Relaties
alle pijlers
Contact met moeder
vrijdag 3 september 2021 om 13:45
Ik loop inmiddels behoorlijk vast in de relatie met mijn moeder. Het is niet dat ik wil dat het stroef loopt maar elk normaal gesprek eindigt binnen 10 zinnen in een zin waarbij zij zich beledigd, geschoffeerd of diep geraakt voelt door de manier waarop ik met haar omga.
Dan wel dat ze als een bulldozer over me heen walst.
En ik weet het gewoon niet meer en ik ben me vaak van geen kwaad bewust.
Ik heb vriendinnen al meer dan eens app gesprekken laten lezen. En die zien niks verkeerds in wat ik schrijf of zeg.
Zo voelt ze zich bijvoorbeeld de oppas voor mijn zoon. Niet zijn oma? Wij wonen zelf 1,5 uur rijden bij ze vandaan. Ze komen hooguit twee keer per jaar mijn kant op en de rest van het jaar ga ik altijd naar hen. Om het voor hun gemakkelijker te maken. Maar in plaats van dat ze daar blij mee zijn ben ik de prinses die 6 keer per jaar haar kind een weekend of midweek bij opa en oma dumpt.
Mijn zoon is gelukkig wel dol op oma. Dus dat is wel heel fijn. Hij gaat er met veel plezier naartoe en vraagt ook regelmatig of hij mag komen logeren.
Ik zou eigenlijk gewoon op zoek willen gaan naar een manier van communiceren die werkt. Heeft iemand hier toevallig ervaring met mediation vormen voor het contact met een ouder te verbeteren?
Dan wel dat ze als een bulldozer over me heen walst.
En ik weet het gewoon niet meer en ik ben me vaak van geen kwaad bewust.
Ik heb vriendinnen al meer dan eens app gesprekken laten lezen. En die zien niks verkeerds in wat ik schrijf of zeg.
Zo voelt ze zich bijvoorbeeld de oppas voor mijn zoon. Niet zijn oma? Wij wonen zelf 1,5 uur rijden bij ze vandaan. Ze komen hooguit twee keer per jaar mijn kant op en de rest van het jaar ga ik altijd naar hen. Om het voor hun gemakkelijker te maken. Maar in plaats van dat ze daar blij mee zijn ben ik de prinses die 6 keer per jaar haar kind een weekend of midweek bij opa en oma dumpt.
Mijn zoon is gelukkig wel dol op oma. Dus dat is wel heel fijn. Hij gaat er met veel plezier naartoe en vraagt ook regelmatig of hij mag komen logeren.
Ik zou eigenlijk gewoon op zoek willen gaan naar een manier van communiceren die werkt. Heeft iemand hier toevallig ervaring met mediation vormen voor het contact met een ouder te verbeteren?
vrijdag 3 september 2021 om 15:31
Maar je gedraagt je op een manier naar hen toe die heel schadelijk is.
Je kruipt (letterlijk door de vloer eruit te halen) voor ze, om hun goedkeuring te krijgen, hun liefde, hun trots.
Hoe behandel jij je kind? Op diezelfde manier? Is jouw liefde voor hém onvoorwaardelijk? Of vóórwaardelijk, dus alleen als hij lief is?
Want dat doen jouw ouders wel met jou. Zolang jij in de pas loopt, vinden ze je lief en leuk. Maar het moet vooral niet teveel moeite en last zijn, dan moet je weer even in je hoek.
vrijdag 3 september 2021 om 15:34
Oh nee zo behandel ik mijn zoon absoluut niet. Ik laat hem juist zien dat hij fouten kan maken. Dat het niet erg is, dat hij daarvan kan leren. Dat ik trots op hem ben hoe goed hij dingen al kan en dat ik heel veel van hem houd.Doreia* schreef: ↑03-09-2021 15:31Maar je gedraagt je op een manier naar hen toe die heel schadelijk is.
Je kruipt (letterlijk door de vloer eruit te halen) voor ze, om hun goedkeuring te krijgen, hun liefde, hun trots.
Hoe behandel jij je kind? Op diezelfde manier? Is jouw liefde voor hém onvoorwaardelijk? Of vóórwaardelijk, dus alleen als hij lief is?
Want dat doen jouw ouders wel met jou. Zolang jij in de pas loopt, vinden ze je lief en leuk. Maar het moet vooral niet teveel moeite en last zijn, dan moet je weer even in je hoek.
vrijdag 3 september 2021 om 15:36
Ga dan leren van je kind.
Jij leert hem onvoorwaardelijke liefde.
Geef die ook aan jezelf.
En probeer het niet langer bij je ouders te halen. Want dat zit er verdrietig genoeg niet in, wat je ook nog zou doen aan kruipen en vleien.
vrijdag 3 september 2021 om 16:01
Doreia* Zegt mijns inziens een paar heel rake dingen:
- Je valt terug in een ouder-kind relatie, je schiet in een soort kind rol zo lijkt het. Terwijl je nu als volwassen vrouw (zelf moeder) mag reageren en voor jezelf op mag komen
- Je laat je vangen in het web van je moeder/ouders
Haar gedrag gaat niet over die ene keer dat je zoon misschien iets te lang bleef logeren of hoe je soms communiceert.
Het is al je hele leven zo. Dit gaat -zeg ik helaas uit ervaring- nooit meer veranderen. Je moet echt dichtbij jezelf blijven.
En jijzelf zegt ook iets heel bijzonders: dat je in je jeugd flinke therapie hebt moeten volgen om te leren dat jij niet gek bent en dat ’t geen waanbeeld is… Er is dus wel degelijk iets aan de hand.
Pas op hiermee, en kies vooral voor jezelf. Wat voor jou prettig voelt. Want voor je moeder zal het nooit goed genoeg zijn, gok ik zomaar..?
Heb je weleens iets gelezen over narcisme? Of narcistische ouder(s)?
(Niemand kan op deze manier bepalen of dat speelt, maar soms kan informatie ergens over lezen wel bepaalde belletjes laten rinkelen waar je verder mee kunt)
- Je valt terug in een ouder-kind relatie, je schiet in een soort kind rol zo lijkt het. Terwijl je nu als volwassen vrouw (zelf moeder) mag reageren en voor jezelf op mag komen
- Je laat je vangen in het web van je moeder/ouders
Haar gedrag gaat niet over die ene keer dat je zoon misschien iets te lang bleef logeren of hoe je soms communiceert.
Het is al je hele leven zo. Dit gaat -zeg ik helaas uit ervaring- nooit meer veranderen. Je moet echt dichtbij jezelf blijven.
En jijzelf zegt ook iets heel bijzonders: dat je in je jeugd flinke therapie hebt moeten volgen om te leren dat jij niet gek bent en dat ’t geen waanbeeld is… Er is dus wel degelijk iets aan de hand.
Pas op hiermee, en kies vooral voor jezelf. Wat voor jou prettig voelt. Want voor je moeder zal het nooit goed genoeg zijn, gok ik zomaar..?
Heb je weleens iets gelezen over narcisme? Of narcistische ouder(s)?
(Niemand kan op deze manier bepalen of dat speelt, maar soms kan informatie ergens over lezen wel bepaalde belletjes laten rinkelen waar je verder mee kunt)
Je moet helemaal niks doen, en accepteren dat dat alles is wat je kan doen.
vrijdag 3 september 2021 om 16:20
Heel pijnlijk maar daar ben je mi constant mee bezig, je in alle bochten te wringen voor de bevestiging dat je er mag zijn en dat je goed ben zoals je bent. Je ouders zijn erg ambivalent, als er crisis is springen ze bij en niet een beetje ook, maar vervolgens wijzen ze je constant af bij 'normale' dingen. Je wordt dus constant op het verkeerde been gezet, waardoor je uit evenwicht raakt en niet meer nuchter naar je relatie met je ouders kan kijken. Mijn tip, vraag niets extra's meer van je ouders (dus die vloer, die vakantie) want dat pakken ze dus aan om een bepaalde frustratie te botvieren en pak je therapie op. Het hernieuwde contact met je ouders nav de geboorte van je zoontje heeft de oude dynamiek weer laten herleven. En vergeet niet, je zit in een lastiger positie want nu weeg ook de relatie tussen je zoon en zijn grootouders mee. Perfecte positie om in je oude valkuilen te vallen.Trien30 schreef: ↑03-09-2021 15:14Ik probeer eerder een verklaring te zoeken. Waar ik het aan verdiend heb dat ze zo met me omgaan.
Maar misschien is dat ook wel het hele probleem. Dat ik alles teveel in mezelf zoek en mezelf daarmee klein maak.
En ik doe heus wel eens domme dingen. Maar ik probeer altijd van mn fouten te leren en daardoor te ontwikkelen. Ben best trots op wat ik allemaal bereikt heb. Maar die erkenning krijg ik eigenlijk nooit vanuit mn ouders. Misschien hoop ik die tegen beter weten in ooit nog eens te krijgen.
vrijdag 3 september 2021 om 16:22
Draai dat nu eens om, waarom laat jij je na 15 jaar nog zo behandelen?
vrijdag 3 september 2021 om 16:27
Dit vind ik wel een goede vraag. Kennelijk heb je je zelfs door hen laten beïnvloeden om je zoontje te houden, dat vind ik nogal wat. Dat is een keuze waar je ouders achteraf betrokken bij hadden moeten worden, en waar ze echt geen zeggenschap over zouden moeten hebben. Je geeft ze echt enorm veel macht en invloed over je hele leven, zo.
vrijdag 3 september 2021 om 16:31
Ik ben overigens wel heel blij met de klein man. Hij is absoluut een heel lief knulletje en zou hem voor geen goud meer willen missen.PogingTwee schreef: ↑03-09-2021 16:27Dit vind ik wel een goede vraag. Kennelijk heb je je zelfs door hen laten beïnvloeden om je zoontje te houden, dat vind ik nogal wat. Dat is een keuze waar je ouders achteraf betrokken bij hadden moeten worden, en waar ze echt geen zeggenschap over zouden moeten hebben. Je geeft ze echt enorm veel macht en invloed over je hele leven, zo.
vrijdag 3 september 2021 om 16:33
Je mist wel een beetje het punt van de post. Ik ben blij dat je er blij mee bent. Daar hoef je mij niet van te overtuigen. Je had alleen je ouders ook niet moeten gaan overtuigen. Je hoeft je keuze alleen maar mee te delen aan ze.
anoniem_406315 wijzigde dit bericht op 03-09-2021 16:33
0.23% gewijzigd
vrijdag 3 september 2021 om 16:33
Ja dat is een goede. Ik weiger misschien soms ook teveel het onder ogen te zien dat de relatie nogal ongezond is. Ach ze bedoelen het vast goed. Verklaringen zoeken voor het gedrag. Enz enz…
Het is in elk geval wel een eyeopener wat hier wordt gezegd.
vrijdag 3 september 2021 om 16:34
Dat staat buiten kijf.
Alleen hebben je ouders je zo ontzettend beinvloed in je keuze door hún keuze op te dringen op zodanige wijze dat jij geen andere keuze meer kreeg.
Net als die vloer. Ze hebben net zolang op je in zitten praten dat jij de vloer eruit hebt gehaald zodat je vader hem er weer in kon leggen...............
vrijdag 3 september 2021 om 16:35
Ik kreeg destijds van het FIOM juist de nadrukkelijke tip om dit wel met mijn ouders en familie te bespreken.PogingTwee schreef: ↑03-09-2021 16:33Je mist wel een beetje het punt van de post. Ik ben blij dat je er blij mee bent. Daar hoef je mij niet van te overtuigen. Je had alleen je ouders ook niet moeten gaan overtuigen. Je hoeft je keuze alleen maar mee te delen aan ze.
Ik heb die tip toen ter harte genomen.
vrijdag 3 september 2021 om 16:36
FIOM wist natuurlijk niet van de aard van je relatie met je ouders he? Die gaan uit van een goede, gezonde, stabiele band over het algemeen.
En verder zeggen ze: familie ook. Dus vertrouwenspersonen die jouw belang voor ogen hebben.
En hadden je ouders jouw belang voor ogen? Of dat van henzelf als aanstaande grootouders?
vrijdag 3 september 2021 om 16:38
Ik vermoed dat FIOM een situatie in gedachten heeft die normaal gesproken aanwezig is: met een volwassen dynamiek tussen de ouders en de kinderen. Een waar de ouders dus jouw keuze kunnen bevestigen, en niet hun eigen mening opdringen.
vrijdag 3 september 2021 om 16:43
Dit schijnt bij erfenissen ook te gebeuren: dan krijgen mensen ruzie over een koffiepot ofzo, terwijl ze eigenlijk boos zijn omdat pa of ma wel Jantje hielp bij de verbouwing, maar nooit iets voor Katrien deed e.d.
Oma heeft een frustratie, en daarom zeurt ze om een KLM-huisje.
Het is goed dat dochter dat huisje gehouden heeft, want weggeven lost het probleem niet op.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
vrijdag 3 september 2021 om 16:49
Dat zou natuurlijk kunnen. Ik kan me niet heel veel meer van de gesprekken herinneren. Het was een nogal wazige periode waarin in heel erg moe en onzeker was.PogingTwee schreef: ↑03-09-2021 16:38Ik vermoed dat FIOM een situatie in gedachten heeft die normaal gesproken aanwezig is: met een volwassen dynamiek tussen de ouders en de kinderen. Een waar de ouders dus jouw keuze kunnen bevestigen, en niet hun eigen mening opdringen.
Ik heb verder een stabiele liefdevolle relatie. Een leuke baan een lief kind en goed contact met mijn zus en broers. Intensief in therapie /of therapie oppakken lijkt me niet nodig, wat iemand anders hier oppert.
Maar een beetje hulp met het handelen van deze situatie is niet onverstandig. Maar dan vraag ik me af of een psycholoog hier de juiste voor is en of mediation niet een betere stap is.
Ik wil voor zoiets ook helemaal geen beroep op de ggz doen, die hebben het druk genoeg met serieuze probleemgevallen
vrijdag 3 september 2021 om 16:49
Ik denk dat je je laat bemoederen...
Die vloer: mijn ouders zouden juist supertrots zijn dat ik die vloer zelf gelegd zou hebben. De vloer eruit halen en door pa opnieuw laten doen klinkt echt belachelijk als ik aan mijn eigen ouders denk.
Ik hoop dat je een nieuwe manier kan vinden hoe de omgang voor jou wel werkt. Met een stevig gesprek tussen jullie of met wat afstand nemen.
Want wat je nu ook doet, je doet het nóóit goed genoeg en zal t in hun ogen ook nooit goed genoeg doen dus dat zal vanuit hun niet gauw veranderen. Hoe jij met hen om gaat en wat jij accepteert, dat is het enige waar je zelf controle over hebt. Succes
vrijdag 3 september 2021 om 16:51
Ik zie wel in dat er wat moet veranderen. Dus ben wel erg blij met de tipshaarklover schreef: ↑03-09-2021 16:46Verder:
Ik denk dat de de adviezen goed zijn, maar het is makkelijk voor buitenstaanders om advies te geven.
Het uitvoeren van een advies is het moeilijke deel.
En ik ga me zeker wel anders opstellen. Anders veranderd of verbeterd het nooit.
vrijdag 3 september 2021 om 16:53
Mediation houdt niet in dat zij gaan veranderen hoor.Trien30 schreef: ↑03-09-2021 16:49Dat zou natuurlijk kunnen. Ik kan me niet heel veel meer van de gesprekken herinneren. Het was een nogal wazige periode waarin in heel erg moe en onzeker was.
Ik heb verder een stabiele liefdevolle relatie. Een leuke baan een lief kind en goed contact met mijn zus en broers. Intensief in therapie /of therapie oppakken lijkt me niet nodig, wat iemand anders hier oppert.
Maar een beetje hulp met het handelen van deze situatie is niet onverstandig. Maar dan vraag ik me af of een psycholoog hier de juiste voor is en of mediation niet een betere stap is.
Ik wil voor zoiets ook helemaal geen beroep op de ggz doen, die hebben het druk genoeg met serieuze probleemgevallen
Zij zijn en blijven wie ze zijn. Heb jij hen ooit kunnen betrappen op ander gedrag zolang jij leeft?
Voor mediation moeten zij hun eigen aandeel kunnen zien. Moeten zij zien dat jij een ruim volwassen vrouw bent. Moeten zij kunnen zien dat het abnormaal is om van een andere volwassene het KLM huisje te eisen. Dat het abnormaal is om in het huis van een andere volwassene te eisen dat de vloer eruit moet worden gehaald omdat ze nu eenmaal willen dat vader dat er in legt.
En dat geldt ook voor jou. Jij moet kunnen inzien dat het abnormaal is om ruzie te hebben over een KLM huisje en dat jij de vloer in je eigen huis sloopt, je gezin daarmee nogmaals in de troep, stof en ellende gooit, alleen maar om je vader het plezier te doen dat hij iets wat niet langer kapot is, opnieuw kan maken.
vrijdag 3 september 2021 om 16:53
Met mediation maak je jezelf weer afhankelijk van je ouders plus je probeert de relatie alsnog te veranderen, je geeft ze dus weer macht over jou wel en wee. Zou ik niet doen, vraag hulp aan een therapeut die jou praktisch kan helpen jouw gedrag naar jouw ouders te veranderen. Je kan namelijk wel controle over uitoefenen.Trien30 schreef: ↑03-09-2021 16:49Dat zou natuurlijk kunnen. Ik kan me niet heel veel meer van de gesprekken herinneren. Het was een nogal wazige periode waarin in heel erg moe en onzeker was.
Ik heb verder een stabiele liefdevolle relatie. Een leuke baan een lief kind en goed contact met mijn zus en broers. Intensief in therapie /of therapie oppakken lijkt me niet nodig, wat iemand anders hier oppert.
Maar een beetje hulp met het handelen van deze situatie is niet onverstandig. Maar dan vraag ik me af of een psycholoog hier de juiste voor is en of mediation niet een betere stap is.
Ik wil voor zoiets ook helemaal geen beroep op de ggz doen, die hebben het druk genoeg met serieuze probleemgevallen
vrijdag 3 september 2021 om 16:56
Ik hoop dat je jezelf wat meer op waarde gaat schatten! Hulp is er voor iedereen, je bent niet minder waard dan een ander.Trien30 schreef: ↑03-09-2021 16:49Dat zou natuurlijk kunnen. Ik kan me niet heel veel meer van de gesprekken herinneren. Het was een nogal wazige periode waarin in heel erg moe en onzeker was.
Ik heb verder een stabiele liefdevolle relatie. Een leuke baan een lief kind en goed contact met mijn zus en broers. Intensief in therapie /of therapie oppakken lijkt me niet nodig, wat iemand anders hier oppert.
Maar een beetje hulp met het handelen van deze situatie is niet onverstandig. Maar dan vraag ik me af of een psycholoog hier de juiste voor is en of mediation niet een betere stap is.
Ik wil voor zoiets ook helemaal geen beroep op de ggz doen, die hebben het druk genoeg met serieuze probleemgevallen
In deze situatie zou ik eerder een psycholoog dan mediation aanraden. Mediation gaat om het vinden van de 'common ground' tussen partijen die tegenover elkaar staan, en ze samen naae een oplossing toe te laten werken. Ik denk dat jij beter los van je ouders aan je eigen houding naar hen kunt werken. Dan heb je de ruimte om voor jezelf te denken en je eigen gedachten op een rijtje te zetten zonder hun invloed.
vrijdag 3 september 2021 om 17:01
Is het ijdele hoop om te denken dat ze dan hun eigen aandeel wel inzien.Whateffa schreef: ↑03-09-2021 16:53Met mediation maak je jezelf weer afhankelijk van je ouders plus je probeert de relatie alsnog te veranderen, je geeft ze dus weer macht over jou wel en wee. Zou ik niet doen, vraag hulp aan een therapeut die jou praktisch kan helpen jouw gedrag naar jouw ouders te veranderen. Je kan namelijk wel controle over uitoefenen.
Aan de andere kant is het misschien ook wel een gepasseerd station om het goed te krijgen. Hoe meer ik er over denk.
Ik had voor mijn zoon een abonnement genomen op squla zodat hij vast wat feeling kan krijgen met cijfers en letters. Hij was er echt aan toe. Dus hij dat trots vertellen aan opa en oma wat hij daar mee deed. Met hem hebben ze wel meegepraat maar ik kreeg later te horen dat ik mn kind maar een keer kon verpesten en dat dit niet de manier was om mn kind te leren lezen of letters te leren.
Ze zijn nogal anti tablet en tv. Terwijl ik daar heel anders in sta.
Daar ben ik toen wel tegenin gegaan en gezegd dat ze zich er niet mee moesten bemoeien. Maar ze blijven wel zoeken naar een manier om ‘tikken’ uit te delen.
vrijdag 3 september 2021 om 17:13
En dus hebben ze met je zoon, die enthousiast over zijn ontwikkeling verteld, weer iets nieuws in handen om jou mee te slaan.
En dan wil jij met mediation om tafel om tot elkaar te komen?
Ouders hoeven niet zulke dingen te zeggen he? Niet te zeggen dat je je kind maar 1x kan verpesten. Dat hebben ze met jou al gedaan. Jij sloopt een prachtig gelegde vloer eruit zodat pa het er weer in kan zetten. Wie heeft het dan over verpesten?
En dan wil jij met mediation om tafel om tot elkaar te komen?
Ouders hoeven niet zulke dingen te zeggen he? Niet te zeggen dat je je kind maar 1x kan verpesten. Dat hebben ze met jou al gedaan. Jij sloopt een prachtig gelegde vloer eruit zodat pa het er weer in kan zetten. Wie heeft het dan over verpesten?
vrijdag 3 september 2021 om 18:34
Als ik dit lees herken ik het niet echt bij haar. Ze heeft wel trekjes maar dat is vooral dominantie.twinkelrainbowstar schreef: ↑03-09-2021 16:01Doreia* Zegt mijns inziens een paar heel rake dingen:
- Je valt terug in een ouder-kind relatie, je schiet in een soort kind rol zo lijkt het. Terwijl je nu als volwassen vrouw (zelf moeder) mag reageren en voor jezelf op mag komen
- Je laat je vangen in het web van je moeder/ouders
Haar gedrag gaat niet over die ene keer dat je zoon misschien iets te lang bleef logeren of hoe je soms communiceert.
Het is al je hele leven zo. Dit gaat -zeg ik helaas uit ervaring- nooit meer veranderen. Je moet echt dichtbij jezelf blijven.
En jijzelf zegt ook iets heel bijzonders: dat je in je jeugd flinke therapie hebt moeten volgen om te leren dat jij niet gek bent en dat ’t geen waanbeeld is… Er is dus wel degelijk iets aan de hand.
Pas op hiermee, en kies vooral voor jezelf. Wat voor jou prettig voelt. Want voor je moeder zal het nooit goed genoeg zijn, gok ik zomaar..?
Heb je weleens iets gelezen over narcisme? Of narcistische ouder(s)?
(Niemand kan op deze manier bepalen of dat speelt, maar soms kan informatie ergens over lezen wel bepaalde belletjes laten rinkelen waar je verder mee kunt)
