Kinderen
alle pijlers
Bewust kindvrij sinds 2010 deel 28
vrijdag 15 augustus 2025 om 17:40
Hahaha ik heb ook eerst de cijfers gecheckt toen ik de toon van het artikel las! Maar de cijfers kloppen. Ik denk ff fact check.
Ik lees elke dag zaken in de app van vriendinnen die me vies tegenvallen.
Leuke anekdote was dat een vriendin op reis is en de Duitse eigenaar van hotel haar kind in het Duits erop wees dat er eerst frühstuck moest worden gegeten en dan pas hupschen op de trampoline
. Dat hielp wel want kind was eerst aan het klagerig schreeuwen haha. Kind ook eerste Duitse les direct gehad 
Ik lees elke dag zaken in de app van vriendinnen die me vies tegenvallen.
Leuke anekdote was dat een vriendin op reis is en de Duitse eigenaar van hotel haar kind in het Duits erop wees dat er eerst frühstuck moest worden gegeten en dan pas hupschen op de trampoline
. Dat hielp wel want kind was eerst aan het klagerig schreeuwen haha. Kind ook eerste Duitse les direct gehad
vrijdag 15 augustus 2025 om 19:31
Ik denk dat het ook heel erg ligt aan de kringen waar je in bevind. Ik en partner zijn begin 30, en ik denk dat het overgrotr deel van onze vriendengroep niet van plan is kinderen te nemen. Het is ook een stuk makkelijker om die keuze te maken als je niet de enige bent. Ik heb ook tijdje in de omgeving bible belt gewerkt en heb een collega ooit een heel diep gesprek gehad over hoe zij spijt had van kinderen nemen. Nu zou ze nooit meer anders willen natuurlijk, maar als ze het opnieuw had kunnen doen twijfelt ze of ze wel kind had genomen.
Al snap ik ook dat dit maar klein percentage is van ouders, maar ik denk wel dat mensen sneller geneigd zijn er toch voor te gaan omdat het hoort en omdat iedereen het wilt/doet.
In mijn kindertijd kende ik meerdere volwassen koppels zonder kindererns. Zelfs 3 van de 4 kids uit het gezin waarin ik ben opgegroeid wilt geen kinderen :p dus bij mij heeft het er sowieso nooit ik gezeten.
Al snap ik ook dat dit maar klein percentage is van ouders, maar ik denk wel dat mensen sneller geneigd zijn er toch voor te gaan omdat het hoort en omdat iedereen het wilt/doet.
In mijn kindertijd kende ik meerdere volwassen koppels zonder kindererns. Zelfs 3 van de 4 kids uit het gezin waarin ik ben opgegroeid wilt geen kinderen :p dus bij mij heeft het er sowieso nooit ik gezeten.
maandag 18 augustus 2025 om 11:29
Het artikel is geschreven door iemand die duidelijk niet populair is bij de vrouwen. 
Vroeger had je ook wel mensen zonder kinderen, maar in hoeverre dit een keuze was. Men had kinderen toch vaak nodig om later voor de ouders te zorgen. En ik denk dat in bepaalde kringen kinderloosheid of kwam doordat het geen gezellig huwelijk was of door geslachtziekten. Genoeg van die laatsten die er voor zorgen dat vrouwen geen zwangerschap kunnen uitdragen. Naast dat we nu beter weten hoe je wel zwanger kunt worden en er allerhande hulp is of dat wel of niet te worden.
Vroeger had je ook wel mensen zonder kinderen, maar in hoeverre dit een keuze was. Men had kinderen toch vaak nodig om later voor de ouders te zorgen. En ik denk dat in bepaalde kringen kinderloosheid of kwam doordat het geen gezellig huwelijk was of door geslachtziekten. Genoeg van die laatsten die er voor zorgen dat vrouwen geen zwangerschap kunnen uitdragen. Naast dat we nu beter weten hoe je wel zwanger kunt worden en er allerhande hulp is of dat wel of niet te worden.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 15 januari 2026 om 14:59
Zullen we een gezellig kindvrij uitje hierheen maken? 
https://www.delindenberg.com/agenda/jul ... no-kidding
"Theatermaker Julika Marijn haalt het niet-moederschap uit de schaduw en duikt in de wereld van de NoMo (not-mom). Als ervaringsdeskundige graaft Julika naar antwoorden op de vragen die zelden hardop gesteld worden en deze persoonlijke en soms confronterende voorstelling.
Eén op de vijf vrouwen krijgt om allerlei redenen geen kind. Door dertigers wordt eindeloos getwijfeld over ‘het nemen’ van kinderen. Waar is ze, de NoMo? Wat geeft haar leven zin? Hoe geeft zij het leven door? Heeft ze spijt? Of is het een zegen?
No Kidding gaat over alles wat er in een vrouwenleven gebeurt als ze juist geen moeder wordt. Want een ding is wel zeker: geen kinderen hebben, is net zo levensbepalend als ze wel hebben.
Een voorstelling die ontroert, bevrijdt en iedereen raakt, ook mensen met kinderen"
https://www.delindenberg.com/agenda/jul ... no-kidding
"Theatermaker Julika Marijn haalt het niet-moederschap uit de schaduw en duikt in de wereld van de NoMo (not-mom). Als ervaringsdeskundige graaft Julika naar antwoorden op de vragen die zelden hardop gesteld worden en deze persoonlijke en soms confronterende voorstelling.
Eén op de vijf vrouwen krijgt om allerlei redenen geen kind. Door dertigers wordt eindeloos getwijfeld over ‘het nemen’ van kinderen. Waar is ze, de NoMo? Wat geeft haar leven zin? Hoe geeft zij het leven door? Heeft ze spijt? Of is het een zegen?
No Kidding gaat over alles wat er in een vrouwenleven gebeurt als ze juist geen moeder wordt. Want een ding is wel zeker: geen kinderen hebben, is net zo levensbepalend als ze wel hebben.
Een voorstelling die ontroert, bevrijdt en iedereen raakt, ook mensen met kinderen"
donderdag 15 januari 2026 om 15:36
donderdag 15 januari 2026 om 17:02
Hemeltje, wat een DING wordt er op die manier van gemaakt. Ik heb gewoon geen kinderen, klaar. Verder totaal geen issue in mijn leven, en gelukkig ook niet in dat van anderen in de zin van "Weet je het zeker?" of "Dat komt nog wel!" en dat soort opmerkingen. Die heb ik nooit gehad.
Ik heb ook geen relatie, geen auto en ga nooit op vakantie. Moeten daar dan ook voorstellingen over gemaakt worden? Of misschien zijn die er zelfs al?
Misschien is die voorstelling van Julika Marijn meer iets voor jongere vrouwen (ik ben 56), die de beslissing net genomen hebben? Of die (nog) tegen oordelen aanlopen?
Ik heb ook geen relatie, geen auto en ga nooit op vakantie. Moeten daar dan ook voorstellingen over gemaakt worden? Of misschien zijn die er zelfs al?
Misschien is die voorstelling van Julika Marijn meer iets voor jongere vrouwen (ik ben 56), die de beslissing net genomen hebben? Of die (nog) tegen oordelen aanlopen?
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
donderdag 15 januari 2026 om 18:37
Niet.
vrijdag 16 januari 2026 om 05:49
Niet direct leven als in een nieuw mensje, maar je kunt wel veel meer doorgeven in je leven dan enkel je genen. Dan denk ik als eerste aan kunst, literatuur of politiek. Voor de gewone mens die zulke grootse zaken niet doet, de dingen die je doet in je leven, waaraan mensen je herinneren als je overlijdt. Wat je hebt bijgedragen aan je omgeving, in je werk e.d. Dat geef je ook door.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
vrijdag 16 januari 2026 om 08:52
Ja, de laatste tijd eigenlijk wel. Dat is sinds ik 'gevraagd' ben als testament executeur door mijn ouders (gescheiden) wel een onderwerp waar ik over nadenk.
Mijn eigen testament, mijn spullen, huis, katten, geld, maar ook mijn kennis en vaardigheden.
Ik word er altijd zwaarmoedig van, en wat gedeprimeerd, omdat het bij mij gewoon ophoudt. Wat heeft het dus eigenlijk voor zin. Dat gevoel vind ik vervelend, dus negeer ik het meestal weer.
Het leven is een gekke samenloop van tegenstrijdigheden
vrijdag 16 januari 2026 om 09:52
Nee, ik totaal niet. Ik probeer een aardig en goed mens te zijn en hoop dat familie/vrienden me niet direct vergeten als ik de pijp uitga en leuke herinneringen aan me hebben, maar verder houdt me dit helemaal niet bezig.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
vrijdag 16 januari 2026 om 10:03
Ik heb nooit kinderen gewild en daar eigenlijk ook nooit rare reacties op gekregen. Ook niet vaak de vraag en heel zelden het 'komt nog wel', voornamelijk van wat oudere collega's. Dan haal ik mn schouders op, geen zin om mij te verantwoorden dus laat het lekker gaan. Was dus nooit echt een thema. Ex wilde ook geen kinderen dus ook geen onderwerp.
Het ging uit en ex woont nu samen met de twee jonge kinderen van zn vriendin. Het leven kan verkeren, moest hij zelf weten. En toen kwam m'n nieuwe vriend... en die twijfelde. Geen echt ja maar ook geen nee. Ik ben eerlijk geweest, zelfs een tijdje uit elkaar gegaan maar inmiddels alweer bijna twee jaar samen, we gaan samenwonen en oprecht leukste man en leukste veiligste relatie ooit. Maar hij twijfelde over samenwonen want ja, misschien later.. Heb hem alle ruimte gegeven want ik begrijp echt wel dat het bijzonder is en het een wens is die je niet echt kan uitdrukken in woorden, het is een gevoel. Maar pff, moeilijk mee gehad. Zijn twijfel neigt nu meer naar een nee, vandaar toch de knoop doorgehakt voor samenwonen. Blijf het een beetje spannend vinden merk ik. Het was nooit een thema en nu opeens zoiets belangrijks en merk dat ik dat echt wel moeilijk vind.
Gister hoorde ik dat het ongeboren kind van mn beste vriend niet levensvatbaar is en echt even om gehuild, ze waren zoooo gelukkig en trots. Deed me ook weer denken aan dat zelfs als je er beiden hetzelfde instaat er nog van alles mis kan gaan..
Het ging uit en ex woont nu samen met de twee jonge kinderen van zn vriendin. Het leven kan verkeren, moest hij zelf weten. En toen kwam m'n nieuwe vriend... en die twijfelde. Geen echt ja maar ook geen nee. Ik ben eerlijk geweest, zelfs een tijdje uit elkaar gegaan maar inmiddels alweer bijna twee jaar samen, we gaan samenwonen en oprecht leukste man en leukste veiligste relatie ooit. Maar hij twijfelde over samenwonen want ja, misschien later.. Heb hem alle ruimte gegeven want ik begrijp echt wel dat het bijzonder is en het een wens is die je niet echt kan uitdrukken in woorden, het is een gevoel. Maar pff, moeilijk mee gehad. Zijn twijfel neigt nu meer naar een nee, vandaar toch de knoop doorgehakt voor samenwonen. Blijf het een beetje spannend vinden merk ik. Het was nooit een thema en nu opeens zoiets belangrijks en merk dat ik dat echt wel moeilijk vind.
Gister hoorde ik dat het ongeboren kind van mn beste vriend niet levensvatbaar is en echt even om gehuild, ze waren zoooo gelukkig en trots. Deed me ook weer denken aan dat zelfs als je er beiden hetzelfde instaat er nog van alles mis kan gaan..
vrijdag 16 januari 2026 om 10:14
Ik heb nooit de drang naar kinderen gehad. Ik heb er met vriend wel eindeloos over getwijfeld "want het is de norm" en het is nogal een onomkeerbare beslissing, welke kant hij ook op valt.
Tussen mijn 28e en 38e ofzo hield het me echt heel erg bezig. Maar opeens besefte ik: waar hou ik het meest van? En wat vind ik vreselijk? Ik besefte dat ik het meest vsn vrijheid hield, van ongedwongenheid en mogelijkheden openhouden voor spontane dingen...en dat ik een hekel heb aan moeten en keurslijven.
Het hebben van kinderen lijkt mij nogal tijd het ultieme keurslijf, jij komt op de 10e plaats en alles draait om kinderen.
Daarnaast leek het leven wat je er bij krijgt me gewoon echt totaal niet aantrekkelijk. Dat geleur iedere dag, het vermaken van je kroost, de schoolpleinouders en de irritante kinderen die weer bij jouw kind komen spelen en waar jij dus ook weer iets mee moet.....
Tot aan het feit dat je jarenlang gedwongen wordt om in de snikhete, peperdure zomermaanden met de hele massa op vakantie te moeten.... pffff
Nee dank u
Ik ben tot op de dag van vandaag blij dat we niet gezwicht zijn voor "het normaal" en ben ook nog altijd niet jaloers op stellen in mijn omgeving met kinderen. Eerder opgelucht als ik er weer weg kan en denk: Dat zou mijn leven niet zijn
Het is namelijk heelmaal niet zo zaligmakend als het wordt voorgedaan
Ik vind het wel jammer dat aan dit soort topics op scholen geen aandacht besteed wordt. Het zou voor jonge meiden echt wel goed zijn om te beseffen dat er meer is dan de keuze "Wanneer zal ik aan kinderen beginnen?"
Nou mss gewoon nooit?
Tussen mijn 28e en 38e ofzo hield het me echt heel erg bezig. Maar opeens besefte ik: waar hou ik het meest van? En wat vind ik vreselijk? Ik besefte dat ik het meest vsn vrijheid hield, van ongedwongenheid en mogelijkheden openhouden voor spontane dingen...en dat ik een hekel heb aan moeten en keurslijven.
Het hebben van kinderen lijkt mij nogal tijd het ultieme keurslijf, jij komt op de 10e plaats en alles draait om kinderen.
Daarnaast leek het leven wat je er bij krijgt me gewoon echt totaal niet aantrekkelijk. Dat geleur iedere dag, het vermaken van je kroost, de schoolpleinouders en de irritante kinderen die weer bij jouw kind komen spelen en waar jij dus ook weer iets mee moet.....
Tot aan het feit dat je jarenlang gedwongen wordt om in de snikhete, peperdure zomermaanden met de hele massa op vakantie te moeten.... pffff
Nee dank u
Ik ben tot op de dag van vandaag blij dat we niet gezwicht zijn voor "het normaal" en ben ook nog altijd niet jaloers op stellen in mijn omgeving met kinderen. Eerder opgelucht als ik er weer weg kan en denk: Dat zou mijn leven niet zijn
Het is namelijk heelmaal niet zo zaligmakend als het wordt voorgedaan
Ik vind het wel jammer dat aan dit soort topics op scholen geen aandacht besteed wordt. Het zou voor jonge meiden echt wel goed zijn om te beseffen dat er meer is dan de keuze "Wanneer zal ik aan kinderen beginnen?"
Nou mss gewoon nooit?
vrijdag 16 januari 2026 om 10:18
Ja dat is mss het enige waarvan ik wel eens denk: voor wie bewaar ik deze foto albums eigenlijk?
En soms denk ik ook wel eens: ah met kerst is het wel gezellig als later je kinderen dan op bezoek komen enzo. Zoals het nu bij mijn ouders gaat
Maar goed, dat is natuurlijk allemaal geen gegeven: je kindernee kunnen ook emigreren, of het botert niet tussen jou en hun geliefde... Het krijgen van kinderen is natuurlijk geen garantie voor een Disney perfect gezellig knus leven. Ik zie het eerder vaker niét zo gaan....
vrijdag 16 januari 2026 om 15:04
Echt totaal niet. Ik probeer bewuste keuzes te maken wat betreft impact op het milieu e.d. maar verder ben ik niet bezig met mijn nalatenschap. Vooral zoveel mogelijk genieten van het leven.
vrijdag 16 januari 2026 om 19:22
Nou dit, ik merk soms wel bij mensen die twijfelen dat het een ding is maar ik heb zelf nooit getwijfeld en voor mij is het niet een ding.tonkje schreef: ↑15-01-2026 17:02Hemeltje, wat een DING wordt er op die manier van gemaakt. Ik heb gewoon geen kinderen, klaar. Verder totaal geen issue in mijn leven, en gelukkig ook niet in dat van anderen in de zin van "Weet je het zeker?" of "Dat komt nog wel!" en dat soort opmerkingen. Die heb ik nooit gehad.
Ik heb ook geen relatie, geen auto en ga nooit op vakantie. Moeten daar dan ook voorstellingen over gemaakt worden? Of misschien zijn die er zelfs al?
Misschien is die voorstelling van Julika Marijn meer iets voor jongere vrouwen (ik ben 56), die de beslissing net genomen hebben? Of die (nog) tegen oordelen aanlopen?
Wel merk ik dat de samenleving vaak anders is ingericht. Dat is soms frustrerend.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
