Kinderen
alle pijlers
Bezoekregeling na verhuizen
woensdag 3 juni 2009 om 21:09
Ik heb een vraagje over bezoekregeling van kinderen na verhuizing.
Mijn vriendin heeft een vriend die 2 uur rijden vanaf hier woont en zij wilt bij hem gaan wonen maar zit met de bezoekregeling met haar ex.
Nu is haar vraag hoe jullie dit hebben geregeld na een verhuizing?
Was jij degene die de kinderen steeds naar ex bracht of deden jullie dat fifty-fifty?
Mijn vriendin heeft een vriend die 2 uur rijden vanaf hier woont en zij wilt bij hem gaan wonen maar zit met de bezoekregeling met haar ex.
Nu is haar vraag hoe jullie dit hebben geregeld na een verhuizing?
Was jij degene die de kinderen steeds naar ex bracht of deden jullie dat fifty-fifty?
woensdag 3 juni 2009 om 22:25
Slecht voor mijn bloeddruk dit topic zeg.
Ik vind het sowieso absurd hoe veel vaders er amper betrokken zijn bij de opvoeding van hun kinderen. Ik las laatst in een blad een interview met een betrokken vader die zich altijd afvraagt waarom het heel gangbaar is dat een vader zegt dat zijn werk het niet toelaat om een of meer dagen in de week voor zijn kinderen te zorgen, maar waarom het een uitzondering is als een vader zegt dat zijn vaderschap het niet toelaat om (meer dan) fulltime te werken. Dat vind ik een prachtige formulering. Ik vind het te treurig voor woorden dat de baan van een stiefvader voor gaat op het welzijn van de kinderen, op hun kans een normale band op te bouwen met hun kinderen.
Ik vind het sowieso absurd hoe veel vaders er amper betrokken zijn bij de opvoeding van hun kinderen. Ik las laatst in een blad een interview met een betrokken vader die zich altijd afvraagt waarom het heel gangbaar is dat een vader zegt dat zijn werk het niet toelaat om een of meer dagen in de week voor zijn kinderen te zorgen, maar waarom het een uitzondering is als een vader zegt dat zijn vaderschap het niet toelaat om (meer dan) fulltime te werken. Dat vind ik een prachtige formulering. Ik vind het te treurig voor woorden dat de baan van een stiefvader voor gaat op het welzijn van de kinderen, op hun kans een normale band op te bouwen met hun kinderen.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
woensdag 3 juni 2009 om 22:26
Bij ons was het heel simpel, Mijn vriend heeft kinderen dus was het meer dan logisch dat ik ruim 200 kilometer verderop bij hem ging wonen. Ik vindt niet dat je kinderen uit hun omgeving moet halen. En het is voor kinderen al moeilijk om van vader naar moeder en andersom te gaan, dus waarom het nog moeilijker maken. Wij zijn volwassen en kunnen kiezen, de kinderen hebben geen keuze, dus moet er rekening met hun gehouden worden vind ik. En dan maakt het geen ene malle moer uit of vader of moeder buiten de deur gerotzooid heeft, daar hebben de kinderen niet voor gekozen, en hoeven daar ook niet voor te boeten vind ik.
woensdag 3 juni 2009 om 22:28
quote:duffie_1 schreef op 03 juni 2009 @ 22:26:
Bij ons was het heel simpel, Mijn vriend heeft kinderen dus was het meer dan logisch dat ik ruim 200 kilometer verderop bij hem ging wonen. Ik vindt niet dat je kinderen uit hun omgeving moet halen. En het is voor kinderen al moeilijk om van vader naar moeder en andersom te gaan, dus waarom het nog moeilijker maken. Wij zijn volwassen en kunnen kiezen, de kinderen hebben geen keuze, dus moet er rekening met hun gehouden worden vind ik. En dan maakt het geen ene malle moer uit of vader of moeder buiten de deur gerotzooid heeft, daar hebben de kinderen niet voor gekozen, en hoeven daar ook niet voor te boeten vind ik.Hear hear!
Bij ons was het heel simpel, Mijn vriend heeft kinderen dus was het meer dan logisch dat ik ruim 200 kilometer verderop bij hem ging wonen. Ik vindt niet dat je kinderen uit hun omgeving moet halen. En het is voor kinderen al moeilijk om van vader naar moeder en andersom te gaan, dus waarom het nog moeilijker maken. Wij zijn volwassen en kunnen kiezen, de kinderen hebben geen keuze, dus moet er rekening met hun gehouden worden vind ik. En dan maakt het geen ene malle moer uit of vader of moeder buiten de deur gerotzooid heeft, daar hebben de kinderen niet voor gekozen, en hoeven daar ook niet voor te boeten vind ik.Hear hear!
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
woensdag 3 juni 2009 om 22:30
quote:kersenoogje schreef op 03 juni 2009 @ 22:25:
Maar daarom schreef ik ook in het stukje dat ik geen uitleg hoef te geven over de situatie.
Vader ziet kinderen nu ook 1 x per 2 weken in het weekend, omdat hij zelf niet meer wilt en woont ook op hetzelfde dorp.Geen idee hoe oud de kinderen zijn, hoor, maar op een dag is het toch logisch dat ze zelf gewoon eens bij papa binnen vallen? Of althans, zouden moeten kunnen in plaats van een treinreis van weet niet hoe lang met tig overstappen moeten maken.
Maar daarom schreef ik ook in het stukje dat ik geen uitleg hoef te geven over de situatie.
Vader ziet kinderen nu ook 1 x per 2 weken in het weekend, omdat hij zelf niet meer wilt en woont ook op hetzelfde dorp.Geen idee hoe oud de kinderen zijn, hoor, maar op een dag is het toch logisch dat ze zelf gewoon eens bij papa binnen vallen? Of althans, zouden moeten kunnen in plaats van een treinreis van weet niet hoe lang met tig overstappen moeten maken.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
woensdag 3 juni 2009 om 22:36
Ik snap wel dat je blij bent dat je vriendin weer gelukkig is, maar ze vergeet het belang van haar kinderen. En dat is een beetje jammer. Haar vriend wist dat zij kinderen had. Als hij er niets voor over heeft, vind ik dat je vriendin voor haar kinderen moet kiezen en er niet eens over na moet denken. Ik snap best dat die ex een eikel is, maar het is en blijft de vader van haar kinderen.
woensdag 3 juni 2009 om 22:37
quote:Supersmollie1 schreef op 03 juni 2009 @ 22:30:
[...]
Geen idee hoe oud de kinderen zijn, hoor, maar op een dag is het toch logisch dat ze zelf gewoon eens bij papa binnen vallen? Of althans, zouden moeten kunnen in plaats van een treinreis van weet niet hoe lang met tig overstappen moeten maken.
Mee eens!
En hou ook rekening met sportclubs en dergelijke. Wedstrijden zijn dan meestal in het weekend, en dan zouden ze om het weekend niet kunnen omdat ze dan bij papa zijn en die te ver weg woont. Dan krijg je ook vlug reacties van ik wil niet naar papa want dan kan ik niet met de wedstrijd meedoen. Of verjaardagsfeestjes van klas genoten of gewoon in het weekend spelen met een vriendinnetje.
Ik zou als ik jou vriendin was eerst heel goed nadenken en alle voors en tegens op een rijtje zetten. Want echt er komt een heleboel bij kijken.
[...]
Geen idee hoe oud de kinderen zijn, hoor, maar op een dag is het toch logisch dat ze zelf gewoon eens bij papa binnen vallen? Of althans, zouden moeten kunnen in plaats van een treinreis van weet niet hoe lang met tig overstappen moeten maken.
Mee eens!
En hou ook rekening met sportclubs en dergelijke. Wedstrijden zijn dan meestal in het weekend, en dan zouden ze om het weekend niet kunnen omdat ze dan bij papa zijn en die te ver weg woont. Dan krijg je ook vlug reacties van ik wil niet naar papa want dan kan ik niet met de wedstrijd meedoen. Of verjaardagsfeestjes van klas genoten of gewoon in het weekend spelen met een vriendinnetje.
Ik zou als ik jou vriendin was eerst heel goed nadenken en alle voors en tegens op een rijtje zetten. Want echt er komt een heleboel bij kijken.
woensdag 3 juni 2009 om 22:39
Met 'het is en blijft de vader..' wordt de indruk gewekt dat ie ondanks alles nog altijd hun vader is. Weet wel dat je het niet zo bedoelde, maar feit is natuurlijk wel dat kinderen helemaal niets te maken hebben met vaders vreemdgaan. Man's vreemdgaan, eigenlijk. Want hij is bij de moeder vreemdgegaan, niet bij de kinderen.
woensdag 3 juni 2009 om 22:39
woensdag 3 juni 2009 om 22:43
quote:kersenoogje schreef op 03 juni 2009 @ 22:08:
Maar als pa zijn leuter in zijn broek had gehouden had hij zijn kindjes gewoon 24 uur per dag zeg maar bij zich.
.
Sorry dat ik dit als vrouw zeg, maar ik geloof er heilig in dat er heus wel wat vooraf gegaan is voordat Pa zijn leuter in een andere vrouw hangt. Dat doet ie echt niet als hij helemaal tevreden is over zijn leventje thuis. Waar 2 kijven 2 schuld toch?
En sowieso, moeten de kids maar heen en weer reizen om dat Pa niet lief voor mama is geweest?
Ik kan daar zo kwaad om worden dat mensen alles maar ten kosten van de kinderen met elkaar willen uitvechten.
Maar als pa zijn leuter in zijn broek had gehouden had hij zijn kindjes gewoon 24 uur per dag zeg maar bij zich.
.
Sorry dat ik dit als vrouw zeg, maar ik geloof er heilig in dat er heus wel wat vooraf gegaan is voordat Pa zijn leuter in een andere vrouw hangt. Dat doet ie echt niet als hij helemaal tevreden is over zijn leventje thuis. Waar 2 kijven 2 schuld toch?
En sowieso, moeten de kids maar heen en weer reizen om dat Pa niet lief voor mama is geweest?
Ik kan daar zo kwaad om worden dat mensen alles maar ten kosten van de kinderen met elkaar willen uitvechten.
woensdag 3 juni 2009 om 22:43
Pfff.....lastige kwestie hoor.
Ik ben zelf ook van mening dat zolang je de verantwoordelijkheid samen met je ex deelt het not done is ver van elkaar te gaan wonen.
Zelf heb ik een co-ouderschap en we hebben zelfs in het convenant opgenomen dat er in principe niet verhuisd wordt buiten een straal van 15 kilometer zolang de kinderen minderjarig zijn.
Mocht dit wel aan de orde komen dan in goed overleg en zeer gegronde redenen.Komen we daar samen niet uit,dan zal er een advocaat in gezet worden.
Het is ook haast onmogelijk bij een co-ouderschap niet dichtbij elkaar te wonen(nu wonen we een paar straten van elkaar,ideaal!!)
Maar ook bij een omgangsregeling vind ik het een enorm struikelblok.
Voorbeeld heb ik binnen mijn vriendenkring waarbij de kinderen dik een uur rijden er vandaan wonen.
De kinderen komen eens in de twee weken,en wat een rompslomp daar altijd.
Ook hebben die kinderen helemaal niets hier,geen vriendjes geen vertrouwdheid...zo sneu.
Bij calamiteiten of flexibiliteit in omgang zijn er altijd problemen.
ook hebben de kinderen nooit (en dan ook nooit!! ) de keuze om eens tussendoor om de ouder te bezoeken.
Ik begrijp sowieso nooit de regeling een weekend in de twee weken (tenzij daar gegronde redenen voor zijn in het belang van het kind).
Leuk voor kinderen als gevolg van een scheiding waar ze zelf niet voor kiezen,in een klap hebben ze een visite/logeer ouder.
En ook begrijp ik het als ouder niet...geen haar op mijn hoofd dat ik mijn kinderen zo weinig zou zien.
Maar goed,
als een ouder toch beslist ver weg te gaan wonen,ben ik van mening dat diegene ook verantwoordelijk is om de afstand te overbruggen bij halen en brengen.
Ik ben zelf ook van mening dat zolang je de verantwoordelijkheid samen met je ex deelt het not done is ver van elkaar te gaan wonen.
Zelf heb ik een co-ouderschap en we hebben zelfs in het convenant opgenomen dat er in principe niet verhuisd wordt buiten een straal van 15 kilometer zolang de kinderen minderjarig zijn.
Mocht dit wel aan de orde komen dan in goed overleg en zeer gegronde redenen.Komen we daar samen niet uit,dan zal er een advocaat in gezet worden.
Het is ook haast onmogelijk bij een co-ouderschap niet dichtbij elkaar te wonen(nu wonen we een paar straten van elkaar,ideaal!!)
Maar ook bij een omgangsregeling vind ik het een enorm struikelblok.
Voorbeeld heb ik binnen mijn vriendenkring waarbij de kinderen dik een uur rijden er vandaan wonen.
De kinderen komen eens in de twee weken,en wat een rompslomp daar altijd.
Ook hebben die kinderen helemaal niets hier,geen vriendjes geen vertrouwdheid...zo sneu.
Bij calamiteiten of flexibiliteit in omgang zijn er altijd problemen.
ook hebben de kinderen nooit (en dan ook nooit!! ) de keuze om eens tussendoor om de ouder te bezoeken.
Ik begrijp sowieso nooit de regeling een weekend in de twee weken (tenzij daar gegronde redenen voor zijn in het belang van het kind).
Leuk voor kinderen als gevolg van een scheiding waar ze zelf niet voor kiezen,in een klap hebben ze een visite/logeer ouder.
En ook begrijp ik het als ouder niet...geen haar op mijn hoofd dat ik mijn kinderen zo weinig zou zien.
Maar goed,
als een ouder toch beslist ver weg te gaan wonen,ben ik van mening dat diegene ook verantwoordelijk is om de afstand te overbruggen bij halen en brengen.
woensdag 3 juni 2009 om 22:48
Kersenoogje, je mag zeker wel aan ervaringsdeskundigen vragen hoe die dat opgelost hebben, hoor. Dat zeg ik niet. Ik heb mijn mening gegeven en ook gemeld dat ik je daarmee niet help.
En wat betreft ervaring hebben hiermee. Ik ben stiefmoeder en dank god op mijn blote knietjes voor de lieve betrokken vader die Smolman is. Die het liefste al zijn kinderen de hele tijd bij zich zou willen maar van mening is dat vader en moeder even belangrijk zijn in de opvoeding en voor wie co-ouderschap het meest logische gevolg is van een relatiebreuk waar kinderen bij betrokken zijn. Toen Smolman en zijn ex uit elkaar gingen was het zoeken naar een huis voor hem vanzelfsprekend een huis op maximaal vijf minuten fietsafstand van het huis waar moeders bleef wonen. De kinderen zitten gewoon op dezelfde school, zien nog altijd dezelfde vriendjes en vriendinnetjes en hun leefomgeving is hetzelfde gebleven. Minder ingrijpend dan 200 km verderop, maar ik ben wel van het ene eind van de stad naar het andere verhuisd. Van een kleine tien minuutjes fietsen naar mijn werk ben ik nu een half uur onderweg. Geen vergelijk dus. Maar wat mij betreft niet meer dan vanzelfsprekend dat ik me aan te passen heb aan een gezins-situatie. Stel dat ik geëist zou hebben dat Smolman maar mijn kant op zou zijn gekomen, met als argument dat het vanwege mijn werk moet, dan was ik nu niet met hem getrouwd geweest. Simpelweg omdat dat voor hem geen issue is, de kinderen gaan voorop. Hij vindt het al erg genoeg dat ze in een gebroken gezin op moeten groeien. Jammer dat jouw vriendin er niet zo in staat.
En wat betreft ervaring hebben hiermee. Ik ben stiefmoeder en dank god op mijn blote knietjes voor de lieve betrokken vader die Smolman is. Die het liefste al zijn kinderen de hele tijd bij zich zou willen maar van mening is dat vader en moeder even belangrijk zijn in de opvoeding en voor wie co-ouderschap het meest logische gevolg is van een relatiebreuk waar kinderen bij betrokken zijn. Toen Smolman en zijn ex uit elkaar gingen was het zoeken naar een huis voor hem vanzelfsprekend een huis op maximaal vijf minuten fietsafstand van het huis waar moeders bleef wonen. De kinderen zitten gewoon op dezelfde school, zien nog altijd dezelfde vriendjes en vriendinnetjes en hun leefomgeving is hetzelfde gebleven. Minder ingrijpend dan 200 km verderop, maar ik ben wel van het ene eind van de stad naar het andere verhuisd. Van een kleine tien minuutjes fietsen naar mijn werk ben ik nu een half uur onderweg. Geen vergelijk dus. Maar wat mij betreft niet meer dan vanzelfsprekend dat ik me aan te passen heb aan een gezins-situatie. Stel dat ik geëist zou hebben dat Smolman maar mijn kant op zou zijn gekomen, met als argument dat het vanwege mijn werk moet, dan was ik nu niet met hem getrouwd geweest. Simpelweg omdat dat voor hem geen issue is, de kinderen gaan voorop. Hij vindt het al erg genoeg dat ze in een gebroken gezin op moeten groeien. Jammer dat jouw vriendin er niet zo in staat.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
woensdag 3 juni 2009 om 22:52
quote:Supersmollie1 schreef op 03 juni 2009 @ 22:48:
Kersenoogje, je mag zeker wel aan ervaringsdeskundigen vragen hoe die dat opgelost hebben, hoor. Dat zeg ik niet. Ik heb mijn mening gegeven en ook gemeld dat ik je daarmee niet help.
En wat betreft ervaring hebben hiermee. Ik ben stiefmoeder en dank god op mijn blote knietjes voor de lieve betrokken vader die Smolman is. Die het liefste al zijn kinderen de hele tijd bij zich zou willen maar van mening is dat vader en moeder even belangrijk zijn in de opvoeding en voor wie co-ouderschap het meest logische gevolg is van een relatiebreuk waar kinderen bij betrokken zijn. Toen Smolman en zijn ex uit elkaar gingen was het zoeken naar een huis voor hem vanzelfsprekend een huis op maximaal vijf minuten fietsafstand van het huis waar moeders bleef wonen. De kinderen zitten gewoon op dezelfde school, zien nog altijd dezelfde vriendjes en vriendinnetjes en hun leefomgeving is hetzelfde gebleven. Minder ingrijpend dan 200 km verderop, maar ik ben wel van het ene eind van de stad naar het andere verhuisd. Van een kleine tien minuutjes fietsen naar mijn werk ben ik nu een half uur onderweg. Geen vergelijk dus. Maar wat mij betreft niet meer dan vanzelfsprekend dat ik me aan te passen heb aan een gezins-situatie. Stel dat ik geëist zou hebben dat Smolman maar mijn kant op zou zijn gekomen, met als argument dat het vanwege mijn werk moet, dan was ik nu niet met hem getrouwd geweest. Simpelweg omdat dat voor hem geen issue is, de kinderen gaan voorop. Hij vindt het al erg genoeg dat ze in een gebroken gezin op moeten groeien. Jammer dat jouw vriendin er niet zo in staat.A-MEN
Kersenoogje, je mag zeker wel aan ervaringsdeskundigen vragen hoe die dat opgelost hebben, hoor. Dat zeg ik niet. Ik heb mijn mening gegeven en ook gemeld dat ik je daarmee niet help.
En wat betreft ervaring hebben hiermee. Ik ben stiefmoeder en dank god op mijn blote knietjes voor de lieve betrokken vader die Smolman is. Die het liefste al zijn kinderen de hele tijd bij zich zou willen maar van mening is dat vader en moeder even belangrijk zijn in de opvoeding en voor wie co-ouderschap het meest logische gevolg is van een relatiebreuk waar kinderen bij betrokken zijn. Toen Smolman en zijn ex uit elkaar gingen was het zoeken naar een huis voor hem vanzelfsprekend een huis op maximaal vijf minuten fietsafstand van het huis waar moeders bleef wonen. De kinderen zitten gewoon op dezelfde school, zien nog altijd dezelfde vriendjes en vriendinnetjes en hun leefomgeving is hetzelfde gebleven. Minder ingrijpend dan 200 km verderop, maar ik ben wel van het ene eind van de stad naar het andere verhuisd. Van een kleine tien minuutjes fietsen naar mijn werk ben ik nu een half uur onderweg. Geen vergelijk dus. Maar wat mij betreft niet meer dan vanzelfsprekend dat ik me aan te passen heb aan een gezins-situatie. Stel dat ik geëist zou hebben dat Smolman maar mijn kant op zou zijn gekomen, met als argument dat het vanwege mijn werk moet, dan was ik nu niet met hem getrouwd geweest. Simpelweg omdat dat voor hem geen issue is, de kinderen gaan voorop. Hij vindt het al erg genoeg dat ze in een gebroken gezin op moeten groeien. Jammer dat jouw vriendin er niet zo in staat.A-MEN
woensdag 3 juni 2009 om 22:57
woensdag 3 juni 2009 om 23:04
Kersenoogje, ik heb geen aanvullend advies voor je vriendin, wel voor jou: Het is ondoenlijk om op een forum andermans standpunt of situatie te gaan verklaren en verdedigen. Simpelweg omdat jij niet alle ins en outs kent, en omdat ze dat zelf op moet lossen met haar ex.
Je kan wel vragen hoe je je vriendin het beste van advies kan dienen. Er is al gezegd dat je haar kan wijzen op wat er allemaal verandert voor de kinderen en of dit voor de kinderen wel zo'n goed plan is. Je zou haar er ook op kunnen wijzen dat als haar ex naar de rechter stapt om te proberen haar verhuizing tegen te houden, hij een sterk punt heeft.
Meer kun je niet doen. Probeer geen oplossingen voor haar te bedenken, dat kan ze zelf ook wel.
Je kan wel vragen hoe je je vriendin het beste van advies kan dienen. Er is al gezegd dat je haar kan wijzen op wat er allemaal verandert voor de kinderen en of dit voor de kinderen wel zo'n goed plan is. Je zou haar er ook op kunnen wijzen dat als haar ex naar de rechter stapt om te proberen haar verhuizing tegen te houden, hij een sterk punt heeft.
Meer kun je niet doen. Probeer geen oplossingen voor haar te bedenken, dat kan ze zelf ook wel.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
woensdag 3 juni 2009 om 23:11
Als het waar is dat de vader niet meer dan eens in de twee weken voor de kinderen wil zorgen, verandert dat de zaak wel. Ik spreek als dochter van een vader die na de scheiding overduidelijk niet zat te wachten op mijn broertje en mij. Ontzettend pijnlijk. Dat werpt misschien toch een ander licht op de kwestie 'belang van het kind'. Natuurlijk is het 't beste voor kinderen om een goedlopend co-ouderschap te realiseren na een scheiding, maar daar zijn twee ouders voor nodig, die zich daar allebei voor in willen zetten.
Verder ben ik het helemaal eens met veel van de andere forumsters, vreemdgaan is een probleem tussen ouders, waar kinderen niets mee te maken hebben en waar ze zeker niet voor gestraft zouden moeten worden door het verlies van contact met een van de ouders.
Verder ben ik het helemaal eens met veel van de andere forumsters, vreemdgaan is een probleem tussen ouders, waar kinderen niets mee te maken hebben en waar ze zeker niet voor gestraft zouden moeten worden door het verlies van contact met een van de ouders.
woensdag 3 juni 2009 om 23:15
Pcies Fleur. Dat vader nu de mogelijkheden niet gebruikt, betekent nog niet dat je die mogelijkheden voor de kinderen in de toekomst af moet snijden.
Enniehoe, dat zijn vragen waar to geen antwoord op kan geven. Het is niet haar situatie dus ze weet niet precies hoe het zit en wellicht zou ze het zelf heel anders doen.
Enniehoe, dat zijn vragen waar to geen antwoord op kan geven. Het is niet haar situatie dus ze weet niet precies hoe het zit en wellicht zou ze het zelf heel anders doen.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
