Relaties
alle pijlers
Schoonfamilie
donderdag 6 januari 2022 om 12:24
Hoi,
Ik heb een nieuw account aangemaakt wegens herkenbaarheid. Graag jullie mening en tips over het volgende:
Al sinds het begin van onze relatie loopt het contact met mijn schoonfamilie stroef. Inmiddels hebben we kinderen en is het er helaas niet beter op geworden. De moeder van mijn man heeft in de afgelopen jaren een aantal botte opmerkingen gemaakt die me soms behoorlijk hebben gekwetst. Met de rest van de familieleden heb ik gewoon weinig raakvlakken en is er geen interesse richting mij. Dit maakt dat gesprekken vaak eenzijdig verlopen. (ik vraag, zij antwoorden, ik vraag nog iets, etc). Ik geloof zeker dat dit niet alleen bij hen ligt. De klik is er gewoon niet. Niet dezelfde humor, interesses, achtergrond.
De laatste jaren probeer ik mijn bezoeken tot het minimum te beperken. Dan gaat mijn man gewoon alleen met de kinderen. Ik wil het contact tussen de kinderen en opa en oma zeker niet in de weg staan. Maar als ik dan wel eens meega, krijg ik kwetsende opmerkingen te verduren, word ik half genegeerd, wordt mijn manier van opvoeden ondermijnd.
Recentelijk is er weer een aanvaring geweest. En nu neig ik er eigenlijk naar om voorlopig helemaal niet meer te gaan. En dus ook niet mee op weekendjes weg etc. Die keus maakt me best verdrietig, want had graag een leukere band met schoonfam gehad. Maar al die negativiteit richting mij doet echt afbreuk aan mijn zelfbeeld, waardoor ik na zo’n aanvaring een paar dagen van slag kan zijn.
Mijn vraag is dus: hoe kan ik ervoor zorgen dat ik de band tussen mijn schoonfamilie en mijn kinderen niet belemmer, zonder zelf steeds in situaties te belanden die ten koste gaan van mij?
Ik heb een nieuw account aangemaakt wegens herkenbaarheid. Graag jullie mening en tips over het volgende:
Al sinds het begin van onze relatie loopt het contact met mijn schoonfamilie stroef. Inmiddels hebben we kinderen en is het er helaas niet beter op geworden. De moeder van mijn man heeft in de afgelopen jaren een aantal botte opmerkingen gemaakt die me soms behoorlijk hebben gekwetst. Met de rest van de familieleden heb ik gewoon weinig raakvlakken en is er geen interesse richting mij. Dit maakt dat gesprekken vaak eenzijdig verlopen. (ik vraag, zij antwoorden, ik vraag nog iets, etc). Ik geloof zeker dat dit niet alleen bij hen ligt. De klik is er gewoon niet. Niet dezelfde humor, interesses, achtergrond.
De laatste jaren probeer ik mijn bezoeken tot het minimum te beperken. Dan gaat mijn man gewoon alleen met de kinderen. Ik wil het contact tussen de kinderen en opa en oma zeker niet in de weg staan. Maar als ik dan wel eens meega, krijg ik kwetsende opmerkingen te verduren, word ik half genegeerd, wordt mijn manier van opvoeden ondermijnd.
Recentelijk is er weer een aanvaring geweest. En nu neig ik er eigenlijk naar om voorlopig helemaal niet meer te gaan. En dus ook niet mee op weekendjes weg etc. Die keus maakt me best verdrietig, want had graag een leukere band met schoonfam gehad. Maar al die negativiteit richting mij doet echt afbreuk aan mijn zelfbeeld, waardoor ik na zo’n aanvaring een paar dagen van slag kan zijn.
Mijn vraag is dus: hoe kan ik ervoor zorgen dat ik de band tussen mijn schoonfamilie en mijn kinderen niet belemmer, zonder zelf steeds in situaties te belanden die ten koste gaan van mij?
donderdag 6 januari 2022 om 13:59
donderdag 6 januari 2022 om 14:02
Wat een beperkt volk. Snap dat je niet meer mee wil. Zou er zelfs nog eens over denken mijn kinderen wel te laten gaan, want kan me niet voorstellen dat dat soort retards wel normaal doen als jij er niet bij bent.Regenworm schreef: ↑06-01-2022 13:55Kwetsende voorbeelden:
Toen ik zwanger was:
- ik hoop dat je een stuitbevalling krijgt. Dat lijkt me leuk om eens mee te maken (baby lag op dat moment in stuit en was ik best gestresst over)
Toen bleek dat de kinderen mijn achternaam zouden krijgen:
-Doodserieus en niet als grap o.i.d. tegen man: dan moet je maar vreemdgaan om de naam in de familie te houden.
Uitgebreide verhandelingen over hoe lelijk/ ouderwets de tijdelijke bril van mijn kind wel niet is. (Gewoon prima ding, goed geslepen glazen en met kinderplaatje erop)
En zo zijn er nog veel meer voorbeelden, maar dab wordt het wellicht te herkenbaar.
donderdag 6 januari 2022 om 14:04
En wat doet je man dan op dat moment? Zegt hij er meteen wat van? Ik had toch echt zo'n stampij gemaakt als mijn ouders zulke dingen zouden zeggen over/tegen mijn partner en kinderen.Regenworm schreef: ↑06-01-2022 13:55Kwetsende voorbeelden:
Toen ik zwanger was:
- ik hoop dat je een stuitbevalling krijgt. Dat lijkt me leuk om eens mee te maken (baby lag op dat moment in stuit en was ik best gestresst over)
Toen bleek dat de kinderen mijn achternaam zouden krijgen:
-Doodserieus en niet als grap o.i.d. tegen man: dan moet je maar vreemdgaan om de naam in de familie te houden.
Uitgebreide verhandelingen over hoe lelijk/ ouderwets de tijdelijke bril van mijn kind wel niet is. (Gewoon prima ding, goed geslepen glazen en met kinderplaatje erop)
En zo zijn er nog veel meer voorbeelden, maar dab wordt het wellicht te herkenbaar.
donderdag 6 januari 2022 om 14:04
dan gaat je man alleen, of je laat neefjes en nichtjes wat vaker bij jullie logerenRegenworm schreef: ↑06-01-2022 13:59Ze hebben in zijn familie een jaarlijks terugkerende gewoonte om een weekendje weg te gaan samen. Hebben het al vaak geskipt, onder het mom van werk (onregelmatige diensten). Maar merken ook wel dat onze oudste echt wel geniet van het contact met nichtjes en neefjes.
donderdag 6 januari 2022 om 14:05
Ik zou zelf deze opmerkingen niet als kwetsend ervaren, maar vooral denken: wat een mafklappers!Regenworm schreef: ↑06-01-2022 13:55Kwetsende voorbeelden:
Toen ik zwanger was:
- ik hoop dat je een stuitbevalling krijgt. Dat lijkt me leuk om eens mee te maken (baby lag op dat moment in stuit en was ik best gestresst over)
Toen bleek dat de kinderen mijn achternaam zouden krijgen:
-Doodserieus en niet als grap o.i.d. tegen man: dan moet je maar vreemdgaan om de naam in de familie te houden.
Uitgebreide verhandelingen over hoe lelijk/ ouderwets de tijdelijke bril van mijn kind wel niet is. (Gewoon prima ding, goed geslepen glazen en met kinderplaatje erop)
En zo zijn er nog veel meer voorbeelden, maar dab wordt het wellicht te herkenbaar.
Probeer er boven te staan, die lui zijn gestoord!
donderdag 6 januari 2022 om 14:05
Vind je dat echt zo bijzonder? Van haar man houdt ze en daar voert ze een gezin mee. Met zijn ouders heeft ze een moeizame relatie. Ik vind het helemaal niet bijzonder dat ze van haar man meer kan hebben dan van haar schoonouders, die er zich inderdaad helemaal niet mee hoefden te bemoeien.
donderdag 6 januari 2022 om 14:07
Dat 1 van beiden alles inpakt, is alleen maar praktisch. Maar dan moet degene die op zijn reet kan blijven zitten, daarna niet gaan lopen zeiken
donderdag 6 januari 2022 om 14:10
Het zijn geen leuke opmerkingen die je noemt. Of een ander het nou als kwetsend zou ervaren of niet, het zijn sowieso geen aardige dingen om te zeggen.
Hou het contact wat oppervlakkiger, op een iets lager pitje. Sla weekenden weg gewoon over, dat kan echt.
En daarnaast proberen om het niet zo persoonlijk op te nemen. Wat meer van je af te laten glijden. Voor mij werkt dat. Vanaf het moment dat ik echt besloot: dit is het, beter gaat het niet worden, ik hou het pitje zo laag mogelijk, vanaf dat moment ben ik ook niet meer zo snel geraakt door dit soort opmerkingen.
Hou het contact wat oppervlakkiger, op een iets lager pitje. Sla weekenden weg gewoon over, dat kan echt.
En daarnaast proberen om het niet zo persoonlijk op te nemen. Wat meer van je af te laten glijden. Voor mij werkt dat. Vanaf het moment dat ik echt besloot: dit is het, beter gaat het niet worden, ik hou het pitje zo laag mogelijk, vanaf dat moment ben ik ook niet meer zo snel geraakt door dit soort opmerkingen.
donderdag 6 januari 2022 om 14:18
Het is maar wat je praktisch noemt. Heb echt wel wat beter te doen, praktisch koffie drinken als mijn spullen en deel van de kinderen in gepakt is.
Of samen even tornado doen, ben je sneller klaar.
anoniem_409576 wijzigde dit bericht op 06-01-2022 14:19
6.48% gewijzigd
donderdag 6 januari 2022 om 14:21
Gewoon niet meer mee gaan, vragen aan je man bij andere gelegenheden of hij gewoon meteen dan zijn klep open doet of samen met je opstapt nadat hij aangeeft waarom. Want alleen dan zal misschien ooit iets veranderen. Hij meteen ingrijpen en ook opstappen.
Als hij er nog zin in heeft hem laten gaan met de kinderen en genieten van je vrije tijd zonder die mafkezen.
donderdag 6 januari 2022 om 14:23
donderdag 6 januari 2022 om 14:26
Precies. Dat voor-lieve-vrede idee lost helemaal niets op.JobEva schreef: ↑06-01-2022 14:23Wat voelt er dan niet goed als je als enige niet mee gaat?
Ik krijg daar altijd een beetje het reclame gevoel van.... Alles moet altijd harmonie verbonden zijn.... Slaat dus echt nergens op....
Misschien merkt dan eindelijk je schoonfamilie dat je hun omgang niet ok vind en daarom thuis blijft...
De eerste keer dat ik niet mee ging tijdens het familieweekendje heeft er trouwens helemaal niemand in de familie een opmerking over gemaakt. Niemand heeft er moeilijk over gedaan. Waarschijnlijk vonden ze het helemaal best.
donderdag 6 januari 2022 om 14:32
ja, als je uit een huisje weggaat, dan vind ik het handiger dat een van ons de spullen inpakt. Je kunt je in die kamers vaak de kont niet keren
Ik ben altijd wel van het praktisch taken verdelen: Haal jij even de auto deze kant op? Dan haal ik even de bedden af.
donderdag 6 januari 2022 om 14:55
In ieder geval goed om van jullie ook te horen dat het oke is om vanaf nu voor mezelf de weekendjes weg te skippen. Voor denenen met ervaring met dit soort kwesties: wat zeggen jullie tegen de kinderen wanneer ze vragen waarom je niet meegaat? Ooit gaan ze toch merken dat het niet botert tussen mij en schoonfam?
donderdag 6 januari 2022 om 15:05
Meer uitjes met alleen de nichtjes/ neefjes zou ik wel leuk vinden als ze wat ouder zijn. Nu zijn het nog baby’s, peuters en kleuters. Maar later zijn ze hier zeker welkom voor logeerpartijtjes.
Weet niet in hoeverre dat daadwerkelijk van de grond zal komen, want de gezinnen (met name 1) zijn echt wel heel anders dan wij.
Weet niet in hoeverre dat daadwerkelijk van de grond zal komen, want de gezinnen (met name 1) zijn echt wel heel anders dan wij.
donderdag 6 januari 2022 om 15:24
Gewoon simpel houden. Zeg bijvoorbeeld: gaan jullie maar lekker met z'n tweeën (of drieën?), hartstikke leuk.Regenworm schreef: ↑06-01-2022 14:55In ieder geval goed om van jullie ook te horen dat het oke is om vanaf nu voor mezelf de weekendjes weg te skippen. Voor denenen met ervaring met dit soort kwesties: wat zeggen jullie tegen de kinderen wanneer ze vragen waarom je niet meegaat? Ooit gaan ze toch merken dat het niet botert tussen mij en schoonfam?
Of, als je echt vindt dat je een reden moet geven: nee joh, dat is niet echt mijn ding, ik vind het fijn om lekker een weekendje thuis te zijn.
Niet te moeilijk over doen.
donderdag 6 januari 2022 om 15:35
je hoeft het niet met hele gezin te doen hoor.Regenworm schreef: ↑06-01-2022 15:05Meer uitjes met alleen de nichtjes/ neefjes zou ik wel leuk vinden als ze wat ouder zijn. Nu zijn het nog baby’s, peuters en kleuters. Maar later zijn ze hier zeker welkom voor logeerpartijtjes.
Weet niet in hoeverre dat daadwerkelijk van de grond zal komen, want de gezinnen (met name 1) zijn echt wel heel anders dan wij.
Gewoon de neefjes en nichtjes uitnodigen voor een fikse logeerpartij
donderdag 6 januari 2022 om 15:46
Snap ik, maar als het als ouders onderling niet zo klikt, denk ik dat de afspraken voor de logeerpartijtjes vast wat moeilijker gemaakt worden. We zullen zien. Maar inderdaad ga ik niet meer tegen heug en meug met die weekends mee in de hoop mijn kinderen een fijne familieband te geven. Dat werkt klaarblijkelijk niet, jammer genoeg.
