Contact met moeder
vrijdag 3 september 2021 om 13:45
Ik loop inmiddels behoorlijk vast in de relatie met mijn moeder. Het is niet dat ik wil dat het stroef loopt maar elk normaal gesprek eindigt binnen 10 zinnen in een zin waarbij zij zich beledigd, geschoffeerd of diep geraakt voelt door de manier waarop ik met haar omga.
Dan wel dat ze als een bulldozer over me heen walst.
En ik weet het gewoon niet meer en ik ben me vaak van geen kwaad bewust.
Ik heb vriendinnen al meer dan eens app gesprekken laten lezen. En die zien niks verkeerds in wat ik schrijf of zeg.
Zo voelt ze zich bijvoorbeeld de oppas voor mijn zoon. Niet zijn oma? Wij wonen zelf 1,5 uur rijden bij ze vandaan. Ze komen hooguit twee keer per jaar mijn kant op en de rest van het jaar ga ik altijd naar hen. Om het voor hun gemakkelijker te maken. Maar in plaats van dat ze daar blij mee zijn ben ik de prinses die 6 keer per jaar haar kind een weekend of midweek bij opa en oma dumpt.
Mijn zoon is gelukkig wel dol op oma. Dus dat is wel heel fijn. Hij gaat er met veel plezier naartoe en vraagt ook regelmatig of hij mag komen logeren.
Ik zou eigenlijk gewoon op zoek willen gaan naar een manier van communiceren die werkt. Heeft iemand hier toevallig ervaring met mediation vormen voor het contact met een ouder te verbeteren?
Dan wel dat ze als een bulldozer over me heen walst.
En ik weet het gewoon niet meer en ik ben me vaak van geen kwaad bewust.
Ik heb vriendinnen al meer dan eens app gesprekken laten lezen. En die zien niks verkeerds in wat ik schrijf of zeg.
Zo voelt ze zich bijvoorbeeld de oppas voor mijn zoon. Niet zijn oma? Wij wonen zelf 1,5 uur rijden bij ze vandaan. Ze komen hooguit twee keer per jaar mijn kant op en de rest van het jaar ga ik altijd naar hen. Om het voor hun gemakkelijker te maken. Maar in plaats van dat ze daar blij mee zijn ben ik de prinses die 6 keer per jaar haar kind een weekend of midweek bij opa en oma dumpt.
Mijn zoon is gelukkig wel dol op oma. Dus dat is wel heel fijn. Hij gaat er met veel plezier naartoe en vraagt ook regelmatig of hij mag komen logeren.
Ik zou eigenlijk gewoon op zoek willen gaan naar een manier van communiceren die werkt. Heeft iemand hier toevallig ervaring met mediation vormen voor het contact met een ouder te verbeteren?
vrijdag 3 september 2021 om 14:24
Met bespreken bedoel ik overlegd. Mijn oppas had overigens ook voor zoontje kunnen zorgen. We hadden haar (oppas) en zoon ook mee kunnen nemen naar het vakantieland.viva-amber schreef: ↑03-09-2021 14:08Een hotel bespreek je of reserveer met je moeder overleg je.
Ik zou het niet meer doen, zo lang logeren.
Dan maar mee of bij een vriendje of op kamp.
Is je moeder wel leuk met je kind of krijgt hij dezelfde zaken over zich heen als jij als kind hebt gehad?
Ik heb niet de indruk dat zoon daar veel over zich heen krijgt. Ze hebben het vooral gezellig samen.
vrijdag 3 september 2021 om 14:31
Nou inderdaad, als je businessclass kan vliegen dan zou ik volgende keer de oppas meenemen en niets over dat huisje of andere cadeaus vertellen: dat scheelt al op een hoop gezeur.
Minder afhankelijk worden en minder delen. Hoe minder ze weet, hoe minder je haar inzet voor dingen of oppas: hoe minder zij kan verwijten.
viva-amber wijzigde dit bericht op 03-09-2021 14:33
15.86% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 3 september 2021 om 14:31
Een stukje please .viva-amber schreef: ↑03-09-2021 14:20Wat bedoelt jouw vriend concreet met dat je in de kindsrol schier, heb je daar een voorbeeld van?
Ik ben twee jaar geleden verhuisd. We hebben toen een tweedehands houten vloer over kunnen nemen van iemand waarbij mijn vader 2 volle dagen heeft geholpen met hem eruit halen en verhuizen. Ik heb toen alle lijmresten verwijderd en mn pa had al een begin gemaakt. Omdat het veel tijd kostte om hem te leggen en ik al verhuisd was had ik geen zin om 3 weken op het beton te leven ben ik zelf verder gegaan met leggen. Ik wist inmiddels hoe het moest en het zag er super netjes uit.
Zij vonden me toen vreselijk ondankbaar. Dat ik de vloer verpest had en dat ik het respect moest hebben te wachten. Ik was best trots op mezelf dat ik het er keurig inkreeg.
Uiteindelijk alles maar los gehaald en mn excuus aangeboden om de boel te sussen.
vrijdag 3 september 2021 om 14:35
Je moet echt stoppen met het gebruik maken van je ouders. Zij grijpt alles aan om macht uit te oefenen. Je mag dit niet, je mag dat niet. Jouw hout, jouw huis, jouw tijd. Deze mensen gaan geen respect voor je hebben zolang je je niet volledig onafhankelijk opstelt.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 3 september 2021 om 14:35
Maar dit is natuurlijk niet het probleem. Ik wil gewoon graag de communicatie beter krijgen. Die loopt al stroef sinds ik een klein kind was en voor ik zelf een kindje kreeg.viva-amber schreef: ↑03-09-2021 14:31Nou inderdaad, als je businessclass kan vliegen dan zou ik volgende keer de oppas meenemen en niets voor dat huisje vertellen: dat scheelt al op een hoop gezeur.
Minder afhankelijk worden en minder delen. Niet steed de munitie aanreiken, de lont erin steken en haar de lucifers in de handen duwen.
En de oppas mee was serieus een optie geweest.
trien30 wijzigde dit bericht op 03-09-2021 14:36
4.26% gewijzigd
vrijdag 3 september 2021 om 14:36
Zodat je vader het er daarna weer in kon leggen? Hemel.Trien30 schreef: ↑03-09-2021 14:31Een stukje please .
Ik ben twee jaar geleden verhuisd. We hebben toen een tweedehands houten vloer over kunnen nemen van iemand waarbij mijn vader 2 volle dagen heeft geholpen met hem eruit halen en verhuizen. Ik heb toen alle lijmresten verwijderd en mn pa had al een begin gemaakt. Omdat het veel tijd kostte om hem te leggen en ik al verhuisd was had ik geen zin om 3 weken op het beton te leven ben ik zelf verder gegaan met leggen. Ik wist inmiddels hoe het moest en het zag er super netjes uit.
Zij vonden me toen vreselijk ondankbaar. Dat ik de vloer verpest had en dat ik het respect moest hebben te wachten. Ik was best trots op mezelf dat ik het er keurig inkreeg.
Uiteindelijk alles maar los gehaald en mn excuus aangeboden om de boel te sussen.
Ja, dit is echt een stukje van jou dat echt mag worden veranderd.
Bij IEDER ANDER op de wereld had je ze meewarig aangekeken en tegen je voorhoofd getikt.
Maar hier voel jij je het kind dat een standje krijgt en weer dingen gaat doen om hen tevreden te houden.
Ik snap je vriend dat hij je dit niet gunt, want dit gun je jezelf toch ook niet?
vrijdag 3 september 2021 om 14:36
Die laatste zin had ik even gemist: het spoort niet dat je zo ver gaat om een conflict te vermijden; dat is echt ongezond gedrag.
Je hebt ze tijd en hard werk bespaart, daarnaast bepalen zij niet hoe het er uit moet zien. Ik had ze zo de deur uit gezet.
Waar ben je bang voor? wat voor macht hebben zij over jou? Komt er een grote erfenis later, betalen zij je elke maandof jaar een klap geld?
Wat is de reden dat je je zo afhankelijk opstelt?
viva-amber wijzigde dit bericht op 03-09-2021 14:38
35.66% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 3 september 2021 om 14:38
Dat ben ik met je eens. Maar goed je probeert maar weer eens wat om te kijken of dat wel werkt.viva-amber schreef: ↑03-09-2021 14:36Die laatste zin had ik even gemist: het spoort niet dat je zo ver gaat om een conflict te vermijden; dat is echt ongezond gedrag.
vrijdag 3 september 2021 om 14:43
Er is geen rooie rotcent te krijgen daarviva-amber schreef: ↑03-09-2021 14:36Die laatste zin had ik even gemist: het spoort niet dat je zo ver gaat om een conflict te vermijden; dat is echt ongezond gedrag.
Je hebt ze tijd en hard werk bespaart, daarnaast bepalen zij niet hoe het er uit moet zien. Ik had ze zo de deur uit gezet.
Waar ben je bang voor? wat voor macht hebben zij over jou? Komt er een grote erfenis later, betalen zij je elke maandof jaar een klap geld?
Wat is de reden dat je je zo afhankelijk opstelt?
Ik heb heel wat jaren het contact op een laag pitje gehad. Tot mijn zoontje werd geboren. Toen is het contact de eerste paar jaar heel goed geweest.
Maar sinds een jaar of 3 is het weer bakken met ellende.
Ik ben eigenlijk helemaal niet zo afhankelijk. Ja het is fijn als ze af en toe opa en oma voor mijn zoontje willen zijn. Dat het gezellig is met kerst en op verjaardagen.
Maar wanneer ik zoon daar niet laat logeren is het ook niet goed. Dan zien ze hem nooit.
trien30 wijzigde dit bericht op 03-09-2021 14:47
16.70% gewijzigd
vrijdag 3 september 2021 om 14:45
Je probeert dingen die ten koste gaan van jezelf. Je zat in de modus dat jij door het slijk gaat om te zorgen dat zij zich gedragen. Het enige wat je hun daarmee leert is dat slecht gedrag, drammen en de grenzen van je volwassen kind niet respecteren loont.
Wanneer zij niet gaat veranderen, dan kun je alleen nog maar jezelf beschermen en moet je minder bang worden voor confrontatie en conflict.
Ik vraag mij sowieso af waarom je daar zo bang voor bent.
Kunnen zij je iets afnemen of intrekken wat belangrijk voor je is, zoals ik al eerder aan gaf?
Wanneer zij niet gaat veranderen, dan kun je alleen nog maar jezelf beschermen en moet je minder bang worden voor confrontatie en conflict.
Ik vraag mij sowieso af waarom je daar zo bang voor bent.
Kunnen zij je iets afnemen of intrekken wat belangrijk voor je is, zoals ik al eerder aan gaf?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 3 september 2021 om 14:45
vrijdag 3 september 2021 om 14:48
En daar stop je nu maar weer eens voorgoed mee.
Wat je ook doet, ZIJ zien JOU niet als volwassene. Maar nog steeds als hun kleine kind, wat niets kan. Ze zien je niet als gelijke en zullen dat ook nooit doen.
Zolang jij vanuit die kind rol probeert te pleasen, worden zij juist BEVESTIGD in hun ouderrol. En dat wil je niet meer.
vrijdag 3 september 2021 om 14:50
Nee ik ben in niks afhankelijk van ze eigenlijk. Het enige was voor mij wel fijn is is dus dat ze af en toe mijn zoon onder hun hoede nemen zodat ik even op adem kan komen. Iets wat ze me ook beloofd hebben toen ik aangaf dat het misschien beter was om mijn zoon op te laten groeien in een gezin met twee ouders. Ik stond er helemaal alleen voor en wilde hem ter adoptie afstaan. Daar waren ze het niet mee eens en hebben toen mn hele huis vol babyspullen gezet.viva-amber schreef: ↑03-09-2021 14:45Je probeert dingen die ten koste gaan van jezelf. Je zat in de modus dat jij door het slijk gaat om te zorgen dat zij zich gedragen. Het enige wat je hun daarmee leert is dat slecht gedrag, drammen en de grenzen van je volwassen kind niet respecteren loont.
Wanneer zij niet gaat veranderen, dan kun je alleen nog maar jezelf beschermen en moet je minder bang worden voor confrontatie en conflict.
Ik vraag mij sowieso af waarom je daar zo bang voor bent.
Kunnen zij je iets afnemen of intrekken wat belangrijk voor je is, zoals ik al eerder aan gaf?
Ik voelde me daarin gesteund. En heb mede op basis van die steun besloten wel zelf voor mijn kind te gaan zorgen.
Ik gun mijn kind gewoon een fijne familie. Aan de kant van zn vader hoeft hij niks te verwachten behalve geld. En bij mijn vriend zijn we alles nog rustig aan het opbouwen wat betreft contact.
trien30 wijzigde dit bericht op 03-09-2021 14:55
34.61% gewijzigd
vrijdag 3 september 2021 om 14:52
vrijdag 3 september 2021 om 15:03
Tja. Goede vraag. Achteraf gezien is het natuurlijk bezopen.viva-amber schreef: ↑03-09-2021 14:52Waarom zeg je dan niet gewoon: nee en nu is het genoeg.
Ik bepaal in mijn huis hoe de vloer wordt gelegd en hoe het er uit ziet.
Ik ben eel conflictmijdend. Ik haat ruzie… al vanaf dat ik jong ben. En mn ma is behoorlijk dominant. Dus geen hele lekker combinatie.
Aan de andere kant heeft ze wel vier kinderen in haar eentje op moeten voeden. Althans mn pa was altijd heel vroeg weg en pas laat weer thuis. In het weekend was hij er uiteraard wel.
vrijdag 3 september 2021 om 15:07
Wat heeft dat met het heden te maken? Wie is er verantwoordelijk voor hoeveel steun zij had van je vader? Jij toch niet.
Voel je je schuldig?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 3 september 2021 om 15:12
Nergens lees ik dat het over JOU gaat. Het gaat allemaal om hén.Trien30 schreef: ↑03-09-2021 14:50Nee ik ben in niks afhankelijk van ze eigenlijk. Het enige was voor mij wel fijn is is dus dat ze af en toe mijn zoon onder hun hoede nemen zodat ik even op adem kan komen. Iets wat ze me ook beloofd hebben toen ik aangaf dat het misschien beter was om mijn zoon op te laten groeien in een gezin met twee ouders. Ik stond er helemaal alleen voor en wilde hem ter adoptie afstaan. Daar waren ze het niet mee eens en hebben toen mn hele huis vol babyspullen gezet.
Ik voelde me daarin gesteund. En heb mede op basis van die steun besloten wel zelf voor mijn kind te gaan zorgen.
Ik gun mijn kind gewoon een fijne familie. Aan de kant van zn vader hoeft hij niks te verwachten behalve geld. En bij mijn vriend zijn we alles nog rustig aan het opbouwen wat betreft contact.
En zo gaat het altijd al. Jouw hele leven draait het niet om wat jij wil, kan en mag, maar om wat je moeder wil.
Zij wilde niet dat jij, volwassen vrouw, beschikte over het lot van haar eigen kind. Zij ging het wel even voor je fixen. Dat lijkt misschien lief, maar het is weinig respectvol.
vrijdag 3 september 2021 om 15:14
Ik probeer eerder een verklaring te zoeken. Waar ik het aan verdiend heb dat ze zo met me omgaan.viva-amber schreef: ↑03-09-2021 15:07Wat heeft dat met het heden te maken? Wie is er verantwoordelijk voor hoeveel steun zij had van je vader? Jij toch niet.
Voel je je schuldig?
Maar misschien is dat ook wel het hele probleem. Dat ik alles teveel in mezelf zoek en mezelf daarmee klein maak.
En ik doe heus wel eens domme dingen. Maar ik probeer altijd van mn fouten te leren en daardoor te ontwikkelen. Ben best trots op wat ik allemaal bereikt heb. Maar die erkenning krijg ik eigenlijk nooit vanuit mn ouders. Misschien hoop ik die tegen beter weten in ooit nog eens te krijgen.
vrijdag 3 september 2021 om 15:15
Pcies, op het moment dat het even niet uitkomt wordt het tegen je gebruikt of wordt behandeld alsof je 8 bent.
Het enige wat je kan doen is in je doen en laten, laten zien dat je een volwassen vrouw bent die hun goedkeuring of hulp niet nodig heeft en die staat voor haar mening.
Het feit dat je een paar scherpe bochten en hobbels op je weg hebt gehad, doet daarbij niet ter zake, ook jij mag je problemen op een dag achter je laten zonder dat je ouders je dat na blijven dragen.
Het enige wat je kan doen is in je doen en laten, laten zien dat je een volwassen vrouw bent die hun goedkeuring of hulp niet nodig heeft en die staat voor haar mening.
Het feit dat je een paar scherpe bochten en hobbels op je weg hebt gehad, doet daarbij niet ter zake, ook jij mag je problemen op een dag achter je laten zonder dat je ouders je dat na blijven dragen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 3 september 2021 om 15:16
En dát is een typisch 'kind' gedachte.Trien30 schreef: ↑03-09-2021 15:14Ik probeer eerder een verklaring te zoeken. Waar ik het aan verdiend heb dat ze zo met me omgaan.
Maar misschien is dat ook wel het hele probleem. Dat ik alles teveel in mezelf zoek en mezelf daarmee klein maak.
En ik doe heus wel eens domme dingen. Maar ik probeer altijd van mn fouten te leren en daardoor te ontwikkelen. Ben best trots op wat ik allemaal bereikt heb. Maar die erkenning krijg ik eigenlijk nooit vanuit mn ouders. Misschien hoop ik die tegen beter weten in ooit nog eens te krijgen.
Mijn ouders moeten me lief vinden, als ze dat niet vinden dan zal er met mij wel iets mis zijn.
Maar wat nou.......
Wat nou..........
Als er met jou niets mis is, maar met hén?
vrijdag 3 september 2021 om 15:27
Daar zit wel wat in
Ik hoop misschien op iets dat gewoon niet mogelijk is.
vrijdag 3 september 2021 om 15:30
Zo is het niet mogelijk nee. Ouders krijgen wel respect voor kinderen die zich onafhankelijk en volwassen gedrag, wanneer zij dat gedrag consequent en een paar jaar hebben laten zien en zich niets aantrekken van gemanipuleer of ruzie. Je ouders stoppen wel, wanneer zij door hebben dat het niet werkt.
viva-amber wijzigde dit bericht op 03-09-2021 15:34
24.38% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 3 september 2021 om 15:31
Dan ga ik daar maar eens mee beginnenviva-amber schreef: ↑03-09-2021 15:30Zo is het niet mogelijk nee. Ouders krijgen wel respect voor kinderen die zich onafhankelijk en volwassen gedrag, wanneer zij dat gedrag consequent en een paar jaar hebben laten zien.
Al vind ik het alsnog bijzonder dat ik al zeker 15 jaar uit huis ben en ze nog steeds denken dat het nodig is me te bemoederen.
Op een paar verhuizingen na hebben ze me nooit ergens mee geholpen.
trien30 wijzigde dit bericht op 03-09-2021 15:32
24.84% gewijzigd