Niet gevraagd

01-09-2022 10:35 276 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn schoonouders hebben 2 kinderen. Mijn man voldoet helaas niet aan hun verwachtingen. Hun andere kind wel. Er is een hele hechte band tussen hun andere kind en mijn schoonouders. Er worden veel dingen samen gedaan. Aan ons wordt niks gevraagd.
Nu is het zo dat een paar jaar geleden zij samen op vakantie zijn gegaan ivm een verjaardag van schoonouders. Wij zijn niet gevraagd om mee te gaan. Mijn man heeft aangegeven dit erg kwetsend te vinden. Hier is verder niks mee gedaan of bv gezegd dat ze dat beter niet hadden kunnen doen. Het was eigenlijk ons probleem als we ermee zaten.

Nu hoorde mijn man dat ze binnenkort weer met zijn allen op vakantie gaan ivm een verjaardag. Dus schoonouders met hun andere kind en gezin. Ons is weer niets gevraagd. Ze vinden het ook gewoon normaal dit zo te doen.

Wel wordt er eigenlijk van ons verwacht dat we altijd betrokken zijn bij schoonouders. Vaak langskomen enz. En zijn ze boos als we dat niet doen. Terwijl zij een groot onderscheid tussen hun kinderen maken.

Hoe zouden jullie hiermee omgaan?
Doreia* schreef:
07-09-2022 18:03
Lees anders nog even 8 pagina's aan tips en adviezen daarover in dit topic :thumbsup:
Dit inderdaad. Je bent een beetje een hangende plaat TO. Wat wil je nou?

Dat je schoonouders leuker worden? Gaat niet gebeuren.
Dat je man stopt met het opzoeken? Gaat niet gebeuren.
Tips hoe je mensen kunt veranderen? Gaat niet gebeuren.

Je kunt alleen je eigen gedrag veranderen, en daar heb je heel veel tips voor gekregen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik kan niet zo goed begrijpen waarom je al jaren meegaat in hun drama. Als jou partner het blijft opzoeken dan zou ik ook tegen hem zeggen dat ie je niet meer moet lastig vallen met die oneindige zeur gesprekken. Als je jaren de tijd hebt om in hierin mee te gaan dan heb je tijd en energie over, dit is het moment om die te gaan vullen met iets anders, iets positiefs. Je zal zien dat je dan geen tijd meer hebt om met hun oneindige strijd "mee te leven".
Alle reacties Link kopieren Quote
TO jullie hebben 4 opties

- gewoon langs blijven gaan en accepteren hoe het is
- niet meer langs gaan
- hulp zoeken hoe jullie zelf met de situatie om kunnen gaan
- prof hulp zoeken hoe jullie weer tot elkaar kunnen komen want ook zij hebben vast punten waarover ze bij jullie vallen

Dit laatste zou ik adviseren. Want als ik zo lees zijn er ook veel misverstanden en aannames die er gedaan worden. Prof. Hulp kan hier zeker een uitkomst zijn. Feit is wel dat jullie dan ook kritisch naar jullie eigen aandeel moeten kijken
Noekie-Noek schreef:
07-09-2022 19:07
TO jullie hebben 4 opties

- gewoon langs blijven gaan en accepteren hoe het is
- niet meer langs gaan
- hulp zoeken hoe jullie zelf met de situatie om kunnen gaan
- prof hulp zoeken hoe jullie weer tot elkaar kunnen komen want ook zij hebben vast punten waarover ze bij jullie vallen

Dit laatste zou ik adviseren. Want als ik zo lees zijn er ook veel misverstanden en aannames die er gedaan worden. Prof. Hulp kan hier zeker een uitkomst zijn. Feit is wel dat jullie dan ook kritisch naar jullie eigen aandeel moeten kijken
Vijfde optie is nog: man blijft in deze situatie want man wil niets veranderen, en to trekt haar eigen plan want dat mag gewoon.
Alle reacties Link kopieren Quote
Noekie-Noek schreef:
07-09-2022 19:07
TO jullie hebben 4 opties

- gewoon langs blijven gaan en accepteren hoe het is
- niet meer langs gaan
- hulp zoeken hoe jullie zelf met de situatie om kunnen gaan
- prof hulp zoeken hoe jullie weer tot elkaar kunnen komen want ook zij hebben vast punten waarover ze bij jullie vallen

Dit laatste zou ik adviseren. Want als ik zo lees zijn er ook veel misverstanden en aannames die er gedaan worden. Prof. Hulp kan hier zeker een uitkomst zijn. Feit is wel dat jullie dan ook kritisch naar jullie eigen aandeel moeten kijken
Dat laatste hebben we meerdere keren gedaan maar dat was geen succes
Summerlove4567 schreef:
07-09-2022 20:48
Dat laatste hebben we meerdere keren gedaan maar dat was geen succes
Jullie hebben professionele hulp gezocht?
Wie zaten daar aan tafel? Zijn er toen doelen opgesteld? Is er geëvalueerd? Waarom konden de doelen niet worden bereikt?
Wat heb JIJ bijgedragen aan de oplossing?
Alle reacties Link kopieren Quote
Herkenbaar verhaal, met als grote verschil dat mijn man het hele gebeuren gewoon enorm zat was en op z'n strepen is gaan staan. Resultaat: wij hebben geen contact meer met schoonfamilie.
We hebben resoluut gebroken na het zoveelste incident. Iedere keer weer sneren richting ons en ons met de nek aankijken. We waren alleen maar goed genoeg voor geld en cadeautjes en daar passen we voor. Notabene een bruiloft van zwager en schoonzus was de druppel. 'De uitnodiging ligt al klaar', maar die hebben we nooit gehad en tijdens de toespraak van de dominee in de kerk (hebben we online geluisterd, we zijn uiteraard niet gegaan) werd er o.a. genoemd dat de familie compleet was... Tja, dan weet je genoeg, wij horen er gewoon niet bij.
En dan hebben mijn schoonouders het lef om bij mijn ouders en andere mensen zielig gaan zitten doen dat ze een zoon kwijt zijn, maar niet het lef hebben om met ons eens fatsoenlijk te praten.

Man heeft vooral in het begin het verschrikkelijk gevonden dat het zo gelopen is, alleen het scheelt ons zoveel drama. Nu we geen contact meer hebben, geeft het ons zoveel rust.

Ik vrees dat je schoonouders niet gaan veranderen, het is aan jullie om hier mee om te gaan en aan jullie om een keuze te maken. TO, lees het topic nog eens door, er zijn (meerdere) goede tips gegeven. Ik denk dat het belangrijk is om met je man te blijven communiceren.
In this mad house we must all survive
Alle reacties Link kopieren Quote
En wéér reageer je niet op al die mensen die je al talloze keren hebben verteld dat jij er heel goed voor kan kiezen om het probleem bij je man te laten en je eigen plan te trekken.
Nee, je kiest er voor om alleen te reageren op posts waarbij je kunt blijven zeggen dat je dat allemaal al gedaan hebt of dat je man dat niet wil.
Ben je een ruggengraatloze deurmat die niet zelf kan handelen?
Alle reacties Link kopieren Quote
Goh, dit doet me denken aan een TO die in het verleden(jaren geleden) diverse topics opende (volgens mij onder verschillende nicknames) over allerlei onvrede in haar leven. Die draaide ook in cirkels rond. Kreeg adviezen, maar ging nooit in op de optie om zelf iets te veranderen aan een situatie. Alles moest van anderen uit komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Jufjoke schreef:
07-09-2022 20:03
Vijfde optie is nog: man blijft in deze situatie want man wil niets veranderen, en to trekt haar eigen plan want dat mag gewoon.
Die was ik idd vergeten is een goede.
Alle reacties Link kopieren Quote
Summerlove4567 schreef:
07-09-2022 20:48
Dat laatste hebben we meerdere keren gedaan maar dat was geen succes
Jullie hebben .eerdere keren professionele hulp gehad? Wat was de uikomst hiervan? De intentie het goed te laten verlopen is er dus wel degelijk vanuit je schoonouders anders waren ze er niet meerdere keren hierin mee gegaan.
Alle reacties Link kopieren Quote
Noekie-Noek schreef:
07-09-2022 21:44
Jullie hebben .eerdere keren professionele hulp gehad? Wat was de uikomst hiervan? De intentie het goed te laten verlopen is er dus wel degelijk vanuit je schoonouders anders waren ze er niet meerdere keren hierin mee gegaan.
Bij de een zijn zij zelf na 1 afspraak gestopt.

Bij de andere zijn er afspraken gemaakt en die zijn ook uitgevoerd. Dat ging eigenlijk goed. Maar daarna kreeg mijn man ineens appjes uit het niks die behoorlijk kwetsend waren. Dus we dachten dat de afspraken goed waren verlopen. Maar zij kwamen dan weer met rotberichtjes.
Alle reacties Link kopieren Quote
Zijdehoentje schreef:
07-09-2022 20:55
Herkenbaar verhaal, met als grote verschil dat mijn man het hele gebeuren gewoon enorm zat was en op z'n strepen is gaan staan. Resultaat: wij hebben geen contact meer met schoonfamilie.
We hebben resoluut gebroken na het zoveelste incident. Iedere keer weer sneren richting ons en ons met de nek aankijken. We waren alleen maar goed genoeg voor geld en cadeautjes en daar passen we voor. Notabene een bruiloft van zwager en schoonzus was de druppel. 'De uitnodiging ligt al klaar', maar die hebben we nooit gehad en tijdens de toespraak van de dominee in de kerk (hebben we online geluisterd, we zijn uiteraard niet gegaan) werd er o.a. genoemd dat de familie compleet was... Tja, dan weet je genoeg, wij horen er gewoon niet bij.
En dan hebben mijn schoonouders het lef om bij mijn ouders en andere mensen zielig gaan zitten doen dat ze een zoon kwijt zijn, maar niet het lef hebben om met ons eens fatsoenlijk te praten.

Man heeft vooral in het begin het verschrikkelijk gevonden dat het zo gelopen is, alleen het scheelt ons zoveel drama. Nu we geen contact meer hebben, geeft het ons zoveel rust.

Ik vrees dat je schoonouders niet gaan veranderen, het is aan jullie om hier mee om te gaan en aan jullie om een keuze te maken. TO, lees het topic nog eens door, er zijn (meerdere) goede tips gegeven. Ik denk dat het belangrijk is om met je man te blijven communiceren.
Dit is het he. Een groot verschil als je man er zelf klaar mee is. Hier zoekt hij het steeds op. En zit er dan toch weer mee. Of krijgt weer andere familieleden op zijn dak. Hij gaat daar niet tegen in want hij wil geen gezeik met zijn ouders.

Het is heel frustrerend. Hij komt er toch steeds mee thuis of zit ermee. Dat maakt het lastig want zo word ik er ook steeds mee geconfronteerd.

Wat verdrietig ook van die bruiloft. :hug:
JuliaAgrippina schreef:
07-09-2022 21:30
Goh, dit doet me denken aan een TO die in het verleden(jaren geleden) diverse topics opende (volgens mij onder verschillende nicknames) over allerlei onvrede in haar leven. Die draaide ook in cirkels rond. Kreeg adviezen, maar ging nooit in op de optie om zelf iets te veranderen aan een situatie. Alles moest van anderen uit komen.
Tja. To vraagt wel dingen als 'hoe zouden jullie hiermee omgaan ', maar ze wil eigenlijk geen tips. Ze mept de tips in ieder geval weg alsof het tennisballen zijn. Negeert ook alle vragen over waarom zij er persoonlijk zo diep in blijft zitten.
Dus.
Mijn conclusie is inmiddels: deze to wil geen tips. Ze wil gewoon even klagen over deze mensen en dan weer doorgaan op dezelfde voet. Oké. Is ook prima. Maar de vraag hoe wij hier mee om zouden gaan had beter weggelaten kunnen worden.
Alle reacties Link kopieren Quote
En ja dan ga jij mee in zijn gejammer. Heerlijk samen wentelen in gezeik van ome Harrie of nicht Susan omdat hij geen gezeik wil met zijn ouders.
Echt, hou toch op!
Mijn schoonvader bood mijn man, toen vriend, zelfs geld om niet met mij verder te gaan (stand, geloof, kind). Hij stelde in hun ogen al niks voor itt zijn zus, zuid-as toga, dus geslaagd. Dat deed even zeer.

Ik was heel duidelijk, hier wil ik met man, geen ruzie en gedoe meer om.
Eén keer in het jaar wij en de kids op ons best op verjaardag bij hen en als zij langs willen komen zet ik koffie.
Wat man doet is niet mijn pakkie-an, ben ook geen klankbord.
Dus niks niet "mee geconfronteerd" worden. Gewoon 0;0 aandacht geven.

En weet je wat in het hospice zei vader tegen nb. kleinkind (mijn dochter) dat haar moeder, ik dus, zo een fantastische vrouw en moeder was :yes:

Geef hem een fig. tik op z'n ruggengraat ipv blijven masseren met Dr. Kneipp.
Alles sal reg kom
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat stom! Ik zou op de man af vragen waarom ik niet mee mag op vakantie ter ere van de verjaardag van schoonvader/moeder… Horen we er niet bij? Ik zou dat letterlijk vragen.
En daarna contact verbreken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Summerlove4567 schreef:
06-09-2022 21:54
Hij had commentaar gegeven dat hem niks gevraagd is om mee te gaan. Hun standaard antwoord is altijd als ik het had gevraagd was je dan meegegaan? En daarna is het standaard antwoord dat hij mee had kunnen gaan als hij dat had gewild. Het is een soort vrijpleiten voor dat ze hem niet gevraagd hebben.
Hierop zou ik zeggen: op déze manier hoef ik niet mee. Ik voel me buitengesloten omdat alles al geregeld en besproken is, en er dan achteraf pas gezegd wordt “O ja als je wilt mag je trouwens ook best mee hoor”. Willen jullie écht heel graag dat ik erbij ben, of zeg je dit alleen maar omdat ik aangeef dat ik het jammer vind dat ik niet ben meegevraagd? Als je het alleen maar zegt uit beleefdheid dan doet me dat verdriet en hoef ik niet mee.
appelientjexx wijzigde dit bericht op 07-09-2022 23:03
6.98% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Summerlove4567 schreef:
07-09-2022 21:56
Dit is het he. Een groot verschil als je man er zelf klaar mee is. Hier zoekt hij het steeds op. En zit er dan toch weer mee. Of krijgt weer andere familieleden op zijn dak. Hij gaat daar niet tegen in want hij wil geen gezeik met zijn ouders.

Het is heel frustrerend. Hij komt er toch steeds mee thuis of zit ermee. Dat maakt het lastig want zo word ik er ook steeds mee geconfronteerd.

Wat verdrietig ook van die bruiloft. :hug:
Voor wat betreft het eerste dikgedrukte: zolang hij er nog niet klaar mee is, zal hij het blijven opzoeken. Het komt op mij over alsof hij nogal 'needy' is, afhankelijk. Hebben jullie die erfenis werkelijk nodig? In ons geval: we zijn niet van ze afhankelijk, ook financieel niet. Sterker nog: ze hebben in het begin, na de breuk, man een kaart gestuurd voor z'n verjaardag met wat geld erin. Zolang zijn ouders en familie (als in: broers en zussen) niet de intentie hadden om serieus het gesprek aan te gaan met ons, hebben we hun geld niet nodig. Dat kaartje, inclusief geld, hebben we dus met die mededeling teruggestuurd.

Voor wat betreft het tweede dikgedrukte: via mijn ouders proberen mijn schoonouders die ideale mensen uit te hangen. We kregen ook nog wel eens verhalen te horen dat ze dat ook bij andere mensen doen. Het is makkelijker gezegd dan gedaan: probeer het van je af te laten glijden. Mijn ouders weten ook inmiddels onze kant van het verhaal, we hebben vooral gezegd: pas als schoonouders het goed willen maken, dan zijn ze welkom - zo niet: dan ook geen verhalen die we via via te horen krijgen. Geen idee of mijn schoonouders nog steeds verhalen ophangen tegen mijn ouders, wij horen ze in ieder geval niet meer.

En het is een lastig proces. Ik vergelijk het met een rouwproces. Met name man heeft gerouwd om hoe het is verlopen, dat hij nu (grof gezegd) geen ouders meer heeft. Nu wil ik niet zeggen dat je per se het contact moet verbreken, dat is aan jullie. Wat ik mee wil geven: maak een keuze en draag de consequenties ervan. Nu genieten wij ervan dat er een stuk rust en een stuk minder drama voor in de plaats is gekomen.
In this mad house we must all survive
Sharing* schreef:
07-09-2022 22:44
En ja dan ga jij mee in zijn gejammer. Heerlijk samen wentelen in gezeik van ome Harrie of nicht Susan omdat hij geen gezeik wil met zijn ouders.
Echt, hou toch op!
Mijn schoonvader bood mijn man, toen vriend, zelfs geld om niet met mij verder te gaan (stand, geloof, kind). Hij stelde in hun ogen al niks voor itt zijn zus, zuid-as toga, dus geslaagd. Dat deed even zeer.

Ik was heel duidelijk, hier wil ik met man, geen ruzie en gedoe meer om.
Eén keer in het jaar wij en de kids op ons best op verjaardag bij hen en als zij langs willen komen zet ik koffie.
Wat man doet is niet mijn pakkie-an, ben ook geen klankbord.
Dus niks niet "mee geconfronteerd" worden. Gewoon 0;0 aandacht geven.

En weet je wat in het hospice zei vader tegen nb. kleinkind (mijn dochter) dat haar moeder, ik dus, zo een fantastische vrouw en moeder was :yes:

Geef hem een fig. tik op z'n ruggengraat ipv blijven masseren met Dr. Kneipp.
Haha, goed gedaan :cheer:

Overigens denk ik dat er nóg een les te trekken valt uit jouw verhaal: al het gesteggel en gezeik van die schoonouders heeft helemaal niks/nul met jou (TO!) te maken, maar uitsluitend met jouw man/hun eigen kind. Zíj hebben iets met elkaar te vereffenen of uit te vechten, en jij speelt geen rol.

Bij mij is namelijk hetzelfde gebeurd als bij Sharing: mijn schoonouders vinden mij helemaal de bom. Terwijl IK degene ben die zich heeft teruggetrokken. Ik zie die mensen nooit. Ik neem het ze namelijk zeer kwalijk dat ze mijn man, die echt veel beter verdient, zo slecht behandelen en uitspelen tegen hun andere kind, de lieveling. Maar blijkbaar waarderen ze mijn stellingname: ze dragen me op handen (die ene keer per jaar dat ik ze zie).

Ik denk: ze weten dat ze fout zitten en ze zijn bang voor mij. Omdat ze óók weten dat ik ze doorzie. En ze paaien me omdat ze mijn man (hun zoon) binnen handbereik willen houden, zodat ze hun eeuwige gevecht kunnen voortzetten. Ze willen hun gelijk halen, en dat snap ik: wat is erger dan onder ogen moeten zien dat je je eigen kind hebt laten vallen als een baksteen?

De les: het gaat niet om jou. Dit is een strijd van je man. En van je schoonouders. Láát ze.
Alle reacties Link kopieren Quote
Zijdehoentje schreef:
07-09-2022 23:12
Voor wat betreft het eerste dikgedrukte: zolang hij er nog niet klaar mee is, zal hij het blijven opzoeken. Het komt op mij over alsof hij nogal 'needy' is, afhankelijk. Hebben jullie die erfenis werkelijk nodig? In ons geval: we zijn niet van ze afhankelijk, ook financieel niet. Sterker nog: ze hebben in het begin, na de breuk, man een kaart gestuurd voor z'n verjaardag met wat geld erin. Zolang zijn ouders en familie (als in: broers en zussen) niet de intentie hadden om serieus het gesprek aan te gaan met ons, hebben we hun geld niet nodig. Dat kaartje, inclusief geld, hebben we dus met die mededeling teruggestuurd.

Voor wat betreft het tweede dikgedrukte: via mijn ouders proberen mijn schoonouders die ideale mensen uit te hangen. We kregen ook nog wel eens verhalen te horen dat ze dat ook bij andere mensen doen. Het is makkelijker gezegd dan gedaan: probeer het van je af te laten glijden. Mijn ouders weten ook inmiddels onze kant van het verhaal, we hebben vooral gezegd: pas als schoonouders het goed willen maken, dan zijn ze welkom - zo niet: dan ook geen verhalen die we via via te horen krijgen. Geen idee of mijn schoonouders nog steeds verhalen ophangen tegen mijn ouders, wij horen ze in ieder geval niet meer.

En het is een lastig proces. Ik vergelijk het met een rouwproces. Met name man heeft gerouwd om hoe het is verlopen, dat hij nu (grof gezegd) geen ouders meer heeft. Nu wil ik niet zeggen dat je per se het contact moet verbreken, dat is aan jullie. Wat ik mee wil geven: maak een keuze en draag de consequenties ervan. Nu genieten wij ervan dat er een stuk rust en een stuk minder drama voor in de plaats is gekomen.
Mijn schoonfamilie zijn nogal gericht op status en aanzien. Ze hebben dan ook goede banen (gehad). Mijn man heeft geen goede baan in hun ogen en verdient ook weinig vergeleken met hun. Daarnaast kan hij niet goed met geld omgaan dus hij komt vaak net iets tekort. Geld is een soort machtsmiddel voor ze. En mijn man stelt zich inderdaad afhankelijk op.

Ik zou het zelf anders doen dan mijn man
Alle reacties Link kopieren Quote
Summerlove4567 schreef:
08-09-2022 07:21
Mijn schoonfamilie zijn nogal gericht op status en aanzien. Ze hebben dan ook goede banen (gehad). Mijn man heeft geen goede baan in hun ogen en verdient ook weinig vergeleken met hun. Daarnaast kan hij niet goed met geld omgaan dus hij komt vaak net iets tekort. Geld is een soort machtsmiddel voor ze. En mijn man stelt zich inderdaad afhankelijk op.

Ik zou het zelf anders doen dan mijn man
DOE het dan anders
Maar zolang jij er in mee blijft gaan wordt het niet anders. Je man vindt het blijkbaar belangrijker dat hij straks meer krijgt dat het wettelijk erfdeel (en nu af en toe wat?) en trekt daarmee dit gezeur jullie gezin binnen.
Ik zou niet meer meegaan met man naar zijn familie en hem ook zeggen dat je er niets meer over wilt horen.
Of je opent hier de komende jaren nog tig topics natuurlijk, kan ook. Eerlijk gezegd wek je bij mij weinig empathie op over de hele situatie, aangezien jullie er zelf in meegaan en onderdeel van zijn. Voor geld nog wel. Tja..
Alle reacties Link kopieren Quote
Summerlove4567 schreef:
08-09-2022 07:21
Mijn schoonfamilie zijn nogal gericht op status en aanzien. Ze hebben dan ook goede banen (gehad). Mijn man heeft geen goede baan in hun ogen en verdient ook weinig vergeleken met hun. Daarnaast kan hij niet goed met geld omgaan dus hij komt vaak net iets tekort. Geld is een soort machtsmiddel voor ze. En mijn man stelt zich inderdaad afhankelijk op.

Ik zou het zelf anders doen dan mijn man
Ik lees het als zijnde dat het voor je schoonouders het perfecte middel om jullie weer in hun grip krijgen en daar hebben jullie weer last van. En dat weten ze dondersgoed, jullie blijven immers happen. En die erfenis krijg je echt niet vandaag of morgen, dat duurt waarschijnlijk nog wel even. Dus het is beter om daar nu zelf op te acteren (meer / ander werk?, maar goed, daar is dit topic niet voor denk ik) dan afhankelijk te blijven zijn van (de grillen van) schoonouders.

Aan jou en je man de taak om het vanaf nu anders te doen en consequent te blijven. Als jij niet meer mee wil doen aan dit spelletje, dan is dat je goed recht.
Wij hebben de telefoonnummers van schoonfamilie geblokkeerd om vervelende appjes, sms'jes en telefoontjes te voorkomen. De enige manier om het goed te maken, is een face to face gesprek (en dat weten ze) en de bal ligt bij hun, al verwacht ik niet dat ze eerdaags of in de toekomst ineens voor de deur staan.
In this mad house we must all survive
Alle reacties Link kopieren Quote
Zijdehoentje schreef:
08-09-2022 08:39
Ik lees het als zijnde dat het voor je schoonouders het perfecte middel om jullie weer in hun grip krijgen en daar hebben jullie weer last van. En dat weten ze dondersgoed, jullie blijven immers happen. En die erfenis krijg je echt niet vandaag of morgen, dat duurt waarschijnlijk nog wel even. Dus het is beter om daar nu zelf op te acteren (meer / ander werk?, maar goed, daar is dit topic niet voor denk ik) dan afhankelijk te blijven zijn van (de grillen van) schoonouders.

Aan jou en je man de taak om het vanaf nu anders te doen en consequent te blijven. Als jij niet meer mee wil doen aan dit spelletje, dan is dat je goed recht.
Wij hebben de telefoonnummers van schoonfamilie geblokkeerd om vervelende appjes, sms'jes en telefoontjes te voorkomen. De enige manier om het goed te maken, is een face to face gesprek (en dat weten ze) en de bal ligt bij hun, al verwacht ik niet dat ze eerdaags of in de toekomst ineens voor de deur staan.
Als het mijn ouders waren zou ik het geld niet hoeven. Ik zou me niet zo laten behandelen voor geld. Dan liever helemaal geen geld.

Veel mensen hier zeggen dat ik niet meer daarheen moet gaan. Dat doe ik ook niet. Ik ben niet hetzelfde als mijn man.
Maar ook al ga ik niet mee, ik blijf er toch last van houden. Inmiddels ben ik een soort zwarte schaap bij mijn schoonouders. Als mijn man bv afstand neemt dan krijg ik daar de schuld van. Dat hoor ik ook terug via andere mensen. Op deze manier blijf ik er toch last van houden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Summerlove4567 schreef:
08-09-2022 09:10
Als het mijn ouders waren zou ik het geld niet hoeven. Ik zou me niet zo laten behandelen voor geld. Dan liever helemaal geen geld.

Veel mensen hier zeggen dat ik niet meer daarheen moet gaan. Dat doe ik ook niet. Ik ben niet hetzelfde als mijn man.
Maar ook al ga ik niet mee, ik blijf er toch last van houden. Inmiddels ben ik een soort zwarte schaap bij mijn schoonouders. Als mijn man bv afstand neemt dan krijg ik daar de schuld van. Dat hoor ik ook terug via andere mensen. Op deze manier blijf ik er toch last van houden.
Dat is toch bizar, dat blijkbaar mensen die jou en je schoonouders allebei kennen tegen jou gaan mekkeren over schuld. En dan nog, dat zijn je vrienden toch niet neem ik aan. Waar zie je die mensen überhaupt, waarom spreek je ze? Je roept het over jezelf af hoor. (Wo)man up!

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven