Relaties
alle pijlers
Zeggen jouw ouders sorry?
vrijdag 30 januari 2026 om 20:24
Ik zit het familiediner te bingen. Het valt me op bij ouder-kind ruzies, dat in veel gevallen de ouders vinden dat ze geen sorry hoeven te zeggen. Of niet kunnen zeggen. Ook al hebben ze iets gezegd of gedaan wat compleet verkeerd valt bij de kinderen, zelfs waar ze spijt van hebben. Maar toch geen sorry.
Mijn ouders hebben dat ook nooit gedaan naar hun kinderen, sorry zeggen over kleine of grote dingen die ze anders hadden kunnen doen.
Hoe is dat bij jullie? En wat zouden redenen of oorzaken kunnen zijn dat ouders dit niet doen?
Mijn ouders hebben dat ook nooit gedaan naar hun kinderen, sorry zeggen over kleine of grote dingen die ze anders hadden kunnen doen.
Hoe is dat bij jullie? En wat zouden redenen of oorzaken kunnen zijn dat ouders dit niet doen?
vrijdag 30 januari 2026 om 20:29
Ik zeg wel sorry tegen mijn kinderen. Ik vind het belangrijk dat ze zien dat je moet kunnen toegeven dat je verkeerd zit.
Ik denk dat veel mensen dat niet doen, omdat toegeven dat je fout zit pijnlijk is, omdat ze niet vinden dat ze fout zitten of omdat ze vinden dat ouders "boven" hun kinderen staan en in hun autoriteit onaantastbaar.
Ik denk dat veel mensen dat niet doen, omdat toegeven dat je fout zit pijnlijk is, omdat ze niet vinden dat ze fout zitten of omdat ze vinden dat ouders "boven" hun kinderen staan en in hun autoriteit onaantastbaar.
Si abra la puerta hay lobos.
vrijdag 30 januari 2026 om 20:34
Dit valt mij ook vaak op bij het familiediner! Mijn ouders zeggen niet vaak sorry over dingen die in het verleden gebeurt zijn, maar zeker mijn vader geeft wel toe dat hij sommige dingen beter anders had kunnen doen. Nu wij volwassen zijn wordt er wel sorry gezegd als er nu dingen gebeuren waar een excuus wel op zijn plaats is.
vrijdag 30 januari 2026 om 20:55
Gelukkig heeft mijn ene ouder wel sorry gezegd, ooit, 20 jaar geleden. Als in " ik wist ook niet wat ik met je aan moest" Nu weet ze nergen meer van. Prima, laat maar. Jammer dat ze mijn struggels niet snapt nu. Die dingen die zo veel met haar te maken hebben.
Die ander leeft al lang niet meer. En die had in mijn korte leven met hem nergens sorry voor hoeven zeggen. (ik was 8 toen hij stierf en altijd heel lief voor mij geweest)
Die ander leeft al lang niet meer. En die had in mijn korte leven met hem nergens sorry voor hoeven zeggen. (ik was 8 toen hij stierf en altijd heel lief voor mij geweest)
majadeb wijzigde dit bericht op 30-01-2026 21:06
25.07% gewijzigd
vrijdag 30 januari 2026 om 20:57
Mijn moeder wel, mijn vader niet. Terwijl juist mijn vader wel wat te sorry-en had.
Al voordat ik kinderen kreeg heb ik me voorgenomen om sorry te zeggen als dat nodig is.
Fouten maken is één ding, het niet willen toegeven is wat uiteindelijk de relatie kapotmaakt.
Al voordat ik kinderen kreeg heb ik me voorgenomen om sorry te zeggen als dat nodig is.
Fouten maken is één ding, het niet willen toegeven is wat uiteindelijk de relatie kapotmaakt.
If you doubt yourself, you're not alone. Everyone doubts you.
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 30 januari 2026 om 20:58
Mijn ouders hebben niks om sorry voor te zeggen, ze hebben het prima gedaan met mij en siblings. Met fouten hoor, maar fouten maken is menselijk. De intenties waren altijd goed en er was genoeg liefde.
Mijn moeder zegt soms wel eens sorry, omdat ze zich nu realiseert dat ze bepaalde dingen anders had kunnen doen, als ze ziet hoe wij dingen met onze kinderen doen. Ik vind dat niet zo nodig, ze hebben hun best gedaan in de tijd waarin ze toen leefden.
Waar ik me dan weer erg aan kan storen is hoe perfect ouders het tegenwoordig moeten doen, de lat voor ouderschap ligt zo vreselijk hoog. Een broodtrommeltje vullen kan al reden zijn om afgefikt te worden.
Mijn moeder zegt soms wel eens sorry, omdat ze zich nu realiseert dat ze bepaalde dingen anders had kunnen doen, als ze ziet hoe wij dingen met onze kinderen doen. Ik vind dat niet zo nodig, ze hebben hun best gedaan in de tijd waarin ze toen leefden.
Waar ik me dan weer erg aan kan storen is hoe perfect ouders het tegenwoordig moeten doen, de lat voor ouderschap ligt zo vreselijk hoog. Een broodtrommeltje vullen kan al reden zijn om afgefikt te worden.
vrijdag 30 januari 2026 om 20:59
vrijdag 30 januari 2026 om 21:06
Mijn vader bood nooit zijn excuus aan. Mijn moeder wel trouwens. Ik bied geregeld mijn excuus aan als ik te heftig gereageerd heb of even niet aardig was tegen kind. Ik vind het goed dat mijn kind ook ziet dat ik fouten maak en daar verantwoordelijkheid voor neem.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
vrijdag 30 januari 2026 om 21:08
Je kan ook gewoon sorry moeten zeggen omdat je tekeer bent getrokken wegens aannames, die niet bleken te kloppen. Of omdat je (per ongeluk) een belofte niet bent nagekomen.patchouli_ schreef: ↑30-01-2026 20:58Mijn ouders hebben niks om sorry voor te zeggen, ze hebben het prima gedaan met mij en siblings. Met fouten hoor, maar fouten maken is menselijk. De intenties waren altijd goed en er was genoeg liefde.
Mijn moeder zegt soms wel eens sorry, omdat ze zich nu realiseert dat ze bepaalde dingen anders had kunnen doen, als ze ziet hoe wij dingen met onze kinderen doen. Ik vind dat niet zo nodig, ze hebben hun best gedaan in de tijd waarin ze toen leefden.
Waar ik me dan weer erg aan kan storen is hoe perfect ouders het tegenwoordig moeten doen, de lat voor ouderschap ligt zo vreselijk hoog. Een broodtrommeltje vullen kan al reden zijn om afgefikt te worden.
Mijn moeder kan dat wel, mijn vader is van mening dat ouders never nooit sorry hoeven zeggen tegen hun kinderen.
vrijdag 30 januari 2026 om 21:49
vrijdag 30 januari 2026 om 21:52
[quote=Solomio post_id=36105546
Fouten maken is één ding, het niet willen toegeven is wat uiteindelijk de relatie kapotmaakt.
[/quote]
Dit.
Zo belangrijk om erkent en gezien te worden door je ouder(s) Altijd. Jammer dat mijn ouder zich helemaal niks meer kan herinneren en de vermoorde onschuld speelt. Gelukkig heb ik een zus die met diezelfde struggels zit en mij wel snapt. Ik ben niet gek. Onze moeder is 'moelijk '.
Fouten maken is één ding, het niet willen toegeven is wat uiteindelijk de relatie kapotmaakt.
[/quote]
Dit.
Zo belangrijk om erkent en gezien te worden door je ouder(s) Altijd. Jammer dat mijn ouder zich helemaal niks meer kan herinneren en de vermoorde onschuld speelt. Gelukkig heb ik een zus die met diezelfde struggels zit en mij wel snapt. Ik ben niet gek. Onze moeder is 'moelijk '.
vrijdag 30 januari 2026 om 22:01
Nou de mijne zeggen geen sorry maar geven elkaar ( mijn moeder over mijn vader vooral) overal de schuld van. Of anderen, mij bijvoorbeeld. En artsen, die doen ook nooit wat goed. Ze zijn al bijna heel mijn leven gescheiden maar daar zijn ze hetzelfde in.
Zelf hand in eigen boezem steken kunnen ze niet.
Zelf hand in eigen boezem steken kunnen ze niet.
vrijdag 30 januari 2026 om 23:58
Ik kan me eigenlijk geen moment terughalen dat mijn moeder tegen mij tekeer is gegaan.shala91 schreef: ↑30-01-2026 21:08Je kan ook gewoon sorry moeten zeggen omdat je tekeer bent getrokken wegens aannames, die niet bleken te kloppen. Of omdat je (per ongeluk) een belofte niet bent nagekomen.
Mijn moeder kan dat wel, mijn vader is van mening dat ouders never nooit sorry hoeven zeggen tegen hun kinderen.
zaterdag 31 januari 2026 om 00:12
Mijn moeder niet, mijn vader zaliger wel.
Om eerlijk te zijn, ik kan mij ook niets bedenken waarvoor mijn moeder ‘sorry’ zou moeten hebben gezegd. Ik kreeg als kind en puber voldoende waarschuwingen en ze beweerde nooit iets, ze was meer van het vragen stellen op bepaalde toon (waardoor ze zich altijd kon beroepen op ‘daarom vráág ik het ook’). Verder heeft ze ook nooit iets gedaan/gezegd/nagelaten bij mijn weten waarvoor ze ‘sorry’ tegen mij gezegd zou moeten hebben.
Mijn vader was zo impulsief als ze maar komen dus hij had vaak al iets gezegd of gedaan voordat hij zich realiseerde dat vooraf vragen misschien ook wel handiger zou zijn geweest.
De enige waarbij het echt opviel dat hij het woord ‘sorry’ gewoon niet over de lippen kreeg, was mijn opa van vaderskant. Generatieding denk ik.
Om eerlijk te zijn, ik kan mij ook niets bedenken waarvoor mijn moeder ‘sorry’ zou moeten hebben gezegd. Ik kreeg als kind en puber voldoende waarschuwingen en ze beweerde nooit iets, ze was meer van het vragen stellen op bepaalde toon (waardoor ze zich altijd kon beroepen op ‘daarom vráág ik het ook’). Verder heeft ze ook nooit iets gedaan/gezegd/nagelaten bij mijn weten waarvoor ze ‘sorry’ tegen mij gezegd zou moeten hebben.
Mijn vader was zo impulsief als ze maar komen dus hij had vaak al iets gezegd of gedaan voordat hij zich realiseerde dat vooraf vragen misschien ook wel handiger zou zijn geweest.
De enige waarbij het echt opviel dat hij het woord ‘sorry’ gewoon niet over de lippen kreeg, was mijn opa van vaderskant. Generatieding denk ik.
Grant every woman the confidence of a mediocre middle aged white man
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
