Relaties
alle pijlers
Samenwonen op je 19e..
woensdag 22 juli 2009 om 14:34
Hallo allemaal,
Ben hier net nieuw, zal me even voorstellen.
Ik ben een meid van 19 lentes jong en woon sinds kort samen met mijn vriend. We hebben een relatie van anderhalf jaar.
Hij is 25 en webmaster, ik ben student MWD en sinds 2 dagen werkeloos.
Nu wil ik graag wat ervaringen uitwisselen met jonge meiden die ook 'vroeg' zijn gaan samenwonen. Waar liep je tegenaan en wat viel eigenlijk ontzettend mee?
Alvast bedankt!
Ben hier net nieuw, zal me even voorstellen.
Ik ben een meid van 19 lentes jong en woon sinds kort samen met mijn vriend. We hebben een relatie van anderhalf jaar.
Hij is 25 en webmaster, ik ben student MWD en sinds 2 dagen werkeloos.
Nu wil ik graag wat ervaringen uitwisselen met jonge meiden die ook 'vroeg' zijn gaan samenwonen. Waar liep je tegenaan en wat viel eigenlijk ontzettend mee?
Alvast bedankt!
woensdag 22 juli 2009 om 14:50
Ik ben op mijn 20e gaan samenwonen.
Vond het vooral in het begin erg wennen. Toch vreemd om niet echt je eigen plekje te hebben waar je je kan terugtrekken. Toch is het allemaal goedgekomen. Je moet compromissen sluiten en dat is niet altijd even makkelijk. Je moet goed blijven praten over wat je belangrijk vindt. Ikzelf vond het moeilijk om ineens niet meer een paar x per week spontaan vriendinnen te kunnen uitnodigen om te blijven eten oid.
Het is gewoon een kwestie van geven en nemen
Vond het vooral in het begin erg wennen. Toch vreemd om niet echt je eigen plekje te hebben waar je je kan terugtrekken. Toch is het allemaal goedgekomen. Je moet compromissen sluiten en dat is niet altijd even makkelijk. Je moet goed blijven praten over wat je belangrijk vindt. Ikzelf vond het moeilijk om ineens niet meer een paar x per week spontaan vriendinnen te kunnen uitnodigen om te blijven eten oid.
Het is gewoon een kwestie van geven en nemen
woensdag 22 juli 2009 om 14:53
Hoi Teddy,
Ik was ook 19 toen ik ging samenwonen. Dit heeft zo'n 1.5 jaar geduurd. Mijn tip is: maak goede afspraken betreft het huishouden!!!! Mijn ex zat toen nog op school (ca 2 dagen per week les) en ik werkte fulltime. Hij deed alleen koken en verder niks in het huishouden, wat uiteindelijk een van de redenen was om er een punt achter te zetten. (Na herhaaldelijk het erover gehad te hebben)
ps: succes met een leuke job te vinden!
Ik was ook 19 toen ik ging samenwonen. Dit heeft zo'n 1.5 jaar geduurd. Mijn tip is: maak goede afspraken betreft het huishouden!!!! Mijn ex zat toen nog op school (ca 2 dagen per week les) en ik werkte fulltime. Hij deed alleen koken en verder niks in het huishouden, wat uiteindelijk een van de redenen was om er een punt achter te zetten. (Na herhaaldelijk het erover gehad te hebben)
ps: succes met een leuke job te vinden!
woensdag 22 juli 2009 om 14:56
Pff ik snap dus echt niet waarom iedereen al zo jong gaat samenwonen.. Je kunt de rest van je leven toch met je vent onder één dak wonen? Als student is het toch het leukste om lekker je eigen plek te hebben, spontane acties te doen, zomaar bij iemand te gaan eten en lekker de hele nacht weg te blijven als je zin hebt om uit te gaan?! Het lijkt mij alsof je je zo moet verantwoorden tegenover iemand, ook als je daar helemaal geen zin in hebt.
Waar ik wel nieuwsgierig naar ben: hoe voorkom je dat je op elkaars lip zit? Want als ik mijn vriendje twee dagen achter elkaar heb gezien, vind ik het heerlijk om hem uit mijn kamer te schoppen en mijn plek weer voor mezelf te hebben.
Waar ik wel nieuwsgierig naar ben: hoe voorkom je dat je op elkaars lip zit? Want als ik mijn vriendje twee dagen achter elkaar heb gezien, vind ik het heerlijk om hem uit mijn kamer te schoppen en mijn plek weer voor mezelf te hebben.
woensdag 22 juli 2009 om 14:57
ik ben op mijn 18e gaan samenwonen...
heel erg wennen... en dat lukte niet echt (ik ging ook meteen meer dan 100 km van mn oude woonplaats vandaan samenwonen)... daardoor voelde ik me nogal geisoleerd van iedereen... ik denk dat ik door zo vroeg te gaan samenwonen toch een hoop gemist heb... geleerd ook... maar gemist zeker...
heel erg wennen... en dat lukte niet echt (ik ging ook meteen meer dan 100 km van mn oude woonplaats vandaan samenwonen)... daardoor voelde ik me nogal geisoleerd van iedereen... ik denk dat ik door zo vroeg te gaan samenwonen toch een hoop gemist heb... geleerd ook... maar gemist zeker...
woensdag 22 juli 2009 om 15:00
Haha, iedereen is anders, Tessa. Begrijp je redenering, was bij mij ook een beetje "probleem" in het begin, maar ik vind samen zoveel leuker dan alleen! Bovendien is het ook praktisch; toen we niet bij elkaar woonden waren we ook elke dag bij elkaar na werk/school etc. Veel is er dus niet veranderd. Je moet inderdaad meer rekening met elkaar houden, maar dat is een keus die je zelf maakt en dat weet je ook als je gaat samenwonen. Samen wonen is niet alleen samen onder een dak slapen, maar ook samen LEVEN. En als je heel veel van iemand houdt is dat nou eenmaal een stap die je op een bepaald ogenblik samen zet. En of je nou 20 bent of 30 of 40, die stap blijft een grote stap.
Mijn vriend is niet alleen mijn liefje, maar ook mijn beste vriend. Misschien dat het daarom zo goed gaat. En we ergeren ons heus wel eens aan elkaar, maar daarom hebben we 2 kamers zodat we niet de hele dag in 1 ruimte met elkaar hoeven te zijn. Bovendien hebben we ook vrienden waar we vaak mee afspreken, dus in principe zit je niet 24/7 op elkaars lip.
Mijn vriend is niet alleen mijn liefje, maar ook mijn beste vriend. Misschien dat het daarom zo goed gaat. En we ergeren ons heus wel eens aan elkaar, maar daarom hebben we 2 kamers zodat we niet de hele dag in 1 ruimte met elkaar hoeven te zijn. Bovendien hebben we ook vrienden waar we vaak mee afspreken, dus in principe zit je niet 24/7 op elkaars lip.
woensdag 22 juli 2009 om 15:01
he een naamgenoot. Welkom..
Ik ging op mijn 18e al samenwonen. Eigenlijk nooit problemen ondervonden. Maar maak inderdaad goeie afspraken over gezamelijke uitgaven en het huishouden.
En wat wij allebei belangrijk vonden en nog steeds vinden is om niet continue samen in huis te zitten, maar nog steeds dingen apart van elkaar te blijven doen. dus op stap met vrienden en dergelijke. Zorg inderdaad voor je eigen inkomsten. Das wel belangrijk. Je weet nooit wat de toekomst brengt.
Afspraken maken en voor een goeie verdeling in geldzaken en huishouden zijn toch wel de belangrijkste dingen. De rest is toch wennen, zeker als je eerst een tijdje op jezelf hebt gewoond. Je moet nu toch rekening houden met elkaar. Maar daarnaast vond en vind ik het nog steeds heel erg gezellig.
Ik ging op mijn 18e al samenwonen. Eigenlijk nooit problemen ondervonden. Maar maak inderdaad goeie afspraken over gezamelijke uitgaven en het huishouden.
En wat wij allebei belangrijk vonden en nog steeds vinden is om niet continue samen in huis te zitten, maar nog steeds dingen apart van elkaar te blijven doen. dus op stap met vrienden en dergelijke. Zorg inderdaad voor je eigen inkomsten. Das wel belangrijk. Je weet nooit wat de toekomst brengt.
Afspraken maken en voor een goeie verdeling in geldzaken en huishouden zijn toch wel de belangrijkste dingen. De rest is toch wennen, zeker als je eerst een tijdje op jezelf hebt gewoond. Je moet nu toch rekening houden met elkaar. Maar daarnaast vond en vind ik het nog steeds heel erg gezellig.
woensdag 22 juli 2009 om 15:02
quote:Tessal87 schreef op 22 juli 2009 @ 14:56:
Waar ik wel nieuwsgierig naar ben: hoe voorkom je dat je op elkaars lip zit? Want als ik mijn vriendje twee dagen achter elkaar heb gezien, vind ik het heerlijk om hem uit mijn kamer te schoppen en mijn plek weer voor mezelf te hebben.Ja, maar dat is echt jóúw huis dan. Als je gaat samenwonen is alles van jullie beiden en dat is toch anders. Overdag werk je of ga je naar school, dus dan zie je elkaar al niet. En wil je je even terugtrekken, ga je in de keuken aan tafel zitten te lezen / op de slaapkamer tv kijken / computeren op de studeerkamer.
Waar ik wel nieuwsgierig naar ben: hoe voorkom je dat je op elkaars lip zit? Want als ik mijn vriendje twee dagen achter elkaar heb gezien, vind ik het heerlijk om hem uit mijn kamer te schoppen en mijn plek weer voor mezelf te hebben.Ja, maar dat is echt jóúw huis dan. Als je gaat samenwonen is alles van jullie beiden en dat is toch anders. Overdag werk je of ga je naar school, dus dan zie je elkaar al niet. En wil je je even terugtrekken, ga je in de keuken aan tafel zitten te lezen / op de slaapkamer tv kijken / computeren op de studeerkamer.
woensdag 22 juli 2009 om 15:09
Tessa, het is maar net hoe je er in staat samen. Ik ben ook op mijn 19e gaan samenwonen en heb toch een leuke studententijd gehad. Ook gewoon naar feestjes en crashen bij vriendinnen. Ik heb zeker niet het gevoel dat ik iets gemist heb. Misschien scheelde het dat mijn Lief toen in ploegen werkte, waardoor ik sommige weken de avonden en/of nachten sowieso voor mezelf had.
Zorg inderdaad voor je eigen financien, en maak afspraken over het huishouden, zeker als jullie niet evenveel werken.
En hier een positief geluid: Lief en ik zijn twee jaar geleden getrouwd en nog steeds gelukkig samen.
Zorg inderdaad voor je eigen financien, en maak afspraken over het huishouden, zeker als jullie niet evenveel werken.
En hier een positief geluid: Lief en ik zijn twee jaar geleden getrouwd en nog steeds gelukkig samen.
If at first you do not succeed, try doing it the way your wife told you.
woensdag 22 juli 2009 om 15:18
Hi Teddy,
Ik ben ook op mijn 19e gaan samenwonen en we waren toen ook 1,5 jaar samen. Weet nog goed hoe ontzettend blij ik elke avond weer was dat we nu altijd samen konden slapen. Ik was ook ergens bang dat we te jong waren dus ik lette er erg op of ik het wel echt leuk vond en nog steeds mijn vrijheid had. Naarmate de maanden vorderden werd het alleen maar leuker en gezelliger. De taakverdeling ging eigenlijk vrij vanzelf, elke keer kom je weer wat meer (verantwoordelijkheden) tegen maar door er direct over te praten doorloop je alles samen. Mijn tip is dus ook, communiceer alles met elkaar! Ook als je iets voelt wat eigenlijk niet realistisch is, je voelt het namelijk wel.
quote:Tessal87 schreef op 22 juli 2009 @ 14:56:
Pff ik snap dus echt niet waarom iedereen al zo jong gaat samenwonen.. Je kunt de rest van je leven toch met je vent onder één dak wonen? soms voel je je zo gelukkig bij iemand dat elke minuut extra die je krijgt je ook wilt delen, al doe je iets anders. Als student is het toch het leukste om lekker je eigen plek te hebben ik had wel compleet mijn sfeer in ons huis, het voelt dan ook compleet als mijn plek, spontane acties te doen kan nog steeds , zomaar bij iemand te gaan eten kan nog steeds en lekker de hele nacht weg te blijven als je zin hebt om uit te gaan?! kan nog steeds Het lijkt mij alsof je je zo moet verantwoorden tegenover iemand, ook als je daar helemaal geen zin in hebt. ik hoef mij nooit te verantwoorden, ik laat het wel altijd ff weten als ik niet thuis eet/slaap, soms van te voren, soms het moment zelf dmv sms. als ik niet compleet mijn eigen weg hierin kon gaan was ik ook niet gaan samenwonen toen
Waar ik wel nieuwsgierig naar ben: hoe voorkom je dat je op elkaars lip zit? Want als ik mijn vriendje twee dagen achter elkaar heb gezien, vind ik het heerlijk om hem uit mijn kamer te schoppen en mijn plek weer voor mezelf te hebben. ik voel me zo comfortabel en mezelf bij mijn vriend dat dit geen probleem is, hij laat me ook compleet vrij, valt me niet lastig als ik dat niet wil en geeft me nooit een 'schuldgevoel' of iets dergelijks. Ik zou absoluut niet tegen een claimerig, jaloerse vriend kunnen, laat me lekker denk ik dan. Ik wilde ook nooit zo jong gaan samenwonen, met alle andere exen zou ik het ook nooit gedaan hebben, geef me lekker mijn eigen plek dacht ik dan, maar met deze jongen is alles als vanzelf, we voelen elkaar heel goed aan en kunnen volledig op onszelf zijn bij elkaar en we geven elkaar die ruimte ook
Ik ben ook op mijn 19e gaan samenwonen en we waren toen ook 1,5 jaar samen. Weet nog goed hoe ontzettend blij ik elke avond weer was dat we nu altijd samen konden slapen. Ik was ook ergens bang dat we te jong waren dus ik lette er erg op of ik het wel echt leuk vond en nog steeds mijn vrijheid had. Naarmate de maanden vorderden werd het alleen maar leuker en gezelliger. De taakverdeling ging eigenlijk vrij vanzelf, elke keer kom je weer wat meer (verantwoordelijkheden) tegen maar door er direct over te praten doorloop je alles samen. Mijn tip is dus ook, communiceer alles met elkaar! Ook als je iets voelt wat eigenlijk niet realistisch is, je voelt het namelijk wel.
quote:Tessal87 schreef op 22 juli 2009 @ 14:56:
Pff ik snap dus echt niet waarom iedereen al zo jong gaat samenwonen.. Je kunt de rest van je leven toch met je vent onder één dak wonen? soms voel je je zo gelukkig bij iemand dat elke minuut extra die je krijgt je ook wilt delen, al doe je iets anders. Als student is het toch het leukste om lekker je eigen plek te hebben ik had wel compleet mijn sfeer in ons huis, het voelt dan ook compleet als mijn plek, spontane acties te doen kan nog steeds , zomaar bij iemand te gaan eten kan nog steeds en lekker de hele nacht weg te blijven als je zin hebt om uit te gaan?! kan nog steeds Het lijkt mij alsof je je zo moet verantwoorden tegenover iemand, ook als je daar helemaal geen zin in hebt. ik hoef mij nooit te verantwoorden, ik laat het wel altijd ff weten als ik niet thuis eet/slaap, soms van te voren, soms het moment zelf dmv sms. als ik niet compleet mijn eigen weg hierin kon gaan was ik ook niet gaan samenwonen toen
Waar ik wel nieuwsgierig naar ben: hoe voorkom je dat je op elkaars lip zit? Want als ik mijn vriendje twee dagen achter elkaar heb gezien, vind ik het heerlijk om hem uit mijn kamer te schoppen en mijn plek weer voor mezelf te hebben. ik voel me zo comfortabel en mezelf bij mijn vriend dat dit geen probleem is, hij laat me ook compleet vrij, valt me niet lastig als ik dat niet wil en geeft me nooit een 'schuldgevoel' of iets dergelijks. Ik zou absoluut niet tegen een claimerig, jaloerse vriend kunnen, laat me lekker denk ik dan. Ik wilde ook nooit zo jong gaan samenwonen, met alle andere exen zou ik het ook nooit gedaan hebben, geef me lekker mijn eigen plek dacht ik dan, maar met deze jongen is alles als vanzelf, we voelen elkaar heel goed aan en kunnen volledig op onszelf zijn bij elkaar en we geven elkaar die ruimte ook
woensdag 22 juli 2009 om 15:20
Ik ging samenwonen op mijn 20e, mijn vriend was toen 25. Achteraf gezien had ik liever eerst een tijdje op mezelf gewoond. Nu vind ik het soms te makkelijk dat er nog iemand in huis is die dingen regelt. Als je alleen woont, móet je alles zelf doen en dat was voor mij wel iets beter geweest. Maar goed, inmiddels wonen we 12 jaar samen en het gaat nog steeds goed. Net als zusje78 werkt mijn vriend ook in ploegendiensten, dus de behoefte om alleen te zijn wordt ruim vervuld. We hebben het allebei ook wel nodig om af en toe alleen te zijn. Als je allebei kantoortijden werkt, kun je dat oplossen door dingen te doen zonder de ander.
Heb je trouwens al een samenlevingscontract? Dat lijkt me wel handig, zeker als je een huis koopt. Maar ook als je eerst huurt, is handig om iets vast te leggen.
Heb je trouwens al een samenlevingscontract? Dat lijkt me wel handig, zeker als je een huis koopt. Maar ook als je eerst huurt, is handig om iets vast te leggen.
woensdag 22 juli 2009 om 15:22
woensdag 22 juli 2009 om 15:22
quote:Tessal87 schreef op 22 juli 2009 @ 15:14:
Hebben de samenwoners hier dan ook een gezamenlijke bankrekening met je vriend? Voor de huur en de boodschappen oid mee te betalen? Dat lijkt me wel handig, maar ook zo vreemd, dat je je geld deelt..Ja. We zijn begonnen met een gezamenlijke rekening voor vaste lasten, boodschappen e.d. Tegenwoordig laten we allebei ons salaris storten op één gezamenlijke rekening en betalen daar alles van.
Hebben de samenwoners hier dan ook een gezamenlijke bankrekening met je vriend? Voor de huur en de boodschappen oid mee te betalen? Dat lijkt me wel handig, maar ook zo vreemd, dat je je geld deelt..Ja. We zijn begonnen met een gezamenlijke rekening voor vaste lasten, boodschappen e.d. Tegenwoordig laten we allebei ons salaris storten op één gezamenlijke rekening en betalen daar alles van.
woensdag 22 juli 2009 om 15:25
quote:schuim schreef op 22 juli 2009 @ 15:22:
[...]
waarom is dat zo handig (als je huurt?) wat is de toegevoegde waarde?
Ik heb nooit een huurhuis gehad, dus of het consequenties heeft bij een huurhuis weet ik niet precies. Soms kan het handig zijn om wat vast te leggen als je spullen hebt die je dierbaar zijn. Erfstukken e.d.
Bij een huurhuis kan ik me voorstellen dat het huis op naam van de één staat. Als de relatie dan uitgaat, kan de ander zeggen "het huurhuis staat niet op mijn naam, ik ben er dus niet verantwoordelijk voor, ik betaal niets meer".
[...]
waarom is dat zo handig (als je huurt?) wat is de toegevoegde waarde?
Ik heb nooit een huurhuis gehad, dus of het consequenties heeft bij een huurhuis weet ik niet precies. Soms kan het handig zijn om wat vast te leggen als je spullen hebt die je dierbaar zijn. Erfstukken e.d.
Bij een huurhuis kan ik me voorstellen dat het huis op naam van de één staat. Als de relatie dan uitgaat, kan de ander zeggen "het huurhuis staat niet op mijn naam, ik ben er dus niet verantwoordelijk voor, ik betaal niets meer".
woensdag 22 juli 2009 om 15:39
Tjaa, ik denk niet dat het met een huurhuis zo belangrijk is, als je er niet meer wilt wonen zeg je de huur op en kan je binnen 1 of 2 maanden weg. Sowieso staat ons huurhuis op beide namen. Ik vertrouw mijn lief erop dat mocht het ooit over gaan we de bezittingen ook verdelen naar wie wat heeft gekocht/gekregen en qua gezamelijk wie wat nodig heeft. (we geven beide niet echt om materie)
Ik zou ook nooit een huwelijk willen waarin je alle bezittingen gelijk verdeeld, heel oneerlijk. (we hebben beide wat uit de hand gelopen hobbies waarbij er dus veel geldwaarde in 1 van de hobbies zit, dan zou de 1 zo ongeveer het hele huis krijgen en de ander alleen zijn eigen hobby)
Ik zou ook nooit een huwelijk willen waarin je alle bezittingen gelijk verdeeld, heel oneerlijk. (we hebben beide wat uit de hand gelopen hobbies waarbij er dus veel geldwaarde in 1 van de hobbies zit, dan zou de 1 zo ongeveer het hele huis krijgen en de ander alleen zijn eigen hobby)
woensdag 22 juli 2009 om 15:41
Wij wonen samen maar hebben geen gezamelijke bankrekening of huishoudportemonnee. Huur wordt afgeschreven van mijn bankrekening en mijn vriend maakt de helft daar van elke maand over naar mijn rekening. Boodschappen doen we zo goed als 50/50.. De ene keer betaalt hij, de andere x ik.. Dat houden we ongeveer bij zodat niet de een veel meer betaald dan de ander. Gaat prima zo!
woensdag 22 juli 2009 om 15:51
Ik ging ook op mijn 19e samenwonen. Vriend was toen 23. Is ook eigenlijk altijd goed gegaan. Merk nu 9 jaar later wel dat ik veel gegroeid ben (nee niet in de breedte ) in die jaren. Ze zijn omgevlogen, maar ben nu wel echt anders dan toen. We hebben veel van elkaar geleerd denk ik ook. De ruzies waren toen ook wel wat heftiger haha, als we die hadden. Als je ouder bent kun je makkelijker relativeren.
Over minder dan een maand zijn we als het goed is getrouwd en zijn nog steeds stapelgek op elkaar!
Gek genoeg zijn we 2 huurhuizen en een koophuis verder en hebben we nog steeds geen gezamelijke rekening. Alle kosten hebben we opgesteld en netjes door 2en gedeeld. We doen het eigenlijk net als bij Arwen. Is gewoon zo gegroeid en werkt voor nu heel makkelijk.
Over minder dan een maand zijn we als het goed is getrouwd en zijn nog steeds stapelgek op elkaar!
Gek genoeg zijn we 2 huurhuizen en een koophuis verder en hebben we nog steeds geen gezamelijke rekening. Alle kosten hebben we opgesteld en netjes door 2en gedeeld. We doen het eigenlijk net als bij Arwen. Is gewoon zo gegroeid en werkt voor nu heel makkelijk.
woensdag 22 juli 2009 om 16:12
Hier ook een jonge samenwoner. Ik was nét 18. Vriend was toen 24 en woonde nog thuis. Ik woonde al een aantal jaren op mezelf (sinds mijn 15e)
Studenten zijn we beide nooit geweest. Altijd gewerkt en studie soms tussendoor.
Sinds kort zijn we voor de wet partners en delen we ons geld. Wat we al wel eerder ook deden. En binnenkort delen we ons huishouden met zijn drietjes
Studenten zijn we beide nooit geweest. Altijd gewerkt en studie soms tussendoor.
Sinds kort zijn we voor de wet partners en delen we ons geld. Wat we al wel eerder ook deden. En binnenkort delen we ons huishouden met zijn drietjes
woensdag 22 juli 2009 om 16:18
quote:schuim schreef op 22 juli 2009 @ 15:39:
Tjaa, ik denk niet dat het met een huurhuis zo belangrijk is, als je er niet meer wilt wonen zeg je de huur op en kan je binnen 1 of 2 maanden weg. Sowieso staat ons huurhuis op beide namen. Ik vertrouw mijn lief erop dat mocht het ooit over gaan we de bezittingen ook verdelen naar wie wat heeft gekocht/gekregen en qua gezamelijk wie wat nodig heeft. (we geven beide niet echt om materie)
Ik zou ook nooit een huwelijk willen waarin je alle bezittingen gelijk verdeeld, heel oneerlijk. (we hebben beide wat uit de hand gelopen hobbies waarbij er dus veel geldwaarde in 1 van de hobbies zit, dan zou de 1 zo ongeveer het hele huis krijgen en de ander alleen zijn eigen hobby)
Ik heb jarenlang bij advocatenkantoren gewerkt waar ik heb gezien hoe sommige mensen worden als ze uit elkaar gaan. Zelfs mensen die nu reageren als jij.
Maar goed, het gaat niet alleen om de bezittingen als je uit elkaar gaat. Vaak wordt samen met het samenlevingscontract een testament opgemaakt. Als je niet getrouwd bent, zijn de ouders meestal de eerste erfgenamen. Dan gaat die auto waar je beiden voor gespaard hebt, maar op naam staat van je vriend, toch naar zijn ouders.
Tjaa, ik denk niet dat het met een huurhuis zo belangrijk is, als je er niet meer wilt wonen zeg je de huur op en kan je binnen 1 of 2 maanden weg. Sowieso staat ons huurhuis op beide namen. Ik vertrouw mijn lief erop dat mocht het ooit over gaan we de bezittingen ook verdelen naar wie wat heeft gekocht/gekregen en qua gezamelijk wie wat nodig heeft. (we geven beide niet echt om materie)
Ik zou ook nooit een huwelijk willen waarin je alle bezittingen gelijk verdeeld, heel oneerlijk. (we hebben beide wat uit de hand gelopen hobbies waarbij er dus veel geldwaarde in 1 van de hobbies zit, dan zou de 1 zo ongeveer het hele huis krijgen en de ander alleen zijn eigen hobby)
Ik heb jarenlang bij advocatenkantoren gewerkt waar ik heb gezien hoe sommige mensen worden als ze uit elkaar gaan. Zelfs mensen die nu reageren als jij.
Maar goed, het gaat niet alleen om de bezittingen als je uit elkaar gaat. Vaak wordt samen met het samenlevingscontract een testament opgemaakt. Als je niet getrouwd bent, zijn de ouders meestal de eerste erfgenamen. Dan gaat die auto waar je beiden voor gespaard hebt, maar op naam staat van je vriend, toch naar zijn ouders.
woensdag 22 juli 2009 om 16:25
Ik woon samen sinds mijn 21e. Ik studeer nu nog steeds en mijn vriend ook. Ik heb een leuke studententijd. Wat lastiger aan samenwonen is, is dat je af en toe even moet plannen wanneer jouw vrienden kunnen komen eten en zo. Maar dat is een kwestie van even communiceren. Verder vind ik het vooral heel erg gezellig om samen met mijn vriend te wonen. Ik heb er geen moment spijt van dat ik niet langer op kamers heb gewoond!
Wij hebben een gezamenlijke rekening voor de huur en boodschappen.
We hebben nog geen samenlevingscontract. Maar dat is misschien toch wel handig...
Wij hebben een gezamenlijke rekening voor de huur en boodschappen.
We hebben nog geen samenlevingscontract. Maar dat is misschien toch wel handig...
woensdag 22 juli 2009 om 16:26
quote:Tessal87 schreef op 22 juli 2009 @ 14:56:
Pff ik snap dus echt niet waarom iedereen al zo jong gaat samenwonen.. Je kunt de rest van je leven toch met je vent onder één dak wonen? Als student is het toch het leukste om lekker je eigen plek te hebben, spontane acties te doen, zomaar bij iemand te gaan eten en lekker de hele nacht weg te blijven als je zin hebt om uit te gaan?! Het lijkt mij alsof je je zo moet verantwoorden tegenover iemand, ook als je daar helemaal geen zin in hebt.
Dat is dus het grootste misverstand waar ik steeds tegenaan loop! Ik ging ook op mijn 19e samenwonen en dat gaat nu al ruim een jaar goed. Het scheelt dat we allebei een baan hebben waarvoor we heel vaak weg zijn. Hij is manager van een dj-collectief en dus vaak in het buitenland en ik werk bij televisie. Maar samenwonen wil niet zeggen dat je altijd saai op de bank zit!
Ik ga uiteten als ik dat wil, sms even als ik de hele nacht weg wil blijven, ga spontaan een weekend weg, plan vakanties alleen echt je leven is niet over hoor als je gaat samenwonen. Het is alleen maar extra leuk om zovaak je wilt samen te kunnen slapen etc.
Pff ik snap dus echt niet waarom iedereen al zo jong gaat samenwonen.. Je kunt de rest van je leven toch met je vent onder één dak wonen? Als student is het toch het leukste om lekker je eigen plek te hebben, spontane acties te doen, zomaar bij iemand te gaan eten en lekker de hele nacht weg te blijven als je zin hebt om uit te gaan?! Het lijkt mij alsof je je zo moet verantwoorden tegenover iemand, ook als je daar helemaal geen zin in hebt.
Dat is dus het grootste misverstand waar ik steeds tegenaan loop! Ik ging ook op mijn 19e samenwonen en dat gaat nu al ruim een jaar goed. Het scheelt dat we allebei een baan hebben waarvoor we heel vaak weg zijn. Hij is manager van een dj-collectief en dus vaak in het buitenland en ik werk bij televisie. Maar samenwonen wil niet zeggen dat je altijd saai op de bank zit!
Ik ga uiteten als ik dat wil, sms even als ik de hele nacht weg wil blijven, ga spontaan een weekend weg, plan vakanties alleen echt je leven is niet over hoor als je gaat samenwonen. Het is alleen maar extra leuk om zovaak je wilt samen te kunnen slapen etc.
