Kinderen
alle pijlers
Zoon 21 jaar Geen OP
dinsdag 24 februari 2026 om 12:17
Beste viva forummers,
Bedankt voor alles adviezen
Sfeer word een beetje grimmig als je het niet met sommige forumleden eens bent dus ik ga sluiten. Blijkbaar hebben ze hier hun eigen cultuur. Gelukkig veel gehad aan veel adviezen!
Bedankt voor alles adviezen
Sfeer word een beetje grimmig als je het niet met sommige forumleden eens bent dus ik ga sluiten. Blijkbaar hebben ze hier hun eigen cultuur. Gelukkig veel gehad aan veel adviezen!
moderatorviva wijzigde dit bericht op 26-02-2026 17:58
Reden: OP gewist, maatregelen zijn genomen
Reden: OP gewist, maatregelen zijn genomen
96.69% gewijzigd
woensdag 25 februari 2026 om 14:10
Wat is de reden dat hij niet op zo'n aanbod is ingegegaan?Lenneke07 schreef: ↑25-02-2026 13:37Gemengde reacties.. ja er is gekeken naar wat er aan de hand is met hem. Testen gehad, kwam niks uit. Huisarts heeft aangegeven dat hij mogelijk last heeft van een angststoornis, vandaar opname advies. Verder wil zoon echt niks, zoals ik al zei. Qua school: hij wou iets in de auto’s en later een eigen zaak. Inderdaad gekeken naar mogelijkheden. Voorgesteld om mee te gaan naar open dagen zo ook: vader en ooms. Hij gaat niet.
Antwoord op het andere: nee ik dram niet en ik wil mijn ideeen niet opleggen voor de tweede keer. Ik heb een prima zelfreflectie. Alles benoemen wat al ingezet is.. dan kan ik beter een boek gaan schrijven. Ik begon rustig, begripvol, wat wil je etc maar zoals ik al zei niks haalt uit. Aantal jaren helemaal niks gedaan, gezegd dat hij kan komen als mijn hulp nodig is maar nee hij kwam niet vandaar dan echt concrete regels want ja: iemand moet iets doen: werken of school en zeker op die leeftijd.
En: hij heeft dus wel plannen en dromen; eigen zaak en auto’s, uiteindelijk in het buitenland gaan wonen . Daar zijn mijn opties en ideeen ook op gebaseerd. Maar wil je dat bereiken? Dan moet je hard werken, ook besproken dat ik het helemaal prima vind als hij op vrijwillige basis bij wat bedrijven gaat kijken om te zien hoe alles gaat daar. Bevriende auto monteur heeft hem een baan aangeboden, kennis heeft hem een baan aangeboden in de bouw met betaald rijbewijs en caddy van de zaak. Beide is hij niet op ingegaan. Dus zoals vele van jullie zullen begrijpen ben ik dan door mijn opties heen. Ik ben zeerzeker bij dat hij nu parttime werkt maar omdat ik weet dat hij andere plannen heeft verwacht ik misschien dat hij een keer in de week ‘s morgens aan een laptop ofzo zit of vragen stelt etc om te bereiken wat hij ZELF graag wil. Maar goed ik kijk het een tijdje aan en laat hem liggen om te zien hoe dat uitpakt. En ja ik zeg regelmatig dat ik trots op hem ben en als hij thuis is hoe fijn dat is
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 25 februari 2026 om 14:10
Mijn dochter van 19 is ook een lastig portret. Autisme, uitgevallen op haar eerste mbo-opleiding en nu bezig met haar tweede. Ze gaat in ieder geval naar school en doet daar ook nog wat en daar ben ik al ontzettend blij mee.
Haar ideale toekomstbeeld is een beetje werken en dan een uitkering
. Samen met haar vriendin, die wat jonger is en ook uitgevallen op school. Vriendin heeft een chronische ziekte en mentaal gaat het ook niet zo best maar samen hebben ze het leuk.
Ze is ook vrijwel nooit thuis en als ze niet naar school of stage is óf bij haar vriendin, dan ligt ze de hele dag in bed.
Hoe meer wij haar op de huid gaan zitten, hoe dwarser ze wordt dus dat doen we niet.
We hebben toen ze een jaar of 12 was systeemtherapie gehad en dat passen we nog steeds toe. Slecht gedrag negeren(uitzonderingen daargelaten), goed gedrag belonen en dan in de zin van positief reageren op bijvoorbeeld zelf initiatief nemen en het daar dan ook bij laten, geen commentaar er achteraan.
Mensen vinden ons te soft, we verwennen haar te veel, ze is nog veel te afhankelijk van ons, ze moet een schop onder haar kont, zo wordt ze nooit zelfstandig… vast. Uiteindelijk komt ze er wel.
Haar ideale toekomstbeeld is een beetje werken en dan een uitkering
. Samen met haar vriendin, die wat jonger is en ook uitgevallen op school. Vriendin heeft een chronische ziekte en mentaal gaat het ook niet zo best maar samen hebben ze het leuk. Ze is ook vrijwel nooit thuis en als ze niet naar school of stage is óf bij haar vriendin, dan ligt ze de hele dag in bed.
Hoe meer wij haar op de huid gaan zitten, hoe dwarser ze wordt dus dat doen we niet.
We hebben toen ze een jaar of 12 was systeemtherapie gehad en dat passen we nog steeds toe. Slecht gedrag negeren(uitzonderingen daargelaten), goed gedrag belonen en dan in de zin van positief reageren op bijvoorbeeld zelf initiatief nemen en het daar dan ook bij laten, geen commentaar er achteraan.
Mensen vinden ons te soft, we verwennen haar te veel, ze is nog veel te afhankelijk van ons, ze moet een schop onder haar kont, zo wordt ze nooit zelfstandig… vast. Uiteindelijk komt ze er wel.
woensdag 25 februari 2026 om 14:11
Nee je zit ernaast, bedankt voor je reactiedweedledee schreef: ↑25-02-2026 14:04Je geeft zélf aan dat je op jouw werkdagen niet kan controleren of hij wel om 10:00 zijn nest uit is. Het feit dat je dat dus wel zou willen doen, laat zien dat je wel degelijk controledrang hebt. En dat je zelf in de zorg werkt, betekent zeker niet dat je in je privé leven alles tot in perfectie toe kunt passen. Integendeel zelfs. Veel leraren hebben ook nooit leren leren en veel psychologen hebben zelf psychische problemen.
Jij vertoont zelf óók ingewikkeld gedrag en dat zet jullie relatie onnodig op scherp. Kijk maar naar de eerste pagina van dit topic; tig forummers die achter elkaar jouw regel van verplicht om 10:00 uit bed in twijfel trekken.
Maar jij wil alleen reacties die in jouw straatje passen. En je bent niet echt bereid om naar je eigen handelen te kijken. Zo gaf ik al aan dat je heftig reageerde op sommige reacties. Dat herken je zelf niet eens. Loep jezelf even en dan kun je, met de nodige zelfreflectie, zelf teruglezen dat ook jij volgens mij soms best moeite hebt om je emoties te reguleren.
woensdag 25 februari 2026 om 14:13
Dat we vast zitten heb je wel gelijk in, en dat we meegezogen zijn in een ongezonde dynamiek ook. Tekst kan met een bepaalde toon worden gelezen vandaar dat anderen het anders kunnen lezen dan bedoeld. Vandaar dat ik zeg dat je ernaast zit. Ik heb al zoveel geprobeerd dat ik voor heel veel opensta ook als het “ niet in mijn straatje past” misschien voor nu even accepteren dat je er echt naast zit. Nogmaals bedankt voor het lezen en reagerendweedledee schreef: ↑25-02-2026 14:07En ik heb overigens geen enkele twijfel dat jij het beste voor hebt met je zoon. Maar jullie zitten gewoon muurvast in deze ongezonde dynamiek. En jullie zijn hier beiden verantwoordelijk voor.
woensdag 25 februari 2026 om 14:16
Lastige situatie ook.. helaas krijgen we geen gebruiksaanwijzing .. systeem therapie wou wel kunnen werken maar ik geloof vanaf een bepaalde leeftijd niet meer.. al benoem ik ook echt de goede kanten. Ik ben echt al heel blij met de bare minimum nu.. ze komen er inderdaad wel uiteindelijk alleen die van ons hebben gewoon wat meer muren nodig waar ze tegenaan lopen en heeeeeel veel geduld en liefdeLaFleurNoire schreef: ↑25-02-2026 14:10Mijn dochter van 19 is ook een lastig portret. Autisme, uitgevallen op haar eerste mbo-opleiding en nu bezig met haar tweede. Ze gaat in ieder geval naar school en doet daar ook nog wat en daar ben ik al ontzettend blij mee.
Haar ideale toekomstbeeld is een beetje werken en dan een uitkering
Ze is ook vrijwel nooit thuis en als ze niet naar school of stage is óf bij haar vriendin, dan ligt ze de hele dag in bed.
Hoe meer wij haar op de huid gaan zitten, hoe dwarser ze wordt dus dat doen we niet.
We hebben toen ze een jaar of 12 was systeemtherapie gehad en dat passen we nog steeds toe. Slecht gedrag negeren(uitzonderingen daargelaten), goed gedrag belonen en dan in de zin van positief reageren op bijvoorbeeld zelf initiatief nemen en het daar dan ook bij laten, geen commentaar er achteraan.
Mensen vinden ons te soft, we verwennen haar te veel, ze is nog veel te afhankelijk van ons, ze moet een schop onder haar kont, zo wordt ze nooit zelfstandig… vast. Uiteindelijk komt ze er wel.
woensdag 25 februari 2026 om 14:28
Dus door mentale problemen functioneert hij al jaren niet.. nu is hij eindelijk op het punt dat hij probeert een baan aan te gaan en houden.. en dan krijgt hij gezeik met zijn moeder omdat hij op zijn vrije dagen uitslaapt en niet productief genoeg is?
Oftewel, zelfs als hij het probeert is het al meteen niet goed genoeg?
woensdag 25 februari 2026 om 14:36
Je hebt gelijk dat hij meer moet doen hoor, maar dat weet hij zelf ook en een angststoornis is enorm belemmerend.Lenneke07 schreef: ↑25-02-2026 13:37Gemengde reacties.. ja er is gekeken naar wat er aan de hand is met hem. Testen gehad, kwam niks uit. Huisarts heeft aangegeven dat hij mogelijk last heeft van een angststoornis, vandaar opname advies. Verder wil zoon echt niks, zoals ik al zei. Qua school: hij wou iets in de auto’s en later een eigen zaak. Inderdaad gekeken naar mogelijkheden. Voorgesteld om mee te gaan naar open dagen zo ook: vader en ooms. Hij gaat niet.
Antwoord op het andere: nee ik dram niet en ik wil mijn ideeen niet opleggen voor de tweede keer. Ik heb een prima zelfreflectie. Alles benoemen wat al ingezet is.. dan kan ik beter een boek gaan schrijven. Ik begon rustig, begripvol, wat wil je etc maar zoals ik al zei niks haalt uit. Aantal jaren helemaal niks gedaan, gezegd dat hij kan komen als mijn hulp nodig is maar nee hij kwam niet vandaar dan echt concrete regels want ja: iemand moet iets doen: werken of school en zeker op die leeftijd.
En: hij heeft dus wel plannen en dromen; eigen zaak en auto’s, uiteindelijk in het buitenland gaan wonen . Daar zijn mijn opties en ideeen ook op gebaseerd. Maar wil je dat bereiken? Dan moet je hard werken, ook besproken dat ik het helemaal prima vind als hij op vrijwillige basis bij wat bedrijven gaat kijken om te zien hoe alles gaat daar. Bevriende auto monteur heeft hem een baan aangeboden, kennis heeft hem een baan aangeboden in de bouw met betaald rijbewijs en caddy van de zaak. Beide is hij niet op ingegaan. Dus zoals vele van jullie zullen begrijpen ben ik dan door mijn opties heen. Ik ben zeerzeker bij dat hij nu parttime werkt maar omdat ik weet dat hij andere plannen heeft verwacht ik misschien dat hij een keer in de week ‘s morgens aan een laptop ofzo zit of vragen stelt etc om te bereiken wat hij ZELF graag wil. Maar goed ik kijk het een tijdje aan en laat hem liggen om te zien hoe dat uitpakt. En ja ik zeg regelmatig dat ik trots op hem ben en als hij thuis is hoe fijn dat is
Ik zou je verwachtingen bijstellen (zo te lezen doe je dat al) en proberen blij te zijn met de kleine dingen die er wel zijn.
Grenzen stellen aan waar jij echt last van hebt en verder even afwachten.
Als je al angstig bent is therapie echt doodeng, dus hoewel het goed zou zijn ook logisch dat hij dat niet wil.
Het is zoals het is
woensdag 25 februari 2026 om 14:38
To negeer gewoon de reacties waar je niets mee kunt. Jullie hebben zo te horen er echt alles aan gedaan. En jij hebt je leven prima voor elkaar. Kijk ook naar je andere kind dat het ondanks haar broer wel goed doet. Daar mag je trots op zijn. Maar soms wil een (volwassen) kind gewoon niets en komt iemand er niet. Hoeveel of hoe weinig hulp je er ook in zet. Bij sommige mensen valt het kwartje pas als ze de gevolgen voelen. En het opeens zelf moeten doen. Bij anderen komt dat nooit. Je invloed als ouder is op een bepaalde leeftijd ook niet meer zo groot. Voor nu zou ik kijken of hij dit baantje kan behouden. Uitslapen zou ik niet zoveel van vinden. Maar wangedrag naar jou wel. Of een enorme bende maken van het huis bijvoorbeeld. Daar zou ik de grens trekken. Je mag hier wonen maar jouw huis is jouw regels. Wil of kan hij dat alles niet dan is een andere plek beter.
woensdag 25 februari 2026 om 14:44
Een angststoornis is nooit vastgesteld he? De huisarts heeft het als een optie genoemd. Er is geen enkel onderzoek naar geweest. En een huisarts is verder ook niet bevoegd voor zo'n diagnose. Dus daar kan je niets mee.Youk79 schreef: ↑25-02-2026 14:36Je hebt gelijk dat hij meer moet doen hoor, maar dat weet hij zelf ook en een angststoornis is enorm belemmerend.
Ik zou je verwachtingen bijstellen (zo te lezen doe je dat al) en proberen blij te zijn met de kleine dingen die er wel zijn.
Grenzen stellen aan waar jij echt last van hebt en verder even afwachten.
Als je al angstig bent is therapie echt doodeng, dus hoewel het goed zou zijn ook logisch dat hij dat niet wil.
Verder wil deze jongen niets. Geen therapie maar ook geen vormen van informele hulp. Soms is iets ook gewoon gedrag.
woensdag 25 februari 2026 om 14:47
evelien2010 schreef: ↑25-02-2026 14:44Een angststoornis is nooit vastgesteld he? De huisarts heeft het als een optie genoemd. Er is geen enkel onderzoek naar geweest. En een huisarts is verder ook niet bevoegd voor zo'n diagnose. Dus daar kan je niets mee.
Verder wil deze jongen niets. Geen therapie maar ook geen vormen van informele hulp. Soms is iets ook gewoon gedrag.
Er is notabene opname aangeboden voor die angststoornis. Dat zal niet uit de lucht zijn komen vallen lijkt me.
woensdag 25 februari 2026 om 15:09
De druk verhogen werkt dus niet TO, volgens mij is investeren in (positief) contact het enige wat je kan doen. Blijf weg van de geboden en verboden en kijk of je zicht kan krijgen op wat er in hem omgaat, wat hem bezighoudt. Je wil dat hij gelukkig is, maar dat is veel meer dan op tijd opstaan en werken. Hij 'moet' erachter komen waar hij het voor doet, of er iets is waarvoor hij zijn bed uit zou willen komen.
Jij wil(de) oplossingen of hulp voor iets wat voor hem misschien het probleem niet is. Of niet de oplossing. Het waren intensieve jaren voor jou, moet je nagaan hoe het voor hem is geweest.
Jij wil(de) oplossingen of hulp voor iets wat voor hem misschien het probleem niet is. Of niet de oplossing. Het waren intensieve jaren voor jou, moet je nagaan hoe het voor hem is geweest.
woensdag 25 februari 2026 om 15:19
Ah joh. Dat is onze eeuwige vastlopende langspeelplaat Evelien. Zij, die op basis van minimale informatie en de wereld aan aannames, de hele situatie met 100% zekerheid weet te duiden. Zij weet het écht beter dan wie dan ook heur
Dus, eruit met die zoon van je, TO! Gooi maar gewoon op straat. Ben jij er vanaf!
woensdag 25 februari 2026 om 15:28
Nee? Dus dan is die angststoornis er ook niet? Die huisarts stelt opname voor omdat ie TO zo graag wil verlossen van die vervelende luie flikker die maar niks wil? Hou op hoor, met dat gedram.
Graftak!
woensdag 25 februari 2026 om 15:48
Systeemtherapie is inderdaad niet leeftijdsgebonden. Mijn advies zou zijn je daar eens over in te lezen, misschien eens te informeren bij bijvoorbeeld de huisarts of een psychologenpraktijk. Sta je ervoor open om hulp te vragen, mag je überhaupt hulp vragen van jezelf?
Ik denk tussen de regels door te lezen dat je best streng bent voor jezelf. Dat je aan een bepaald ideaalbeeld moet voldoen, dat je alles zelf moet kunnen en alles zelf moet oplossen. Dat zou zonde zijn, daar doe je jezelf en je gezin mee tekort.
Ik denk tussen de regels door te lezen dat je best streng bent voor jezelf. Dat je aan een bepaald ideaalbeeld moet voldoen, dat je alles zelf moet kunnen en alles zelf moet oplossen. Dat zou zonde zijn, daar doe je jezelf en je gezin mee tekort.
woensdag 25 februari 2026 om 15:48
gedrag komt altijd ergens vandaan.evelien2010 schreef: ↑25-02-2026 14:44Een angststoornis is nooit vastgesteld he? De huisarts heeft het als een optie genoemd. Er is geen enkel onderzoek naar geweest. En een huisarts is verder ook niet bevoegd voor zo'n diagnose. Dus daar kan je niets mee.
Verder wil deze jongen niets. Geen therapie maar ook geen vormen van informele hulp. Soms is iets ook gewoon gedrag.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 25 februari 2026 om 15:55
woensdag 25 februari 2026 om 15:59
Dat klopt. Helemaal mee eens dat individuele systeemtherapie anders ook nog waardevol zou kunnen zijn. Mocht er tzt toch nog behoefte zijn om een keer aan te sluiten dan kan dat altijd nog.LaFleurNoire schreef: ↑25-02-2026 15:55Zoon moet wel willen instemmen met systeemtherapie.
Onze dochter was destijds 12 en nog wat gezeglijker, nu zou ik haar er met geen 10 paarden meer heen krijgen, maar als ik TO zo lees zou ze best veel baat kunnen hebben bij individuele systeemtherapie.
woensdag 25 februari 2026 om 16:04
Sowieso denk ik dat de verhoudingen wel eens een stuk zouden kunnen verbeteren als TO zich eens bezig gaat houden met haar eigen sores in plaats van met die van haar zoon. Ik zou dus niet eens proberen om die jongen mee te krijgen naar thearapie.
Graftak!
woensdag 25 februari 2026 om 16:13
woensdag 25 februari 2026 om 16:56
Klopt dat alles zelf willen kunnen heb ik wel inderdaad.. daarbij.. ik ben een kind dat uit een gezin kwam met alleen maar hulpverlening en ik kan je zeggen.. dat heeft alleen maar veel schade aangericht dus daarin weinig vertrouwen. Hulp vragen doe ik wel, zoals hier en bij de huisarts we hebben gelukkig een erg goede band en hij snapt waar ik vandaan kom. Ik ga me eens verdiepen in systeemtherapie, bedacht voor de tip!Lumio schreef: ↑25-02-2026 15:48Systeemtherapie is inderdaad niet leeftijdsgebonden. Mijn advies zou zijn je daar eens over in te lezen, misschien eens te informeren bij bijvoorbeeld de huisarts of een psychologenpraktijk. Sta je ervoor open om hulp te vragen, mag je überhaupt hulp vragen van jezelf?
Ik denk tussen de regels door te lezen dat je best streng bent voor jezelf. Dat je aan een bepaald ideaalbeeld moet voldoen, dat je alles zelf moet kunnen en alles zelf moet oplossen. Dat zou zonde zijn, daar doe je jezelf en je gezin mee tekort.
woensdag 25 februari 2026 om 17:00
Angststoornis is idd niet vast gesteld maar alle symptomen zijn er dus vandaar idd advies van de huisarts voor opname toendertijd. Gelukkig heeft hij zelf een manier gevonden om daar mee om te gaan al sluimert zoiets wel altijd op de achtergrond.Lady*Voldemort schreef: ↑25-02-2026 16:04Sowieso denk ik dat de verhoudingen wel eens een stuk zouden kunnen verbeteren als TO zich eens bezig gaat houden met haar eigen sores in plaats van met die van haar zoon. Ik zou dus niet eens proberen om die jongen mee te krijgen naar thearapie.
En eigen sores?
oké ja zoals iedereen hebben we allemaal onze “ eigen sores” laatste keer dat ik heb gecheckt was niemand perfect. Ik zie zo ontzettend veel mensen en IEDEREEN heeft zijn eigen verhaal zoals jij het “ sores” noemt. Alsnog bedankt voor je semi helpende advies.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
