Kinderen
alle pijlers
Behoefte aan empty nest
woensdag 18 februari 2026 om 12:50
Ik (vrouw, midden 50) woon sinds mijn scheiding vijf jaar geleden samen met mijn twee jongvolwassen zonen. Ze zijn fulltime bij mij en gaan heel af en toe een nachtje naar hun vader. Er is dus altijd wel iemand thuis, alleen ben ik vrijwel nooit. De 1 studeert nog, de ander gaat nog aan een nieuwe studie beginnen. Ze zijn beiden begin 20.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer.
Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer.
Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
donderdag 19 februari 2026 om 15:09
Mijn partner en ik hebben allebei 2 kinderen van dezelfde leeftijd, maar geen haar op ons hoofd die eraan denkt om dit voor te stellen. Lijkt me sterk dat dit bij TO haar kinderen goed gaat vallen, zo'n verplichte logeerpartij.jojojo schreef: ↑19-02-2026 09:40Stop die 4 kinderen in het ene huis en jullie met zijn twee in het andere huis
Klinkt misschien gek, maar wellicht is het best leuk voor ze een lang weekend per maand gezellig met zijn allen. Hangt er natuurlijk af of ze elkaar al een beetje redelijk kennen, dezelfde leeftijd hebben en een klik met elkaar hebben. En of jullie wel een beetje bij elkaar in de buurt wonen. Misschien een idee om het eens gekscherend te opperen en te kijken hoe het valt?
donderdag 19 februari 2026 om 16:01
Nee dat zou ik ook nooit vragen van ze. Het gaat nu heel goed, maar dat lijkt me vragen om problemen.
donderdag 19 februari 2026 om 16:47
laten we wel wezen, met deze huizenmarkt ben je gek als je niet wacht op een huis dat naar je zin is, want akkoord gaan met iets waar je hooguit een jaar zou willen wonen, zorgt ervoor dat je nog veel langer moet wachten op een andere woning.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
donderdag 19 februari 2026 om 16:58
En dan maar tot je 35e met meerdere volwassenen op elkaars lip blijven zitten? Ik zou denken, begin gewoon ergens.
donderdag 19 februari 2026 om 17:06
donderdag 19 februari 2026 om 17:19
Logische gedachte wanneer je in de positie bent je kinderen een appartement te schenken. In mijn situatie zou het voor mijn kinderen twee kanten op kunnen gaan na hun studie:
1) huren via sociale huur, dan zijn ze rond de 30, 32 voor ze aan de beurt zijn. Dus dan zijn ze of een jaar of zes dakloos of ze wonen bij mij. In dit scenario verdienen ze waarschijnlijk tegen de tijd dat ze aan de beurt zijn teveel voor sociale huur, dus jammer maar helaas. In de situatie waarin ze bij mij hebben gewoond hebben ze kunnen sparen en is toetreding tot de kopersmarkt misschien een optie. Mochten ze door een wonder toch aan een woning komen voor die tijd dan is dat een kleine woning voor een alleenstaande starter. Bij mij in de wijk komen er daar binnenkort een aantal van: gemiddeld 50m2. Daar kun je dus geen gezin in starten. Maar omdat je hem geaccepteerd hebt ben je wel weer onderaan de wachtlijst voor een woning gekomen. Die duurt hier 15 jaar. Dus als je mazzel hebt zit je dan op je 45e in een woning waar je een gezin kunt starten. Mijn kinderen waarschijnlijk niet want tegen die tijd verdienen ze teveel voor die woning.
2) huren via particuliere huur. Ergens in Nederland is er dan een huiseigenaar zielsgelukkig want het volledige salaris wordt iedere maand op zijn rekening bijgeschreven. Na vijf tot tien jaar blijft er misschien voldoende over om een klein beetje geld opzij te zetten voor een koopwoning. Alleenstaande starters hebben op dit moment ruim 2,5 ton nodig om in te kunnen stromen. Veel plezier met op een houtje bijten tot je dat bij elkaar hebt.
De kortste route is dus zorgen dat je nul euro studieschuld hebt en hopen dat je een dusdanige relatie hebt met je ouders dat jullie er de lol een beetje van inzien om met elkaar onder één dak te wonen zodat je kunt wachten op een woning die past op het leven dat je graag wil.
Ik gun mijn kinderen een gezin en strategisch gezien is het dan dus onverstandig om maar te "pakken wat je pakken kan"
donderdag 19 februari 2026 om 17:30
Touché. Dat is ook een stuk makkelijker natuurlijk. Maar ook voor die (eerste) plek die ik hen wil geven geldt dat dat waarschijnlijk niet iets is waar ze zichzelf tot hun veertigste en met een partner en twee kinderen zien zitten. Een studio of tweekamerwoning oid. Maar het is een groot voorrecht, daar ben ik me van bewust.
Maar ik denk dat er ook echt wel mogelijkheden zijn als je ouders je niet helpen om "ergens" te beginnen en dat het onzin is om te wachten tot het huis perfect genoeg is voor je eigen gezin. Ook als dat een kamer bij een hospita is die je zelf moet huren. Of een kamer in een studentenwoning.
Al werkt het misschien wel weer zo dat als het voor je 24e niet is gelukt dat de eisen dan omhoog gaan omdat je de studentenfase inmiddels wel (allang) voorbij bent en dat moment waarop iemand eventueel een eigen gezin wil starten inmiddels ook al heel dichtbij is .
Ik kan het me voorstellen maar zou het zowel voor de kinderen als de ouders echt niet wenselijk vinden, het voelt als terug in de tijd toen veel mensen vanuit huis hoorden te trouwen...
donderdag 19 februari 2026 om 17:39
Ja dat. Ik heb mijn dochter indertijd aan een kamer geholpen via mijn eigen huisbaas (particulier) en het kind was helemaal blij toen ze een jongerenwoning aangeboden kreeg. Afijn, het was me de woning ook wel: een flat waar verder alleen maar halve garen woonden die in het trappenhuis pisten en nachtenlang luidruchtig ruziemaakten. Kind was doodongelukkig daar, en ze had ook nog het zwaard van Damocles boven zich hangen dat ze er maar beperkte tijd mocht blijven omdat het een jongerenwoning was. Gelukkig ging er net een buurman van mij verhuizen dus toen heb ik dochter die woning in gekletst bij de huisbaas, dus nu is dochter mijn buurvrouw weer
Maar je zal maar niet zo'n kruiwagentje hebben.
Graftak!
donderdag 19 februari 2026 om 17:47
precies, je dochter staat dan weer met zoveel jaar achter, omdat ze in een of andere griebus woont, maar ja, dat is wel waar je volgens sommigen hier het maar mee moet doen, want thuiswonen, whoooeeeeeLady*Voldemort schreef: ↑19-02-2026 17:39Ja dat. Ik heb mijn dochter indertijd aan een kamer geholpen via mijn eigen huisbaas (particulier) en het kind was helemaal blij toen ze een jongerenwoning aangeboden kreeg. Afijn, het was me de woning ook wel: een flat waar verder alleen maar halve garen woonden die in het trappenhuis pisten en nachtenlang luidruchtig ruziemaakten. Kind was doodongelukkig daar, en ze had ook nog het zwaard van Damocles boven zich hangen dat ze er maar beperkte tijd mocht blijven omdat het een jongerenwoning was. Gelukkig ging er net een buurman van mij verhuizen dus toen heb ik dochter die woning in gekletst bij de huisbaas, dus nu is dochter mijn buurvrouw weer
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
donderdag 19 februari 2026 om 17:50
Zo lullig bedoel ik het heus niet... Maar waarom sta je achter? Is het lastiger om vanuit die geaccepteerde woning verder te zoeken dan vanuit huis als je nog niks hebt geaccepteerd?
donderdag 19 februari 2026 om 17:51
Hier ben je je inschrijfformulier kwijt op het moment dat je een woning accepteert.
Look me in the eyes and tell me what you see.
donderdag 19 februari 2026 om 17:59
Omdat je je inschrijfduur kwijt bent zodra je een griebus accepteert.
En niet iedere jongere heeft meteen een wereldbaan waarmee die in een paar jaar tijd even een woning bij elkaar kan sparen, of ouders die wel even een paar ton kunnen lappen om kintie te helpen.
Graftak!
donderdag 19 februari 2026 om 18:14
Dat begrijp ik uiteraard. Ik wist alleen niet dat je bij veel gemeenten je inschrijfduur kwijt bent. Dat bemoeilijkt het wel. Zeker als andere vormen van op jezelf gaan (studentenkamer, hospita) voor je 25e ook niet gelukt zijn of misschien niet nodig vanwege een studie in de buurt van het ouderlijk huis. Dat maakt het wel ingewikkelder om dat risico dan te nemen maar tegelijkertijd legt het daarmee dan ook een grotere druk op gezinnen die met meerdere volwassenen in een woning zitten.Lady*Voldemort schreef: ↑19-02-2026 17:59Omdat je je inschrijfduur kwijt bent zodra je een griebus accepteert.
En niet iedere jongere heeft meteen een wereldbaan waarmee die in een paar jaar tijd even een woning bij elkaar kan sparen, of ouders die wel even een paar ton kunnen lappen om kintie te helpen.
donderdag 19 februari 2026 om 22:19
Ik ook. Ik dacht dat alle gemeentes een doorstroomregeling hadden. Ik had geen idee dat dat niet zo was. Wat belachelijk. Het is toch totaal onlogisch om dat niet te hebben? Niemand houdt toch zijn hele leven exact dezelfde gezinssamenstelling? Een slimme woningbouwvereniging zorgt voor doorstroom van klein naar groter en later in het leven van groter naar kleiner.
donderdag 19 februari 2026 om 22:35
In mijn regio schrijf je je in voor een regio, niet voor een woningbouwvereniging. En die regio omvat meerdere dorpen en steden.
Soms krijg je voorrang als je een huis van dezelfde woningbouwvereniging achter laat als waar je je voor inschrijft.
Heel vroeger spaarde je punten aan de hand van inschrijfduur, maar had ook het huis wat je achterliet punten die daar dan weer bij opgeteld werden. Het huidige systeem zal wel eerlijker zijn ofzo?
Soms krijg je voorrang als je een huis van dezelfde woningbouwvereniging achter laat als waar je je voor inschrijft.
Heel vroeger spaarde je punten aan de hand van inschrijfduur, maar had ook het huis wat je achterliet punten die daar dan weer bij opgeteld werden. Het huidige systeem zal wel eerlijker zijn ofzo?
Look me in the eyes and tell me what you see.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
