Kinderen
alle pijlers
Cerclage
maandag 6 juli 2009 om 16:32
Hallo,
Mijn eerste zwangerschap was een opeenvolging van harde buiken bij 26 weken, opname in Sofia en weeenremmers, twee maanden bedrust en een kerngezonde dochter!
We willen graag voor een tweede gaan dus alles komt weer boven.
Zijn er dames met ervaring met een bandje om de baarmoederhals?
Dank jullie wel!
Mijn eerste zwangerschap was een opeenvolging van harde buiken bij 26 weken, opname in Sofia en weeenremmers, twee maanden bedrust en een kerngezonde dochter!
We willen graag voor een tweede gaan dus alles komt weer boven.
Zijn er dames met ervaring met een bandje om de baarmoederhals?
Dank jullie wel!
donderdag 9 juli 2009 om 13:51
Hai,
Nee, geen ervaring, na mijn 1e zwangerschap zeiden ze ook: misschien doen we bij de 2e een cerclage, want met 20 weken harde buiken, rest v/d zwangerschap bedrust en laatste 2 weken weeenremmers, daarna met 36 weken bevallen van gezonde zoon.
Maar nu ik zwanger ben van de 2e zeggen ze: het hoeft niet weer zo te gaan dus we doen geen cerclage.
Moeder van mijn schoonzus heeft wel bij 2 zwangerschappen cerclage gehad en dat is gewoon goed gegaan, maar dat is verder heel lang geleden.
Nee, geen ervaring, na mijn 1e zwangerschap zeiden ze ook: misschien doen we bij de 2e een cerclage, want met 20 weken harde buiken, rest v/d zwangerschap bedrust en laatste 2 weken weeenremmers, daarna met 36 weken bevallen van gezonde zoon.
Maar nu ik zwanger ben van de 2e zeggen ze: het hoeft niet weer zo te gaan dus we doen geen cerclage.
Moeder van mijn schoonzus heeft wel bij 2 zwangerschappen cerclage gehad en dat is gewoon goed gegaan, maar dat is verder heel lang geleden.
donderdag 9 juli 2009 om 14:13
Ja ik. Ik ben desdochter en mijn eerste zwangerschap liep fout af met 18 weken en 5 dagen vanwege een zwakke baarmoederhals. Toen ik daarna zwanger werd hebben ze met 12 weken een cerclage aangebracht en vanaf 17 weken kreeg ik wekelijks een prolutonspuit (nogal pijnlijke prik). Met 24 weken kreeg ik toch nog harde buiken die overgingen in weeen. Drie weken WKZ met weeenremmers, platte bedrust daarna thuis platte bedrust maar mocht wel opstaan om naar wc te gaan en voor mezelf een boterham te smeren.
Met 37 weken hebben ze het bandje verwijderd en toen had ik 4 cm ontsluiting. Toch heb ik nog tot 39 w 5 d met mijn negenpondertje doorgelopen.
Daarna werd ik zwanger van zoon, met 12 weken een bandje, vanaf 17 weken prolutonspuit maar met 20 weken echo bleek het bandje te zijn gescheurd en lag zoonlief al met een beentje in een intacte maar uitpuilende vruchtzak. Ik had 4 cm ontsluiting. Ik moest meteen op bed liggen met benen hoger dan bovenlichaam (trendelenburghouding). Na drie dagen hebben ze een nieuw bandje aangebracht maar helaas hield die het niet langer dan 1 dag. Toen hebben ze me weer doorgestuurd naar WKZ waar ze op ons aandringen een derde bandje hebben gezet. Deze bleek door het volledige verstrijken van de bmh moeilijk aan te leggen en dat bleek wel bij de echo; ze hadden hem niet in het bmhweefsel gehecht maar in de vaginawand. Hierdoor had ik grote kans op bloedingen en
daarom moest ik tot 30 weken platte bedrust in WKZ blijven en daarna tot 37 weken thuis op bed. Met 37 weken is mijn zoon met keizersnede geboren.
Met 37 weken hebben ze het bandje verwijderd en toen had ik 4 cm ontsluiting. Toch heb ik nog tot 39 w 5 d met mijn negenpondertje doorgelopen.
Daarna werd ik zwanger van zoon, met 12 weken een bandje, vanaf 17 weken prolutonspuit maar met 20 weken echo bleek het bandje te zijn gescheurd en lag zoonlief al met een beentje in een intacte maar uitpuilende vruchtzak. Ik had 4 cm ontsluiting. Ik moest meteen op bed liggen met benen hoger dan bovenlichaam (trendelenburghouding). Na drie dagen hebben ze een nieuw bandje aangebracht maar helaas hield die het niet langer dan 1 dag. Toen hebben ze me weer doorgestuurd naar WKZ waar ze op ons aandringen een derde bandje hebben gezet. Deze bleek door het volledige verstrijken van de bmh moeilijk aan te leggen en dat bleek wel bij de echo; ze hadden hem niet in het bmhweefsel gehecht maar in de vaginawand. Hierdoor had ik grote kans op bloedingen en
daarom moest ik tot 30 weken platte bedrust in WKZ blijven en daarna tot 37 weken thuis op bed. Met 37 weken is mijn zoon met keizersnede geboren.
Poep, wie heeft jou gescheten?
donderdag 9 juli 2009 om 19:48
Grote griebels Louise wat een verhaal!
Wat heb jij allemaal door moeten maken zeg!
Maar met goddank een goede afloop. Maar ze kunnen je wel uitroepen tot ervaringsdeskundige van de afdeling cerclage...brrrr.
Aan vakantie toe; hoe ver zwanger ben je nu, als ik vragen mag en overheerst de angst niet?
Ook bij mij zeggen ze; je hebt de eerste 'uitgebroed' dus een tweede moet ook wel lukken maar ik vind het vreselijk moeilijk om daar genoegen mee te nemen.
Ik ben nu nog niet zwanger maar heb toch voor volgende week een afspraak gemaakt bij de gyn......dan maar hysterisch....
Op internet is heel weinig te vinden; vlop patientenfolders maar geen persoonlijke ervaring dus heel erg bedankt voor jullie schrijven!
Wat heb jij allemaal door moeten maken zeg!
Maar met goddank een goede afloop. Maar ze kunnen je wel uitroepen tot ervaringsdeskundige van de afdeling cerclage...brrrr.
Aan vakantie toe; hoe ver zwanger ben je nu, als ik vragen mag en overheerst de angst niet?
Ook bij mij zeggen ze; je hebt de eerste 'uitgebroed' dus een tweede moet ook wel lukken maar ik vind het vreselijk moeilijk om daar genoegen mee te nemen.
Ik ben nu nog niet zwanger maar heb toch voor volgende week een afspraak gemaakt bij de gyn......dan maar hysterisch....
Op internet is heel weinig te vinden; vlop patientenfolders maar geen persoonlijke ervaring dus heel erg bedankt voor jullie schrijven!
donderdag 9 juli 2009 om 22:05
Ja, helaas weet ik er aardig wat van af. Als je nog vragen hebt dan zet ze hier maar neer.
Ik heb even voor je gegoogled en als je "cervical cerclage + my story" intikt dan zie je aardig wat persoonlijke verhalen. Is wel allemaal in het Engels.
Hou er wel rekening mee dat wat je op internet leest vaak de uitersten zijn, incluis mijn ervaring.
Ik heb even voor je gegoogled en als je "cervical cerclage + my story" intikt dan zie je aardig wat persoonlijke verhalen. Is wel allemaal in het Engels.
Hou er wel rekening mee dat wat je op internet leest vaak de uitersten zijn, incluis mijn ervaring.
Poep, wie heeft jou gescheten?
vrijdag 10 juli 2009 om 22:25
Hoi Louise!
Dank je wel voor het reageren weer!
Ik heb je tip opgevolgd en inderdaad iets meer gevonden. Meer aanhangers van het bandje.
Maar toch allemaal wel verschrikkelijke verhalen en helaas veel verloren kindjes. Ik vraag me af of dat niet bijna een 'voorwaarde' moet zijn....
Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en mijn favoriete dokter gebeld. Heb aankomende woensdag een afspraak in het ziekenhuis. Gewoon om mijn angsten en vragen eens op haar bureau te leggen.
Ik heb het idee dat ze er niet zo happig op zijn. Lees meerdere malen dat het pas gebeurd op flink aandringen van de zwangere. dat las ik bij jou ook!
Ik had echter nooit van de proluton injectie gehoord. Wat is dat?
Heb jij na het plaatsen gelijk bedrust moeten houden? Hoe is de plaatsing bij jou gebeurd, onder algehele of plaatselijk verdoving?
Sorry dat ik je het hemd weer van je lijf vraag; moet voor jou ook niet makkelijk zijn.....
Dank je wel voor het reageren weer!
Ik heb je tip opgevolgd en inderdaad iets meer gevonden. Meer aanhangers van het bandje.
Maar toch allemaal wel verschrikkelijke verhalen en helaas veel verloren kindjes. Ik vraag me af of dat niet bijna een 'voorwaarde' moet zijn....
Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en mijn favoriete dokter gebeld. Heb aankomende woensdag een afspraak in het ziekenhuis. Gewoon om mijn angsten en vragen eens op haar bureau te leggen.
Ik heb het idee dat ze er niet zo happig op zijn. Lees meerdere malen dat het pas gebeurd op flink aandringen van de zwangere. dat las ik bij jou ook!
Ik had echter nooit van de proluton injectie gehoord. Wat is dat?
Heb jij na het plaatsen gelijk bedrust moeten houden? Hoe is de plaatsing bij jou gebeurd, onder algehele of plaatselijk verdoving?
Sorry dat ik je het hemd weer van je lijf vraag; moet voor jou ook niet makkelijk zijn.....
woensdag 15 juli 2009 om 10:52
Oh sorry, lees nu pas dat je weer gereageerd hebt.
Ik kreeg mijn cerclage wel op aanraden van de arts maar dat was pas bij mijn tweede zwangerschap. Bij de eerste werd ik niet gecontroleerd door een gyn en de verloskundige heeft mij er niet op gewezen dat ik weleens een zwakke bmh zou kunnen hebben (wel op andere desgerelateerde dingen). Maar goed, pas toen het dus een keer fout was gegaan kwam ik onder behandeling van een gyn en hij begon meteen over zo'n bandje. De enige keer dat man en ik hebben hoeven aandringen was in het WKZ toen zij er eigenlijk geen heil meer inzagen maar wij dachten: als we niets doen gaat het zeker fout. Achteraf gezien dus maar goed dat wij er op stonden (beste beslissing van ons leven geweest
).
Oh ja, zoals ik al zei: op het internet lees je natuurlijk de extreme verhalen, pas daar dus mee op.
Mijn gyn zei (en dat blijkt uit wetenschappelijk onderzoek) dat prolutonspuiten langer in je systeem blijven en daarom de voorkeur krijgen boven capsules, deze laatste worden relatief snel door je nieren uit je systeem verwijderd. Maar goed, uit het feit dat bij Qwertu meteen na stoppen de weeen begonnen blijkt maar weer dat het ook anders kan gaan!
De eerste cerclage werd met een ruggeprik gezet maar daar werd ik kotsmisselijk van dus toen ik zwanger werd van zoon heb voor een roesje gekozen. De andere twee cerclages bij mijn zoon waren ook allemaal onder algehele narcose.
Bij mijn dochter moest ik me gedragen als een oud vrouwtje (zei gyn letterlijk), dus heel rustig aan, geen zware dingen sjouwen of trappen op rennen etc. Met 24 weken kreeg ik toch weeen en vanaf die tijd moest ik op bed.
Bij zoon moest ik vanaf 20 weken plat maar dat was uitzonderlijk. In het algemeen krijg je advies om het rustig aan te doen. Alhoewel, is niet helemaal waar, de arts die eerste cerclage aanlegde zei dat ik gewoon kon gaan sporten. Nu heb ik dat niet gedaan en dat was maar goed ook want toen ik twee weken later bij mijn eigen gyn op controle kwam zei hij dat ik me als een oud vrouwtje moest gedragen en ZEKER niet gaan sporten. Toen ik vroeg of ik niet rustig op een tredmill ofzo mocht fietsen vroeg hij me of ik weleens een oud vrouwtje dat had zien doen. Uh nee. Nou, dan jij dus ook niet. OK...
Veel succes vandaag en laat me weten hoe het ging.
Ik kreeg mijn cerclage wel op aanraden van de arts maar dat was pas bij mijn tweede zwangerschap. Bij de eerste werd ik niet gecontroleerd door een gyn en de verloskundige heeft mij er niet op gewezen dat ik weleens een zwakke bmh zou kunnen hebben (wel op andere desgerelateerde dingen). Maar goed, pas toen het dus een keer fout was gegaan kwam ik onder behandeling van een gyn en hij begon meteen over zo'n bandje. De enige keer dat man en ik hebben hoeven aandringen was in het WKZ toen zij er eigenlijk geen heil meer inzagen maar wij dachten: als we niets doen gaat het zeker fout. Achteraf gezien dus maar goed dat wij er op stonden (beste beslissing van ons leven geweest
).Oh ja, zoals ik al zei: op het internet lees je natuurlijk de extreme verhalen, pas daar dus mee op.
Mijn gyn zei (en dat blijkt uit wetenschappelijk onderzoek) dat prolutonspuiten langer in je systeem blijven en daarom de voorkeur krijgen boven capsules, deze laatste worden relatief snel door je nieren uit je systeem verwijderd. Maar goed, uit het feit dat bij Qwertu meteen na stoppen de weeen begonnen blijkt maar weer dat het ook anders kan gaan!
De eerste cerclage werd met een ruggeprik gezet maar daar werd ik kotsmisselijk van dus toen ik zwanger werd van zoon heb voor een roesje gekozen. De andere twee cerclages bij mijn zoon waren ook allemaal onder algehele narcose.
Bij mijn dochter moest ik me gedragen als een oud vrouwtje (zei gyn letterlijk), dus heel rustig aan, geen zware dingen sjouwen of trappen op rennen etc. Met 24 weken kreeg ik toch weeen en vanaf die tijd moest ik op bed.
Bij zoon moest ik vanaf 20 weken plat maar dat was uitzonderlijk. In het algemeen krijg je advies om het rustig aan te doen. Alhoewel, is niet helemaal waar, de arts die eerste cerclage aanlegde zei dat ik gewoon kon gaan sporten. Nu heb ik dat niet gedaan en dat was maar goed ook want toen ik twee weken later bij mijn eigen gyn op controle kwam zei hij dat ik me als een oud vrouwtje moest gedragen en ZEKER niet gaan sporten. Toen ik vroeg of ik niet rustig op een tredmill ofzo mocht fietsen vroeg hij me of ik weleens een oud vrouwtje dat had zien doen. Uh nee. Nou, dan jij dus ook niet. OK...
Veel succes vandaag en laat me weten hoe het ging.
louise1 wijzigde dit bericht op 15-07-2009 10:57
Reden: Spelfoutjes etc.
Reden: Spelfoutjes etc.
% gewijzigd
Poep, wie heeft jou gescheten?
woensdag 15 juli 2009 om 10:57
Jeetje wat een verhaal Louise! Heb in het ziekenhuis een tijdje naast een vrouw gelegen die ook achterover gekieperd bedrust moest houden en helemaal niet meer uit bed mocht, dat lijkt me echt zwaar.
Ik mocht gelukkig mijn bed nog uit voor de wc.
Voor TO, het is niet raar om van te voren al te informeren bij gyn hoor, dan weet je tenminste wat de mogelijkheden en onmogelijkheden zijn.
Ik mocht gelukkig mijn bed nog uit voor de wc.
Voor TO, het is niet raar om van te voren al te informeren bij gyn hoor, dan weet je tenminste wat de mogelijkheden en onmogelijkheden zijn.
woensdag 15 juli 2009 om 11:05
Xaloy, dank je. Maar eigenlijk is er niks stoers aan want je kunt niet anders Wil niet zeggen dat ik (met uitzicht op de Domtoren) weleens gedacht heb: hup, ik trek mijn kleren aan en ga gezellig in het zonnetje op het terras zitten!
Oh ja, cerclage aanbrengen gaat vaginaal dus er wordt niet in je gesneden ofzo.
Wil niet zeggen dat ik (met uitzicht op de Domtoren) weleens gedacht heb: hup, ik trek mijn kleren aan en ga gezellig in het zonnetje op het terras zitten!Oh ja, cerclage aanbrengen gaat vaginaal dus er wordt niet in je gesneden ofzo.
Poep, wie heeft jou gescheten?
woensdag 15 juli 2009 om 11:47
Wat een heftige verhalen hier zeg!
Hier ook eerste zwangerschap harde buiken vanaf 20 weken en een opname met 25 weken (harde buiken om de 5 min, half verstreken, half verweekte baarmoedermond en 1 cm ontsluiting in tuutje) en daarna thuis rust moeten houden. Na 34 weken bleven de harde buiken ineens weg en zoontje kwam met 41,5 week door strippen.
Bij zwangerschap 2 heb ik daarom niet te lang doorgevoed in de zwangerschap (tot week 10). Helaas weer vanaf week 16 harde buiken. Tot 25 weken wilde de gynaecoloog niets doen omdat het 'toch niet levensvatbaar is' en dat terwijl de harde buiken van mij komen door onrustige darmen en niet omdat de conditie van het kindje en baarmoeder niet goed is. Het gaat met vlagen goed, maar dit weekend weer 3 dagen plat gelegen. Moet dan steeds 2 paracetamollen, kruik en minstens 2 uur plat. Meestal stopt het dan weer. Nu ben ik 26 weken en krijg deze week misschien een baarmoedermondecho als ik weer veel last krijg, maar volgens mij vk zegt die echo niet zoveel omdat bij tweede en verdere zwangerschappen de baarmoedermond niet altijd helemaal weer gesloten is na de bevalling. Daarnaast zou het allemaal extra kunnen prikkelen.
Maar ze zijn niet zo angstig voor mijn situatie omdat ik ondanks de harde buiken in mijn vorige zwangerschap ruim overtijd was.
Nu dus afwachten, rustig aan doen, goed uitkijken wat ik eet en hopen dat het rustig blijft, anders moet ik stoppen met werken.
Met een kleine dreumes van 21 maanden in huis is dat weleens lastig, maar ik probeer zoveel mogelijk uit handen te geven. Moeilijk hoor, maar ja, het is maar een relatief korte periode in je leven hè?! En o zo belangrijk dat de baby zo lang mogelijk binnenblijft.
Sterkte allemaal!
Hier ook eerste zwangerschap harde buiken vanaf 20 weken en een opname met 25 weken (harde buiken om de 5 min, half verstreken, half verweekte baarmoedermond en 1 cm ontsluiting in tuutje) en daarna thuis rust moeten houden. Na 34 weken bleven de harde buiken ineens weg en zoontje kwam met 41,5 week door strippen.
Bij zwangerschap 2 heb ik daarom niet te lang doorgevoed in de zwangerschap (tot week 10). Helaas weer vanaf week 16 harde buiken. Tot 25 weken wilde de gynaecoloog niets doen omdat het 'toch niet levensvatbaar is' en dat terwijl de harde buiken van mij komen door onrustige darmen en niet omdat de conditie van het kindje en baarmoeder niet goed is. Het gaat met vlagen goed, maar dit weekend weer 3 dagen plat gelegen. Moet dan steeds 2 paracetamollen, kruik en minstens 2 uur plat. Meestal stopt het dan weer. Nu ben ik 26 weken en krijg deze week misschien een baarmoedermondecho als ik weer veel last krijg, maar volgens mij vk zegt die echo niet zoveel omdat bij tweede en verdere zwangerschappen de baarmoedermond niet altijd helemaal weer gesloten is na de bevalling. Daarnaast zou het allemaal extra kunnen prikkelen.
Maar ze zijn niet zo angstig voor mijn situatie omdat ik ondanks de harde buiken in mijn vorige zwangerschap ruim overtijd was.
Nu dus afwachten, rustig aan doen, goed uitkijken wat ik eet en hopen dat het rustig blijft, anders moet ik stoppen met werken.
Met een kleine dreumes van 21 maanden in huis is dat weleens lastig, maar ik probeer zoveel mogelijk uit handen te geven. Moeilijk hoor, maar ja, het is maar een relatief korte periode in je leven hè?! En o zo belangrijk dat de baby zo lang mogelijk binnenblijft.
Sterkte allemaal!
woensdag 15 juli 2009 om 11:56
Jij ook sterkte Appeltje! Ben jij wel onder behandeling van een gyn? Ik vind de opmerking van de verlsokundige namelijk een beetje kortzichtig. Ja, de bmh is na een eerste zwangerschap wat meer open en opgerekter maar met een bmhmeting via echo kun je toch echt wel zien of er een noodcerclage of andere behandeling noodzakelijk is. De mate van verstrijking en de lengte van de bmh is belangrijk. Zonder paniek te willen zaaien zou ik bij jou willen aandringen om die echo door een gyn te laten doen die hier verstand van heeft.
Poep, wie heeft jou gescheten?
woensdag 15 juli 2009 om 14:30
Dag dames!
Ontzettend bedankt voor het reageren weer! Had een hoopje op meer reacties, dus heb heel brutaal mijn eigen topic weer ge-upt.
Louise dank je wel voor al mijn antwoorden! En Appeltje jij zit er echt nog middenin! met nog een hummeltje wat rondloopt...pittig zeg!
Wordt je ook gecontroleerd door een gynaecoloog? Want een vk is natuurlijk ook heel bekwaam maar heeft toch minder van dit soort problemen in haar / zijn praktijk.
Nou ik kom dus net terug van mijn lievelingsgyn; had mijn dochtertje mee die ook daar haar is gehaald dus dat was leuk.
Maar verder ging het niet echt zoals ik verwacht had, als ik al iets verwacht had.
Ze bloosde bijna toen ze het zei, maar preventieve cerclages worden pas ingebracht als je al 2 kindjes hebt verloren.....dat was het beleid.....en dat gold niet alleen voor dit ziekenhuis.....
Ze liep met me mijn vorige zwangerschap weer door en er was een kans dat het allemaal weer ging gebeuren bij een nieuwe zwangerschap: bloeding eerste trimester, baarmoederhals die korter en korter wordt, zwangerschapsvergiftiging en bloeding van 3 liter vanwege problemen met placenta na bevalling.
Goed vooruitzicht.....
En er is niets wat ze voor me kan doen, behalve zodra ik zwanger ben (als het ons weer gegund is) gelijk onder strenge controle en cervixlengte scherp in de gaten houden.
Dus blanco er weer in stappen en vertrouwen hebben.....tja.....
Ontzettend bedankt voor het reageren weer! Had een hoopje op meer reacties, dus heb heel brutaal mijn eigen topic weer ge-upt.
Louise dank je wel voor al mijn antwoorden! En Appeltje jij zit er echt nog middenin! met nog een hummeltje wat rondloopt...pittig zeg!
Wordt je ook gecontroleerd door een gynaecoloog? Want een vk is natuurlijk ook heel bekwaam maar heeft toch minder van dit soort problemen in haar / zijn praktijk.
Nou ik kom dus net terug van mijn lievelingsgyn; had mijn dochtertje mee die ook daar haar is gehaald dus dat was leuk.
Maar verder ging het niet echt zoals ik verwacht had, als ik al iets verwacht had.
Ze bloosde bijna toen ze het zei, maar preventieve cerclages worden pas ingebracht als je al 2 kindjes hebt verloren.....dat was het beleid.....en dat gold niet alleen voor dit ziekenhuis.....
Ze liep met me mijn vorige zwangerschap weer door en er was een kans dat het allemaal weer ging gebeuren bij een nieuwe zwangerschap: bloeding eerste trimester, baarmoederhals die korter en korter wordt, zwangerschapsvergiftiging en bloeding van 3 liter vanwege problemen met placenta na bevalling.
Goed vooruitzicht.....
En er is niets wat ze voor me kan doen, behalve zodra ik zwanger ben (als het ons weer gegund is) gelijk onder strenge controle en cervixlengte scherp in de gaten houden.
Dus blanco er weer in stappen en vertrouwen hebben.....tja.....
woensdag 15 juli 2009 om 14:41
Hmmmm... tja, wat moet je daar nou op zeggen? Eerst twee kinderen verloren hebben voordat ze een cerclage aanbrengen? Gelukkig niet want dan was ik niet eens meer aan een zwangerschap begonnen!
Het ligt er ook maar aan wat de problemen in de voorgaande zwangerschap waren en in mijn geval was het meteen duidelijk dat er zonder cerclage nooit een voldragen zwangerschap zou komen.
Is je cervix weleens buiten een zwangerschap om gemeten? Als je voor zoiets niet nu een echo wilt of mag laten maken zou ik er eentje laten maken in het prille begin van je zwangerschap, bij de termijnecho. Dan heb je een ijkpunt zeg maar. Ik geloof, maar weet niet zeker, dat 2.5 cm het minimum is.
Nou, heel veel sterkte en ik hoop dat als je weer zwanger raakt dat alles helemaal vlotjes en probleemloos mag verlopen zodat je die hele molen niet in hoeft want idd; met een kleintje erbij is het geen pretje.
Het ligt er ook maar aan wat de problemen in de voorgaande zwangerschap waren en in mijn geval was het meteen duidelijk dat er zonder cerclage nooit een voldragen zwangerschap zou komen.
Is je cervix weleens buiten een zwangerschap om gemeten? Als je voor zoiets niet nu een echo wilt of mag laten maken zou ik er eentje laten maken in het prille begin van je zwangerschap, bij de termijnecho. Dan heb je een ijkpunt zeg maar. Ik geloof, maar weet niet zeker, dat 2.5 cm het minimum is.
Nou, heel veel sterkte en ik hoop dat als je weer zwanger raakt dat alles helemaal vlotjes en probleemloos mag verlopen zodat je die hele molen niet in hoeft want idd; met een kleintje erbij is het geen pretje.
Poep, wie heeft jou gescheten?
woensdag 15 juli 2009 om 14:59
Louise,
Rare uitspraak he? Je zag ook echt aan haar dat ze het moeilijk vond om het te zeggen.
Geloof ook niet dat het een landelijk beleid is want dan zouden er weinig kindjes komen op die manier.
Onze verhalen waren natuurlijk al heel verschillend en ik mag me heel gelukkig prijzen dat ik niet in de 'doelgroep' val.
Ik vond het fijn dat ze de tijd voor me nam (einde van haar spreekuur) en mijn angsten, leeuwen en beren besprak.
Had gewoon ook een zetje nodig om voor een tweede kindje te gaan en al moet ik plat dan is dat zo.
Ja er was al eens in neutrale stand een cervixmeting gedaan en daar was niets raars op te zien.
Zodra ik zwanger ben mag ik bij haar op de tafel en houdt ze me in de gaten.
Eerst maar eens proberen zwanger te worden he? Ook niet iets waar makkelijk over gepraat mag worden.
Wil je heel hartelijk danken voor je openheid!
Rare uitspraak he? Je zag ook echt aan haar dat ze het moeilijk vond om het te zeggen.
Geloof ook niet dat het een landelijk beleid is want dan zouden er weinig kindjes komen op die manier.
Onze verhalen waren natuurlijk al heel verschillend en ik mag me heel gelukkig prijzen dat ik niet in de 'doelgroep' val.
Ik vond het fijn dat ze de tijd voor me nam (einde van haar spreekuur) en mijn angsten, leeuwen en beren besprak.
Had gewoon ook een zetje nodig om voor een tweede kindje te gaan en al moet ik plat dan is dat zo.
Ja er was al eens in neutrale stand een cervixmeting gedaan en daar was niets raars op te zien.
Zodra ik zwanger ben mag ik bij haar op de tafel en houdt ze me in de gaten.
Eerst maar eens proberen zwanger te worden he? Ook niet iets waar makkelijk over gepraat mag worden.
Wil je heel hartelijk danken voor je openheid!
woensdag 15 juli 2009 om 15:06
tja, kan alleen maar onderstrepen wat Louise zegt, 2 kindjes verloren hebben lijkt mij niet een standaardprocedure, maar ik weet niets van standaardprocedures.
Ik heb tijdens de eerste zwangerschap plat moeten liggen vanaf week 28 omdat mijn baarmoederhals veel te kort was, onder de 2 cm dus (en volgens mij is inderdaad zoals Louise zegt, de kritische grens 2,5 cm).
Tijdens de 2e zwangerschap heeft de gyn overwogen om een cerclage aan te brengen. Dat is uiteindelijk niet gebeurd omdat ze niet genoeg plaats hadden om het ding aan te brengen, er is in het verleden een hap baarmoedermond weggenomen ivm baarmoederhalskanker.
Ik stond dus sowieso al onder scherpe controle van een gyn. Misschien dat daarom geen 'standaardprocedures' gelden oid.
Is er ook ooit onderzocht of er een reden was voor die dreigende vroeggeboorte bij de eerste? bijv een afwijkende baarmoedervorm oid?
Bij mij was de kans op herhaling vrij groot bij de 2e ivm die operatie in het verleden en vandaar dat gyn een cerclage overwoog. Maar uiteindelijk is de 2e zwangerschap heel anders verlopen. Ik heb zelfs niet hoeven platliggen, mijn baarmoederhals hield het veel beter dan bij de eerste. Dus het hoeft nog niet meteen weer zo te gaan als bij de eerste ook.
Ik heb tijdens de eerste zwangerschap plat moeten liggen vanaf week 28 omdat mijn baarmoederhals veel te kort was, onder de 2 cm dus (en volgens mij is inderdaad zoals Louise zegt, de kritische grens 2,5 cm).
Tijdens de 2e zwangerschap heeft de gyn overwogen om een cerclage aan te brengen. Dat is uiteindelijk niet gebeurd omdat ze niet genoeg plaats hadden om het ding aan te brengen, er is in het verleden een hap baarmoedermond weggenomen ivm baarmoederhalskanker.
Ik stond dus sowieso al onder scherpe controle van een gyn. Misschien dat daarom geen 'standaardprocedures' gelden oid.
Is er ook ooit onderzocht of er een reden was voor die dreigende vroeggeboorte bij de eerste? bijv een afwijkende baarmoedervorm oid?
Bij mij was de kans op herhaling vrij groot bij de 2e ivm die operatie in het verleden en vandaar dat gyn een cerclage overwoog. Maar uiteindelijk is de 2e zwangerschap heel anders verlopen. Ik heb zelfs niet hoeven platliggen, mijn baarmoederhals hield het veel beter dan bij de eerste. Dus het hoeft nog niet meteen weer zo te gaan als bij de eerste ook.
woensdag 15 juli 2009 om 16:16
Ik ben onder behandeling van de verloskundige. In mijn vorige zwangerschap ben ik rondom mijn opname even overgedragen geweest aan een gyn, maar daarna vrij snel weer terug naar de verloskundige. Vorige keer had ik precies met deze termijn een baarmoedermond die voor de helft verstreken was en de andere helft was verweekt (centimeters weet ik niet). Ik heb toen ook een baarmoedermondmeting gehad via een inwendige echo en toen zagen ze dat ik alleen ontsluiting had in het tuutje, maar niet door-en-door. Ik geloof dat er nog wel een centimeter of 3 (?) inwendig 'dicht' zat.
De verloskundige is in principe twijfelend over die echo. Ze liet maandag de keus aan mij. Ik heb nu afgesproken dat ik bij de volgende serie harde buiken wel voor die echo ga, omdat het advies 'rustig aan' dan anders weegt. Bij bijvoorbeeld eenzelfde of verslechterde situatie als de vorige keer zal ik daar anders mee omgaan dan wanneer de boel nog potdicht zit.
Na dit te hebben gelezen zit ik weer erg te twijfelen. Wil geen zeurkees zijn, wil ook een goede werknemer zijn, wil ook nog een moeder voor mijn andere zoontje zijn, maar - het belangrijkste - wil een gezonde situatie hebben voor mijn nog ongeboren zoontje. Ik ga denk ik een afspraak maken voor een 'second opinion' bij mijn huisarts. Die kan je voor dit soort advies toch ook benaderen?
De verloskundige is in principe twijfelend over die echo. Ze liet maandag de keus aan mij. Ik heb nu afgesproken dat ik bij de volgende serie harde buiken wel voor die echo ga, omdat het advies 'rustig aan' dan anders weegt. Bij bijvoorbeeld eenzelfde of verslechterde situatie als de vorige keer zal ik daar anders mee omgaan dan wanneer de boel nog potdicht zit.
Na dit te hebben gelezen zit ik weer erg te twijfelen. Wil geen zeurkees zijn, wil ook een goede werknemer zijn, wil ook nog een moeder voor mijn andere zoontje zijn, maar - het belangrijkste - wil een gezonde situatie hebben voor mijn nog ongeboren zoontje. Ik ga denk ik een afspraak maken voor een 'second opinion' bij mijn huisarts. Die kan je voor dit soort advies toch ook benaderen?
woensdag 15 juli 2009 om 16:18
quote:louise1 schreef op 15 juli 2009 @ 14:41:
Is je cervix weleens buiten een zwangerschap om gemeten? Als je voor zoiets niet nu een echo wilt of mag laten maken zou ik er eentje laten maken in het prille begin van je zwangerschap, bij de termijnecho. Dan heb je een ijkpunt zeg maar. Ik geloof, maar weet niet zeker, dat 2.5 cm het minimum is..
Ik heb dat ook gevraagd toen ik net zwanger was, dat ik voor die harde buiken weer zouden kunnen beginnen een ijkpunt wilde hebben. Toen zei ze dat ze dit vanaf 20 weken dan doen, maar toen het eenmaal zover was met 23 weken toen wilden ze het niet doen.
Is je cervix weleens buiten een zwangerschap om gemeten? Als je voor zoiets niet nu een echo wilt of mag laten maken zou ik er eentje laten maken in het prille begin van je zwangerschap, bij de termijnecho. Dan heb je een ijkpunt zeg maar. Ik geloof, maar weet niet zeker, dat 2.5 cm het minimum is..
Ik heb dat ook gevraagd toen ik net zwanger was, dat ik voor die harde buiken weer zouden kunnen beginnen een ijkpunt wilde hebben. Toen zei ze dat ze dit vanaf 20 weken dan doen, maar toen het eenmaal zover was met 23 weken toen wilden ze het niet doen.
