind het heel erg lastig merk ik. Hij heeft ook gewoon over die eerste ronde verteld, hoe het ging etc.

Misschien ben ik naïef maar ik denk echt dat het goed zit tussen ons. Ik moet alleen de moed verzamelen om hem ermee te confronteren want ik merk aan mezelf dat ik het heel moeilijk vind.
Alle reacties Link kopieren
FitsSprits schreef:
17-10-2020 10:51
Dat vroeg ik me dus ook af. Ik vind de druk nu al heel erg beklemmend overkomen, ook al ben ik niet de partner van TO
Zou kunnen dat ik er (onbewust) druk op leg, we zitten natuurlijk ook in hetzelfde vakgebied en ik heb op het moment wel genoeg werk en hij al sinds maart helemaal niks. Ik heb wel aangestuurd op dat hij deze sollicitatie moest doen maar ik heb niet het idee dat ik enorm heb gepusht. Het kan natuurlijk wel dat hij dat zo heeft ervaren.
Ik vind het verdrietig dat hij zich zo onzeker voelt dat hij je niet durft te vertellen dat hij niet door is.

Zo snel mogelijk het gesprek aangaan, hoe langer je wacht hoe moeilijker het wordt. En niet boos, niet verwijtend, gewoon open en eerlijk, zodat hij de ruimte heeft om te praten.
Ik heb een andere mening, ik zou het niet zeggen maar even afwachten tot hij het zelf zegt. Als hij pas de tweede ronde af zou vallen is het misschien minder erg in zijn ogen. Op de één of andere manier lijkt hij zich te schamen. Hij zal nu vast wel zeggen dat hij de baan niet heeft gekregen want hij zal toch vast geen baan gaan faken. En dan geef je hem een knuffel en laat hem weten dat het niet aan hem ligt.
flaxseed schreef:
17-10-2020 10:54
Zou kunnen dat ik er (onbewust) druk op leg, we zitten natuurlijk ook in hetzelfde vakgebied en ik heb op het moment wel genoeg werk en hij al sinds maart helemaal niks. Ik heb wel aangestuurd op dat hij deze sollicitatie moest doen maar ik heb niet het idee dat ik enorm heb gepusht. Het kan natuurlijk wel dat hij dat zo heeft ervaren.
Ik vermoed dat het zoiets is. Hier zul je toch over moeten praten want van beide kanten gaat er iets mis.
Hij durft niet open te zijn en jij gaat in zijn mail spitten.
Rachmaninoff schreef:
17-10-2020 10:57
Ik heb een andere mening, ik zou het niet zeggen maar even afwachten tot hij het zelf zegt. Als hij pas de tweede ronde af zou vallen is het misschien minder erg in zijn ogen. Op de één of andere manier lijkt hij zich te schamen. Hij zal nu vast wel zeggen dat hij de baan niet heeft gekregen want hij zal toch vast geen baan gaan faken. En dan geef je hem een knuffel en laat hem weten dat het niet aan hem ligt.
Stel, to zegt niks, en hij moet nog even door met liegen, verzint nog wat gebeurtenissen, en zegt dan: ik ben het niet geworden. En ze gaan verder met hun leven. Of toch niet? Want bij to knaagt het, want zij weet dat hij loog en dan gaat ze bij alles wat hij zegt vraagtekens zetten. Of als hij na maanden komt met: ik moet je iets vertellen. Heb dit en dat toen verzonnen. En to zegt: dat weet ik.

Echt, nu confronteren. Precies zeggen wat er is gebeurt. Open kaart spelen. Voor je het weet is het helemaal uit de hand gelopen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven