Verliefd op jeugdliefde!
zaterdag 10 januari 2026 om 16:14
Ik ben sinds 2 jaar verliefd op mijn jeugdliefde!
Een jeugdliefde die nooit echt is afgesloten.. gewoon eigenlijk doodgebloed.
De afstand tussen onze woonplaats was te groot, onze ouders vonden het niet fijn om steeds heen en weer te moeten rijden, en met OV was ook geen optie, dan was je van een weekend al bijna 1 dag kwijt aan reizen.
Dus moesten we het doen met bellen en brieven schrijven, want zoiets als internet bestond er toen nog niet.
Op den duur is dat kapot gegaan, gewoon niks meer gehoord van elkaar.
Jaren later bij het begin van Hyves geprobeerd te vinden, later bij Facebook jaren steeds weer een poging gedaan om hem te vinden, maar nooit gevonden.
Ook zijn ouders kon ik niet contacten, want volgens Google waren die woningen gesloopt, dus woonden de bewoners ergens anders!
Tot 3 jaar terug ik weer een keer zocht bij facebook op zijn achternaam en ik een foto van een facebookgebruiker met zijn achternaam zag en meteen zag dat is een zoon van hem, herkende hem erin.
Dus heb ik die jongen via messenger een berichtje gedaan.
De volgende ochtend dat ik mijn facebook app opende zag ik dat ik een vriendschapsverzoek had ontvangen, inderdaad het was hem mijn jeugdliefde eindelijk na ruim 30 jaar terug gevonden!
Nooit maar dan ook nooit is hij uit mijn gedachten geweest, en gewoon weer verliefd op hem.
Alleen ben ik nu getrouwd dat maakt het allemaal heel gecompliceerd!
Natuurlijk besef ik heel goed dat 30 jaar een mens heel erg veranderd!
Er zijn mensen in mijn omgeving die zeggen verbreek het contact met hem, maar dat kan ik niet… niet weer
Lastig dit..
Een jeugdliefde die nooit echt is afgesloten.. gewoon eigenlijk doodgebloed.
De afstand tussen onze woonplaats was te groot, onze ouders vonden het niet fijn om steeds heen en weer te moeten rijden, en met OV was ook geen optie, dan was je van een weekend al bijna 1 dag kwijt aan reizen.
Dus moesten we het doen met bellen en brieven schrijven, want zoiets als internet bestond er toen nog niet.
Op den duur is dat kapot gegaan, gewoon niks meer gehoord van elkaar.
Jaren later bij het begin van Hyves geprobeerd te vinden, later bij Facebook jaren steeds weer een poging gedaan om hem te vinden, maar nooit gevonden.
Ook zijn ouders kon ik niet contacten, want volgens Google waren die woningen gesloopt, dus woonden de bewoners ergens anders!
Tot 3 jaar terug ik weer een keer zocht bij facebook op zijn achternaam en ik een foto van een facebookgebruiker met zijn achternaam zag en meteen zag dat is een zoon van hem, herkende hem erin.
Dus heb ik die jongen via messenger een berichtje gedaan.
De volgende ochtend dat ik mijn facebook app opende zag ik dat ik een vriendschapsverzoek had ontvangen, inderdaad het was hem mijn jeugdliefde eindelijk na ruim 30 jaar terug gevonden!
Nooit maar dan ook nooit is hij uit mijn gedachten geweest, en gewoon weer verliefd op hem.
Alleen ben ik nu getrouwd dat maakt het allemaal heel gecompliceerd!
Natuurlijk besef ik heel goed dat 30 jaar een mens heel erg veranderd!
Er zijn mensen in mijn omgeving die zeggen verbreek het contact met hem, maar dat kan ik niet… niet weer
Lastig dit..
zondag 11 januari 2026 om 10:32
Wat ben je dit ontzettend aan het romantiseren. Echt grote onzin dat je elkaar nooit meer hebt gezien omdat jullie ouders jullie niet steeds wilde brengen. Heb ik nog nooit een puber horen zeggen over een zogenaamde grootste liefde. (Geen smoesjes .. je bent niet zoooo oud dat je afhankelijk was van paard en wagen) Wel hoor je vaak dat het verwaterd is door de afstand en dat dit ook een teken is dat het goed was zo en het afsluiten. Een jeugdliefde waar je met warme gevoelens op terug kijkt,niet meer dan dat.
Dus waarom doe je dit? Omdat de aandacht fijn is? Omdat je je gezien en bemind voelt of wilt voelen? Wat mis je precies om dit al jaren in stand te houden? En waarom reageer je zo geagiteerd als mensen terecht aangeven dat je niet het slachtoffer bent in dit verhaal?
Dus waarom doe je dit? Omdat de aandacht fijn is? Omdat je je gezien en bemind voelt of wilt voelen? Wat mis je precies om dit al jaren in stand te houden? En waarom reageer je zo geagiteerd als mensen terecht aangeven dat je niet het slachtoffer bent in dit verhaal?
anoniem_69a6674782911 wijzigde dit bericht op 11-01-2026 10:40
9.75% gewijzigd
zondag 11 januari 2026 om 10:48
Dat verwateren is idd iets dat niet in dit verhaal lijkt te passen.
Als ik dat aspect niet kende en de rest wel, zou ik denken dat jullie een onstuimige liefdesrelatie hadden die door een verschrikkelijke tragedie, die geheel buiten jullie invloedssfeer lag, was geëindigd.
Jaren later vinden jullie elkaar bij toeval weer terug en het vuur bleek nog steeds niet gedoofd...
Maar zo ging het niet. Het verwaterde, jij hebt veel moeite gedaan om weer in contact te komen (nooit maar dan ook nooit is hij uit jouw gedachten geweest) en nu hebben jullie al 3 jaar appcontact. Leest toch wat minder romantisch.
Als ik dat aspect niet kende en de rest wel, zou ik denken dat jullie een onstuimige liefdesrelatie hadden die door een verschrikkelijke tragedie, die geheel buiten jullie invloedssfeer lag, was geëindigd.
Jaren later vinden jullie elkaar bij toeval weer terug en het vuur bleek nog steeds niet gedoofd...
Maar zo ging het niet. Het verwaterde, jij hebt veel moeite gedaan om weer in contact te komen (nooit maar dan ook nooit is hij uit jouw gedachten geweest) en nu hebben jullie al 3 jaar appcontact. Leest toch wat minder romantisch.
zondag 11 januari 2026 om 11:27
Het moet heerlijk zijn om tijdens deze koude winter weg te kruipen in een Bouquet-reeks achtige 'romance' die vooral wordt vormgegeven door jouw eigen fantasie en een telefoon. Dat is wat het is namelijk, jouw fantasie. Je kent de man helemaal niet meer, maar in jouw hoofd maak je er jouw droomman van. Waarbij alles is gebaseerd op wat je van de man weet van 30 jaar geleden en wat je niet weet vul je naar eigen blieven in, zodat het vanzelf je droomman wordt, je grote liefde en 'the one that got away'. De kans zit er dik in dat hij dat niet is en dat dit contact slechts afleiding is om je te weerhouden deze energie in je huwelijk te steken.
Iets wat je echt beter kan doen dan hopeloos 'verliefd' zijn op je eigen fantasie.
Iets wat je echt beter kan doen dan hopeloos 'verliefd' zijn op je eigen fantasie.
Free Persia from Iran
zondag 11 januari 2026 om 11:27
Joh, dat het verwaterde wil toch helemaal niet zeggen dat er iets niet goed zat? Zo gaat dat toch met jeugdige liefdes, soms ook met vriendschappen, met mensen die je op vakantie hebt ontmoet.
Dat het nu nostalgische en warme gevoelens oproept is ook al niet raar. Maar het is allemaal niet meer dan dat. Hang er geen grote gevoelens aan als dat je de liefde van je leven hebt gemist, maar zie het verwateren ook niet als een teken dat er iets niet goed zat.
Het "vuur" dat je voelt, die verliefdheid, is pure nostalgie. Terugblikkend op een tijd waarin je verliefdheid hebt ervaren toen je nog heel jong, vrij en zorgeloos was. Dat is wat je voelt als je aan hem denkt.
Dat het nu nostalgische en warme gevoelens oproept is ook al niet raar. Maar het is allemaal niet meer dan dat. Hang er geen grote gevoelens aan als dat je de liefde van je leven hebt gemist, maar zie het verwateren ook niet als een teken dat er iets niet goed zat.
Het "vuur" dat je voelt, die verliefdheid, is pure nostalgie. Terugblikkend op een tijd waarin je verliefdheid hebt ervaren toen je nog heel jong, vrij en zorgeloos was. Dat is wat je voelt als je aan hem denkt.
zondag 11 januari 2026 om 11:38
Dat zegt ook niemand, gebeurt vaker idd. Het past alleen niet zo goed in het "nooit maar dan ook nooit is hij uit mijn gedachten geweest plaatje " dat TO hier schetst.
Dus ook eens met jouw laatste alinea.
Overigens, als 70 idd staat voor het geboortejaar, dan was TO 30 jaar geleden 26.
zondag 11 januari 2026 om 11:46
Precies dit!
Ik denk dat dit héél veel mensen wel eens is overkomen. Het is menselijk.
Je hoeft er alleen verder helemaal niks mee te doen. Zo simpel kan het zijn.
zondag 11 januari 2026 om 11:56
Volgens mij had ze het in haar eerdere topic over 35 jaar (geleden).Johanna72 schreef: ↑11-01-2026 11:38Dat zegt ook niemand, gebeurt vaker idd. Het past alleen niet zo goed in het "nooit maar dan ook nooit is hij uit mijn gedachten geweest plaatje " dat TO hier schetst.
Dus ook eens met jouw laatste alinea.
Overigens, als 70 idd staat voor het geboortejaar, dan was TO 30 jaar geleden 26.
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
zondag 11 januari 2026 om 12:13
TO schrijft ook dat hij op een gegeven moment in militaire dienst ging, dus op zijn 18e jaar, en ze hem toen uit het oog is verloren:
zondag 11 januari 2026 om 13:58
Neecanis-felis schreef: ↑11-01-2026 11:56Volgens mij had ze het in haar eerdere topic over 35 jaar (geleden).
zondag 11 januari 2026 om 13:58
Neecanis-felis schreef: ↑11-01-2026 11:56Volgens mij had ze het in haar eerdere topic over 35 jaar (geleden).
zondag 11 januari 2026 om 14:29
Ik kom op 48.Johanna72 schreef: ↑11-01-2026 11:38Dat zegt ook niemand, gebeurt vaker idd. Het past alleen niet zo goed in het "nooit maar dan ook nooit is hij uit mijn gedachten geweest plaatje " dat TO hier schetst.
Dus ook eens met jouw laatste alinea.
Overigens, als 70 idd staat voor het geboortejaar, dan was TO 30 jaar geleden 26.
16 jaar toen ze verkering had, plus 30 jaar geen contact plus 2 jaar weer chatcontact.
„We zijn alzo verdorven, dat wij ganselijk onbekwaam zijn tot enig goed en geneigd tot alle kwaad“
zondag 11 januari 2026 om 16:43
Dan had ik jou denk ik verkeerd begrepen over dat stukje. Doet er verder ook niet veel toe, ik denk dat TO veel te veel ophangt aan dat contact dat er jaren geleden was en hoe die man in haar gedachten is gebleven.
Ik denk dat het voor veel mensen herkenbaar is om in gedachten af en toe terug te keren naar fijne mensen of periodes uit je verleden en dat het niet zoveel wil zeggen of iemand al dan niet uit je gedachten is verdwenen.
zondag 11 januari 2026 om 18:20
Ha leuk onderwerp!
Ik heb soms ook nog een crush op mijn jeugdliefde. En ik heb het geluk dat ik hem heel af en toe, om de paar jaar, nog tegen kom op de verjaardag van zijn broer, waar ik nog altijd goed bevriend mee ben.
En ja, reken maar dat ik mijn best doe om iedere verjaardag , op mijn leukst en mooist te zijn, in de hoop dat hij er ook is.
En als hij er is.. ik vind hem nog steeds lief, leuk en knap. We praten de hele avond, halen oude verhalen op en ik denk ( beeld me in?) dat hij mij ook nog altijd speciaal vindt. Heerlijk! Ik kan achteraf altijd weer erg om mezelf lachen, met zijn broer, want hij weet van mijn af en toe terugkerende crush
Maar geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om te gaan appen. Hij is getrouwd, en ik heb thuis een leuke vent en twee pubers waar ik heel veel van hou, mijn basis, mijn warmte en mijn gezelligheid.
Ik denk dat jouw probleem niet de verliefdheid is, maar iets dat je tekort komt in je eigen leven, anders zou je deze jeugd/ ap-verliefdheid niet zo belangrijk maken. Ga daar iets mee doen
Ik heb soms ook nog een crush op mijn jeugdliefde. En ik heb het geluk dat ik hem heel af en toe, om de paar jaar, nog tegen kom op de verjaardag van zijn broer, waar ik nog altijd goed bevriend mee ben.
En ja, reken maar dat ik mijn best doe om iedere verjaardag , op mijn leukst en mooist te zijn, in de hoop dat hij er ook is.
En als hij er is.. ik vind hem nog steeds lief, leuk en knap. We praten de hele avond, halen oude verhalen op en ik denk ( beeld me in?) dat hij mij ook nog altijd speciaal vindt. Heerlijk! Ik kan achteraf altijd weer erg om mezelf lachen, met zijn broer, want hij weet van mijn af en toe terugkerende crush
Maar geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om te gaan appen. Hij is getrouwd, en ik heb thuis een leuke vent en twee pubers waar ik heel veel van hou, mijn basis, mijn warmte en mijn gezelligheid.
Ik denk dat jouw probleem niet de verliefdheid is, maar iets dat je tekort komt in je eigen leven, anders zou je deze jeugd/ ap-verliefdheid niet zo belangrijk maken. Ga daar iets mee doen
zondag 11 januari 2026 om 19:06
Totaal niet zoals jij het schetstcognac schreef: ↑11-01-2026 07:57Ik geloof niet dat dit echt verliefdheid is. Dit is verliefd zijn op het idee, de herinnering, de gedachte aan vroeger aan een hele ontspannende, onschuldige, kinderlijke vrijheid en tijd en toen de wereld nog voor je lag. Daar doet hij, of de foto van zijn zoon, je aan herinneren.
Maar het is makkelijk een oordeel geven van afstand dat snap ik
zondag 11 januari 2026 om 19:12
Gelukkig ben je mijn kind niet!
Want zou me ook door mijn kind niet naar een therapeut laten sturen
zondag 11 januari 2026 om 21:00
Oh nee? En waar ben je dan precies zo verliefd op geworden? Hoe vaak heb je hem de afgelopen 3 jaar nou echt gezien en tijd met hem doorgebracht om hem als persoon te leren kennen? Je bent verliefd op een idee. Vermengd met nostalgie naar het verleden.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in