Relaties
alle pijlers
Schoonfamilie
donderdag 6 januari 2022 om 12:24
Hoi,
Ik heb een nieuw account aangemaakt wegens herkenbaarheid. Graag jullie mening en tips over het volgende:
Al sinds het begin van onze relatie loopt het contact met mijn schoonfamilie stroef. Inmiddels hebben we kinderen en is het er helaas niet beter op geworden. De moeder van mijn man heeft in de afgelopen jaren een aantal botte opmerkingen gemaakt die me soms behoorlijk hebben gekwetst. Met de rest van de familieleden heb ik gewoon weinig raakvlakken en is er geen interesse richting mij. Dit maakt dat gesprekken vaak eenzijdig verlopen. (ik vraag, zij antwoorden, ik vraag nog iets, etc). Ik geloof zeker dat dit niet alleen bij hen ligt. De klik is er gewoon niet. Niet dezelfde humor, interesses, achtergrond.
De laatste jaren probeer ik mijn bezoeken tot het minimum te beperken. Dan gaat mijn man gewoon alleen met de kinderen. Ik wil het contact tussen de kinderen en opa en oma zeker niet in de weg staan. Maar als ik dan wel eens meega, krijg ik kwetsende opmerkingen te verduren, word ik half genegeerd, wordt mijn manier van opvoeden ondermijnd.
Recentelijk is er weer een aanvaring geweest. En nu neig ik er eigenlijk naar om voorlopig helemaal niet meer te gaan. En dus ook niet mee op weekendjes weg etc. Die keus maakt me best verdrietig, want had graag een leukere band met schoonfam gehad. Maar al die negativiteit richting mij doet echt afbreuk aan mijn zelfbeeld, waardoor ik na zo’n aanvaring een paar dagen van slag kan zijn.
Mijn vraag is dus: hoe kan ik ervoor zorgen dat ik de band tussen mijn schoonfamilie en mijn kinderen niet belemmer, zonder zelf steeds in situaties te belanden die ten koste gaan van mij?
Ik heb een nieuw account aangemaakt wegens herkenbaarheid. Graag jullie mening en tips over het volgende:
Al sinds het begin van onze relatie loopt het contact met mijn schoonfamilie stroef. Inmiddels hebben we kinderen en is het er helaas niet beter op geworden. De moeder van mijn man heeft in de afgelopen jaren een aantal botte opmerkingen gemaakt die me soms behoorlijk hebben gekwetst. Met de rest van de familieleden heb ik gewoon weinig raakvlakken en is er geen interesse richting mij. Dit maakt dat gesprekken vaak eenzijdig verlopen. (ik vraag, zij antwoorden, ik vraag nog iets, etc). Ik geloof zeker dat dit niet alleen bij hen ligt. De klik is er gewoon niet. Niet dezelfde humor, interesses, achtergrond.
De laatste jaren probeer ik mijn bezoeken tot het minimum te beperken. Dan gaat mijn man gewoon alleen met de kinderen. Ik wil het contact tussen de kinderen en opa en oma zeker niet in de weg staan. Maar als ik dan wel eens meega, krijg ik kwetsende opmerkingen te verduren, word ik half genegeerd, wordt mijn manier van opvoeden ondermijnd.
Recentelijk is er weer een aanvaring geweest. En nu neig ik er eigenlijk naar om voorlopig helemaal niet meer te gaan. En dus ook niet mee op weekendjes weg etc. Die keus maakt me best verdrietig, want had graag een leukere band met schoonfam gehad. Maar al die negativiteit richting mij doet echt afbreuk aan mijn zelfbeeld, waardoor ik na zo’n aanvaring een paar dagen van slag kan zijn.
Mijn vraag is dus: hoe kan ik ervoor zorgen dat ik de band tussen mijn schoonfamilie en mijn kinderen niet belemmer, zonder zelf steeds in situaties te belanden die ten koste gaan van mij?
donderdag 6 januari 2022 om 15:48
Dan regelt je man het toch met zijn kant van de familie?Regenworm schreef: ↑06-01-2022 15:46Snap ik, maar als het als ouders onderling niet zo klikt, denk ik dat de afspraken voor de logeerpartijtjes vast wat moeilijker gemaakt worden. We zullen zien. Maar inderdaad ga ik niet meer tegen heug en meug met die weekends mee in de hoop mijn kinderen een fijne familieband te geven. Dat werkt klaarblijkelijk niet, jammer genoeg.
donderdag 6 januari 2022 om 17:03
De relatie mijn mijn schoonfamilie is wisselend, het ene moment gaat het best gemoedelijk en het andere moment gebeuren er dingen die ik echt vervelend vind. Dat gaat dan redelijk vaak over het voortrekken van 1 van mijn kinderen.
Wat mij het beste helpt is nagaan waarom het mij zo raakt. Dan ga ik na of mijn kind(eren) er daadwerkelijk last van heeft/hebben. Het zegt eigenlijk al genoeg over de band tussen mijn jongste kinderen (al wel pubers) en hun grootouders dat ze hun schouders ophalen als de oudste weer eens een uitnodiging krijgt voor het 1 of ander waarbij grootouders alles betalen en nog wat extra's toestoppen. Ik heb er meer last van dan zij.
Gaat het om opmerkingen richting mij dan maak ik het zelf nog gekker en lach erbij. Dan is de lol voor hun eraf. Dat lukte mij eerst niet, maar inmiddels wel.
Voorbeeld; nou, je mag wel eens betere kleding voor je kinderen kopen. (Alsof ik dat nog doe voor pubers) Dan zeg ik; ik zal erom denken. Wacht, weet je wat, ik ga direct even online shoppen, dan kunnen jullie meteen betalen.
Is het netjes? Nee. Maar het zorgt er wel voor dat ze door hebben dat ze te ver gaan.
Wat mij het beste helpt is nagaan waarom het mij zo raakt. Dan ga ik na of mijn kind(eren) er daadwerkelijk last van heeft/hebben. Het zegt eigenlijk al genoeg over de band tussen mijn jongste kinderen (al wel pubers) en hun grootouders dat ze hun schouders ophalen als de oudste weer eens een uitnodiging krijgt voor het 1 of ander waarbij grootouders alles betalen en nog wat extra's toestoppen. Ik heb er meer last van dan zij.
Gaat het om opmerkingen richting mij dan maak ik het zelf nog gekker en lach erbij. Dan is de lol voor hun eraf. Dat lukte mij eerst niet, maar inmiddels wel.
Voorbeeld; nou, je mag wel eens betere kleding voor je kinderen kopen. (Alsof ik dat nog doe voor pubers) Dan zeg ik; ik zal erom denken. Wacht, weet je wat, ik ga direct even online shoppen, dan kunnen jullie meteen betalen.
Is het netjes? Nee. Maar het zorgt er wel voor dat ze door hebben dat ze te ver gaan.
donderdag 6 januari 2022 om 17:24
Waarom zeg je daar dan niet zelf wat van in plaats van weg te lopen en je man het te laten oplossen?
Je kan toch prima zeggen... he truus en bert, volgens mij is dit iets tussen man en mij en ik zou het op prijs stellen als jullie je er buiten willen houden?
Je lijkt nogal snel geraakt/gekwetst als ik de voorbeelden zo hoor. Ze zijn zeker niet leuk maar ik zou ze zelf niet als kwetsend ervaren. Die opmerking over het eten is to h ook net zo goed tegen je man als tegen jou? Voelt hij zich ook zo aangevallen?
Wellicht zit ik er naast hoor want kk weet natuurlijk niet alles maar ik zou denk ik mijn schouders ophalen en denken ach jullie weten niet beter. Zolang je met je man op 1 lijn zit is het oké toch?
Maar als je niet meer wil gaan dan ga je gewoon niet meer. Jij hoeft je er niet druk lm te maken hoe de band tussen man en ouders en kleinkinderen en opa en oma dan wordt. Dat is niet jouw taak. Dat kan man dan prima zelf oplossen. Zijn zijn ouders.
donderdag 6 januari 2022 om 17:27
abracadabra schreef: ↑06-01-2022 17:24Waarom zeg je daar dan niet zelf wat van in plaats van weg te lopen en je man het te laten oplossen?
Je kan toch prima zeggen... he truus en nel, volgens mij is dit iets tussen man en mij en ik zou het op prijs stellen als jullie je er buiten willen houden?
Je lijkt nogal snel geraakt/gekwetst als ik de voorbeelden zo hoor. Ze zijn zeker niet leuk maar ik zou ze zelf niet als kwetsend ervaren. Die opmerking over het eten is to h ook net zo goed tegen je man als tegen jou? Voelt hij zich ook zo aangevallen?
Wellicht zit ik er naast hoor want kk weet natuurlijk niet alles maar ik zou denk ik mijn schouders ophalen en denken ach jullie weten niet beter. Zolang je met je man op 1 lijn zit is het oké toch?
Maar als je niet meer wil gaan dan ga je gewoon niet meer. Jij hoeft je er niet druk lm te maken hoe de band tussen man en ouders en kleinkinderen en opa en oma dan wordt. Dat is niet jouw taak. Dat kan man dan prima zelf oplossen. Zijn zijn ouders.
Zulke dingen zijn gewoon niet leuk of gezellig of aardig, waarom moeten sommige mensen altijd doen alsof je dan snel gekwets ben als ze daar terecht gevoelens of afkeer van hebben? Dat dat dan bij hen ligt.
Ik zou zeker zelf meteen korte metten met zulk gedrag hebben gemaakt maar niet iedereen is zoals jij en ik. Boos of verdrietig zijn of geïrriteerd met naar kutgedrag is echt niet iets raars of iets wat aan TO ligt.
donderdag 6 januari 2022 om 20:14
Ik heb wel aangegeven dat ik niet wilde dat ze zich ermee bemoeiden. Maar moet zeggen dat het voor mij toen ook wel de druppel was na een ellendig weekend. Dus liep ik weg, even de rust in. Ik ben ook niet het type dat per se ad rem reageert op nare opmerkingen. Voor mij komen die toch vaak onverwacht en dan denk ik vooral zoiets als ‘huh, wat zegt/ doet die nou?’
