Kinderen
alle pijlers
driftige peuter..
vrijdag 24 juli 2009 om 12:29
Even wat aan de ervaringsdeskundigen vragen hoor. Er zullen vast moeders zijn die dit herkennen en mij tipskunnnen geven.
Ik heb een zoon van 20 maanden. Hij is altijd een rustig ventje geweest. Sinds kort, kan hij ineens heel driftig worden. Soms tijdens het spelen als iets niet lukt dan gaat hij gillen en gooit hij dan met het speelgoed. Ok dat snap ik dan wel, hij wil iets wat niet kan of niet lukt en raakt dan gefrustreerd. Dit kan ik ook wel oplossen door hem te helpen of hem af te leiden.
Maar nu krijgt hij dit soort gedrag ook tijdens het eten. IN eerste instantie zit meneer lekker te eten en dan ineens is er iets niet goed aan een hap ofzo. Meneer gaat gillen, spuugt het eten uit, haalt alles met zn handjes uit zn hand, alles wat binnen zijn handbereik ligt gooit hij driftig opzij. Hij wordt echt heel driftig en is niet meer te bedaren. Eerst dacht ik nog dat hij last had van tanden of dat het hapje te heet was oid maar dat is het allemaal niet. Ik krijg hem dan eigenlijk niet meer zover dat hij nog gaat eten.
Wie heeft er tips?
Ik heb een zoon van 20 maanden. Hij is altijd een rustig ventje geweest. Sinds kort, kan hij ineens heel driftig worden. Soms tijdens het spelen als iets niet lukt dan gaat hij gillen en gooit hij dan met het speelgoed. Ok dat snap ik dan wel, hij wil iets wat niet kan of niet lukt en raakt dan gefrustreerd. Dit kan ik ook wel oplossen door hem te helpen of hem af te leiden.
Maar nu krijgt hij dit soort gedrag ook tijdens het eten. IN eerste instantie zit meneer lekker te eten en dan ineens is er iets niet goed aan een hap ofzo. Meneer gaat gillen, spuugt het eten uit, haalt alles met zn handjes uit zn hand, alles wat binnen zijn handbereik ligt gooit hij driftig opzij. Hij wordt echt heel driftig en is niet meer te bedaren. Eerst dacht ik nog dat hij last had van tanden of dat het hapje te heet was oid maar dat is het allemaal niet. Ik krijg hem dan eigenlijk niet meer zover dat hij nog gaat eten.
Wie heeft er tips?
vrijdag 24 juli 2009 om 12:40
Die van ons is een maand jonger, en doet ongeveer hetzelfde sinds vorige week. Volgens mij hoort het bij de leeftijd. Hij heeft ook sinds kort echt door dat hij "nee" kan zeggen als hij iets niet wil, en daarmee -binnen grenzen- kan sturen wat er gebeurt en wordt nu boos als hij tegen die grenzen aanloopt. Wij besteden er zo weinig mogelijk aandacht aan. Hij moet wel aan tafel blijven zitten (en dat is lastig te combineren met geen aandacht geven, vandaar: zo weinig mogelijk aandacht), maar als hij niet wil eten: jammer dan. Zolang hij nog echt honger heeft, eet hij gewoon goed, dus hij zal niet echt iets tekort komen.
Ik ga ervanuit dat het vanzelf wel weer over gaat, en hopelijk voor hij 18 is.
Ik ga ervanuit dat het vanzelf wel weer over gaat, en hopelijk voor hij 18 is.
vrijdag 24 juli 2009 om 13:14
Oh ja hoor, hoort erbij! Die van mij kan er ook wat van. Soms gaat het een paar maanden beter maar dan heeft ie weer een periode dat ie zomaar vanuit niks helemaal uit zijn stekker gaat. Ik kan er inmiddels erg relaxed mee omgaan. Zoon is wat ouder (2,5) en leert nu ook zelf te vertellen waarom hij zo boos is. Tis soms moeilijk, genant (in de supermarkt bijvoorbeeld) maar het hoort er helemaal bij en het wordt vanzelf minder... Jij leert er ook vanzelf mee omgaan. Gewoon afleiden, kalmeren en uit laten razen. Als hij gaat slaan even op de gang laten afkoelen en daarna knuffelen.
Over een tijdje haal je je schouders erbij op.
Over een tijdje haal je je schouders erbij op.
vrijdag 24 juli 2009 om 13:37
"ik ben (bijna) twee en zeg nee"
Tja het hoort bji de leeftijd maar dan nog niet accepteren, afleiden werk het best, als een kind in de driftbui blijft hangen even laten schrikken door wat spetters water ofzo in het gezichtje, klinkt zielig maar naderhand is dat kind weer helemaal rustig en uit de driftbui.
Tja het hoort bji de leeftijd maar dan nog niet accepteren, afleiden werk het best, als een kind in de driftbui blijft hangen even laten schrikken door wat spetters water ofzo in het gezichtje, klinkt zielig maar naderhand is dat kind weer helemaal rustig en uit de driftbui.
vrijdag 24 juli 2009 om 13:42
quote:potsiedikkie schreef op 24 juli 2009 @ 13:37:
"ik ben (bijna) twee en zeg nee"
Tja het hoort bji de leeftijd maar dan nog niet accepteren, afleiden werk het best, als een kind in de driftbui blijft hangen even laten schrikken door wat spetters water ofzo in het gezichtje, klinkt zielig maar naderhand is dat kind weer helemaal rustig en uit de driftbui. Ik zou dit toch nooit doen hoor, niet alleen omdat je zo ook zeker het tegenovergestelde effect kan krijgen maar ook omdat het voor mij persoonlijk echt niet goed zou voelen dit bij mijn kind te doen.
"ik ben (bijna) twee en zeg nee"
Tja het hoort bji de leeftijd maar dan nog niet accepteren, afleiden werk het best, als een kind in de driftbui blijft hangen even laten schrikken door wat spetters water ofzo in het gezichtje, klinkt zielig maar naderhand is dat kind weer helemaal rustig en uit de driftbui. Ik zou dit toch nooit doen hoor, niet alleen omdat je zo ook zeker het tegenovergestelde effect kan krijgen maar ook omdat het voor mij persoonlijk echt niet goed zou voelen dit bij mijn kind te doen.
vrijdag 24 juli 2009 om 13:45
Ik heb ook een driftige dochter van dezelfde leeftijd. Ik moest er erg aan wennen omdat mijn zoontje en wijzelf erg rustig zijn.
Langzamerhand kom ik erachter dat het het beste werkt als ik haar driftbuien gewoon negeer. Als ze aan tafel zit en ontzettend aan t schreeuwen is zet ik haar wel apart. Er komt echt super veel geluid dan uit haar keel, dat eet niet gezellig Na een aantal minuten is het over en mag ze er weer bijkomen. Ze is dan ook weer helemaal kalm.
Langzamerhand kom ik erachter dat het het beste werkt als ik haar driftbuien gewoon negeer. Als ze aan tafel zit en ontzettend aan t schreeuwen is zet ik haar wel apart. Er komt echt super veel geluid dan uit haar keel, dat eet niet gezellig Na een aantal minuten is het over en mag ze er weer bijkomen. Ze is dan ook weer helemaal kalm.
vrijdag 24 juli 2009 om 13:48
quote:potsiedikkie schreef op 24 juli 2009 @ 13:37:
"ik ben (bijna) twee en zeg nee"
Tja het hoort bji de leeftijd maar dan nog niet accepteren, afleiden werk het best, als een kind in de driftbui blijft hangen even laten schrikken door wat spetters water ofzo in het gezichtje, klinkt zielig maar naderhand is dat kind weer helemaal rustig en uit de driftbui.Dat doe ik toch echt niet bij mijn kinderen, dat deden mijn ouders vroeger ook bij mij, en ook van die dingen als onder de koude douche zetten ed, ik neem het ze nu nog kwalijk hoor.
"ik ben (bijna) twee en zeg nee"
Tja het hoort bji de leeftijd maar dan nog niet accepteren, afleiden werk het best, als een kind in de driftbui blijft hangen even laten schrikken door wat spetters water ofzo in het gezichtje, klinkt zielig maar naderhand is dat kind weer helemaal rustig en uit de driftbui.Dat doe ik toch echt niet bij mijn kinderen, dat deden mijn ouders vroeger ook bij mij, en ook van die dingen als onder de koude douche zetten ed, ik neem het ze nu nog kwalijk hoor.
vrijdag 24 juli 2009 om 13:52
Inderdaad, gewoon negeren. Moeilijk, want owow wat kunnen ze een Herrie maken, maar toch, gewoon negeren.
Als het ons echt te gortig wordt dan zetten we hem (peuter, 2 jr en 3 mnd) even in zijn kamer. Met de deur dicht, ja. Want elke gram aandacht wordt per direct omgezet in nog meer gil-uithalen. In zijn kamer (of zelfs in zijn ledikant waar hij nog niet uitkan) komt hij tot rust. Maar soms pas na een kwartier...
Ik zal blij zijn als hij erover heen gegroeid is. Moet zeggen dat het de laatste tijd minder lijkt te worden. Duim-duim.
Als het ons echt te gortig wordt dan zetten we hem (peuter, 2 jr en 3 mnd) even in zijn kamer. Met de deur dicht, ja. Want elke gram aandacht wordt per direct omgezet in nog meer gil-uithalen. In zijn kamer (of zelfs in zijn ledikant waar hij nog niet uitkan) komt hij tot rust. Maar soms pas na een kwartier...
Ik zal blij zijn als hij erover heen gegroeid is. Moet zeggen dat het de laatste tijd minder lijkt te worden. Duim-duim.
vrijdag 24 juli 2009 om 14:12
Ook hier een kleine driftkikker die zomaar ineens zichzelf op de grond laat vallen met veel drama en dan keihard gaat gillen. Met eten is hij ook een tijdje aan het smijten geweest.
Qua eten: Wij zeiden heel duidelijk er wordt niet gegooid met eten zodra hij gooide, gevolgd door het eten weghalen met de woorden, als je gooit met eten heb je kennelijk geen honger en dan zelf rustig dooreten. Vergt wel stalen zenuwen ivm gegil, maar binnen een week had hij het echt wel door en nu eet hij weer gewoon gezellig mee.
Met spelen heeft hij nog wel last van drift, maar net als wat de anderen zeggen, gewoon negeren. Na heel lang tellen blijf ik wel op normale toon tegen hem praten. Zeg dingen als: Tjonge ik vind wel dat je heel vreemd doet hoor. Wat is er dan, laat eens zien wat er niet gaat etc. Als hij blijft gillen ga ik gewoon mijn eigen ding doen en dan houdt het vanzelf op. Soms gaat hij inderdaad wel aangegeven wat er niet gaat, maar soms is het gewoon gillen om het gillen.
Ben ook niet zo voor water in het gezicht gooien enzo, zou mijzelf ook enorm kwaad maken als iemand dat bij mij zou doen.
Wij leiden hem ook nergens mee af, vind ik onzin heb dan het gevoel dat hij niet boos mag zijn, terwijl het een normale emotie is. Alleen moet hij wel leren dat boos om het boos zijn hem niets oplevert.
Qua eten: Wij zeiden heel duidelijk er wordt niet gegooid met eten zodra hij gooide, gevolgd door het eten weghalen met de woorden, als je gooit met eten heb je kennelijk geen honger en dan zelf rustig dooreten. Vergt wel stalen zenuwen ivm gegil, maar binnen een week had hij het echt wel door en nu eet hij weer gewoon gezellig mee.
Met spelen heeft hij nog wel last van drift, maar net als wat de anderen zeggen, gewoon negeren. Na heel lang tellen blijf ik wel op normale toon tegen hem praten. Zeg dingen als: Tjonge ik vind wel dat je heel vreemd doet hoor. Wat is er dan, laat eens zien wat er niet gaat etc. Als hij blijft gillen ga ik gewoon mijn eigen ding doen en dan houdt het vanzelf op. Soms gaat hij inderdaad wel aangegeven wat er niet gaat, maar soms is het gewoon gillen om het gillen.
Ben ook niet zo voor water in het gezicht gooien enzo, zou mijzelf ook enorm kwaad maken als iemand dat bij mij zou doen.
Wij leiden hem ook nergens mee af, vind ik onzin heb dan het gevoel dat hij niet boos mag zijn, terwijl het een normale emotie is. Alleen moet hij wel leren dat boos om het boos zijn hem niets oplevert.
vrijdag 24 juli 2009 om 14:35
quote:bieteltje schreef op 24 juli 2009 @ 14:12:
Wij leiden hem ook nergens mee af, vind ik onzin heb dan het gevoel dat hij niet boos mag zijn, terwijl het een normale emotie is. Alleen moet hij wel leren dat boos om het boos zijn hem niets oplevert.Waarschijnlijk zijn we het wel eens, maar afleiden vind ik soms toch wel nuttig, want mijn zoon lijkt niet altijd zo makkelijk meer uit zijn boosheid te komen. Als hij de tijd gehad heeft om boos te zijn, wijs ik hem op iets in zijn omgeving ("Kijk, daar is de poes") of ik zet een beker water voor zijn neus die hij zelf kan pakken en dan is de woede ook vaak van het ene op het andere moment over.
Wij leiden hem ook nergens mee af, vind ik onzin heb dan het gevoel dat hij niet boos mag zijn, terwijl het een normale emotie is. Alleen moet hij wel leren dat boos om het boos zijn hem niets oplevert.Waarschijnlijk zijn we het wel eens, maar afleiden vind ik soms toch wel nuttig, want mijn zoon lijkt niet altijd zo makkelijk meer uit zijn boosheid te komen. Als hij de tijd gehad heeft om boos te zijn, wijs ik hem op iets in zijn omgeving ("Kijk, daar is de poes") of ik zet een beker water voor zijn neus die hij zelf kan pakken en dan is de woede ook vaak van het ene op het andere moment over.
vrijdag 24 juli 2009 om 14:37
quote:Tinus1977 schreef op 24 juli 2009 @ 13:14:
Over een tijdje haal je je schouders erbij op.
Zeiden we vanmorgen nog tegen elkaar hè?
Ik vond het in eerste instantie best heel moeilijk die buien, werd er zelf kwaad en gestresst van, wat gewoon helemaal geen nut heeft.
Inmiddels blijft mijn hartslag op het oude niveau als Miss Driftkikker weer eens voorbij komt. Snel afleiden als het niet te laat is en anders inderdaad negeren, desnoods mag ze even op de gang uitrazen.
Over een tijdje haal je je schouders erbij op.
Zeiden we vanmorgen nog tegen elkaar hè?
Ik vond het in eerste instantie best heel moeilijk die buien, werd er zelf kwaad en gestresst van, wat gewoon helemaal geen nut heeft.
Inmiddels blijft mijn hartslag op het oude niveau als Miss Driftkikker weer eens voorbij komt. Snel afleiden als het niet te laat is en anders inderdaad negeren, desnoods mag ze even op de gang uitrazen.
vrijdag 24 juli 2009 om 14:37
Hier ook een driftige peuter. Dochter is over 2 weken 2 en er is af en toe geen land mee te bezeilen. Laat zich op de grond vallen, slaat met haar hoofd op de grond, trekt aan haar haar...
Ik heb afleiden geprobeerd, bleef rustig tegen haar praten, maar dat werkte niet.
Sinds 3 weken is negeren de nieuwe tactiek en die werkt een stuk beter! De buien duren minder lang en wat ik er ook positief aan vind: soms krijgt ze toch zelf voor elkaar wat ze wilde doen!
Ik ben ook niet voor water in gezicht, of onder koude kraan; vind ook dat boosheid een emotie is die je mag hebben, alleen nog moet leren reguleren.
Ik heb afleiden geprobeerd, bleef rustig tegen haar praten, maar dat werkte niet.
Sinds 3 weken is negeren de nieuwe tactiek en die werkt een stuk beter! De buien duren minder lang en wat ik er ook positief aan vind: soms krijgt ze toch zelf voor elkaar wat ze wilde doen!
Ik ben ook niet voor water in gezicht, of onder koude kraan; vind ook dat boosheid een emotie is die je mag hebben, alleen nog moet leren reguleren.
vrijdag 24 juli 2009 om 20:20
Zoon van ons kon er ook wat van op die leeftijd.
Wij zetten hem dan even in een hoekje van de bank of als het heel erg is gewoon op zijn kamer en de deur dicht doen.
Daar koelt ie vaak wel van af en is het over.
Soms duurt het gekrijs rustig 20 min tot een half uur maar ook dan laat ik hem lekker schreeuwen.
Meestal als hij zich dan heeft afgereageerd is het weer helemaal goed.
En heel veel negeren....
Tijdens het eten is dat behoorlijk irritant, ben je er zelf behoorlijk klaar mee.
Wat het hier alleen maar erger maakt is vragen wat er aan de hand is, of waarom hij zo doet.
Nu hij iets ouder is helpt het vaak als we na zo'n driftbui een opmerking maken in de trant van;
Ben je er weer? of zijn we nu weer vriendjes?
Wij zetten hem dan even in een hoekje van de bank of als het heel erg is gewoon op zijn kamer en de deur dicht doen.
Daar koelt ie vaak wel van af en is het over.
Soms duurt het gekrijs rustig 20 min tot een half uur maar ook dan laat ik hem lekker schreeuwen.
Meestal als hij zich dan heeft afgereageerd is het weer helemaal goed.
En heel veel negeren....
Tijdens het eten is dat behoorlijk irritant, ben je er zelf behoorlijk klaar mee.
Wat het hier alleen maar erger maakt is vragen wat er aan de hand is, of waarom hij zo doet.
Nu hij iets ouder is helpt het vaak als we na zo'n driftbui een opmerking maken in de trant van;
Ben je er weer? of zijn we nu weer vriendjes?
