Castratie kater
donderdag 26 februari 2026 om 10:12
Mijn lieve kat (13 maanden oud) wordt morgen gecastreerd en ik zie er zo tegenop
.
De dierenarts gaf me de keuze tussen zo'n kap (lijkt me nogal zielig) en een medical pet shirt. Wat raden jullie aan? En hebben jullie nog andere tips, zaken om rekening mee te houden?
(Ik zal blij zijn als het achter de rug is - van een niet-kattenliefhebber en een hondenmens ben ik een weekdier voor deze kat geworden...).
De dierenarts gaf me de keuze tussen zo'n kap (lijkt me nogal zielig) en een medical pet shirt. Wat raden jullie aan? En hebben jullie nog andere tips, zaken om rekening mee te houden?
(Ik zal blij zijn als het achter de rug is - van een niet-kattenliefhebber en een hondenmens ben ik een weekdier voor deze kat geworden...).
vrijdag 27 februari 2026 om 12:24
Leuke anekdote tijdens het wachten:
Ons cypers poesje werd dus gecastreerd, bij het dierenasiel waar ze ook vandaan kwam (door arts uiteraard
).
Manlief bracht haar weg in mandje, nam mandje vervolgens mee naar verwegistan. Ik zou poes ophalen, maar had dus geen mandje... Ach, dan maar even 'los'.
Kom ik binnen. Ben natuurlijk voor personeel een onbekend gezicht én heb geen mandje. Er waren 3 katten in de donkere uitslaapkamer. Elk in een eigen hokje. Ik kijk in hokje [naam poes] en zeg: "ik weet niet of dat mijn kat is hoor...". Mind you, het was donker en álle cyperse katten lijken op elkaar... Ik kijk in het hokje ernaast: "Dít is mijn kat, jullie hebben de naambordjes verwisseld." Het mag een wonder heten dat ik ons schatje toch zonder verdere kamervragen mee kreeg.
(overigens zonder kap of hempje en dat ging prima).
Ons cypers poesje werd dus gecastreerd, bij het dierenasiel waar ze ook vandaan kwam (door arts uiteraard
Manlief bracht haar weg in mandje, nam mandje vervolgens mee naar verwegistan. Ik zou poes ophalen, maar had dus geen mandje... Ach, dan maar even 'los'.
Kom ik binnen. Ben natuurlijk voor personeel een onbekend gezicht én heb geen mandje. Er waren 3 katten in de donkere uitslaapkamer. Elk in een eigen hokje. Ik kijk in hokje [naam poes] en zeg: "ik weet niet of dat mijn kat is hoor...". Mind you, het was donker en álle cyperse katten lijken op elkaar... Ik kijk in het hokje ernaast: "Dít is mijn kat, jullie hebben de naambordjes verwisseld." Het mag een wonder heten dat ik ons schatje toch zonder verdere kamervragen mee kreeg.
(overigens zonder kap of hempje en dat ging prima).
vrijdag 27 februari 2026 om 20:31
Ben ik ook benieuwd naar.
Courage, waarom was het donker in de uitslaapkamer waar dit wonder geschiedde?![]()
Nouja, het was schemerig, niet helemaal donker. Ik denk omdat het allemaal poezebeesten waren die net een dierenartsbehandeling hadden ondergaan. En dat ze weinig licht wat prettiger voor de katten vonden. Dat, of de subsidie van de gemeente was nog niet doorgekomen (als in: geen idee
vrijdag 27 februari 2026 om 21:00
Calamitycat schreef: ↑27-02-2026 20:56In ieder geval fijn dat je de goede kat mee naar huis hebt genomen.
Echt wel. Ze was echt de liefste. Inmiddels helaas wijlen*) - ze was uniek.
*) TO; gewoon van ouderdom hoor, niet door de castratie.
Laat je nog weten hoe het ging en gaat met je poezebeest?
vrijdag 27 februari 2026 om 21:06
Calamitycat schreef: ↑27-02-2026 21:05Cour, dat ze op een gegeven moment gaan hemelen is echt heel stom![]()
![]()
Ja, er is nog heel wat evolutie voor nodig voor ze een beetje synchroon willen gaan lopen aan ons...
vrijdag 27 februari 2026 om 21:32
Was bij mijn katten ook zo
Hij had daarna zo’n obsessie voor dat rompertje, dat ik het op moest bergen
zaterdag 28 februari 2026 om 08:02
Het gaat goed met mijn kat, hoor!
Ik vond hem gisteren wel wat zielig: heel suf. Hij sliep niet, maar lag alleen maar te liggen. Wilde niet op schoot of dichtbij ons; hij wilde alleen op een vloerkleed op de overloop boven liggen. Maar ik werd vannacht wakker van een fikse plof: hij was op mijn bed gesprongen en wilde knuffelen. Later zag ik dat hij vannacht zijn eten opgegeten had, zijn ogen had schoongemaakt en op de bak was geweest. Hij likt niet aan de wond en ligt nu wel lekker rustig te slapen. Alles goed gegaan dus
Ik vond hem gisteren wel wat zielig: heel suf. Hij sliep niet, maar lag alleen maar te liggen. Wilde niet op schoot of dichtbij ons; hij wilde alleen op een vloerkleed op de overloop boven liggen. Maar ik werd vannacht wakker van een fikse plof: hij was op mijn bed gesprongen en wilde knuffelen. Later zag ik dat hij vannacht zijn eten opgegeten had, zijn ogen had schoongemaakt en op de bak was geweest. Hij likt niet aan de wond en ligt nu wel lekker rustig te slapen. Alles goed gegaan dus
zaterdag 28 februari 2026 om 11:04
Het is je huisdier he, dan mag je je vreselijk aanstellenMissUnderstood schreef: ↑28-02-2026 10:00Dankjewel! Ik heb me echt vreselijk hierover aangesteld maar ik ben enorm opgelucht.
Fijn dat het goed met hem gaat!
zaterdag 28 februari 2026 om 20:08
O, echt, hahaha wat een beest!loulou39 schreef: ↑27-02-2026 21:32Was bij mijn katten ook zo. Ik kwam thuis, zette het geopereerde katje in de huiskamer en mijn katertje begon al. Vervolgens moest ik naar de wc en was binnen een minuut terug, maar het pakje was al uit…
Hij had daarna zo’n obsessie voor dat rompertje, dat ik het op moest bergen, alsof er kattenkruid in zat…
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in