Kinderen
alle pijlers
Angst voor bevalling?
donderdag 23 juli 2009 om 11:21
Ik zal proberen dit zo kort mogelijk uit te leggen, maar daar ben ik helaas nooit zo goed in..
Ik heb altijd gedacht dat ik nooit kinderen zou willen krijgen, ik had er gewoon 0 gevoel bij. Dit vond ik wel heel jammer want mijn vriend is echt onwijs gek op kinderen, en kinderen ook vooral op hem! Ik vond het heel erg als ik de reden zou zijn dat hij nooit vader zou worden. Ik heb daardoor ook altijd gehoopt dat ik op een dag wakker zou worden en ineens zou denken, ja! ik wil graag kinderen. Nou en dat is gebeurt hoor! Echt van de een op andere dag, en sindsdien kan ik er alleen maar de hele dag aan denken.. Heb de hele dag kriebels in me buik
Nu is er alleen nog een probleem.. Ik raak nu al in paniek als ik denk aan de bevalling die IK zal moeten doorstaan.. brrr.. echt kippenvel. Dit is wel iets wat ik van mezelf ken. Ik heb gemerkt dat ik best wel een hoge pijngrens heb, alleen ben ik heel bang voor pijn zelf, en dan vooral onbekende pijn. Bijvoorbeeld bij de tandarts.. Ik heb er 6 jaar over gedaan om een verstandskies te laten trekken. Zelfs toen ik wist dat ie aan het rotten was heb ik er nog een jaar over gedaan om mezelf zover te krijgen. Zodra ik eraan dacht raakte ik gewoon helemaal in paniek. Nu kan je bij de tandarts nog op elk moment zeggen... nou ik doe het toch maar niet. Bij een zwangerschap werkt dat niet zo, als je eenmaal zwanger MOET je echt bevallen. Je kan niet met 7 maanden zeggen van, nou ik zie er toch maar vanaf, ik vind het toch te eng.. Echt een angstaanjagende gedachte
Ik heb altijd gedacht (gehoopt) dat deze angst gelijk met je kinder wens weg zou vallen. Betekend dit dan toch dat ik hier nog niet klaar voor ben? Dat ik nog even moet wachten (ik ben nog niet zwanger btw). Of is het zo dat hoe langer je zwanger bent, hoe meer je steeds uit gaat kijken naar je geboorte van je kindje, en steeds minder gaat op zien tegen de bevalling? Ik hoor vriendinnen met een dikke buik immers altijd zeggen, nou hij / zij mag van mij wel al komen hoor!
Sorry, sorry, sorry voor het (toch nog) lange verhaal. Ik heb me echt nog ingehouden haha. Ik hoop dat jullie me tips kunnen geven, of nog beter dat iemand dit zelf ook heeft meegemaakt.
Ik heb altijd gedacht dat ik nooit kinderen zou willen krijgen, ik had er gewoon 0 gevoel bij. Dit vond ik wel heel jammer want mijn vriend is echt onwijs gek op kinderen, en kinderen ook vooral op hem! Ik vond het heel erg als ik de reden zou zijn dat hij nooit vader zou worden. Ik heb daardoor ook altijd gehoopt dat ik op een dag wakker zou worden en ineens zou denken, ja! ik wil graag kinderen. Nou en dat is gebeurt hoor! Echt van de een op andere dag, en sindsdien kan ik er alleen maar de hele dag aan denken.. Heb de hele dag kriebels in me buik
Nu is er alleen nog een probleem.. Ik raak nu al in paniek als ik denk aan de bevalling die IK zal moeten doorstaan.. brrr.. echt kippenvel. Dit is wel iets wat ik van mezelf ken. Ik heb gemerkt dat ik best wel een hoge pijngrens heb, alleen ben ik heel bang voor pijn zelf, en dan vooral onbekende pijn. Bijvoorbeeld bij de tandarts.. Ik heb er 6 jaar over gedaan om een verstandskies te laten trekken. Zelfs toen ik wist dat ie aan het rotten was heb ik er nog een jaar over gedaan om mezelf zover te krijgen. Zodra ik eraan dacht raakte ik gewoon helemaal in paniek. Nu kan je bij de tandarts nog op elk moment zeggen... nou ik doe het toch maar niet. Bij een zwangerschap werkt dat niet zo, als je eenmaal zwanger MOET je echt bevallen. Je kan niet met 7 maanden zeggen van, nou ik zie er toch maar vanaf, ik vind het toch te eng.. Echt een angstaanjagende gedachte
Ik heb altijd gedacht (gehoopt) dat deze angst gelijk met je kinder wens weg zou vallen. Betekend dit dan toch dat ik hier nog niet klaar voor ben? Dat ik nog even moet wachten (ik ben nog niet zwanger btw). Of is het zo dat hoe langer je zwanger bent, hoe meer je steeds uit gaat kijken naar je geboorte van je kindje, en steeds minder gaat op zien tegen de bevalling? Ik hoor vriendinnen met een dikke buik immers altijd zeggen, nou hij / zij mag van mij wel al komen hoor!
Sorry, sorry, sorry voor het (toch nog) lange verhaal. Ik heb me echt nog ingehouden haha. Ik hoop dat jullie me tips kunnen geven, of nog beter dat iemand dit zelf ook heeft meegemaakt.
donderdag 23 juli 2009 om 11:30
relativeren, relativeren, relativeren.......
ja, een bevalling gaat pijn doen!
Maar... er is gewoon pijnbestrijding mogelijk (net als bij de tandarts..). Zonder bevallen geen kind, dus als het kriebelt zal je je over die angst moeten heen zetten.
En bedenk dat je echt niet de eerste vrouw bent die bevalt. Miljoenen zijn je voorgegaan. Je leeft in welvaartsstaat NL waar alles tot in de puntjes is geregeld. Controles, onderzoekjes etc. Angst voor bevallen is normaal, je bespreekt het met je verloskundige.
Wat maakt je zo angstig voor de pijn? Dat je controle verliest? Er bestaan apparaten waarbij je tijdens de bevalling zelf je pijnstilling kan doseren. Heb je het toch zelf in de hand.
ja, een bevalling gaat pijn doen!
Maar... er is gewoon pijnbestrijding mogelijk (net als bij de tandarts..). Zonder bevallen geen kind, dus als het kriebelt zal je je over die angst moeten heen zetten.
En bedenk dat je echt niet de eerste vrouw bent die bevalt. Miljoenen zijn je voorgegaan. Je leeft in welvaartsstaat NL waar alles tot in de puntjes is geregeld. Controles, onderzoekjes etc. Angst voor bevallen is normaal, je bespreekt het met je verloskundige.
Wat maakt je zo angstig voor de pijn? Dat je controle verliest? Er bestaan apparaten waarbij je tijdens de bevalling zelf je pijnstilling kan doseren. Heb je het toch zelf in de hand.
donderdag 23 juli 2009 om 11:32
Toen ik net zwanger was had ik ook die angst en ik heb dus helemaal geen hoge pijngrens. Maar net als je vriendinnen had ik op het laatst ook wel dat ik het zat was en dat hij wel mocht komen. Als het moment daar is, moet je wel, je kunt niet meer terug. Als je nu echt onredelijke angsten hebt kun je daar via je evt verloskundige/gyneacoloog over praten. Je bent echt de enige niet die daar last van hebt. Ik heb trouwens wel (toen ik weeen had) een pijnstillende prik gekregen (penthedine, is een soort morfine) dan is het net of je aangeschoten bent en gaan de scherpe kantjes eraf. Er zijn heel veel mogelijkheden en laat die 'angst' je absoluut niet tegen houden!
donderdag 23 juli 2009 om 11:42
quote:cookie86 schreef op 23 juli 2009 @ 11:21:
Ik heb daardoor ook altijd gehoopt dat ik op een dag wakker zou worden en ineens zou denken, ja! ik wil graag kinderen. Nou en dat is gebeurt hoor! Echt van de een op andere dag, en sindsdien kan ik er alleen maar de hele dag aan denken.. Heb de hele dag kriebels in me buik
Niet echt on-topic. Maar ik vind dit best opmerkelijk. Zomaar van de één op andere dag?
En qua je vraag. Nog een paar weken en dan mag ik bevallen. En ik zie er eigenlijk niet tegenop maar dat is omdat ik zo benieuwd ben naar die kleine man. Een zwangerschap doet je hunkeren naar grootse pijnen, vreemd maar waar.
Ik heb daardoor ook altijd gehoopt dat ik op een dag wakker zou worden en ineens zou denken, ja! ik wil graag kinderen. Nou en dat is gebeurt hoor! Echt van de een op andere dag, en sindsdien kan ik er alleen maar de hele dag aan denken.. Heb de hele dag kriebels in me buik
Niet echt on-topic. Maar ik vind dit best opmerkelijk. Zomaar van de één op andere dag?
En qua je vraag. Nog een paar weken en dan mag ik bevallen. En ik zie er eigenlijk niet tegenop maar dat is omdat ik zo benieuwd ben naar die kleine man. Een zwangerschap doet je hunkeren naar grootse pijnen, vreemd maar waar.
donderdag 23 juli 2009 om 11:44
Eh... ik zit even te denken of ik je nu moet gaan overspoelen met cliche's om je angst een beetje te verzachten. Maar die zal je vast allemaal al eens gehoord hebben.
Een bevalling doet pijn, check. Erg pijn, check. Ongelooflijk veel pijn, check... maar ja, je krijgt er zoveel voor terug (hier mag een kotssmiley hoor!). Persoonlijk vond ik mezelf wel stoer dat ik zo even een kind had gekregen. Van te voren vond ik het best spannend, maar toen de bevalling naderde was ik het allemaal zo zat dat ik echt van enthousiasme stond te springen toen mijn vliezen braken. Hoera, het ging beginnen!
En eigenlijk is het allemaal 200% meegevallen. Toen dat mannetje er eenmaal was! Wat een groot geluk voel je dan...
Mijn advies is om een cursus te gaan volgen. Je angsten worden daar weggenomen omdat je zo goed mogelijk wordt voorbereid op wat komen gaat. Ook is het erg leuk om ervaringen met andere zwangeren te delen.
Succes, hoop dat je snel zwanger wordt en dat je er van mag gaan genieten!
Een bevalling doet pijn, check. Erg pijn, check. Ongelooflijk veel pijn, check... maar ja, je krijgt er zoveel voor terug (hier mag een kotssmiley hoor!). Persoonlijk vond ik mezelf wel stoer dat ik zo even een kind had gekregen. Van te voren vond ik het best spannend, maar toen de bevalling naderde was ik het allemaal zo zat dat ik echt van enthousiasme stond te springen toen mijn vliezen braken. Hoera, het ging beginnen!
En eigenlijk is het allemaal 200% meegevallen. Toen dat mannetje er eenmaal was! Wat een groot geluk voel je dan...
Mijn advies is om een cursus te gaan volgen. Je angsten worden daar weggenomen omdat je zo goed mogelijk wordt voorbereid op wat komen gaat. Ook is het erg leuk om ervaringen met andere zwangeren te delen.
Succes, hoop dat je snel zwanger wordt en dat je er van mag gaan genieten!
donderdag 23 juli 2009 om 11:46
quote:Aruba schreef op 23 juli 2009 @ 11:42:
[...]
Een zwangerschap doet je hunkeren naar grootse pijnen, vreemd maar waar.Nou dat lijkt me ook weer wat overdreven. Bevallen is gewoon kut. Het enige cliche wat er wat mij betreft van waar is, is dat je je daarna hartstikke stoer voelt omdat het toch maar mooi geflikt hebt en dat je er inderdaad heel veel moois voor terugkrijgt.
[...]
Een zwangerschap doet je hunkeren naar grootse pijnen, vreemd maar waar.Nou dat lijkt me ook weer wat overdreven. Bevallen is gewoon kut. Het enige cliche wat er wat mij betreft van waar is, is dat je je daarna hartstikke stoer voelt omdat het toch maar mooi geflikt hebt en dat je er inderdaad heel veel moois voor terugkrijgt.
donderdag 23 juli 2009 om 11:48
Ik ben ook bang voor onverwachte pijn, zoals bij de tandarts.
Maar bevallingspijn is echt totaal anders. Het enige wat bij een bevalling het geval is is dat de pijn vanuit je eigen lichaam komt, maar dat je eigenlijk niets anders hoeft te doen dan naar je lichaam te luisteren. Klinkt heel zweverig, en het is ook best zwaar, maar je lichaam weet hoe het werkt en daar moet je in meegaan.
En pijn doet het, dat wel.
Maar dat je bang bent voor een bevalling zegt niets over of je klaar bent om een kind te krijgen. Het hoort er gewoon bij en het is eigenlijk iets wat je 'gewoon moet doen', want ook jij kunt dat.
Maar bevallingspijn is echt totaal anders. Het enige wat bij een bevalling het geval is is dat de pijn vanuit je eigen lichaam komt, maar dat je eigenlijk niets anders hoeft te doen dan naar je lichaam te luisteren. Klinkt heel zweverig, en het is ook best zwaar, maar je lichaam weet hoe het werkt en daar moet je in meegaan.
En pijn doet het, dat wel.
Maar dat je bang bent voor een bevalling zegt niets over of je klaar bent om een kind te krijgen. Het hoort er gewoon bij en het is eigenlijk iets wat je 'gewoon moet doen', want ook jij kunt dat.
donderdag 23 juli 2009 om 11:50
quote:traincha2 schreef op 23 juli 2009 @ 11:46:
[...]
Nou dat lijkt me ook weer wat overdreven. Bevallen is gewoon kut. Het enige cliche wat er wat mij betreft van waar is, is dat je je daarna hartstikke stoer voelt omdat het toch maar mooi geflikt hebt en dat je er inderdaad heel veel moois voor terugkrijgt.Nou ik ben nu 35 weken zwanger. En ik wil echt dolgraag bevallen hoor. Laat het maar achter de rug zijn.
[...]
Nou dat lijkt me ook weer wat overdreven. Bevallen is gewoon kut. Het enige cliche wat er wat mij betreft van waar is, is dat je je daarna hartstikke stoer voelt omdat het toch maar mooi geflikt hebt en dat je er inderdaad heel veel moois voor terugkrijgt.Nou ik ben nu 35 weken zwanger. En ik wil echt dolgraag bevallen hoor. Laat het maar achter de rug zijn.
donderdag 23 juli 2009 om 11:56
haha, kan hier ook niet wachten tot de bevalling begint. Niet omdat ik uitkijk naar de pijn. Maar ben gewoon rete nieuwsgierig naar mijn kind (en ook wel naar de bevalling).
En ik heb onwijs veel zin om mijn eigen lijf weer terug te krijgen. Vind die vette belly wel mooi geweest...
Ga er vanuit dat mijn lijf wel weet wat het moet doen. Zo niet, dan weten de doktoren/verloskundige wel wat ik moet doen.
En ik heb onwijs veel zin om mijn eigen lijf weer terug te krijgen. Vind die vette belly wel mooi geweest...
Ga er vanuit dat mijn lijf wel weet wat het moet doen. Zo niet, dan weten de doktoren/verloskundige wel wat ik moet doen.
donderdag 23 juli 2009 om 11:56
Ik vond de pijn reuze mee vallen en heb geen pijnstilling gehad. Wel een weeenstorm van een uur, waardoor ik in een uur van 3 naar 10 cm ontsluiting ging en daarna 3 uur lang persweeen voor mijn kleine meid er eindelijk was. Ik vind het een pijn die met niets anders is te vergelijken en voor je het weet zijn die uren voorbij.
Ik heb wel eens het idee dat de pijn door sommige overdreven wordt, het lijkt wel een wedstrijd wie had de meeste pijn en de zwaarste bevalling.
En het clich je krijgt er iets ontzettends mooi voor terug is zeker waar.
Ik heb wel eens het idee dat de pijn door sommige overdreven wordt, het lijkt wel een wedstrijd wie had de meeste pijn en de zwaarste bevalling.
En het clich je krijgt er iets ontzettends mooi voor terug is zeker waar.
donderdag 23 juli 2009 om 11:58
Het is ook functionele pijn. Klinkt een beetje debiel, maar wel waar. Als je je teen stoot doet het alleen maar f••ing pijn waar je niks mee opschiet, maar als je weeën krijgt heeft dat een reden, namelijk dat je baarmoedermond zich kan ontsluiten zodat je kindje erdoor kan.
De meeste bevallingen beginnen met lichte weeën en je lichaam maakt dan endorfine aan, een natuurlijke pijnstiller waardoor het dragelijk blijft. Iedere wee wordt sterker maar je lichaam past daar de endorfine op aan.
Zelf was ik gewoon van de wereld, ik was alleen maar 'wee' en 'buik' en verder was ik er gewoon niet... Achteraf een soort zelfbescherming, ik lag het in een soort roes te ondergaan.
De meeste bevallingen beginnen met lichte weeën en je lichaam maakt dan endorfine aan, een natuurlijke pijnstiller waardoor het dragelijk blijft. Iedere wee wordt sterker maar je lichaam past daar de endorfine op aan.
Zelf was ik gewoon van de wereld, ik was alleen maar 'wee' en 'buik' en verder was ik er gewoon niet... Achteraf een soort zelfbescherming, ik lag het in een soort roes te ondergaan.
donderdag 23 juli 2009 om 11:58
Hier ook iemand die behoorlijk angstig was voor een bevalling, en daarom niet meteen erop stond te springen om zwanger te worden, maar uiteindelijk overwint de kinderwens het van de angst.quote:cookie86 schreef op 23 juli 2009 @ 11:21:
Nu kan je bij de tandarts nog op elk moment zeggen... nou ik doe het toch maar niet. Bij een zwangerschap werkt dat niet zo, als je eenmaal zwanger MOET je echt bevallen. Je kan niet met 7 maanden zeggen van, nou ik zie er toch maar vanaf, ik vind het toch te eng.. Echt een angstaanjagende gedachte
.Haha, zelfs tijdens je bevalling kun je zeggen; toch maar niet. Ik riep het tijdens de persweeën toen ik mijn dochter zelf niet eruit kreeg. Mijn reaktie was: stop er maar mee, ik kap ermee, ik kan het toch niet. Haha, vriendlief moet er nu nog mee lachen (1,5 jaar later). Hij zegt; wat dacht je dan dat ze zouden zeggen? "Oke, dan niet", en dat ze dan de boel weer zouden inpakken?
Nu kan je bij de tandarts nog op elk moment zeggen... nou ik doe het toch maar niet. Bij een zwangerschap werkt dat niet zo, als je eenmaal zwanger MOET je echt bevallen. Je kan niet met 7 maanden zeggen van, nou ik zie er toch maar vanaf, ik vind het toch te eng.. Echt een angstaanjagende gedachte
.Haha, zelfs tijdens je bevalling kun je zeggen; toch maar niet. Ik riep het tijdens de persweeën toen ik mijn dochter zelf niet eruit kreeg. Mijn reaktie was: stop er maar mee, ik kap ermee, ik kan het toch niet. Haha, vriendlief moet er nu nog mee lachen (1,5 jaar later). Hij zegt; wat dacht je dan dat ze zouden zeggen? "Oke, dan niet", en dat ze dan de boel weer zouden inpakken?
donderdag 23 juli 2009 om 12:00
quote:Thyra schreef op 23 juli 2009 @ 11:55:
Graag willen bevallen is iets anders dan verlangen naar pijn Aruba...
Pijn -> bevallen. Maar bevallen = kind. Tja doe maar dan!
Nee maar alle gekheid op een stokje. Zeer waarschijnlijk denk ik er ná de bevalling even een tijdje niet meer zo over maar nu is er iets hormonaals waardoor ik wíl bevallen. En dat is maar goed ook toch.
Graag willen bevallen is iets anders dan verlangen naar pijn Aruba...
Pijn -> bevallen. Maar bevallen = kind. Tja doe maar dan!
Nee maar alle gekheid op een stokje. Zeer waarschijnlijk denk ik er ná de bevalling even een tijdje niet meer zo over maar nu is er iets hormonaals waardoor ik wíl bevallen. En dat is maar goed ook toch.
donderdag 23 juli 2009 om 12:01
Ik moest laatst bij de tandarts zijn en - vraag me niet waarom - we hadden het over bevallingen. Ik had een collega die me vertelde dat ze liever nog een keer moest bevallen dan dat ze naar de tandarts moest. Ik heb toen opgemerkt dat ik liever naar de tandarts ging. Dit vertelde ik dus - voorzover mogelijk tijdens de behandeling - aan mijn tandarts, waarop deze antwoordde: maar naar de tandarts moet je ieder half jaar terwijl je misschien maar 2 tot 3 keer in je leven bevalt. Weg relativatie.
donderdag 23 juli 2009 om 12:01
donderdag 23 juli 2009 om 12:04
quote:mips schreef op 23 juli 2009 @ 11:56:
En ik heb onwijs veel zin om mijn eigen lijf weer terug te krijgen. Vind die vette belly wel mooi geweest...
Zeg dat. Dochter is nu 2 en ben nog steeds met mezelf in gevecht om mijn lijf weer wat strakker te krijgen. Ik hardloop me rot, maar het zit net op de plekken waar het er niet vanaf te krijgen is lijkt het wel.
En ik heb onwijs veel zin om mijn eigen lijf weer terug te krijgen. Vind die vette belly wel mooi geweest...
Zeg dat. Dochter is nu 2 en ben nog steeds met mezelf in gevecht om mijn lijf weer wat strakker te krijgen. Ik hardloop me rot, maar het zit net op de plekken waar het er niet vanaf te krijgen is lijkt het wel.
donderdag 23 juli 2009 om 12:06
De pijn van de bevalling heb ik eigenlijk niet bekeken en ervaren als pijn, maar als bevalling. Daarna, tja, dat is weer een ander verhaal..... dat vond ik wel echt pijn. Bevallen zou ik zo weer doen (al was het niet de meest makkelijke bevalling) maar de pijn erna zou ik wel willen overslaan als dat kan . Maar dan heb je wel je kindje en als je dat hummeltje ziet dan verzacht dat de pijn toch wel enigszins.
donderdag 23 juli 2009 om 12:12
quote:Aruba schreef op 23 juli 2009 @ 11:42:
[...]
Niet echt on-topic. Maar ik vind dit best opmerkelijk. Zomaar van de één op andere dag?
En qua je vraag. Nog een paar weken en dan mag ik bevallen. En ik zie er eigenlijk niet tegenop maar dat is omdat ik zo benieuwd ben naar die kleine man. Een zwangerschap doet je hunkeren naar grootse pijnen, vreemd maar waar.
Haha ja dat klinkt wel een beetje raar he? Maar dat is wel min of meer hoe ik het heb ervaren hoor. Misschien niet echt letterlijk van de een op de andere dag, maar wel best wel plotseling.. Moet ik er bij zeggen dat het heel toevallig ook een beetje tegelijk is gekomen na de bevalling van de vriendin van mijn neef, en een goede vriendin van mij.. Zulke onwijs lieve schattige baby's, zou dat er heel misschien iets mee te maken hebben??
Het is trouwens geen eens per se de pijn waar ik bang voor ben, maar meer echt een onbekende.. Ik kijk wel eens naar *beneden* en dan denk daar een heel hoofd doorheen?? hoe dan?? Wat dat betreft heb ik op een of andere manier niet zo een vertouwen in mijn lichaam, ik heb echt het gevoel dat het niet makkelijk zal gaan.. Dat mijn bekken te smal zijn of whatever.. geen idee waarom trouwens.. Maar daar is toch meer een manier om daar achter te komen..
Bedankt voor alle reacties trouwens!
[...]
Niet echt on-topic. Maar ik vind dit best opmerkelijk. Zomaar van de één op andere dag?
En qua je vraag. Nog een paar weken en dan mag ik bevallen. En ik zie er eigenlijk niet tegenop maar dat is omdat ik zo benieuwd ben naar die kleine man. Een zwangerschap doet je hunkeren naar grootse pijnen, vreemd maar waar.
Haha ja dat klinkt wel een beetje raar he? Maar dat is wel min of meer hoe ik het heb ervaren hoor. Misschien niet echt letterlijk van de een op de andere dag, maar wel best wel plotseling.. Moet ik er bij zeggen dat het heel toevallig ook een beetje tegelijk is gekomen na de bevalling van de vriendin van mijn neef, en een goede vriendin van mij.. Zulke onwijs lieve schattige baby's, zou dat er heel misschien iets mee te maken hebben??
Het is trouwens geen eens per se de pijn waar ik bang voor ben, maar meer echt een onbekende.. Ik kijk wel eens naar *beneden* en dan denk daar een heel hoofd doorheen?? hoe dan?? Wat dat betreft heb ik op een of andere manier niet zo een vertouwen in mijn lichaam, ik heb echt het gevoel dat het niet makkelijk zal gaan.. Dat mijn bekken te smal zijn of whatever.. geen idee waarom trouwens.. Maar daar is toch meer een manier om daar achter te komen..
Bedankt voor alle reacties trouwens!
donderdag 23 juli 2009 om 12:22
Ik ben trouwens wel echt verbaasd dat ik er achter ben gekomen dat dit wel meer voor komt..
Hiervoor dacht ik dat dit nog NOOIT was gebeurt! haha dat ik echt de aller aller eerst was met dit probleem. Je hoort hier ook eigenlijk nooit zwangere vrouwen over spreken.. Is toch nog een soort taboe denk ik. Ik vertel dit trouwens ook niet tegen mijn vrienden en familie. Vind mezelf inderdaad ook heel zwak, vooral als ik bedenk hoeveel mensen dit al hebben gedaan! Ik krijg ook wel elke keer van die grappige gedachtes van Truus van de hoek, die kan het toch ook? Dat is echt een aansteller.. Nou dan kan ik het zeker ook! haha alleen dat gevoel blijft nooit langer dan 5 minuten.
Hiervoor dacht ik dat dit nog NOOIT was gebeurt! haha dat ik echt de aller aller eerst was met dit probleem. Je hoort hier ook eigenlijk nooit zwangere vrouwen over spreken.. Is toch nog een soort taboe denk ik. Ik vertel dit trouwens ook niet tegen mijn vrienden en familie. Vind mezelf inderdaad ook heel zwak, vooral als ik bedenk hoeveel mensen dit al hebben gedaan! Ik krijg ook wel elke keer van die grappige gedachtes van Truus van de hoek, die kan het toch ook? Dat is echt een aansteller.. Nou dan kan ik het zeker ook! haha alleen dat gevoel blijft nooit langer dan 5 minuten.
donderdag 23 juli 2009 om 12:24
