Psyche
alle pijlers
Laks en weinig discipline (belemmering!)
dinsdag 19 mei 2009 om 22:39
Al mijn hele leven ben ik een meid die vaak erg laks kan zijn met weinig discipline. Ik ben vaak liever lui dan moe en kies dan ook nog eens de makkelijkste weg. Dit weet ik van mezelf en het is echt mijn aller slechtste en meest ergelijke eigenschap.
Maar het is ook een eigenschap die van diep van binnen en vanuit mijn tenen komt (klinkt misschien raar). Ik vind het erg moeilijk om door te zetten op een moment dat ik geen zin meer heb. Zo kan ik dan niet het einddoel voor ogen houden (iets bereiken) maar blijf ik hangen in het geen zin hebben.
Ik vind het echt super vervelend en merk ook dat het me belemmerd. Ik zou het graag veranderen maar steeds als puntje bij paaltje komt blijf ik hangen in mijn oude gedrag. En daar baal ik van!!!!!!!! Het brengt nu zelfs de relatie met mijn vriend in gevaar. Hij heeft aangegeven dat de druppel voor hem is bereikt en dat hij dit gedrag niet meer accepteert. En zelf begin ik ook steeds meer in te zien dat het onacceptabel gedrag is. Eerder had ik altijd wel smoesjes waarom ik lui was en iets niet doen beter was dan het wel doen.
Liever morgen dan vandaag is altijd mijn motto geweest en ik wil dit en graag voor mezelf maar natuurlijk ook voor mijn vriend veranderen. Ik wil meer bereiken en hem ook niet kwijtraken.
Maar hoe? Het zit zeker in mijn karakter en ik ben er eigenlijk ook een beetje bang voor om ineens die ambitieuze disciplinaire meid te zijn die haar doelen nastreeft en lui gedrag verafschuwt.
Ik wilde het iig even van me af schrijven omdat ik in de knoop zit mezelf en hoe ik ben.
Maar het is ook een eigenschap die van diep van binnen en vanuit mijn tenen komt (klinkt misschien raar). Ik vind het erg moeilijk om door te zetten op een moment dat ik geen zin meer heb. Zo kan ik dan niet het einddoel voor ogen houden (iets bereiken) maar blijf ik hangen in het geen zin hebben.
Ik vind het echt super vervelend en merk ook dat het me belemmerd. Ik zou het graag veranderen maar steeds als puntje bij paaltje komt blijf ik hangen in mijn oude gedrag. En daar baal ik van!!!!!!!! Het brengt nu zelfs de relatie met mijn vriend in gevaar. Hij heeft aangegeven dat de druppel voor hem is bereikt en dat hij dit gedrag niet meer accepteert. En zelf begin ik ook steeds meer in te zien dat het onacceptabel gedrag is. Eerder had ik altijd wel smoesjes waarom ik lui was en iets niet doen beter was dan het wel doen.
Liever morgen dan vandaag is altijd mijn motto geweest en ik wil dit en graag voor mezelf maar natuurlijk ook voor mijn vriend veranderen. Ik wil meer bereiken en hem ook niet kwijtraken.
Maar hoe? Het zit zeker in mijn karakter en ik ben er eigenlijk ook een beetje bang voor om ineens die ambitieuze disciplinaire meid te zijn die haar doelen nastreeft en lui gedrag verafschuwt.
Ik wilde het iig even van me af schrijven omdat ik in de knoop zit mezelf en hoe ik ben.
dinsdag 19 mei 2009 om 22:55
ohh... Dat heb ik ook!! Geen idee hoe ervan af te komen, maar het is niet alleen maar negatief vind ik zelf hoor. Ik sta van mijn vriendinnen het meest met beide benen op de grond en heb ook het meeste zelfkennis. (weet niet of jij dat dan ook hebt hoor).
en trouwens, ik heb een hekel aan dat soort meiden! Een paar van mijn collega's zijn zo, wat een onaardige trutten zijn dat.
Ik weet zelf ook niet hoe je het kan veranderen maar je bent in elk geval niet de enige.
en trouwens, ik heb een hekel aan dat soort meiden! Een paar van mijn collega's zijn zo, wat een onaardige trutten zijn dat.
Ik weet zelf ook niet hoe je het kan veranderen maar je bent in elk geval niet de enige.
dinsdag 19 mei 2009 om 23:00
Ik baal er gewoon ontzettend van dat het niet alleen mezelf belemmerd maar ook andere mensen. Dat ik altijd mijn luiheid verkies boven doorzetten of discipline. Ik zou zo graag eens discipline op willen kunnen brengen voor iets en ambitie hebben maar dan zie ik altijd zoveel bomen op de weg waardoor ik maar weer de makkelijke weg verkies.
dinsdag 19 mei 2009 om 23:21
Ik zit mezelf ook wel in de weg met studeren. Op zich haal ik alles wel maar ik stel het altijd uit tot het laatste moment. Ook ben ik niet degene die de kar trekt in groepjes, ik wacht meer af waardoor dingen ook weleens te laat af zijn. Ook al heb ik dit al van tevoren door ben ik nog te lui om het op te pikken en dan het werk zelf maar te doen.
dinsdag 19 mei 2009 om 23:47
volgens mij ben jij mijn tweelingzus! Schakel je ook zo min mogelijk met autorijden? of is that just me?
Dat met die groepjes en dan afwachten heb ik ook, maar dat komt (in mijn huidige groepsopdachtgroepje) omdat die andere mensen alleen maar commentaar leveren, daar word ik zo onzeker van dat ik er dan tegenop zie om iets te doen. (en ik kan het best wel)
Dat met die groepjes en dan afwachten heb ik ook, maar dat komt (in mijn huidige groepsopdachtgroepje) omdat die andere mensen alleen maar commentaar leveren, daar word ik zo onzeker van dat ik er dan tegenop zie om iets te doen. (en ik kan het best wel)
dinsdag 19 mei 2009 om 23:50
Ik dacht ook dat ik zo was... Totdat ik eindelijk eens werk ben gaan doen (bij toeval ingerold) wat ik écht heel leuk vind! Nu zet ik me voor de volle 100% (en misschien nog wel meer) in en geen brug is te hoog.
Nog steeds heb ik vlagen van laksheid en weinig discipline, maar dat heeft bijna altijd met het huishouden te maken. Gelukkig zijn die er maar zelden!
Misschien moet je eens iets gaan doen waar je hart écht ligt?
Nog steeds heb ik vlagen van laksheid en weinig discipline, maar dat heeft bijna altijd met het huishouden te maken. Gelukkig zijn die er maar zelden!
Misschien moet je eens iets gaan doen waar je hart écht ligt?
dinsdag 19 mei 2009 om 23:55
Mijn studie is iig wel iets dat ik voor de volle 100% erg leuk vind. Maar een hoorcollege om half 9 vind ik erg moeilijk om daarvoor fris en fruitig op te staan.
Ook heb ik het bij mijn vriend 3 weken geleden hebben we een vriend van hem geholpen met verhuizen daarbij werkten de anderen veel harder en langer door dan ik. Op een gegeven moment was ik het gewoon erg zat en hield best vaak pauze. Daar baal ik dan later heel erg van maar op zo'n moment lukt het me niet om even door te zetten.
Ook heb ik het bij mijn vriend 3 weken geleden hebben we een vriend van hem geholpen met verhuizen daarbij werkten de anderen veel harder en langer door dan ik. Op een gegeven moment was ik het gewoon erg zat en hield best vaak pauze. Daar baal ik dan later heel erg van maar op zo'n moment lukt het me niet om even door te zetten.
woensdag 20 mei 2009 om 00:47
Bij mij gaat het in vlagen, of heel actief of relaxt. En vaak allebei op het verkeerde moment 
Wat ik heb gemerkt, is dat ik op een dag veeeel actiever ben als ik 's ochtends meteen wat ga rommelen in huis (opruimen) en veel staand/lopend doe. Natuurlijk wel lekkere koffie zetten, maar zoveel mogelijk bewegen. Liefst nog staand je ontbijt eten.
De rest van de dag gaat dan vanzelf. Van zitten wordt je gewoon zitterig, lam en lui. Op een computer valt dan nog wel hard te werken, maar lichamelijk je na uren zitten moeilijk in actie.
Elke dag weer opnieuw proberen wat meer te doen en op een gegeven moment gaat het vanzelf. Zo doen al die andere actievo's het ook
Goed dat je dit bij jezelf ziet en er wat aan wilt doen. Succes!
Wat ik heb gemerkt, is dat ik op een dag veeeel actiever ben als ik 's ochtends meteen wat ga rommelen in huis (opruimen) en veel staand/lopend doe. Natuurlijk wel lekkere koffie zetten, maar zoveel mogelijk bewegen. Liefst nog staand je ontbijt eten.
De rest van de dag gaat dan vanzelf. Van zitten wordt je gewoon zitterig, lam en lui. Op een computer valt dan nog wel hard te werken, maar lichamelijk je na uren zitten moeilijk in actie.
Elke dag weer opnieuw proberen wat meer te doen en op een gegeven moment gaat het vanzelf. Zo doen al die andere actievo's het ook
Goed dat je dit bij jezelf ziet en er wat aan wilt doen. Succes!
woensdag 20 mei 2009 om 09:11
Ow wat een herkenning zeg. Ik ben precies zo: liever lui dan moe. Haha, daarom zit ik nu dus alweer achter de computer ipv het huishouden te doen. Ik moet mezelf ook altijd een schop onder m'n kont geven om eindelijk eens actief te worden (en vooral dan als het om het huishouden gaat).
Ben ook altijd zo geweest. Altijd wachten tot het laatste moment met alles en het dan allemaal maar half doen, omdat ik niet genoeg tijd meer heb.
Tips om er vanaf te komen zijn zeer welkom.
Ben ook altijd zo geweest. Altijd wachten tot het laatste moment met alles en het dan allemaal maar half doen, omdat ik niet genoeg tijd meer heb.
Tips om er vanaf te komen zijn zeer welkom.
woensdag 20 mei 2009 om 10:03
Cassievie, sinds mijn kindertijd ben ik tegen dit probleem aangelopen. Ik heb altijd gedacht dat ik lui was, geen discipline had enzovoort. Ik kon me niet houden aan iets dat ik me had voorgenomen, dat was in een notedop mijn belangrijkste klacht. Sinds ik kinderen heb (mijn oudste is vijf) werd het nog erger. Ik kon eigenlijk niet meer functioneren in mijn werk, enfin, lang verhaal. Waar het op neerkomt: na jaren en jaren van mezelf tot op het bot analyseren, ook samen met opleidingsgenoten en in leertherapie enzovoort, ben ik erachter dat er toch echt 'iets is' en dat is zeer waarschijnlijk ADHD/ADD. Ik gebruik nu ruim een half jaar medicatie en hoewel het geen wondermiddel is, ziet mijn leven er heel anders uit dan een jaar geleden.
Toen had ik namelijk alle omstandigheden zó gecreëerd dat ik toe zou kunnen komen aan de dingen die ik echt wilde en die ik echt leuk vond. En mijn jongste kind ook eindelijk redelijke nachten ging maken zodat ik weer een beetje uitgerust was. Maar nog deed ik eigenlijk niks. En dat heeft me aan het denken gezet. Alle mogelijke redenen die er altijd waren om me niet tot dingen te zetten (hoog IQ en daardoor nooit hard hoeven werken op school waardoor motivatieproblemen, te weinig uitdagend werk, chronisch slaapgebrek enzovoort, altijd wel verklaringen voorhanden) waren ontzenuwd maar er veranderde niets.
Ik wil echt niet iedereen richting ADHD/ADD praten, maar ik nodig je uit om eens te lezen op het betreffende topic in deze pijler en te zien of je dingen herkent. Dat kan geen kwaad, toch?
xx lisa.
Toen had ik namelijk alle omstandigheden zó gecreëerd dat ik toe zou kunnen komen aan de dingen die ik echt wilde en die ik echt leuk vond. En mijn jongste kind ook eindelijk redelijke nachten ging maken zodat ik weer een beetje uitgerust was. Maar nog deed ik eigenlijk niks. En dat heeft me aan het denken gezet. Alle mogelijke redenen die er altijd waren om me niet tot dingen te zetten (hoog IQ en daardoor nooit hard hoeven werken op school waardoor motivatieproblemen, te weinig uitdagend werk, chronisch slaapgebrek enzovoort, altijd wel verklaringen voorhanden) waren ontzenuwd maar er veranderde niets.
Ik wil echt niet iedereen richting ADHD/ADD praten, maar ik nodig je uit om eens te lezen op het betreffende topic in deze pijler en te zien of je dingen herkent. Dat kan geen kwaad, toch?
xx lisa.
woensdag 20 mei 2009 om 10:09
Ik ben van het andere kamp, erg gedisciplineerd. Helaas heb ik geen gouden tip of iets...
Ik denk dat het een soort routine is. Ik zou met iets kleins beginnen. Eerst eens wennen aan vroeg opstaan (als het goed is helpt je bioritme je om dat vol te houden), daarna iets anders erbij proberen. Stapje voor stapje zou het moeten lukken, tenzij je inderdaad AD(H)D of zoiets hebt.
Ik denk dat het een soort routine is. Ik zou met iets kleins beginnen. Eerst eens wennen aan vroeg opstaan (als het goed is helpt je bioritme je om dat vol te houden), daarna iets anders erbij proberen. Stapje voor stapje zou het moeten lukken, tenzij je inderdaad AD(H)D of zoiets hebt.
woensdag 20 mei 2009 om 10:26
Het is best irritant om te maken te hebben met iemand die liever lui dan moe is. Iedereen heeft wel zo zijn momenten, maar als het continue is en dan ook met dat voorbeeld van verhuizen dan kan je beter weg blijven imo.
Het is niet dat ik het niet herken, ik heb het bij tijd en wijle waarna ik toch een schop onder mijn hol moet geven en gewoon doen.
Ik denk wel dat het vaak een dieperliggende oorzaak heeft. Het heeft toch geen zin, ik doe het toch niet goed, het lukt me toch niet en allerlei negatieve gedachtes die versterkt worden omdat mensen negatief op je gaan reageren.
Ga er wat aan doen iets van coaching of iets anders. Je kunt van mensen niet verwachten dat ze het allemaal wel voor je doen omdat jij zelf te lui bent. Mensen verliezen hun respect automatisch voor zulk gedrag. Dus jawel, ik denk wel dat het een serieus probleem is. Goed dat je het inziet en iets aan wil doen!
Het is niet dat ik het niet herken, ik heb het bij tijd en wijle waarna ik toch een schop onder mijn hol moet geven en gewoon doen.
Ik denk wel dat het vaak een dieperliggende oorzaak heeft. Het heeft toch geen zin, ik doe het toch niet goed, het lukt me toch niet en allerlei negatieve gedachtes die versterkt worden omdat mensen negatief op je gaan reageren.
Ga er wat aan doen iets van coaching of iets anders. Je kunt van mensen niet verwachten dat ze het allemaal wel voor je doen omdat jij zelf te lui bent. Mensen verliezen hun respect automatisch voor zulk gedrag. Dus jawel, ik denk wel dat het een serieus probleem is. Goed dat je het inziet en iets aan wil doen!
woensdag 20 mei 2009 om 11:18
quote:CassieViva schreef op 19 mei 2009 @ 22:39:
Ik vind het erg moeilijk om door te zetten op een moment dat ik geen zin meer heb. Zo kan ik dan niet het einddoel voor ogen houden (iets bereiken) maar blijf ik hangen in het geen zin hebben.
Ik herken het niet, ben ook van "het andere kamp" (ook niet aan te bevelen trouwens). Maar wat ik me afvraag: kan het zijn dat je teveel met het einddoel bezig bent en daardoor ontmoedigd raakt?
Dat voorbeeld van dat verhuizen: ben je dan fysiek moe, of verlies je de moed, bijvoorbeeld omdat je het overzicht kwijtraakt of denkt dat er geen eind aan komt?
Dat voorbeeld van dat hoorcollege: als je een chartervlucht naar een Canarisch eiland geboekt hebt, vind je het dan ook moeilijk om om half 9 in het vliegtuig te zitten?
Kun je een concreet voorbeeld geven van iets wat de relatie met je vriend in gevaar brengt?
Erger je je aan ambitieuze mensen?
Ik vind het erg moeilijk om door te zetten op een moment dat ik geen zin meer heb. Zo kan ik dan niet het einddoel voor ogen houden (iets bereiken) maar blijf ik hangen in het geen zin hebben.
Ik herken het niet, ben ook van "het andere kamp" (ook niet aan te bevelen trouwens). Maar wat ik me afvraag: kan het zijn dat je teveel met het einddoel bezig bent en daardoor ontmoedigd raakt?
Dat voorbeeld van dat verhuizen: ben je dan fysiek moe, of verlies je de moed, bijvoorbeeld omdat je het overzicht kwijtraakt of denkt dat er geen eind aan komt?
Dat voorbeeld van dat hoorcollege: als je een chartervlucht naar een Canarisch eiland geboekt hebt, vind je het dan ook moeilijk om om half 9 in het vliegtuig te zitten?
Kun je een concreet voorbeeld geven van iets wat de relatie met je vriend in gevaar brengt?
Erger je je aan ambitieuze mensen?
woensdag 20 mei 2009 om 11:25
woensdag 20 mei 2009 om 16:53
woensdag 20 mei 2009 om 21:22
Herken het wel een beetje hoor! Maar ik kan erg goed toneelspelen. Echt geeeen zin hebben, maar toch een glimlach opzetten en gewoon doen! Daarom denken mensen vaak dat ik heel energiek en enthousiast ben, maar thuis stort ik vaak in.
Daarom is het met name thuis echt een puinzooi. op mijn werk enzo kan ik mijn "ware aard" vaak goed verbergen...
Daarom is het met name thuis echt een puinzooi. op mijn werk enzo kan ik mijn "ware aard" vaak goed verbergen...
woensdag 20 mei 2009 om 21:43
Twinkel, als je al je hele leven tegen dingen aanloopt en die ondanks uitputtende zelfanalyse niet kunt verklaren, en je vindt herkenning bij anderen en/of in een 'ziektebeeld', dan is dat in eerste instantie een soort opluchting. Dan is dat topic dat ik bedoel niet om elkaar daarin te bevestigen, maar te herkennen en elkaar ook vragen te stellen en ervaringen te delen om er beter mee te kunnen omgaan.
Je gedrag niet zomaar kunnen veranderen omdat je dat toevallig wel graag wilt, is wat mij betreft een symptoom dat velen met ADHD, ADD of hoe je het ook noemen wilt, kennen. Als jij zegt 'je bent niet lui, je gedraagt je lui' impliceer je dat je dat dús ook wel kunt veranderen. Dat gaat niet zomaar.
Geloof mij, ik heb alles geprobeerd. En ik begreep het niet van mezelf. Als je erover praat, lijkt het allemaal zo simpel. Ook adviseren van een ander bij soortgelijk gedrag is simpel. Hoe dat is en voelt, dat is denk trouwens niet uit te leggen aan iemand die dit niet zelf ervaart.
Nouja, ik wil het topic hier niet overnemen dus zal er niet nader op ingaan, maar de dingen die TO noemt zijn dingen waar de "ADHD-ers" zichzelf in zullen herkennen. Dus andersom misschien ook wel.
(overigens heeft iemand mij een paar jaar terug ook al eens gesuggereerd dat ik dit zou kunnen hebben en ik herkende me daar totaal niet in, destijds, ik wierp het verre van me, het is ook een proces, je moet er aan toe zijn om dingen bij jezelf te willen en kunnen zien)
xx lisa.
Je gedrag niet zomaar kunnen veranderen omdat je dat toevallig wel graag wilt, is wat mij betreft een symptoom dat velen met ADHD, ADD of hoe je het ook noemen wilt, kennen. Als jij zegt 'je bent niet lui, je gedraagt je lui' impliceer je dat je dat dús ook wel kunt veranderen. Dat gaat niet zomaar.
Geloof mij, ik heb alles geprobeerd. En ik begreep het niet van mezelf. Als je erover praat, lijkt het allemaal zo simpel. Ook adviseren van een ander bij soortgelijk gedrag is simpel. Hoe dat is en voelt, dat is denk trouwens niet uit te leggen aan iemand die dit niet zelf ervaart.
Nouja, ik wil het topic hier niet overnemen dus zal er niet nader op ingaan, maar de dingen die TO noemt zijn dingen waar de "ADHD-ers" zichzelf in zullen herkennen. Dus andersom misschien ook wel.
(overigens heeft iemand mij een paar jaar terug ook al eens gesuggereerd dat ik dit zou kunnen hebben en ik herkende me daar totaal niet in, destijds, ik wierp het verre van me, het is ook een proces, je moet er aan toe zijn om dingen bij jezelf te willen en kunnen zien)
xx lisa.