Relaties
alle pijlers
Gedrag van kennis
woensdag 11 november 2020 om 15:02
Ik heb een kennis/vriend die ik al jaren ken. We delen gezamenlijke interesses, ik kook wel eens voor diegene. Gezellig maken etc. Het is zoiets als een vriendschap. In al die jaren tijd heb ik aan diegene nooit wat gevraagd, tot vandaag.
Nu heb ik van overlast aan die kennis verteld. Opeens kwam ik op het idee of hij met me mee kon komen om met die man te praten (we zouden volgende dag koffie en gebakjes bij mij thuis eten).Mijn kennis zou er over nadenken. Die dag aangekomen, hoorde hij bij mij thuis inderdaad ook bassgedreun en muziek. Toen ik vroeg of hij wilde meekomen zei hij dat hij erover had nagedacht en niet wilde. Ik zei dat het enige wat hij kon doen, is beamen dat er overlast was.
Ik barstte opeens in tranen uit. Om mijn misplaatste vertrouwen in mensen. Denken dat diegenen waarvan ik denk dat ze dichtbij me staan me kunnen steunen.
Die kennis zag me huilen (ik kon mezelf niet tegenhouden) en ook hoe moeilijk ik het met de situatie had en het weer alleen moest oplossen. Hij liep na zijn koffie en gebakjes de deur uit. Gaf me eerst een hand op schouder en zei daarna doei.
Ik denk dat dit de eerste keer van mijn leven is geweest dat ik iemand om hulp vroeg. Wat zegt dit over die kennis?
Nu heb ik van overlast aan die kennis verteld. Opeens kwam ik op het idee of hij met me mee kon komen om met die man te praten (we zouden volgende dag koffie en gebakjes bij mij thuis eten).Mijn kennis zou er over nadenken. Die dag aangekomen, hoorde hij bij mij thuis inderdaad ook bassgedreun en muziek. Toen ik vroeg of hij wilde meekomen zei hij dat hij erover had nagedacht en niet wilde. Ik zei dat het enige wat hij kon doen, is beamen dat er overlast was.
Ik barstte opeens in tranen uit. Om mijn misplaatste vertrouwen in mensen. Denken dat diegenen waarvan ik denk dat ze dichtbij me staan me kunnen steunen.
Die kennis zag me huilen (ik kon mezelf niet tegenhouden) en ook hoe moeilijk ik het met de situatie had en het weer alleen moest oplossen. Hij liep na zijn koffie en gebakjes de deur uit. Gaf me eerst een hand op schouder en zei daarna doei.
Ik denk dat dit de eerste keer van mijn leven is geweest dat ik iemand om hulp vroeg. Wat zegt dit over die kennis?
anoniem_391963 wijzigde dit bericht op 12-11-2020 08:42
29.84% gewijzigd
woensdag 11 november 2020 om 17:15
Het is de manier waarop het gebeurd. Uitspraken als "Ik was dom om hem te geloven en te vertrouwen" in deze context lijken gericht op TO zelf, maar eigenlijk is het een haal naar haar kennis. Zo van, ik dacht dat hij goed was maar helaas, ik had er niet in moeten geloven.Maloochem schreef: ↑11-11-2020 17:06Ik begrijp niet waarom to verhoord wordt en ze van alles beschuldigd wordt.
Bij een andere topic met een vergelijkbaar probleem wb geluidsoverlast raadde ik de to aan om snel een oplossing te zoeken samen met de winkeleigenaar nu ze nog niet uitgeput en wanhopig is. Op een gegeven moment werkt alles op je zenuwen en reageer je anders dan normaal.
Lijkt me pijnlijk wanneer je even denkt steun te krijgen om dit probleem op te lossen, en je kennis bedenkt zich opeens. Hij mag dat doen, maar pijnlijk blijft dit wel.
Ik heb niet het hele topic gelezen, maar ik raad je aan om sowieso hulp te zoeken bij maatschappelijk werk oid, of een ander partij die met je mee kan denken. Vind het te kort door de bocht om te zeggen dat je hier mee moet leren leven, of dat het tussen je oren zit. Óók wanneer je misschien overgevoelig bent mag hier rekening mee gehouden worden. Voor zover dat mogelijk is.
To, probeer je rust te hervinden, zoek hulp en werk aan een oplossing. En die kennis kan even de boom in.
woensdag 11 november 2020 om 17:16
Ik zou er niet zo zwaar aan tillen en het zien als levensles.
Hij heeft er waarschijnlijk ook geen heel makkelijk gevoel over, omdat hij weet dat jij dit niet fijn vond.
Je zou kunnen overwegen om te gaan verhuizen.
woensdag 11 november 2020 om 17:17
Lieve TO,
Geluidsoverlast is heel naar, dat staat buiten kijf.
Wel is het zo dat als je aan deze (of andere) overlast een negatieve gedachte koppelt, je nog veel meer last hebt van zowel de overlast als de gedachte. De muziek in de winkel staat hard, harder dan je van te voren hebt gehoord. Dat is het feit. De gedachtes die jij daaraan koppelt zijn ‘de winkelier doet dat expres, om mij dwars te zitten/te pesten’, en ‘wat ben ik dom geweest om de winkelier te vertrouwen’. Iedere dreun van de bas hamert die gedachten er verder in. Logisch dus dat jij je rot voelt.
Logisch, maar niet de schuld van de ander. Jij moet leren om die gedachten te doorbreken. Als dat je niet alleen lukt, ga dan naar de huisarts zodat je hier hulp bij kunt krijgen. Daar wordt het leven echt een stuk leuker van!
Geluidsoverlast is heel naar, dat staat buiten kijf.
Wel is het zo dat als je aan deze (of andere) overlast een negatieve gedachte koppelt, je nog veel meer last hebt van zowel de overlast als de gedachte. De muziek in de winkel staat hard, harder dan je van te voren hebt gehoord. Dat is het feit. De gedachtes die jij daaraan koppelt zijn ‘de winkelier doet dat expres, om mij dwars te zitten/te pesten’, en ‘wat ben ik dom geweest om de winkelier te vertrouwen’. Iedere dreun van de bas hamert die gedachten er verder in. Logisch dus dat jij je rot voelt.
Logisch, maar niet de schuld van de ander. Jij moet leren om die gedachten te doorbreken. Als dat je niet alleen lukt, ga dan naar de huisarts zodat je hier hulp bij kunt krijgen. Daar wordt het leven echt een stuk leuker van!
woensdag 11 november 2020 om 17:17
Verhuizen helpt niet, TO neemt zichzelf mee.lindaatje1900 schreef: ↑11-11-2020 17:16Ik zou er niet zo zwaar aan tillen en het zien als levensles.
Hij heeft er waarschijnlijk ook geen heel makkelijk gevoel over, omdat hij weet dat jij dit niet fijn vond.
Je zou kunnen overwegen om te gaan verhuizen.
woensdag 11 november 2020 om 17:19
Lees anders nog een keer en dan goed.Maloochem schreef: ↑11-11-2020 17:06Ik begrijp niet waarom to verhoord wordt en ze van alles beschuldigd wordt.
Bij een andere topic met een vergelijkbaar probleem wb geluidsoverlast raadde ik de to aan om snel een oplossing te zoeken samen met de winkeleigenaar nu ze nog niet uitgeput en wanhopig is. Op een gegeven moment werkt alles op je zenuwen en reageer je anders dan normaal.
Lijkt me pijnlijk wanneer je even denkt steun te krijgen om dit probleem op te lossen, en je kennis bedenkt zich opeens. Hij mag dat doen, maar pijnlijk blijft dit wel.
Ik heb niet het hele topic gelezen, maar ik raad je aan om sowieso hulp te zoeken bij maatschappelijk werk oid, of een ander partij die met je mee kan denken. Vind het te kort door de bocht om te zeggen dat je hier mee moet leren leven, of dat het tussen je oren zit. Óók wanneer je misschien overgevoelig bent mag hier rekening mee gehouden worden. Voor zover dat mogelijk is.
To, probeer je rust te hervinden, zoek hulp en werk aan een oplossing. En die kennis kan even de boom in.
woensdag 11 november 2020 om 17:23
Ik vind dat je voor iedereen respect mag hebben. Je weet toch nooit waarom iemand in zo'n situatie zit?Doreia* schreef: ↑11-11-2020 16:11Mensen hebben respect voor iemand die zichzelf is. Iemand die zichzelf is, authentiek, in balans, stabiel, is een veilige haven om naartoe te gaan. En als je jezelf bent, zonder acteren of aanpassen van je gedrag om iets van de ander te willen maakt dat mensen weten wat je aan diegene hebt.
Iemand die heel hard probeert om zakelijk te zijn terwijl je dat niet bent, stoïcijns te zijn terwijl dat niet je gevoel is, of huilen omdat je niet weet hoe je het anders moet oplossen is niet sterk. Dat is niet authentiek en daar blijven mensen vaak ver van, want vermoeiend, energie zuigend, niet betrouwbaar.
woensdag 11 november 2020 om 17:24
Maar to mag toch ook teleurgesteld zijn? Je mag toch bepaalde verwachtingen hebben na zoveel jaar, en zeker wanneer het eerste antwoord een "ja" is en daarna een nee.Suusje666 schreef: ↑11-11-2020 17:15Het is de manier waarop het gebeurd. Uitspraken als "Ik was dom om hem te geloven en te vertrouwen" in deze context lijken gericht op TO zelf, maar eigenlijk is het een haal naar haar kennis. Zo van, ik dacht dat hij goed was maar helaas, ik had er niet in moeten geloven.
woensdag 11 november 2020 om 17:24
Ik denk wel i.c.m. psychologische hulp. Maar of ze in deze woning gelukkig gaat worden?
woensdag 11 november 2020 om 17:26
Precies. Ik vind de reacties wel erg beschuldigend naar to toe. Ook wanneer je hulp nodig zou hebben, maakt jou toch niet schuldig?lindaatje1900 schreef: ↑11-11-2020 17:23Ik vind dat je voor iedereen respect mag hebben. Je weet toch nooit waarom iemand in zo'n situatie zit?
woensdag 11 november 2020 om 17:28
Volgens mij zit je emmer nu vol. Thuis zie je als haven waar je jezelf kan opladen. Door de geluidsoverlast kan je niet opladen nu. Het geluid kan je er nu gewoon niet bij hebben. Geluidsoverlast is relatief, ik zou proberen afspraken te maken met de winkelier. Hem blijven aanspreken wanneer het te hard staat. Ik denk dat je nu ook wel erg gefixeerd bent op het geluid. Alles wat je aandacht geeft groeit, dus probeer voor jezelf afleiding te zoeken.
Je emmer zit dus vol, ik zou proberen de oorzaken hiervan te tackelen. De overlast is denk ik maar het topje van de ijsberg.
Edit: Ik lees in je OP dat je nog maar 1 keer met de winkelier hierover hebt gepraat. Je hebt hiervoor wel een langere adem nodig denk ik.
Je emmer zit dus vol, ik zou proberen de oorzaken hiervan te tackelen. De overlast is denk ik maar het topje van de ijsberg.
Edit: Ik lees in je OP dat je nog maar 1 keer met de winkelier hierover hebt gepraat. Je hebt hiervoor wel een langere adem nodig denk ik.
Wie wat wil die moet wat.
woensdag 11 november 2020 om 17:34
Oh ja, gáán we weer.
Ik begrijp dat er hier op een bepaalde manier gereageerd wordt wanneer iemand ogenschijnlijk aan het trollen is, maar waarom ook een persoon die je verder niet kent en die dit forum als een klankbord gebruikt op deze manier aanspreken?
Weer kwetsbare mensen in een hoekje drijven, ter verantwoording roepen en nog even natrappen.
woensdag 11 november 2020 om 17:36
woensdag 11 november 2020 om 17:37
Goede post, sluit ik me bij aan.Celaena_Aelin schreef: ↑11-11-2020 17:17Lieve TO,
Geluidsoverlast is heel naar, dat staat buiten kijf.
Wel is het zo dat als je aan deze (of andere) overlast een negatieve gedachte koppelt, je nog veel meer last hebt van zowel de overlast als de gedachte. De muziek in de winkel staat hard, harder dan je van te voren hebt gehoord. Dat is het feit. De gedachtes die jij daaraan koppelt zijn ‘de winkelier doet dat expres, om mij dwars te zitten/te pesten’, en ‘wat ben ik dom geweest om de winkelier te vertrouwen’. Iedere dreun van de bas hamert die gedachten er verder in. Logisch dus dat jij je rot voelt.
Logisch, maar niet de schuld van de ander. Jij moet leren om die gedachten te doorbreken. Als dat je niet alleen lukt, ga dan naar de huisarts zodat je hier hulp bij kunt krijgen. Daar wordt het leven echt een stuk leuker van!
TO, je vult echt teveel enorm negatief en verongelijkt in en denkt dat je denkbeelden over onderbuum sowieso kloppen omdat je hooggevoelig bent. Dat is onzin natuurlijk. Ik lees dat je al maanden last ervaart, maar ook dat je nog maar 1 (1!!) keer het gesprek aangegaan bent over iets waarvan je zelf zegt dat het je zo overspannen maakt dat je huilt, want anders huilde je niet. Dat is toch te gek voor woorden? Waar is je zelfredzaamheid? Je voelt je vast sterker als je de koe bij de horens vat, in plaats van te verwachten dat anderen je probleem voor je oplossen.
Daarnaast, de meeste mensen zijn te druk met zichzelf om steeds bezig te zijn met jou en je gevoeligheden. Dat is geen onwil, of jou niet respecteren, of zelfs pesten. Wat verlies je in hemelsnaam door het nogmaals aan te kaarten en de winkelier desnoods te laten luisteren in je woning?
Als ik je zo lees, komt jouw beschrijving van jezelf niet overeen met je gedrag. Kijk eens eerlijk naar je eigen aandeel in je problemen en wat je zelf kunt doen om realistischer te kijken naar jezelf, maar ook naar andermans acties.
woensdag 11 november 2020 om 17:40
woensdag 11 november 2020 om 17:42
woensdag 11 november 2020 om 17:51
woensdag 11 november 2020 om 18:02
Maar het was niet eerst een ja en toen een nee, het was een ik zal erover nadenken en toen een nee. En ik vind dat je sowieso geen verwachtingen van dat kaliber mag hebben van een ander. Je mag hopen op een uitkomst en teleurgesteld zijn als blijkt dat die uitkomst niet uitgekomen is, maar daarna dan zeggen "Ik was dom om hem te vertrouwen" oid is heel gemeen. Zeg dan "ik had toch wat anders verwacht".
woensdag 11 november 2020 om 18:05
Ik ben juist verhuisd om mijn energie op te laden. Van lastige familie en bovendien daar 10 jaar last gehad van blaffende honden. Nu zit ik weer in een zeer vervelende situatie. Terwijl ik echt oprecht dacht dat die man zich aan zijn woord zou houden. Ik kan het er echt niet bij hebben om hem nu constant aan te spreken. Bij mij is het een breaking point. Bij mijn eerste vorige zelfstandige woning kwam geluidsoverlast na 4 maanden. Ik begon mezelf net op te laden. Iedereen om me heen zei dat ik nu gelukkig leek. Nu zit die onderbuurman weer. Ik ga het echt niet trekken weer zelfde riedel. Dus ik ga morgen mijn huisbaas aanspreken en hopen dat zij me een andere woonruinte kan toewijzen, want ik ben wel zeer tevreden over hun woningen zelf.RaveMeisje schreef: ↑11-11-2020 17:28Volgens mij zit je emmer nu vol. Thuis zie je als haven waar je jezelf kan opladen. Door de geluidsoverlast kan je niet opladen nu. Het geluid kan je er nu gewoon niet bij hebben. Geluidsoverlast is relatief, ik zou proberen afspraken te maken met de winkelier. Hem blijven aanspreken wanneer het te hard staat. Ik denk dat je nu ook wel erg gefixeerd bent op het geluid. Alles wat je aandacht geeft groeit, dus probeer voor jezelf afleiding te zoeken.
Je emmer zit dus vol, ik zou proberen de oorzaken hiervan te tackelen. De overlast is denk ik maar het topje van de ijsberg.
Edit: Ik lees in je OP dat je nog maar 1 keer met de winkelier hierover hebt gepraat. Je hebt hiervoor wel een langere adem nodig denk ik.
woensdag 11 november 2020 om 18:14
Constant? Je hebt hem EEN keer aangesproken zeg je. Wat denk je dat een betere verstandhouding geeft, dat je nogmaals op een redelijke toon hem aanspreekt op je overlast ervaring of dat je na een keer erover klagen al de huisbaas erbij haalt? Je maakt het zo moeilijk voor jezelf door zo zwart wit te denken.Zalmrooze schreef: ↑11-11-2020 18:05Ik ben juist verhuisd om mijn energie op te laden. Van lastige familie en bovendien daar 10 jaar last gehad van blaffende honden. Nu zit ik weer in een zeer vervelende situatie. Terwijl ik echt oprecht dacht dat die man zich aan zijn woord zou houden. Ik kan het er echt niet bij hebben om hem nu constant aan te spreken. Bij mij is het een breaking point. Bij mijn eerste vorige zelfstandige woning kwam geluidsoverlast na 4 maanden. Ik begon mezelf net op te laden. Iedereen om me heen zei dat ik nu gelukkig leek. Nu zit die onderbuurman weer. Ik ga het echt niet trekken weer zelfde riedel. Dus ik ga morgen mijn huisbaas aanspreken en hopen dat zij me een andere woonruinte kan toewijzen, want ik ben wel zeer tevreden over hun woningen zelf.
