Behoefte aan empty nest

jojojo schreef: ↑

19-02-2026 09:40

Stop die 4 kinderen in het ene huis en jullie met zijn twee in het andere huis
Klinkt misschien gek, maar wellicht is het best leuk voor ze een lang weekend per maand gezellig met zijn allen. Hangt er natuurlijk af of ze elkaar al een beetje redelijk kennen, dezelfde leeftijd hebben en een klik met elkaar hebben. En of jullie wel een beetje bij elkaar in de buurt wonen. Misschien een idee om het eens gekscherend te opperen en te kijken hoe het valt?

Mijn partner en ik hebben allebei 2 kinderen van dezelfde leeftijd, maar geen haar op ons hoofd die eraan denkt om dit voor te stellen. Lijkt me sterk dat dit bij TO haar kinderen goed gaat vallen, zo'n verplichte logeerpartij.

laten we wel wezen, met deze huizenmarkt ben je gek als je niet wacht op een huis dat naar je zin is, want akkoord gaan met iets waar je hooguit een jaar zou willen wonen, zorgt ervoor dat je nog veel langer moet wachten op een andere woning.

rosanna08 schreef: ↑

19-02-2026 16:47

laten we wel wezen, met deze huizenmarkt ben je gek als je niet wacht op een huis dat naar je zin is, want akkoord gaan met iets waar je hooguit een jaar zou willen wonen, zorgt ervoor dat je nog veel langer moet wachten op een andere woning.

En dan maar tot je 35e met meerdere volwassenen op elkaars lip blijven zitten? Ik zou denken, begin gewoon ergens.

cognac schreef: ↑

19-02-2026 16:58

En dan maar tot je 35e met meerdere volwassenen op elkaars lip blijven zitten? Ik zou denken, begin gewoon ergens.

lekker makkelijk gezegd vanuit je eigen plek.

cognac schreef: ↑

19-02-2026 16:58

En dan maar tot je 35e met meerdere volwassenen op elkaars lip blijven zitten? Ik zou denken, begin gewoon ergens.

Logische gedachte wanneer je in de positie bent je kinderen een appartement te schenken. In mijn situatie zou het voor mijn kinderen twee kanten op kunnen gaan na hun studie:

1) huren via sociale huur, dan zijn ze rond de 30, 32 voor ze aan de beurt zijn. Dus dan zijn ze of een jaar of zes dakloos of ze wonen bij mij. In dit scenario verdienen ze waarschijnlijk tegen de tijd dat ze aan de beurt zijn teveel voor sociale huur, dus jammer maar helaas. In de situatie waarin ze bij mij hebben gewoond hebben ze kunnen sparen en is toetreding tot de kopersmarkt misschien een optie. Mochten ze door een wonder toch aan een woning komen voor die tijd dan is dat een kleine woning voor een alleenstaande starter. Bij mij in de wijk komen er daar binnenkort een aantal van: gemiddeld 50m2. Daar kun je dus geen gezin in starten. Maar omdat je hem geaccepteerd hebt ben je wel weer onderaan de wachtlijst voor een woning gekomen. Die duurt hier 15 jaar. Dus als je mazzel hebt zit je dan op je 45e in een woning waar je een gezin kunt starten. Mijn kinderen waarschijnlijk niet want tegen die tijd verdienen ze teveel voor die woning.

2) huren via particuliere huur. Ergens in Nederland is er dan een huiseigenaar zielsgelukkig want het volledige salaris wordt iedere maand op zijn rekening bijgeschreven. Na vijf tot tien jaar blijft er misschien voldoende over om een klein beetje geld opzij te zetten voor een koopwoning. Alleenstaande starters hebben op dit moment ruim 2,5 ton nodig om in te kunnen stromen. Veel plezier met op een houtje bijten tot je dat bij elkaar hebt.

De kortste route is dus zorgen dat je nul euro studieschuld hebt en hopen dat je een dusdanige relatie hebt met je ouders dat jullie er de lol een beetje van inzien om met elkaar onder één dak te wonen zodat je kunt wachten op een woning die past op het leven dat je graag wil.

Ik gun mijn kinderen een gezin en strategisch gezien is het dan dus onverstandig om maar te "pakken wat je pakken kan"

Ja herken ik ook. Maar een keertje komt er lucht.

rosanna08 schreef: ↑

19-02-2026 17:06

lekker makkelijk gezegd vanuit je eigen plek.

Touché. Dat is ook een stuk makkelijker natuurlijk. Maar ook voor die (eerste) plek die ik hen wil geven geldt dat dat waarschijnlijk niet iets is waar ze zichzelf tot hun veertigste en met een partner en twee kinderen zien zitten. Een studio of tweekamerwoning oid. Maar het is een groot voorrecht, daar ben ik me van bewust.

Maar ik denk dat er ook echt wel mogelijkheden zijn als je ouders je niet helpen om "ergens" te beginnen en dat het onzin is om te wachten tot het huis perfect genoeg is voor je eigen gezin. Ook als dat een kamer bij een hospita is die je zelf moet huren. Of een kamer in een studentenwoning.

Al werkt het misschien wel weer zo dat als het voor je 24e niet is gelukt dat de eisen dan omhoog gaan omdat je de studentenfase inmiddels wel (allang) voorbij bent en dat moment waarop iemand eventueel een eigen gezin wil starten inmiddels ook al heel dichtbij is .
Ik kan het me voorstellen maar zou het zowel voor de kinderen als de ouders echt niet wenselijk vinden, het voelt als terug in de tijd toen veel mensen vanuit huis hoorden te trouwen...

rosanna08 schreef: ↑

19-02-2026 16:47

laten we wel wezen, met deze huizenmarkt ben je gek als je niet wacht op een huis dat naar je zin is, want akkoord gaan met iets waar je hooguit een jaar zou willen wonen, zorgt ervoor dat je nog veel langer moet wachten op een andere woning.

Ja dat. Ik heb mijn dochter indertijd aan een kamer geholpen via mijn eigen huisbaas (particulier) en het kind was helemaal blij toen ze een jongerenwoning aangeboden kreeg. Afijn, het was me de woning ook wel: een flat waar verder alleen maar halve garen woonden die in het trappenhuis pisten en nachtenlang luidruchtig ruziemaakten. Kind was doodongelukkig daar, en ze had ook nog het zwaard van Damocles boven zich hangen dat ze er maar beperkte tijd mocht blijven omdat het een jongerenwoning was. Gelukkig ging er net een buurman van mij verhuizen dus toen heb ik dochter die woning in gekletst bij de huisbaas, dus nu is dochter mijn buurvrouw weer Maar je zal maar niet zo'n kruiwagentje hebben.