HBO-V deeltijd

Bedankt voor jullie reacties! Het is me nu een stuk duidelijker wat nu eigenlijk het grootste verschil is!

Zoals ik er nu over denk, ga ik voor SPH. Het verplegen e.d. spreekt mij niet erg aan..en er zijn genoeg beroepen die ik kan doen & leuk vind met de SPH.



Pedagogiek heb ik ook over gedacht, maar ik heb gehoord dat je hier uiteindelijk niet zoveel mee kunt...



Bedankt iig!

SPH is hopelijk wel wat verbeterd qua opleiding dan toen ik m deed. Ligt er natuurlijk ook aan wáár je m doet. Avans Breda zou ik afraden iig. Genoeg mogelijkheden met sph, wel wat meer dan met pedagogiek al zijn ze tegenwoordig erg hopeloos in de zorg vanwege te weinig personeel en nemen ze je al snel aan los van je exacte papiertjes (vooral bij gehandicaptenzorg is dat t geval).

succes gr suuz

Hoi dames,



Het wordt nog leuker, kreeg vrijdag een mailtje dat ik morgen op gesprek mag komen bij de verslavingszorg voor stage vanaf september.

Straks eindelijk voor eerste gesprek nar peut. Hij gaat me niet opeten, toch?



Groet, Scheepje

@ Scheepje,



En heeft je peut je opgegeten??

Haha, ik herken het gevoel wel hoor. Bang voor het onbekende. En dan achteraf valt het wel mee.



Maar wat tof dat je ook daar op gesprek mag komen!!

Laat je ons weten hoe dat gegaan is??



Liefs MDF

Hoi MDF en anderen,



Nee peut heeft me niet opgegeten. Gelukkig maar. Over de rest stuur ik je wel een mailtje.



Maar lekker slim van me heb ik in alle haast drukte en mogelijke stress de maanden juni en juli verwisseld. Stond ik daar gister bij de verslavingszorg.... wisten ze van niets. oeps. Ach ik ben wel heel geïnteresseerd. Alleen een maand te vroeg voor het gesprek.Plus ik ben op vakantie als ze het gesprek wilde doen. Krijg een andere afspraak.



Groeten, Scheepje

Beste allemaal,



Ook ik ben aan het overwegen om een duale opleiding HBO-V te gaan volgen. Wel heb ik nog een aantal twijfels. Ik hoop dat jullie mij hier bij kunnen helpen.

Aan een arts in opleiding heb ik gevraagd hoe een gemiddelde werkdag van een verpleegkundige er uit ziet. Zij vertelde me botweg dat verpleegkundigen alleen 'billen wassen'. Nu moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik dat niet zie zitten. Dus ik ben heel benieuwd hoe jullie dit zien. Ik zie de opleiding als een opstapje tot verdere specialisaties. Ik heb al een HBO opleiding afgerond en ik wil wel dat mijn werk uitdagend blijft. Wat is jullie visie? Alvast bedankt!



Annelize

Nou een verpleegkundige doet meer dan alleen billen wassen. Die arts in opleiding is helemaal niks als er geen verpleegkundigen zijn. Verpleegkundigen signaleren veranderingen bij de patient etc en bespreken dit met de arts waarop de arts kan gaan handelen. Zonder de verpleegkundigen zijn artsen nergens en weten ze (bijna) niks van de patienten, ja alleen wat er op papier staat.

Aaaah, sorry hoor maar mijn haren gaan overeind staan van deze zogenaamde arts, aan inlevingsvermogen en interesse in anderen ontbreekt het haar en dat lijkt me toch een belangrijk aspect voor artsen, aangezien het toch wel de bedoeling is dat ze ook in gesprek gaan met patienten, dit is blijkbaar een van die arrogante artsen die zich zichtbaar beter voelt dan verpleegkundigen, gelukkig zijn niet alle artsen zo. (sorry even mijn frustratie eruit gooien)



'S ochtends ben je veel bezig met wassen en sommigen moet je volledig helpen, maar ik ben wel iemand die patienten voor motiveert om zoveel mogelijk zelf te doen, maar daarnaast ben je bezig met medicatie klaarmaken en geven, je bevindingen bespreken met de arts, psychosociale steun geven aan patienten, dingen regelen rondom ontslag, handelen in acute situaties, zoals reanimeren (als verpleegkundigen ben je hier het eerst bij en kan je uren bezig zijn met een hele zieke patient), uitvoeren van technische handelingen zoals infusen inbrengen (wordt ook wel door co-assistenten gedaan, verschilt per afdeling) en verwijderen, katheteres en sondes inbrengen en verwijderen, sondevoeding geven, drains verwijderen, hechtingen verwijderen, wondverzorging(soms hele grote, bloederige wonden waarmee je heel creatief moet zijn) etc. Wat voor mij echt een kick is is dat je mensen met de dag ziet verbeteren, mensen komen doodziek binnen en gaan soms lopend de afdeling weer af.

Je bent echt het eerste aanspreekpunt van de patient, als de arts de patient 10 minuten per dag ziet is het veel, jij bent acht uur lang met de patient bezig, dus jouw inzichten en informatie is heel belangrijk voor de arts zodat die zijn/haar werk kan doen.



Eigenlijk zou je een aantal dagen mee moeten lopen op een verpleegafdeling om echt een beeld te krijgen.



Je hebt het al over specialisatie, waar denk je dan?

En heb je nog specifieke vragen?

Hoi allemaal!



Scheepje: Nou, je bent wel enthausiast! Een maand te vroeg! Je kan wel aangeven dat je superrrrrgemotiveerd bent!hahaha. Ik moest het stiekem wel om gniffelen. ik zie het ook een beetje voor me....



Suuz: Zijn wij even verwarrend?! Ach. in de GGZ kan alles toch?



Discovery: Wat grappig dat je SPH hebt gedaan! Wist ik helemaal niet. Komt er veel vanuit het SPH naar voren in de opleiding HBO-V? Of valt het allemaal wel mee?



Danseresje: Waar ben jij de laatste tijd mee bezig? Lukt het allemaal een beetje?



MDF: Heerlijk zo'n beddenrace... Ben je al wel een beetje gewend aan het reilen en zeilen van de afdeling? Heeft je werkbegeleidster al een beetje jouw kennis en kunde op en in het oog? Zodat zij gerichtte werkbegeleiding kan geven?



Vandaag mijn portfolioanalyse ingeleverd op school....Ik moet ook de 25ste op....Op welke school zit je Suuz? Toevallig in Zwolle?

Ik ben mij nu aan het voorbereiden op het assesment op competent/bachelor/giveitaname niveau. Iemand tips/trucs of prachtige tools?hahaha



Groetjes!

@ Annelize,



Wat een lompe arts assisitent!! Echt, zo dom om te denken dat wij als verpleegkundigen alleen maar konten wassen.

Net wat Discovery zegt dus.



Je krijgt vaak een patiënt over van de SEH, daarvoor moet je alles gaan regelen; van heel basaal (eten en drinken als dat is toegestaan, maar ook tv, telefoon, uitleg over de afdeling en de huisregels), tot een volledige anamnese (kort door de bocht ook wel opnamegesprek genoemd) voeren en uitwerken, gevolgd door het maken van een verpleegplan. En zo werk je aan het herstel van de patiënt tot aan het ontslag.

Ook moet je denken aan een arts die in medische termen effe in 5 minuten verteld wat de patiënt mankeert en wat voor behandeling dat hij gaat krijgen. Jij als verpleegkundige bent dan wel het eerste aanspreekpunt voor die patiënt, die misschien nadat die arts weer weggerend is (doen er nl veel) nog wel 1000 vragen heeft of er echt geen bal van begrepen heeft.

En soms kan een patiënt na opname niet (direct) naar huis, maar moet je hulp inschakelen. Van thuiszorg tot (tijdelijke) opname in het verpleeghuis.

Verder ondersteun je de familie van een patiënt, bij heel veel verschillende situaties (vragen, problemen, emoties).



En wat dacht je als een patiënt komt te overlijden? Een arts stelt de dood vast. In het meest beleefde geval praat hij nog effe met de nabestaanden, maar is dan al wel heeeeel snel weer weg. Verpleegkundigen zijn diegenen die dan dus voor de overleden patiënt zorgen en zijn familie. Een eerste opvang, totdat bijv. de Dela het overneemt.



Verder hangt het erg af van waar je gaat werken. Werk je bijv. op een afdeling met veelal ouderen mensen (orthopedie bijv.) dan zul je heel wat meer moeten konten moeten wassen, dan als je bijv. op de kraamafdeling werkt. Daar liggen vaak jonge zelfstandige vrouwen, waar je relatief weinig konten wast.

En als je in de psychiatrie gaat werken dan zul je communicatief heel veel sterker moeten zijn en zul je practisch geen konten wassen. Maar in een verpleeghuis bijv. des te meer.



Wat voor specialisatie zou je dan willen doen?



Groetjes MDF

*update*



Vandaag een intro-gesprek gehad met opleidingscoördinator en beide werkbegeleiders.

Heel verhelderend! En leuk ook!

Ik kreeg best wat complimentjes te horen; ben enthousiast, vrolijk (trek anderen erin mee).

Mijn POP en PAP (soort werkplan dus) is goedgekeurd, na wat kleine aanpassingen. Heb wel als kanttekening dat ik niet teveel hooi op mijn vork moet willen nemen, alleen dat doen wat ik kan (evtl. onder begeleiding) en dat wat ik niet weet of zelf nog aan twijfel altijd met begeleiding doen.



Vandaag verder heerlijk gewerkt, mag eindelijk dus ook wat dingen zelfstandig uitvoeren. Het zijn dan nog wel echt de meest basale dingen, maar liever dat dan de hele dag met mijn handen op mijn rug kijken en achter iemand aan hobbelen.



@ Scheepje,

zal mail zo lezen, ben wel benieuwd! Wat een grap dat je een maand te vroeg bent. Een duidelijk teken dat je graag wil! Ik zou dat als afdelingshoofd wel waarderen, denk ik.



@ de rest,

Hoe staat het bij jullie? En met de nodige toetsen/assesments/tentamens en andere stressverhogende dingen??

En nog leuke anekdotes over het vak? Ik lees graag weer van jullie!



Alvast fijn weekend!! (yessssss! ik heb weekend!)

Liefs MDF

Dank je wel discovery en miss dubbelfriss. Ik moest wel erg lachen om de hoeveelheid konten wassen die miss in een alinea heeft gebruikt.

De arts in opleiding in kwestie is behoorlijk gretig in haar werk. Ze mist alleen nog wat sociale aspecten...



Ik vind het wel heel leuk om te lezen dat je als verpleegkundige eigenlijk een soort coachende rol hebt. Iets wat ik erg leuk vind om te doen. Aan inlevingsvermogen geen gebrek! Ik heb me ook nooit zo gerealiseerd dat een arts zo weinig contact heeft met zijn patienten. Terwijl me dat juist het leukst lijkt.

Uiteraard poppen er allerlei vragen op, dus voila:



In de media hoor je altijd dat verpleegkundige maar weinig tijd hebben om aan de patienten te besteden. Is dat ook echt zo? En belemmert je dat niet in het geven van kwaliteit?



Is het werk lichaamelijk zwaar? Ben je veel aan het tillen? Mijn vader is ambulance verpleegkundige geweest, en heeft daardoor zijn rug erg beschadigd, waardoor hij ander werk is gaan doen. Dit is al wel 30 jaar geleden. En een zwakke rug zit in de familie



In hoe verre is het werk uitdagend voor jullie? Kunnen jullie een moment opnoemen dat je met zo'n ontzettend voldaan gevoel naar huis ging omdat je trots op jezelf was hoe je iets hebt afgehandeld?



Ik weet totaal niet waar ik me in zou willen specialiseren. Ik denk dat ik daar wel achter kom gedurende mijn opleiding. Het lijkt mij heel leuk om met kinderen te werken (ook weer heel moeilijk, but that's part of the job). Een eigenschap van mij is dat ik dingen altijd wil verbeteren en mooier maken. Misschien heel bizar, maar het lijkt mij ook heel leuk om bijvoorbeeld te hechten. Maar moet je daar juist weer arts voor zijn?



Raken jullie wel eens emotioneel betrokken bij patienten (afhankelijk wie waarschijnlijk). En hoe hier mee om te gaan?



Ik zit er aan te denken om een duale opleiding te volgen, en hopelijk bij het OLVG in Amsterdam. Heeft iemand dit ook op deze manier gedaan? Is dit goed te doen?



Wat heerlijk trouwens dat jullie van die lange berichten terug sturen! Thanks!

Oja!



Ben je 24 uur per dag verpleegkundige? Heb je op straat wel eens hulp moeten aanbieden?

Oja!



Ben je 24 uur per dag verpleegkundige? Heb je op straat wel eens hulp moeten aanbieden?

ik zit in breda suus!!!



en 24u per dag vpk: nee. Op straat zou ik best hulp aanbieden maar het is me nooit overkomen. op mn werk werk ik, ik werk niet in mijn vrije tijd. natuurlijk geef je wel es een advies oid, maar das wat anders.



Ik raak best wel eens emotioneel betrokken bij patienten, ik werk met ernstig getraumatiseerde mensen waarbij een empathische houding ook onderdeel is van de methodiek binnen de behandeling. Je eigen grenzen blijven echter het belangrijkst, naast de grens van de patient. Als ik moeite heb een situatie los te laten bespreek ik dit met collega's, zodat ik er thuis niet meer mee zit.



gr suuz

quote:Annelize schreef op 04 juni 2009 @ 22:12:

Dank je wel discovery en miss dubbelfriss. Ik moest wel erg lachen om de hoeveelheid konten wassen die miss in een alinea heeft gebruikt.

Het waren idd wel veel getelde konten, haha

Ik vind het wel heel leuk om te lezen dat je als verpleegkundige eigenlijk een soort coachende rol hebt.

Je hebt niet alleen een coachende rol, maar totaal vervul je 5 rollen: De zorgverlener: Het gaat er bij deze rol om dat je leert op een professionele manier inhoud te geven aan vier elementen van zorg, namelijk zorg voor, zorg om, zorg geven en zorg ontvangen.



De regisseur: Behalve voor het verlenen van zorg word je ook opgeleid om die zorg te coördineren en te regisseren.



De ontwerper: Bij deze rol moet je in staat zijn om te bedenken welke maatregelen voor een patiënt of een groep patiënten kunnen worden omgezet in verpleegbeleid.



De coach: Natuurlijk is de hbo-verpleegkundige iemand die goed kan samenwerken. Binnen een team is dat belangrijk.



De beroepsbeoefenaar: Je moet je als verpleegkundige blijven ontwikkelen als je er zeker van wilt zijn dat je altijd de juiste zorg verleent. Hiervoor is het belangrijk om zowel op de hoogte te zijn van de ontwikkelingen binnen het beroep als binnen de maatschappij.



In de media hoor je altijd dat verpleegkundige maar weinig tijd hebben om aan de patienten te besteden. Is dat ook echt zo? En belemmert je dat niet in het geven van kwaliteit?

Het klopt idd dat je wel steeds minder tijd hebt voor de patiënt zelf, maar dat is wel een kwestie van hoe jij ermee omgaat. Als je bijv. de rapportage aan het bed schrijft, ipv in de teamkamer, dan kan de patiënt zien dat je voor hem bezig bent en je kan dan ook rechtstreeks vragen stellen voor je rapportage. En soms is het zo druk, dat het idd wel eens ten koste van de kwaliteit gaat, maar als je dat aan een patiënt weet duidelijk te maken, krijg je vaak erg veel begrip.

Is het werk lichaamelijk zwaar? Ben je veel aan het tillen?

Ook dat hangt dus af van de afdeling. Op een orthopedie- of neurologie-afdeling is het lichamelijk zwaarder dan op de kraam- of kinderafdeling.

In hoe verre is het werk uitdagend voor jullie? Kunnen jullie een moment opnoemen dat je met zo'n ontzettend voldaan gevoel naar huis ging omdat je trots op jezelf was hoe je iets hebt afgehandeld?

Leuke vraag!! En jaaaa, ik heb wel heel veel voorbeelden om te noemen hoor. Het meest voldaan was ik toch wel op een hele bijzondere situatie. Man lag op de afdeling, was naar zijn hoogzwangere dochter, die zou gaan bevallen. Helaas brak die man zijn heup. Moest geopereerd worden en dus zou hij niet snel bij zijn kleinkind kunnen zijn. Opname duurt een week tot 10 dagen, gemiddeld. man was uiteraard erg verdrietig dat hij zijn kleinkind niet kon zien. Ik ben bij de man gaan zitten en heb geluisterd naar zijn verhaal. Hij was echt verdrietig.

Toen er 's avonds bezoek kwam, had de man een foto van zijn kleinkind in zijn handen.(lang leve internet). Een apetrotste opa dus!! Vooral ook omdat de kleinzoon de naam van opa had gekregen. Ik ben toen voor de man en zijn bezoek beschuitjes gaan smeren met blauw-witte muisje. De man ging weer in tranen, dit keer van blijdschap. Ik werd het bed op gesleurd voor een dikke knuffel. Daar doe je het toch voor??? Uiteraard kan ik je nog wel 1000 verhalen meer vertellen, maar dit is wel mijn meest bijzondere.



Ik weet totaal niet waar ik me in zou willen specialiseren. Ik denk dat ik daar wel achter kom gedurende mijn opleiding. Het lijkt mij heel leuk om met kinderen te werken (ook weer heel moeilijk, but that's part of the job). Een eigenschap van mij is dat ik dingen altijd wil verbeteren en mooier maken. Misschien heel bizar, maar het lijkt mij ook heel leuk om bijvoorbeeld te hechten. Maar moet je daar juist weer arts voor zijn?

Hechten gebeurt veelal door de artsen, soms kan het zijn dat op een SEH het wordt gedaan door verpleegkundigen, maar dat zal niet vaak zijn.

Raken jullie wel eens emotioneel betrokken bij patienten (afhankelijk wie waarschijnlijk). En hoe hier mee om te gaan?

Ja, soms is het heel moeilijk om niet te emotioneel te worden. Je hebt dan uiteraard als eerst opvang je eigen collega's. Ik herinner me nog goed dat de eerste keer dat er een patiënt voor mijn ogen stierf. Ik was echt van slag. Je praat erover met elkaar, iedereen kent je gevoelens bij zo'n situatie. En het maakt ook dat je een hecht team vormt.

Ik zit er aan te denken om een duale opleiding te volgen, en hopelijk bij het OLVG in Amsterdam. Heeft iemand dit ook op deze manier gedaan? Is dit goed te doen?

Ik heb dit niet gedaan, maar je kan altijd vragen om een meeloopdag zowel op de school als in het OLVG zelf, dan kun je ook aan studenten die er al zitten vragen hoe zij het vinden, wat er moeilijk is hoeveel tijd ze kwijt zijn aan hun studie.

Wat heerlijk trouwens dat jullie van die lange berichten terug sturen! Thanks!Graag gedaan hoor! Join the club!! En ik denk dat ik best een beetje fel was over het "alleen maar konten wassen", vandaar ook dat ik uitgebreid gereageerd heb. Hopelijk zo genoeg antwoord op bovenstaande vragen. Zo niet, dan hoor ik het wel. Mogelijk dat anderen nog meer aanvulling hebben....

quote:Annelize schreef op 04 juni 2009 @ 22:31:

Oja!



Ben je 24 uur per dag verpleegkundige? Heb je op straat wel eens hulp moeten aanbieden?

Eigenlijk moet het zo zijn, dat zodra je de afdeling verlaat, dat je echt klaar bent met je werk.

Ik ben daarnaast ook een EHBO-er en mij zie je dus bij sportevenementen ook aan het werk, maar dat is echt eigen keus. Ik vind het wel leuk om dan langs de zijlijn bij een voetbaltoernooi te zitten totdat er wat gebeurt (van schaafwonden tot breuken).

En soms zie ik een verkeersongeluk gebeuren, dan ga ik ook altijd wel kijken of ik kan helpen. Tot nog toe niet veel schokkende dingen gezien hoor.

Maar nogmaals dat is een keus die ik gemaakt heb, en dat is voor iedereen anders. Genoeg andere verpleegkundigen die na hun werk dit echt niet willen doen, terwijl ik ook EHBO verleen met bij wijze van een kassajuf van de AH, een boekhouder of een schoorsteenveger, of metselaar, bakker, etc....



Nog meer vragen??

Anelize ik heb je een vriendenuitnodiging verstuurd. Ik wil je namelijk iets vertellen, maar niet open op het forum. Dus als je wilt kan je daar op reageren.

En nog wat antwoorden op je vragen:



Ja een coachende rol heb je zeker. Je bent het eerste aanspreekpunt voor de patient, jij bent ook degene die op moet komen voor de belangen van de patient. Niet alle patienten durven alles te vragen aan de arts, maar vaak zijn ze tegen de verpleegkundige juist weer veel opener.

Helaas klopt het wat je zegt dat er niet altijd veel tijd is om uitgebreid met patienten in gesprek te gaan.

Ik grijp altijd de momenten aan wanneer je iemand helpt met wassen, het maakt zo ook het moment wat minder beladen voor de patient en vaak ben je op zo'n moment ook altijd wel even bezig, dus kan er genoeg gespreksstof naar voren komen. En verder pak ik de momenten dat het rustig is om extra in gesprek te gaan met patienten. Het is heel leuk om te zien dat wanneer je de tijd hebt patienten ineens heel open kunnen zijn.

Aantal weken geleden heb ik een hele drukke dag gehad en ben ik heel veel in de weer geweest met een man die in de war was, een vrouw schoot er daardoor doorheen, terwijl zij zich ook helemaal niet lekker voelde. Ik heb daar ook de volgende dag mijn excuses voor aangeboden en haar die dag heel veel geholpen en ondersteund en er voor gezorgd dat ze een plekje bij het raam kreeg. Het maakt die ene dag niet goed, maar zo probeer je iemand toch nog een goed gevoel te geven (niet om mijn eigen schuldgevoel af te kopen hoor).



Ik vind het werk heel leuk en uitdagend tot nu toe, op elke afdeling leer en zie ik nog nieuwe dingen. Wel zou ik nooit alleen op een verpleegafdeling willen werken, ik wil me dan ook graag gaan specialiseren, zoals het er nu uit ziet in neonatologie. Maar tijdens de opleiding merk je wel of je meer voor interne bent of voor chirurgie. En hoe meer kennis je hebt, hoe meer uitdagingen je ziet. Als je bijvoorbeeld vast werkt op een afdeling kan je je ook gaan verdiepen in de verbetering van kwaliteit van de afdeling, zoals meer evidence based werken, betere samenwerking organiseren tussen verschillende afdelingen, organiseren van klinische lessen voor deskundigheidsbevordering etc. Dat zijn i.i.g. dingen die mij trekken.



Zwaar kan het zijn. Ik werk momenteel op orthopedie (valt best mee met de oudjes hoor MDF, had ik eerlijk gezegd ook niet verwacht, maar er liggen juist ook weer veel jonge mensen) en daar ben je best veel aan tillen, voor mijn gevoel meer als op neurologie waar ik hiervoor heb gezeten.

Het is belangrijk om goed te kijken wat de patient kan, soms willen patienten overal hulp bij, maar ze kunnen vaak meer dan ze denken, dus motiveren is een belangrijk aspect die je als verpleegkundige moet hebben.

En soms heb ik wel eens pijn in mijn rug, ik weet dan vaak ook precies waar ik de fout in ben gegaan, maar dat is gelukkig niet wekelijks hoor, zelfs niet eens maandelijks.



Uhm een leuke anekdote. Ik haal op zich al voldoening uit de kleine dingen. Een vies bed verschonen(soms heel vies bij incontinentie) van iemand die heel ziek is, als je die dan in een schoon bed ziet liggen opgefrist en wel, ja dat vind ik altijd fijn om te zien.

Iemand een douche kunnen geven, nadat diegene dat al een aantal dagen/weken niet heeft kunnen doen.

Wat ik al eerder zei, iemand die doodziek binnenkomt, lachend de afdeling weer zien afgaan.

Of een voorbeeld van van de week. Ik had een patient die alleen nog antibiotica intra veneus had voor nog vier weken. Maar patient voelde zich verder goed. Tegenwoordig kan je soms naar huis met infuus met AB, dus dit voorgesteld aan patient, maar deze was hier wat sceptisch over. Er voor gezorgd dat patient hier meer info over kreeg en toen zag deze het toch zitten. Met andere woorden patient is nu lekker naar huis gegaan i.p.v nog 4 weken te moeten liggen.



Wil trouwens even zeggen dat je leuke vragen stelt, je hebt je er zichtbaar in verdiept! Is ook leuk om het dan te beantwoorden. Ik zie wel of je reageert op mijn vriendenuitnodiging, misschien kan je je mail sturen, dat is makkelijk om uitgebreid te reageren omdat je in die vriendenfunctie volgens mij maar een bepaald aantal letters mag gebruiken, maar dat weet ik niet zeker.

Hee,

Sorry dat ik weer even binnen kom vallen

maar zitten hier natuurlijk veel HBO-V-ers en weet anders niet waar ik dit moet vragen. (wel afspraak met decaan, maar dat duurt nog 3 weken)

Ik doe nu namelijk de Pabo en moet stoppen, omdat ik mijn stage niet gehaald heb. Ik kan geen overwicht krijgen over de kinderen en de kinderen lopen gewoon over mij heen. Mijn coach zei dat SPH er dus ook niet in zit. (ik ben er nog niet helemaal over uit, maar het wordt waarschijnlijk wel erg lastig/niet mogelijk)

Nu dus weer twijfels over HBO-V. Ik wil wel graag de zorg in, mensen helpen etc. Alleen het probleem is dat ik nou niet echt enthousiast wordt van injecties doen enzo.

Vinden jullie injecties doen, sondes inbrengen, katheters e.d. echt interessant om te doen/leren?

En in hoeverre kun je het leren om het niet meer eng te vinden? Ik ben wel beetje zo iemand die flauwvalt, bij enge wonden ofzo...

Hoop dat jullie mij hier iets over kunnen vertellen! Zit beetje in de put, weet echt niet meer wat ik moet...

Wauw. Wat een boel interessante informatie. En meteen heel veel handige tips haha. Het geeft me een steeds duidelijker beeld over wat het vak inhoudt. Maar uiteraard blijf ik van de vragen barsten.



Wat was voor jullie de reden waarom je verpleegkunde bent gaan studeren? Zijn er mensen die deze opleiding als twee studie heben gekozen? En zo ja, hoe heb je dit financieel opgelost ivm geen ome ibg meer? Is het mogelijk om nog een bijbaan te hebben naast deze studie? Of lossen jullie dit op door over te werken?

En welke eigenschappen vinden jullie dat je nodig hebt om dit vak goed te kunnen beoefenen? En waarin ligt het grote verschil tussen artsen en verpleegkundigen? Weet de arts echt zoveel meer? Of zijn zij er 'alleen' om de diagnose te stellen en om de verpleegkundige te vertellen wat ze moeten doen?

Ik krijg wel de indruk dat je als verpleegkundige niet echt in de heat of the moment zit, maar eerder als het ergste voorbij is (zie ik natuurlijk helemaal verkeerd en julie komen vast met allerlei voorbeelden ) Ik wil zelf ook een diagnose kunnen stellen, hechten, plakken, knippen etc. Ik wil wat doen. Ik wil niet alleen maar schoonmaken... Oooh, ik moet gewoon eens een dag meelopen geloof ik . Dan zal ik een realistisch beeld krijgen hoop ik! Ik schets soms misschien een eigenaardig beeld, maar dat heeft er alleen maar mee te maken dat ik de juiste keuze wil maken. Ik heb al eens eerder niet helemaal de juiste opleiding gekozen dus vandaar dat ik nu een grondig vooronderzoek wil doen.



Ik ga aanstaande woensdag in ieder geval naar een informatiebijeenkomst over de studie/ het werk. Ik hou jullie op de hoogte. Alvast bedankt voor al julie antwoorden! En als jullie er gek van worden, mogen jullie het ook zeggen (maar niet reageren is misschien aardiger haha)

Nog een vraag!



Wat is het grote verschil tussen verpleegkundige van niveau 1 tot en met 5? Wie doet wat precies?



Mijn dank is groot

ik zelf heb altijd in mn hoofd:



1. (geen opleiding?) stofzuigen en afwassen

2. helpende: kousen aandoen en bed opmaken, douchen

3. verzorgende IG: taken zijn bijv. insuline, douchen, wondverzorgen e.d. eventueel met aanvulling door cursussen.

4. alle voorbehouden handelingen onder de wet BIG (naarmate je je bekwaam voelt)

5. alle voorbehouden handelingen onder de wet BIG (naarmate je je bekwaam voelt)

, plus overstijgende taken als coaching, innovatie, beleidstaken, teamvoorzitterschap e.d.



weet niet of het klopt hoor. x suuz

Eens met wat Suuz zegt over de verschillen, alleen mag je volgens mij met niveau 3 niks met medicatie doen, i.i.g. niet bij ons in het ziekenhuis, zelfde geldt voor wondverzorging, een pleister plakken mag, maar als het grote (lekkende) wonden zijn komt niveau 4/5 erbij kijken.



En nog wat antwoorden op je vragen:

Voor mij is het een 2e studie, ik heb eigenlijk altijd al verpleegkunde willen doen en heb op mijn 24ste dan ook eindelijk de stap gezet, nooit spijt gehad, voel me als een vis in het water.

Wat betreft geld en bijbaan, ik heb nooit een bijbaan gehad. Eerste jaar zou misschien kunnen, maar je hebt het dan wel heel druk, vaak veel voorbereiden voor de lessen. Bij mij in de klas had volgens mij niemand een bijbaan.

Ik heb wel nog een OV, krijg ik doordat ik een 0 eurolening heb aangevraagd, maar dat is ook afgelopen per oktober aanstaande, omdat het dan 10 jaar is geleden dat ik voor het eerst stufi kreeg.

Eigenschappen die het eerst in mij opkomen zijn: geduld(patienten hebben soms veel tijd nodig, ook bij artsen krijg je niet meteen alles gedaan), flexibel(een dag loopt vaak niet zoals je verwacht, hier moet je mee om kunnen gaan, daarnaast ook onregelmatig werken), open minded(je komt allerlei patienten tegen met verschillende achtergronden, hier moet je mijn inziens respect voor hebben) en liefde voor het vak (klinkt zoetsappig, maar wat ik er mee wil zeggen is dat het je wel moet liggen, het is denk niet iets wat iedereen kan en nee het is geen roeping, maar goed billen vegen is niet het leukste, maar daar moet je doorheen kunnen kijken en er de positieve kanten van kunnen zien, maar dat geldt voor elke baan toch?)



Als verpleegkundige sta je juist in the heat of the moment. Jij ziet de patient het meest, jij moet kunnen zien of het wel of niet goed gaat en als het niet goed gaat dan moet je weten te handelen. Wanneer een patient heel ziek is, komt de arts even kijken, vaak wordt er bloed afgenomen en hij maakt nieuwe afspraken wat betreft de behandeling, maar vervolgens gaat hij/zij weer weg en ben jij als verpleegkundige nog steeds bezig met de patient om deze te stabiliseren (met de arts dan op de achtergond, maar dus niet altijd lijfelijk aanwezig).



@ Ikkuh

Als verpleegkundige moet je ook op strepen kunnen staan, je moet patienten motiveren een stap verder te gaan en dat betekend wel eens dat je ze 'streng' moet toespreken.

Technische handelingen zijn zeker leuk om te doen en hoe vaker je het doet hoe meer het went, maar het blijft vaak spannend. Want het komt niet dagelijks voor dat je sondes of katheters inbrengt. En wat betreft injecteren, ja dat is eng voor het eerst en ook de tweede en derde keer is het eng, maar ook dat went. En injecteren doe je ook niet elke dag, dus als je het een tijd niet hebt gedaan is het vaak weer even spannend (tenminste dat vind ik), maar je krijgt er wel handigheid in.

En wonden ga je wel zien in het ziekenhuis, ik kan er goed tegen dus kan me er niks bij voorstellen dat je er van kan flauwvallen. Denk dat het ook went, maar goed ik weet niet in hoeverre je helemaal niet tegen bloed kan, want bloed zien is niet te ontwijken in het ziekenhuis.



Succes met jullie keuze beide.

Helemaal eens met Discovery!



slechts een kleine aanvulling;

Een niveau 3 verzorgende mag wel (volgens de wet BIG)medicatie verstrekken, maar niet meer dan dat (overigens wordt medicatie altijd voorgeschreven door een arts),

maar dit is wel instellingsgebonden. Zo weet dat ik dat hier ziekenhuizen in de regio het wel toestaan dat een niv. 3 verzorgende ig medicatie mag verstrekken (ook intramusculair en subcutaan), maar dat ze dan wel om de zoveel tijd een bijscholing hierin moeten volgen. In de thuiszorg mocht ik destijds (ingeschaald als niv 3 tijdens vakantie) medicatie in weekdoos uitzetten, maar geen injecties doen.



Heb nog wel een tegenvraag aan Ikkuh,

Hoe denk jij dat je een wond kan verzorgen als je het niet eens kan zien? En als je geen overwicht hebt bij kinderen, hoe handel je dan met een lastige patiënt of erger nog met lastige familieleden? Om eerlijk te zijn, denk ik afgaande op jouw verhaal, dat je misschien beter eerst een beroepentest kan doen, voordat je een besluit neemt. Misschien moet je een hele andere richting op??



Succes met kiezen voor jullie allebei!!

MDF

Jeetje, even een paar dagen niet en hop, even 2 pagina's doorlezen! Wat zijn jullie actief hier, geweldig!



Ik heb mijn portfolioassesment op 25 juni dus heb nog heel even de tijd...rustig voorbereiden dus.

Vandaag was er een leerlingenoverleg en zijn relatief tevreden waar ik mee bezig ben. Alleen moet ik mij meer laten zien kwa (leer) proces (wat best lastig is omdat ik veel alleen werk) Hoe moet ik dat dan gaan doen als (leerling) pleeg?! Iemand tips?



En meiden, wat leuk dat je hier wat info vandaan haalt. Is het allemaal een beetje duidelijk voor je?

hej suus ik heb mijn assessment ook 25 juni hè! Toevallig!hoe laat? Ik om 13u. Vandaag heeft mijn begeleidster mijn opdrachten al allemaal goedgekeurd dus dat is al fijn. X suuz