Wat te doen?
vrijdag 16 oktober 2020 om 20:01
Nieuwe nick ivm herkenbaarheid.
Mijn vriend en ik zijn ongeveer 1,5 jaar samen waarvan we nu net twee maanden samenwonen. Afgelopen week had hij een sollicitatie. We zitten beiden in hetzelfde werkveld welke momenteel zwaar is getroffen door corona, dus we waren blij dat hij überhaupt was uitgenodigd. De sollicitatie was in een andere stad dan waar wij wonen. Hij zou woensdag de voorronde hebben en donderdag de eerste ronde, de voorronde was hij doorgekomen en gister had hij dus de eerste ronde. Hij zou de uitslag per mail krijgen. Rond de tijd dat hij de uitslag kon verwachten reageerde hij niet op zijn telefoon dus heb ik (echt niet oke, dat weet ik) in zijn mail gekeken om te kijken of de uitslag er al was. In zijn mail zag ik helemaal geen enkele mail van dit bedrijf dus toen heb ik bij verwijderde items gekeken en daar stond dat hij helemaal niet door de voorronde was gekomen. Hij heeft dus gelogen en is gister naar die andere stad gegaan zonder dat hij een gesprek had.
Ik weet niet zo goed wat ik nu hiervan moet denken (en dat is nog zwak uitgedrukt). Ik zit vol met vragen (waarom durft hij dit niet te zeggen? We hebben volgens mij een heel open en goede relatie. Heeft hij over nog meer gelogen? Etc etc). Ik heb zelf het idee dat het voortkomt uit een soort faalangst of onzekerheid maar ik wil ook niet dit soort dingen goedpraten voor mijzelf want ik vind het echt niet fijn dat hij zich dus niet vrij genoeg voelt om tegen mij te zeggen dat hij het niet had gehaald.
Hij is nu niet thuis, is bij een vriend langs (geen zorgen, deze vriend behoort tot onze 'coronabubbel') en ik weet echt niet wat ik moet doen/zeggen. Ik kan niet echt tegen hem zeggen dat ik in zijn mail heb lopen snuffelen, we laten beiden (ik ook) gewoon onze laptop en telefoon openstaan, weten elkaars wachtwoorden etc dus wat dat betreft geen gekke geheimen of iets dergelijks. Toch knaagt het behoorlijk en ik zou graag wat feedback krijgen hierover.
Mijn vriend en ik zijn ongeveer 1,5 jaar samen waarvan we nu net twee maanden samenwonen. Afgelopen week had hij een sollicitatie. We zitten beiden in hetzelfde werkveld welke momenteel zwaar is getroffen door corona, dus we waren blij dat hij überhaupt was uitgenodigd. De sollicitatie was in een andere stad dan waar wij wonen. Hij zou woensdag de voorronde hebben en donderdag de eerste ronde, de voorronde was hij doorgekomen en gister had hij dus de eerste ronde. Hij zou de uitslag per mail krijgen. Rond de tijd dat hij de uitslag kon verwachten reageerde hij niet op zijn telefoon dus heb ik (echt niet oke, dat weet ik) in zijn mail gekeken om te kijken of de uitslag er al was. In zijn mail zag ik helemaal geen enkele mail van dit bedrijf dus toen heb ik bij verwijderde items gekeken en daar stond dat hij helemaal niet door de voorronde was gekomen. Hij heeft dus gelogen en is gister naar die andere stad gegaan zonder dat hij een gesprek had.
Ik weet niet zo goed wat ik nu hiervan moet denken (en dat is nog zwak uitgedrukt). Ik zit vol met vragen (waarom durft hij dit niet te zeggen? We hebben volgens mij een heel open en goede relatie. Heeft hij over nog meer gelogen? Etc etc). Ik heb zelf het idee dat het voortkomt uit een soort faalangst of onzekerheid maar ik wil ook niet dit soort dingen goedpraten voor mijzelf want ik vind het echt niet fijn dat hij zich dus niet vrij genoeg voelt om tegen mij te zeggen dat hij het niet had gehaald.
Hij is nu niet thuis, is bij een vriend langs (geen zorgen, deze vriend behoort tot onze 'coronabubbel') en ik weet echt niet wat ik moet doen/zeggen. Ik kan niet echt tegen hem zeggen dat ik in zijn mail heb lopen snuffelen, we laten beiden (ik ook) gewoon onze laptop en telefoon openstaan, weten elkaars wachtwoorden etc dus wat dat betreft geen gekke geheimen of iets dergelijks. Toch knaagt het behoorlijk en ik zou graag wat feedback krijgen hierover.
zaterdag 17 oktober 2020 om 11:16
Dit.. en met dat wat jullie beiden vinden te moeten doen (liegen en controleren) klinkt jullie relatie helemaal niet zo goed en open..Marana schreef: ↑17-10-2020 10:55Ik vind het verdrietig dat hij zich zo onzeker voelt dat hij je niet durft te vertellen dat hij niet door is.
Zo snel mogelijk het gesprek aangaan, hoe langer je wacht hoe moeilijker het wordt. En niet boos, niet verwijtend, gewoon open en eerlijk, zodat hij de ruimte heeft om te praten.
Nou ja.. dat dus..
zaterdag 17 oktober 2020 om 11:33
Ter verduidelijking: ik keek in zijn mail omdat hij op de tijd dat hij de uitslag kon verwachten niet reageerde en we normaal gewoon elkaars mail kunnen bekijken. Omdat ik dus helemaal geen enkele mail van dat bedrijf zag vertrouwde ik het niet en ging ik verder kijken. Dus het uitgangspunt om zijn mail te kijken was geen wantrouwen. Maar het feit dat ik verder heb gekeken kan natuurlijk niet, daar ben ik me zeer van bewust. En ik vind het ook heel verdrietig dat hij zich er kennelijk zo onzeker over voelt dat hij erover liegt.
zaterdag 17 oktober 2020 om 11:49
Het lijkt me niet echt logisch dat hij er nu nogmaals over zou liegen. Dan wordt het namelijk wel heel ingewikkeld en moet hij zogenaamd aan/naar het werk gaan. Ik denk dat hij nu gaat zeggen "ik ben het helaas niet geworden". Als TO dan zegt dat wist ik al dan schaamt hij zich alleen maar meer. Niet zeggen deze keer en nooit meer in zijn mail kijken, dat hoort gewoon niet.Maloochem schreef: ↑17-10-2020 11:10Stel, to zegt niks, en hij moet nog even door met liegen, verzint nog wat gebeurtenissen, en zegt dan: ik ben het niet geworden. En ze gaan verder met hun leven. Of toch niet? Want bij to knaagt het, want zij weet dat hij loog en dan gaat ze bij alles wat hij zegt vraagtekens zetten. Of als hij na maanden komt met: ik moet je iets vertellen. Heb dit en dat toen verzonnen. En to zegt: dat weet ik.
Echt, nu confronteren. Precies zeggen wat er is gebeurt. Open kaart spelen. Voor je het weet is het helemaal uit de hand gelopen.
zaterdag 17 oktober 2020 om 12:08
VelvetVolvo schreef: ↑17-10-2020 11:37Misschien had hij zin om dag es lekker naar de hoeren te gaan?
Haha, ik wilde het niet hardop zeggen.
zaterdag 17 oktober 2020 om 13:36
zondag 18 oktober 2020 om 20:55
Kleine update: we hebben gister een lange wandeling gemaakt en het erover gehad. Vond het heel lastig om erover te beginnen. Hij had sowieso al gezegd dat hij die eerste ronde niet had gehaald (voor dit gesprek) dus ik wist al dat hij die baan sowieso niet had gekregen. De reden dat hij erover had gelogen was inderdaad schaamte, onzekerheid en bang mij teleur te stellen. Ik heb tegen hem gezegd dat ik dat heel naar voor hem vond en dat ik begrijp dat hij oa vanuit mij een bepaalde druk voelde (zei hij ook zelf). Anyway, ik ben blij dat de lucht geklaard is want ik zat er echt mee in m’n maag. Dank voor alle reacties.
zondag 18 oktober 2020 om 20:58
Goed gedaan TO, denk dat het jullie relatie echt sterker maakt om dit soort dingen respectvol te bespreken.
Jammer van de baan, hopelijk binnenkort een nieuwe kans. Hopelijk hebben jullie ook besproken hoe je wel betrokken kan zijn maar niet te veel druk op hem legt.
Jammer van de baan, hopelijk binnenkort een nieuwe kans. Hopelijk hebben jullie ook besproken hoe je wel betrokken kan zijn maar niet te veel druk op hem legt.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
zondag 18 oktober 2020 om 21:10
Precies wat ik wilde zeggen.IBIopviva schreef: ↑18-10-2020 20:58Goed gedaan TO, denk dat het jullie relatie echt sterker maakt om dit soort dingen respectvol te bespreken.
Jammer van de baan, hopelijk binnenkort een nieuwe kans. Hopelijk hebben jullie ook besproken hoe je wel betrokken kan zijn maar niet te veel druk op hem legt.
zondag 18 oktober 2020 om 22:42
Ja daar hebben we het ook (kort) over gehad. Hij wilde zelf eigenlijk helemaal niet die sollicitatie doen, maar omdat hij nu bijna geen werk heeft en we dus grotendeels van mijn salaris leven (wat helemaal oké is, voor corona was het gewoon gelijkwaardig dus ik zie dit niet als een probleem nu) voelde hij zich verplicht het toch te doen en dat is natuurlijk al geen goed begin voor een sollicitatie. Plus dat ik heel graag wil dat hij alle kansen grijpt en daar dus misschien te veel in heb gepusht. Daarnaast wil hij kennelijk liever dit soort dingen binnenshuis houden en ik heb aan veel vrienden en familie gezegd dat hij was uitgenodigd (wat al een prestatie was) omdat ik daar heel trots op was, daardoor voelde hij dus ook een soort druk. Heel groot leermoment voor ons beiden dus maar zeker voor mij. Liegen en controleren kan echt echt niet dus ik ben wel opgelucht dat we het erover hebben gehad en dat we nu beiden beter weten hoe de ander reageert in dit soort situaties.
zondag 18 oktober 2020 om 23:12
Heb jij wel verteld hoe jij erachter bent gekomen?flaxseed schreef: ↑18-10-2020 20:55Kleine update: we hebben gister een lange wandeling gemaakt en het erover gehad. Vond het heel lastig om erover te beginnen. Hij had sowieso al gezegd dat hij die eerste ronde niet had gehaald (voor dit gesprek) dus ik wist al dat hij die baan sowieso niet had gekregen. De reden dat hij erover had gelogen was inderdaad schaamte, onzekerheid en bang mij teleur te stellen. Ik heb tegen hem gezegd dat ik dat heel naar voor hem vond en dat ik begrijp dat hij oa vanuit mij een bepaalde druk voelde (zei hij ook zelf). Anyway, ik ben blij dat de lucht geklaard is want ik zat er echt mee in m’n maag. Dank voor alle reacties.
Fijn dat jullie een goed gesprek hebben gehad. Hopelijk kan hij meer open zijn en jij deze dingen voortaan aan hem zelf overlaten.
maandag 19 oktober 2020 om 11:48
Ja heb ik verteld. Hij zei dat hij niet boos was maar het al had bedacht dat ik het zou kunnen zien en die mail daarom verwijderd was. We hebben dus allebei precies gedaan waar de ander ‘bang’ voor was. Ik geloof wel echt dat we alles nu goed uitgesproken hebben.